Skorzystaj z szybkich, anonimowych i bezpłatnych testów na HIV, HCV i kiłę w Centrum Zdrowia FEDERA. Możesz tam liczyć na zrozumienie, wsparcie i pełną prywatność. To miejsce, które powstało z potrzeby bliskości, akceptacji i zaufania – tworzone przez społeczność i dla społeczności. Rozmowy prowadzone są tam otwarcie – z uważnością i empatią, bez pośpiechu i bez skrępowania. 

Bezpłatne testowanie odbywa się w Centrum Zdrowia FEDERA (ul. Świętokrzyska 30 – zaraz przy metrze Świętokrzyska w Warszawie):

• od poniedziałku do piątku w godz. 16:00–20:00
• w środy w godz. 8:00–12:00
• w soboty w godz. 10:00–14:00.

Dodatkowo w każdy wtorek w godz. 16:00–20:00 dostępna jest tłumaczka polsko-ukraińska, która wesprze podczas wizyty i przetłumaczy rozmowę, również bezpłatnie.

Więcej informacji:

• telefon: 22 887 81 40
• e-mail: centrumzdrowia@federa.pl
• Profilaktyka HIV i infekcji przenoszonych drogą płciową

Testowanie realizowane jest we współpracy z Elton John AIDS Foundation, Plan International Poland i Fundacją Edukacji Społecznej.

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami KPH, masz bogate doświadczenie w obszarze komunikacji i fundraisingu, posiadasz wiedzę na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce – to właśnie Ciebie szukamy! 

Szukamy osoby kierującej zespołem komunikacji i fundraisingu. Wyślij CV do 15.02.2026 r. do g. 23:59 na adres praca@kph.org.pl.

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• współtworzenie i realizacja strategii marki i strategii fundraisingu organizacji,
• budowanie i utrzymywanie długotrwałych relacji z partnerami i mediami,
• planowanie i prowadzenie kampanii organizacji,
• monitorowanie i analiza prowadzonych działań pod względem efektywności i rentowności,
• zarządzanie budżetem zespołu i współpraca z podwykonawcami,
• tworzenie narracji i komunikatów, pisanie i redagowanie tekstów,
• zarządzanie zespołem komunikacji i fundraisingu, w tym budowanie dobrych relacji w zespole,
• realizacja celów strategicznych i operacyjnych przypisanych projektów,
• zapewnienie gotowości organizacji do reagowania w sytuacjach kryzysowych.

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• minimum 4-letnie doświadczenie w obszarze komunikacji lub fundraisingu, w tym przynajmniej roczne doświadczenie w zarządzaniu zespołem,
• współtworzenie i/lub wdrażanie strategii komunikacji lub fundraisingu,
• doświadczenie w pracy z narzędziami analitycznymi,
• doświadczenie w planowaniu i realizacji kampanii,
• doświadczenie we współpracy z mediami i w działaniach PR-owych,
• doświadczenie w koordynacji dużych wydarzeń wizerunkowych,
• umiejętność nadania tonu, redakcji i korekty długich tekstów, w tym dostosowania do grupy docelowej,
• otwartość na innowacje, znajomość trendów i rozwiązań technologicznych wspierających działania komunikacyjne, 
• doskonale rozwinięte umiejętności komunikacyjne i interpersonalne,
• znajomość języka angielskiego na poziomie B2,
• identyfikacja z misją i wartościami KPH oraz wiedza na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce.

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 9,966-10,732 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze pełnego etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 2 dni w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 26 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse

KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja

Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 15 lutego 2026 do godziny 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba kierująca zespołem komunikacji i fundraisingu”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: „Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam/em poinformowana/y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma/y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

Ministerstwo Sprawiedliwości opracowało rządowy projekt zmiany ustawy Kodeks karny w zakresie art. 196, czyli potocznej obrazy uczuć religijnych. Proponowana przez resort Żurka nowelizacja polega na wyeliminowaniu z katalogu kar pozbawienia wolności i pozostawienia tylko kary grzywny i ograniczenia wolności. Zmiana ta ma na celu wdrożenie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz).

Jak wynika z uzasadnienia projektu, opublikowanego w Rządowym Centrum Legislacyjnym, projektowana zmiana brzmienia art. 196 k.k. ma mieć na celu implementację wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Rabczewska przeciwko Polsce (skarga nr 8257/13). 

Zapoznaj się z treścią projektu i uzasadnienia

We wspomnianym wyroku  Trybunał badał zgodność z Konwencją orzeczenia przez polskie sądy kary grzywny wobec Skarżącej. Sprawa dotyczyła medialnej wypowiedzi Doroty Rabczewskiej, w której stwierdziła, że Biblia została napisana przez osoby odurzone winem i innymi środkami. W ocenie Trybunału, Skarżąca wyrażając swoją opinię korzystała z chronionego na gruncie art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka wolności wypowiedzi, a ingerencja państwa w tę wolność była nieuzasadniona. 

Zapoznaj się z treścią całego wyroku

Propozycja rządu niewystarczająca

ETPCz wskazał, że już samo orzeczenie grzywny przy nienależytym wyważeniu dóbr prawem chronionych (wolności sumienia i wyznania oraz wolności wypowiedzi) stanowi przekroczenie przez Polskę ram dozwolonej w demokratycznym społeczeństwie ingerencji. Ministerstwo Sprawiedliwości zaś uzasadnia zakres opiniowanego projektu tym, że skoro już orzeczenie grzywny jest niezgodne z Konwencją, to tym bardziej orzeczenie kary pozbawienia wolności. 

Ten tok rozumowania nie jest jednak właściwy – sama zmiana możliwej do orzeczenia kary, przy jednoczesnym pozostawieniu penalizacji obrazy uczuć religijnych i możliwości orzeczenia kar nieizolacyjnych, w naszej ocenie nie będzie wykonaniem wyroku ETPCz – komentuje Annamaria Linczowska, koordynatorka ds. rzecznictwa i działań prawnych w KPH.

Osoby LGBT+ i osoby sojusznicze wielokrotnie musiały mierzyć się z nadużywaniem art. 196 k.k. wobec nich i wykorzystywaniem tego przepisu przez prokuraturę jako narzędzia wpływającego na debatę publiczną i wolność ekspresji artystycznej. Pamiętamy serię spraw, z których niektóre trwały po kilka lat, a inne do tej pory nie zostały rozstrzygnięte, dotyczące rzekomej obrazy uczuć religijnych poprzez prezentowanie wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej w tęczowej aureoli czy też inne połączenie tęczowej flagi z symbolami religijnymi.

Nawet jeśli konkretna sprawa zakończy się umorzeniem postępowania czy prawomocnym uniewinnieniem, to fakt pozostawania w stanie oskarżenia przez wiele miesięcy lub lat nie jest bez znaczenia. Już samo zagrożenie ewentualną odpowiedzialnością karną, nawet tą o charakterze nieizolacyjnym, wpływa na osoby wobec których stawiane są zarzuty, ale też na pozostałych uczestników i uczestniczki debaty publicznej poprzez efekt mrożący. Powyższego problemu z instrumentalnym wykorzystywaniem czynu stypizowanego w art. 196 k.k. nie adresuje propozycja Ministerstwa Sprawiedliwości. 

Z naszych obserwacji wynika, że problem z art. 196 k.k. nie polega na częstym orzekaniu wysokich kar pozbawienia wolności, tylko na jego instrumentalnym wykorzystywaniu. W latach 2015-2022, kiedy udział Kościoła katolickiego w debacie publicznej dotyczącej również osób LGBT+ był bardzo wyraźny, łączenie symboliki religijnej z symboliką LGBT+ był naturalnym głosem w dyskusji i realizacją wolności wypowiedzi – wskazuje Annamaria Linczowska.

Obraza uczuć religijnych – czyli co?

W obecnym brzmieniu art. 196 k.k. bywa niejednoznaczny. Brakuje precyzyjnego określenia, co może być przedmiotem czci religijnej, budzi wątpliwości co do jego charakteru materialnego (np. Biblia czy krucyfiks) czy abstrakcyjnego (jak osoby świętych, bóstwo jako absolut). Wątpliwości budzi również chociażby liczba osób dotkniętych obrazą uczuć religijnych, by spełnić znamiona powyższego czynu – zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu muszą to być przynajmniej dwie osoby, jednak w ocenie niektórych wystarczy tylko jedna. Proponowana zmiana w żaden sposób nie wyjaśnia tych wątpliwości.

Zapoznaj się z pełną treścią opinii KPH

22 stycznia Kampania Przeciw Homofobii oraz stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza spotkały się z wicepremierem i ministrem cyfryzacji Krzysztofem Gawkowskim. Tematem spotkania było konsultowane właśnie rozporządzenie do ustawy o aktach stanu cywilnego oraz dostosowanie wzorów dokumentów do form neutralnych płciowo. Wszystko po to, by możliwe było wykonywanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE, który zobowiązuje Polskę do uznawania małżeństw jednopłciowych zawartych za granicą.

KPH apeluje o szybkie i skoordynowane działania rządu. Zmiany rozporządzeń, wzorów dokumentów i systemów informatycznych są konieczne, żeby możliwe było dokonanie transkrypcji aktów małżeństw osób tej samej płci. Każdy dzień zwłoki oznacza dalsze naruszanie praw rodzin i podważa zaufanie do państwa oraz do jego zobowiązań wobec Unii Europejskiej. Za dostosowanie systemów teleinformatycznych odpowiada Ministerstwo Cyfryzacji, działające we współpracy z MSWiA, które przygotowuje wzory aktów stanu cywilnego. Ale wdrożenie wyroku jest zadaniem całego rządu.

To nie jest tylko sprawa techniczna. To test na sprawność państwa i na realne przywiązanie do zasady praworządności. Obecna koalicja rządząca, jeszcze jako opozycja, wielokrotnie podkreślała, że wyroki TSUE i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka muszą być wykonywane bez zwłoki. Dziś te deklaracje powinny znaleźć potwierdzenie w konkretnych decyzjach – komentuje po spotkaniu Przemek Walas, kierownik rzecznictwa w KPH.

Zdaniem wicepremiera Gawkowskiego, na dostosowanie całości systemów teleinformatycznych będzie potrzebne kilka miesięcy, ale podkreślił swoją determinację, by urzędy stanu cywilnego mogły przyjmować wnioski. Rejestr Stanu Cywilnego, obok Rejestru PESEL, to najbardziej zaawansowany i złożony rejestr państwowy, którego zmiana wymaga również zmian w całym Systemie Rejestrów Państwowych. Kilkumiesięczna praca nad oboma systemami pozwoli, by w trakcie rejestrowania małżeństwa zawartego za granicą nie wyskakiwał błąd. 

Jasno wskazaliśmy Panu Wicepremierowi, że nie wolno zwlekać z wykonaniem wyroku, jednocześnie doceniając jego zaangażowanie i szybką reakcję Ministerstwa w postaci przygotowania rozporządzenia i wzorów akt. Polska ma obowiązek umożliwić transkrypcję i uznanie małżeństw zawartych przez pary jednopłciowe poza granicami kraju. Ten obowiązek wynika wprost z prawa unijnego, a nie jest kwestią uznaniową czy polityczną – dodaje Miko Czerwiński, osoba dyrektorska KPH.

Tego samego dnia, w trakcie wystąpienia w Sejmie ws. wyroku TSUE, minister cyfryzacji stwierdził: 

Godność obywatela nie może zależeć od rubryki w systemie, a państwo nie może chować się za technicznymi wymówkami. To jest po prostu nieuczciwe w stosunku do obywateli. Nie możemy wprowadzić sytuacji selektywnego wybierania: ty jesteś lepszy, ty jesteś gorszy. Za granicą jesteś małżeństwem i w Polsce masz prawo być małżeństwem.

Konieczne jest spójne stanowisko rządu

W debacie publicznej pojawiają się głosy wskazujące na konieczność ustawowego rozwiązania wdrażającego wyroku TSUE. W ocenie Kampanii Przeciw Homofobii takie podejście nie ma podstawy na kanwie wyroku, który wskazuje na techniczną konieczność transkrypcji małżeństw osób tej samej płci do adekwatnego polskiego rejestru. Warto także zwrócić uwagę, że w aktualnej sytuacji ustawa taka nie ma szans powodzenia i nie zostanie podpisana przez prezydenta. Błędne jest również stwierdzenie, że ustawa o statusie osoby najbliższej będzie odpowiedzią na wyrok. Stanowisko ministry Katarzyny Kotuli jest tutaj jasne: ustawa nie realizuje tego wyroku.

Niepokój budzi przy tym niespójna komunikacja rządu. W przestrzeni publicznej pojawiają się sygnały o braku wspólnego stanowiska między resortami. Szczególnie niebezpieczne są zapowiedzi tworzenia dodatkowych kryteriów czy oceniania, które małżeństwa „podlegają” wyrokowi, a które są rzekomo efektem tak zwanej „turystyki ślubnej”. 

Tymczasem wyrok TSUE należy stosować wprost i nie wolno go ograniczać ani warunkować – przypomina Przemek Walas.

Z badania ABR Sesta dla KPH i innych organizacji działających na rzecz osób LGBT+ wynika, że ponad połowa Polek i Polaków popiera uznanie małżeństw osób tej samej płci (dane za 2025 r.), a odsetek ten rośnie stale od kilku lat. Na dostrzeżenie swoich małżeństw czekają dziś tysiące par jednopłciowych, dla których nie jest to spór ideologiczny, lecz kwestia bezpieczeństwa prawnego i stabilności sytuacji rodzinnej.

Na zdjęciu: Spotkanie KPH z wicepremierem Gawkowskim ws. wyroku TSUE, fot. Ministerstwo Cyfryzacji.

Anna Gmiterek-Zabłocka, reporterka Radia TOK FM i prowadząca audycję „Twój problem – moja sprawa” oddaje na aukcję WOŚP swoją Koronę Równości 2024. „To jedna z najważniejszych nagród, jakie dostałam w swoim zawodowym życiu” –  mówi.

To już 34. finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, a tegorocznym celem jest walka z chorobami układu pokarmowego dzieci. Tradycyjnie w trakcie trwającej aukcji na rzecz WOŚP znane osoby ze świata mediów, kultury czy nauki wspomagają licytację oferując spotkania czy oddając cenne przedmioty. W tym roku reporterka TOK FM postanowiła oddać Koronę Równości w kategorii Media, którą KPH uhonorowała ją w 2024 roku.

Ta piękna statuetka pozostaje na zawsze w moim sercu, ale dziś zdecydowałam się przekazać ją na Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, bo dobrem trzeba się dzielić. A Jurek Owsiak i WOŚP od wielu lat pokazują, czym są wartości, którymi również ja – na co dzień – kieruję się w swoim życiu – mówi Anna Gmiterek-Zabłocka.

Nagroda, która docenia wartości

Reporterka wielokrotnie była doceniana za swoją wrażliwość, dziennikarską rzetelność i uważność na drugiego człowieka. Otrzymała m.in. najbardziej prestiżową nagrodę branżową – Grand Press (2010) czy Nagrodę 35-lecia Amnesty International Polska (2025).

To nie pierwszy raz, gdy przykłada się do sukcesu WOŚP. W przeszłości oddała inne swoje wyróżnienia, Statuetkę Anioła Dobra i Pióro Nadziei Amnesty International.

Korona Równości od KPH to jedna z najważniejszych nagród, jakie dostałam w swoim zawodowym życiu. Bo to nagroda – tak ją od początku odbierałam – także dla tych wszystkich, którzy za czasu rządów PiS przeciwstawiali się pełnej nienawiści narracji wobec społeczności LGBTQ+, w tym – tworzeniu stref anty-LGBT. To nagroda za stawianie na pierwszym miejscu takich wartości jak równość, człowieczeństwo, wolność, akceptacja –  stwierdza.

Koronę Równości Anny Gmiterek-Zabłockiej można licytować już teraz na stronie Allegro.

„Greatest Hits” Kuby Kamika to koncepcyjny projekt muzyczny opowiadający o procesie dojrzewania emocjonalnego i tożsamościowego z perspektywy osoby queerowej. Album w przewrotny sposób wykorzystuje estetykę oraz tytuły inspirowane polską popkulturą lat 2000., budując z nich spójną narrację o poszukiwaniu siebie, wychodzeniu z toksycznych relacji oraz stopniowym odzyskiwaniu autonomii i samoakceptacji. KPH objęło matronat nad projektem.

Projekt jest realizowany w formie queerowego rapu i alternatywnego popu – gatunków, w których wciąż bardzo rzadko wybrzmiewają nieheteronormatywne doświadczenia opowiedziane z perspektywy wrażliwości i emocji. Album nie jest manifestem ani stylizowaną fantazją, lecz autentyczną opowieścią, w której osoby LGBTQ+ mogą rozpoznać własne przeżycia.

Istotnym elementem wizualnej części projektu jest postać w masce, która reprezentuje jungowski Cień Kuby – część tożsamości wypartą, trudną, zinternalizowaną pod wpływem presji społecznej i doświadczeń bycia osobą queerową w Polsce. Ta figura staje się symbolicznym partnerem narracji albumu: raz antagonistą, raz lustrem, a ostatecznie elementem, który musi zostać zintegrowany, aby możliwa była wewnętrzna spójność i zdrowa relacja z samym sobą. Projekt realizowany i wydawany jest przez Delphy Records.

O Kubie Kamiku

Kuba Kamik to fotograf i twórca wizualny. Absolwent Technikum Fototechnicznego oraz Sztuki Nowych Mediów na ASP w Warszawie. Od lat rozwija się na przecięciu sztuk wizualnych i dźwiękowych, a jego wrażliwość artystyczną definiują osobiste doświadczenia i miejskie obserwacje. Występował na Warsaw Fashion Shower Day, w Klubie Metropolis oraz na Queer Talent w Gdańsku.

„Stajla” – nostalgiczna podróż do wczesnych lat 2000.

„Stajla” to mroczna, lekko nostalgiczna opowieść o zauroczeniu, które wkracza w życie zupełnie niespodziewanie. Utwór łączy prostolinijną szczerość z żartobliwymi odniesieniami do popkultury wczesnych lat 2000, tworząc lekki, zapętlający się w głowie pop. Tekst prowadzi nas przez moment, w którym ktoś nowo poznany nagle staje się „tym właściwym impulsem”: dodaje otuchy, rozprasza ciemne myśli i wywołuje emocjonalne przebudzenie. Kluczowy cytat „Dla mnie masz stajla” staje się tu symbolem odwagi, by powiedzieć komuś wprost, że nam na nim zależy.

Zobacz teledysk

„W aucie” – queerowy hip-hop w rytmie polskich lat 2000

„W aucie” to jeden z pierwszych tak bezpośrednio erotycznych hip-hopowych utworów w Polsce opowiedzianych z perspektywy mężczyzny i pozbawionych autotematycznej autocenzury. Kamik nie stylizuje queerowości jako estetycznego dodatku, lecz traktuje ją jako naturalny punkt wyjścia do opowieści o pożądaniu, cielesności i przekraczaniu granic. „W aucie” stawia na autentyczność. To narracja zakorzeniona w przeżyciu, a nie w algorytmie.

Zobacz teledysk

Już wkrótce premiera kolejnego utworu!

„Wściekły pies” na motywach reportażu Wojciecha Tochmana jest homilią księdza, skierowaną wprost do widzek i widzów (wiernych), którzy_e są świadkami spowiedzi grzesznika, osoby homoseksualnej zaplątanej w sidła uzależnienia od seksu i cierpiącej pod jarzmem zakażenia wirusem HIV. Jego dramatyczne spotkanie z wiernymi jest wołaniem chorego o pomoc, bolesnym poszukiwaniem miłości bliźniego, współczucia i zrozumienia. Zaskakujący finał tej historii, każe nam – widzom i widzkom – uświadomić sobie, że zarówno jako społeczeństwo, jak i zwykli – każdy_a z osobna – ludzie, nie jesteśmy gotowi_e na przyjęcie szczerego wyznania człowieka, który nie chce i nie ma już siły dłużej żyć w ukryciu. KPH objęło matronat nad spektaklem.

O spektaklu

Przedstawienie ma na celu pobudzać społeczną tolerancję w Polsce wobec osób z grupy LGBT+, zwrócić uwagę chrześcijańskiego społeczeństwa na potrzebę niesienia pomocy każdemu choremu, tak duchowo jak fizycznie, bez względu na jego/jej status społeczny i przyczynę schorzenia. „Wściekły pies” niesie też przesłanie czysto profilaktyczne: badajmy się, uprawiajmy bezpieczny seks, zwracajmy uwagę na przejawy takich chorób społecznych jak seksoholizm, bądźmy wrażliwi_e na separację grup i osób odrzuconych ze względu na orientację seksualną.

Twórcy

• Marcin Bortkiewicz – reżyser, scenarzysta, dramaturg, aktor filmowy i teatralny. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego i Szkoły Wajdy. Debiutował krótkometrażowym dokumentem „Nauczanie początkowe”, wyróżnionym przez Jury na Krakowskim Festiwalu Filmowym w 2009 roku. Jego „Portret z pamięci” zrealizowany w Studio Munka w ramach programu „30 minut” był pokazywany w sekcji „Quinzaine des Realisateurs” na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 2012 roku. W 2015 roku zadebiutował fabułą „Noc Walpurgi”, wyróżnioną wieloma nagrodami na krajowych festiwalach, w tym Nagrodą Złotego Klakiera dla najdłużej oklaskiwanego filmu na Festiwalu Filmowym w Gdyni. W zeszłym roku do kin wszedł jego drugi pełen metraż pt.: „Tonia”, który obecnie można obejrzeć między innymi na Netflixie.
• Sebastian Słomiński – aktor, reżyser, pedagog teatralny, aktor głosowy. Absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie na wydziale Wiedzy o Teatrze. W 2019 roku zdał Eksternistyczny Egzamin na Aktora Dramatu ZASP w Warszawie. Na swoim koncie ma ponad 260 spektakli (współpracował z Teatrem Pijana Sypialnia, który również współzałożył). Prowadzi kilka grup teatralnych, w tym Teatr Ad Rem, a spektakle z jego studentami są laureatami wielu festiwali ogólnopolskich (Biesiada Teatralna w Horyńcu Zdroju, Ogólnopolski Festiwal Teatralny BLACKOUT, Ogólnopolski Festiwal Teatralny AFERA). Jest założycielem Alternatywnego Studia Aktorskiego. Regularnie czyta audiobooki dla EmpikGo czy Audioteki.

Kup bilet na spektakl

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami KPH, masz doświadczenie w obszarze fundraisingu, posiadasz wiedzę na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce – to właśnie Ciebie szukamy!

Szukamy osoby koordynatorskiej ds. fundraisingu indywidualnego (½ etatu). Wyślij CV do 1.02.2026 r. do g. 23:59 na adres praca@kph.org.pl.

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• współtworzenie i realizacja strategii pozyskiwania funduszy od darczyńców indywidualnych,
• budowanie i utrzymywanie długotrwałych relacji z darczyńcami,
• planowanie i prowadzenie kampanii fundraisingowych,
• monitorowanie i analiza efektywności działań fundraisingowych,
• współpraca z zespołem komunikacji w celu promocji działań fundraisingowych,
• wsparcie zespołu komunikacyjnego w opracowywaniu i wdrażaniu kampanii mobilizacyjno-fundraisingowych. 

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• minimum 2-letnie doświadczenie w obszarze fundraisingu indywidualnego,
• umiejętność budowania i utrzymywania relacji z darczyńcami,
• doświadczenie w pracy z narzędziami CRM,
• doświadczenie w planowaniu i realizacji kampanii fundraisingowych,
• znajomość narzędzi i technik fundraisingowych,
• doskonale rozwinięte umiejętności komunikacyjne i interpersonalne,
• znajomość języka angielskiego na poziomie B2,
• identyfikacja z misją i wartościami KPH oraz wiedza na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce.

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 3.641-4.216 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze 1/2 etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 1 dzień w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 13 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse

KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja

Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 1 lutego 2026 r. do godziny 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba koordynatorska ds. fundraisingu indywidualnego”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: „Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam/em poinformowana/y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma/y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

To właśnie osoby LGBT+ są jedną z najczęściej atakowanych grup w internecie. Stają się obiektem mowy nienawiści, gróźb, szczucia i systemowego nękania. To nie są „opinie” ani „komentarze”. To realna przemoc, która ma poważne konsekwencje dla zdrowia, bezpieczeństwa i życia.

Ustawa wdrażająca DSA, czyli Akt o usługach cyfrowych, miała odpowiadać na konkretne ryzyka:

• Brak reakcji ze strony platform na zgłoszenia nadużyć,
• Algorytmy wzmacniające nienawiść,
• Bezkarność sprawców i gigantów technologicznych, którzy latami ignorowali kwestie swojej odpowiedzialności.

Dziś te problemy są poważne jak nigdy wcześniej. Państwo jednak decyduje się odwracać od nich wzrok.

– Dla Kampanii Przeciw Homofobii ochrona przed nienawiścią jest od lat strategicznym obszarem działania. Zarówno w trakcie prac nad nowelizacją Kodeksu karnego, jak i podczas spotkań z decydentami wielokrotnie wskazywaliśmy, że przestrzenie cyfrowe są dziś miejscem, w którym społeczność LGBT+ szczególnie dotkliwie doświadcza nienawiści motywowanej uprzedzeniami. O sprawiedliwość i godność osób doświadczających przemocy w internecie zabiegamy przed polskimi i europejskimi sądami –  komentuje Przemek Walas, kierownik rzecznictwa KPH.

Brak realnych mechanizmów odpowiedzialności platform oznacza utrwalanie przemocy i systemowe pozostawianie osób pokrzywdzonych bez wsparcia.

Przypominamy, że ochrona przed nienawiścią i przemocą w sieci nie jest cenzurą. To podstawowy obowiązek państwa. To egzekwowanie prawa, które już dziś chroni ludzi przed groźbami, nękaniem i dehumanizacją – także online. Wolność słowa nie obejmuje prawa do przemocy, zastraszania ani odbierania innym godności.

Co więcej, Polska ma prawny obowiązek wdrożenia DSA. Brak implementacji już teraz skutkuje działaniami ze strony Komisji Europejskiej, która skierowała sprawę do Trybunału Sprawiedliwości UE. To oznacza realne konsekwencje dla państwa: ryzyko wysokich kar finansowych, dalsze osłabienie pozycji Polski w UE oraz potwierdzenie, że nie wywiązujemy się z zobowiązań wobec ochrony praw podstawowych.

Weto oznacza jasny sygnał: bezpieczeństwo osób LGBT+ w internecie nie jest priorytetem. Odpowiedzialność zostaje zdjęta z platform, a ciężar radzenia sobie z przemocą znów spada na tych, którzy jej doświadczają. Internet jest przestrzenią publiczną. Dla wielu osób LGBT+ to jedyna przestrzeń, w której mogą być sobą.

Państwo, które nie zapewnia w niej ochrony, godzi się na wykluczenie i krzywdę. Państwo, które nie chroni przed nienawiścią, zawodzi i kapituluje. Staje po stronie tych, którzy ją stosują.

Więcej na ten temat w wywiadzie, którego udzieliliśmy portalowi Prawo.pl.

fot. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów/CC BY 3.0 PL/Wikimedia Commons

Dziś swój finał znalazła rządowa telenowela uznania prawnego par jednopłciowych, który z pierwotnej formy związków partnerskich stał się zaledwie statusem osoby najbliższej. Na posiedzeniu rząd przyjął ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu. Oznacza to, że wkrótce projekt ustawy trafi do Sejmu.

Ze względu na status projektu rządowego, prawdopodobnie zyska poparcie większości koalicyjnej. Po pierwszym czytaniu, projekt ustawy trafi do prac w komisjach parlamentarnych, gdzie prawdopodobnie będzie procedowany razem z projektem poselskim. 

Będziemy angażować się w prace w komisjach parlamentarnych, zabiegając o konieczne zmiany, przede wszystkim wskazując na odejście od ceremonii w USC, brak wpływu na stan cywilny, ale także konsekwencje wejścia w życie ustawy jako pogłębiającej dyskryminację tęczowych rodzin. Jeśli projekt zdobędzie poparcie Parlamentu, będzie to pierwsza w historii polskiej legislacji ustawa adresująca związki osób tej samej płci, przedstawiona do podpisu Prezydentowi RP.

Rok 2025 powoli dobiega końca.

Dzięki Waszemu wsparciu mogxxśmy przez ten czas działać dalej na rzecz praw osób LGBT+.

W nowym roku będziemy kontynuować tę pracę z dużym zaangażowaniem. Na podsumowania przyjdzie jeszcze czas, ale już teraz mówimy Wam – DZIĘKUJEMY!

Zespół KPH

Przemoc, wykluczenie, samotność, ale też strategie przetrwania i potrzeba bezpieczeństwa – te doświadczenia zbyt rzadko trafiają do oficjalnych statystyk. Kampania Przeciw Homofobii, Lambda Warszawa, Centrum Badań nad Uprzedzeniami Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Myśli Politycznej im. Gabriela Narutowicza, Uniwersytet SWPS, Wydział Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku rozpoczynają kolejną edycję badania „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce” i zapraszają osoby LGBTA mieszkające w Polsce od co najmniej 2 lat, które ukończyły 13. lat, do wypełnienia anonimowej ankiety. Badanie trwa do 28 lutego 2026 roku, a jego wyniki opublikowane zostaną w formie raportu.

Widzialność zamiast milczenia

Badanie realizowane jest od 1994 roku, średnio co cztery lata i jest jedynym w Polsce tak szerokim, cyklicznym projektem, który dokumentuje realne warunki życia osób LGBTA, czyli lesbijek, gejów, osób spod parasola biseksualności, osób transpłciowych i aseksualnych. Pokazuje, jak wygląda ich codzienność – w rodzinie, pracy, szkole, ochronie zdrowia i w kontakcie z instytucjami państwa – oraz jak zmienia się ona na tle sytuacji politycznej i społecznej.

Cykliczne badania pozwalają precyzyjnie śledzić dynamikę zmian i sprawdzać, czy poziom bezpieczeństwa oraz akceptacji osób LGBTA w Polsce realnie rośnie, czy ulega regresowi – mówi dr Mikołaj Winiewski z Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW. – Dostarczają one twardych dowodów, które są niezbędne w debacie publicznej i pozwalają obalać szkodliwe mity. Dzięki nim społeczność LGBTA przestaje być „statystycznie niewidzialna”.

Dane, które mają realną moc zmiany

Wyniki badania są jednym z najważniejszych narzędzi rzeczniczych wykorzystywanych przez organizacje działające na rzecz praw osób LGBTA.

Dane z badania „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce” są dla Kampanii Przeciw Homofobii kluczowym punktem odniesienia w dialogu z politykami, administracją i instytucjami publicznymi – podkreśla Miko Czerwiński, osoba dyrektorska KPH. – Pozwalają w sposób wiarygodny pokazywać skalę dyskryminacji i przemocy oraz formułować konkretne rekomendacje zmian prawnych i polityk publicznych.

Jak dodaje dr Winiewski, liczby są nie do zignorowania:

Argumenty oparte na emocjach łatwo pominąć. Dane statystyczne – np. wzrost liczby osób chcących zawrzeć związki partnerskie z 49% w 2012 r. do blisko 70% w 2021 r. – wymuszają reakcję decydentów i dostosowanie prawa do realiów społecznych.

Fundament działań pomocowych

Dane z badania stanowią podstawę codziennej pracy organizacji wspierających osoby LGBTA w całej Polsce. Pozwalają nie tylko opisywać skalę problemów, ale przede wszystkim lepiej rozumieć, gdzie i w jakiej formie wsparcie jest najbardziej potrzebne – czy chodzi o pomoc psychologiczną, prawną, interwencję kryzysową, działania edukacyjne czy wsparcie osób doświadczających przemocy i wykluczenia.

To jedyne w Polsce tak kompleksowe i cykliczne badanie, które pozwala nam całościowo analizować sytuację społeczną osób LGBTA – podkreśla Karolina Gierdal, osoba z Zarządu Stowarzyszenia Lambda Warszawa. – Dla organizacji pomocowych to potężne narzędzie: dzięki niemu nie działamy „na wyczucie”, ale w oparciu o realne dane. Wyniki pokazują, jakie grupy są najbardziej narażone na kryzys, gdzie bariery systemowe są najsilniejsze i jakie formy wsparcia wymagają pilnego wzmocnienia.

Jak dodaje, regularność badania pozwala reagować na zmiany społeczne niemal w czasie rzeczywistym:

Porównując kolejne edycje, widzimy, jak decyzje polityczne, narracje medialne czy wydarzenia społeczne przekładają się na zdrowie psychiczne, poczucie bezpieczeństwa i dostęp do pomocy. To wiedza, która bezpośrednio wpływa na to, jakie programy uruchamiamy, gdzie kierujemy środki i jak projektujemy działania pomocowe, by były skuteczne i dostępne.

Dzięki badaniu organizacje mogą także lepiej argumentować potrzebę finansowania usług wsparciowych, wykazywać luki w systemie ochrony zdrowia i pomocy społecznej oraz przeciwdziałać marginalizacji osób, których doświadczenia często pozostają niewidoczne w oficjalnych statystykach.

Twój głos ma znaczenie

Każda wypełniona ankieta to kolejny głos, który pomaga pokazać prawdziwe doświadczenia osób LGBTA, przeciwdziałać ich niewidzialności i domagać się zmian opartych na faktach, a nie uprzedzeniach. Badanie skierowane jest do osób LGBTA mieszkających w Polsce od co najmniej dwóch lat, które ukończyły 13. rok życia. 

Wypełnij ankietę

Więcej informacji na temat badania

Udział w badaniu jest anonimowy, a zebrane dane posłużą zarówno do działań rzeczniczych, jak i do projektowania konkretnych form wsparcia tam, gdzie są one najbardziej potrzebne.

W sytuacji, gdy prawa i bezpieczeństwo osób LGBTA w Polsce wciąż są przedmiotem sporów politycznych, rzetelne dane stają się narzędziem zmiany. To dzięki nim organizacje społeczne oraz osoby decyzyjne mogą lepiej rozumieć rzeczywistość i podejmować działania odpowiadające na realne potrzeby społeczności.

W drugiej edycji konkursu grantowego „Wspólnymi Siłami” przekazaxxśmy 70 000 zł na lokalne działania wzmacniające społeczność LGBTQ+ w całej Polsce. Osiem organizacji i grup oddolnych z różnych regionów kraju zrealizuje projekty tworzące bezpieczne przestrzenie i budujące wspólnotę.

Dziękujemy wszystkim osobom uczestniczącym w Konkursie. Decyzja o tym, kto otrzyma grant, ponownie była niezwykle trudna. Różnorodność zgłoszeń oraz ich kreatywność zaskoczyła komisję. Wiele wniosków było bardzo dobrze przemyślanych i opisanych z troską o lokalną społeczność. Trzymamy kciuki za grupy i organizacje, które tym razem nie otrzymały finansowania. Liczymy, że uda Wam się zrealizować działania z innych źródeł – Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+.

Organizacje i grupy grantobiorcze

• Fundacja CzuliMy (woj. warmińsko-mazurskie) – „Queerowa Przystań”

W ramach grantu osoby uczestniczące wezmą udział w bezpiecznych przestrzeniach dla osób transpłciowych i niebinarnych w Olsztynie – m.in. III Olsztyńskich Dniach Widoczności, cyklu warsztatów TransMOC oraz regularnych spotkaniach Queer Kawka. Projekt wzmacnia lokalną społeczność queer, przeciwdziała izolacji i buduje sieci sojusznicze.

• Queerowy Garwolin (woj. mazowieckie) – „Przestrzeń Akceptacji”

Osoby uczestniczące będą mogły wziąć udział w cyklu spotkań i warsztatów dla młodzieży LGBTQIA+ i ich bliskich w powiecie garwolińskim, obejmujących m.in. spotkania o tranzycji, warsztaty komunikacyjne i somatyczne oraz wydarzenie dla rodziców. Projekt wspiera budowanie lokalnej wspólnoty, przeciwdziałanie izolacji i wzmacnianie młodych osób queerowych.

• Stowarzyszenie Pracownia Różnorodności / Stowarzyszenie Równik (woj. kujawsko-pomorskie) – „Wielkanoc pod Tęczą”

Osoby uczestniczące wezmą udział w alternatywnych, queerowych spotkaniach wielkanocnych w Toruniu: warsztatach odporności psychicznej, wspólnym malowaniu pisanek oraz świątecznym spotkaniu z poczęstunkiem. Projekt stworzy bezpieczną, afirmującą przestrzeń dla osób, dla których okres świąteczny jest trudny, oferując wspólnotę, ciepło i queerową reinterpretację tradycji.

• Stowarzyszenie Tychy Osiedle Q (woj. śląskie) – „Kultura przez Duże Q”

Osoby uczestniczące będą mogły uczestniczyć w trzech pokazach kina queerowego oraz trzech spotkaniach autorskich połączonych z rozmową i integracją przy domowym jedzeniu. Projekt odpowiada na brak queerowej kultury w mieście i tworzy bezpieczną przestrzeń do spotkań, rozmów i wzmacniania lokalnej społeczności LGBTQ+.

• Fundacja Teraz Ulica (woj. śląskie) – „Tęcza, brokat, bal”

W ramach grantu osoby uczestniczące wezmą udział w serii wydarzeń artystycznych i edukacyjnych dla lokalnej społeczności LGBTQIA+, w tym drag show, queerowym stand-upie, pokazach shibari, warsztatach somatycznych i arteterapii oraz zajęciach vogue. Projekt wspiera integrację, samoakceptację, eksplorację ekspresji cielesnej i kreatywnej oraz promuje zdrowie seksualne, w tym możliwość darmowego testowania STI, tworząc bezpieczną i inkluzywną przestrzeń do budowania więzi.

• Tęczowe Dziki (woj. świętokrzyskie) – „Sabat Tęczowych Dzików”

Osoby uczestniczące wezmą udział w 16 spotkaniach dla młodych osób queerowych i sojuszników z Kielc i okolic, obejmujących warsztaty artystyczno-rękodzielnicze, edukacyjno-dyskusyjne, integracyjne oraz panel ekspercki z perspektywą rodziców dzieci transpłciowych. Projekt wspiera rozwój kompetencji uczestników, tworzenie bezpiecznej przestrzeni i budowanie więzi w lokalnej społeczności LGBTQ+.

• URequal (woj. podkarpackie) – „Integracja Artystyczna”

Osoby uczestniczące wezmą udział w całodniowym, kreatywnym spotkaniu integracyjnym dla pełnoletnich osób queerowych, ze szczególnym uwzględnieniem osób trans i niebinarnych, obejmującym malowanie obrazów i banerów, tworzenie kolaży, bransoletek, dekorowanie ciastek, pisanie poezji oraz strefę chill out bez narzuconego harmonogramu. Projekt tworzy bezpieczną przestrzeń do poznania się, integracji i wspólnej twórczości oraz wspiera uczestników poprzez zapewnienie binderów, gaffów i packerów.

• Życzliwy Friending (woj. pomorskie) – „Życzliwa Społeczność w Stężycy”

Osoby uczestniczące wezmą udział w weekendowych warsztatach „Friending” oraz w cyklu 6 spotkań z jogą i kumplowaniem, dedykowanych osobom LGBT+, w spektrum autyzmu i ADHD, w Stężycy i okolicy. Projekt wspiera budowanie lokalnej, wspierającej społeczności, wzmacnianie więzi międzyludzkich, integrację i zapobieganie wykluczeniu społecznemu, a także rozwój kolektywu poprzez edukację, promocję i dokumentowanie działań.

To wspaniale móc kolejny rok wspierać inicjatywy na rzecz społeczności LGBTQ+. Miło jest obserwować kontynuację działań w znanych już miejscach oraz rosnące potrzeby lokalnych społeczności. Równocześnie cieszy nas możliwość wsparcia projektów w obszarach, w których dotąd nie byliśmy obecni – Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+.

Uczestniczki inicjatywy Kampanii Przeciw Homofobii – Równe Rodziny – przygotowały wyjątkowe świąteczne kartki, które 17 grudnia wręczyły posłankom i posłom podczas konferencji prasowej w Sejmie RP. To symboliczny apel o uznanie, widzialność i równe prawa dla tęczowych rodzin oraz ochronę dzieci, które się w nich wychowują.

Dlaczego to ważne?

Tęczowe rodziny w Polsce nadal nie mają równych praw, odczuwają m.in. brak jasnego uznania dwóch rodziców, pełnej ochrony prawnej czy możliwości zawarcia małżeństwa. To realne problemy, które wpływają na życie codzienne: od opieki medycznej, przez prawa rodzicielskie, po bezpieczeństwo społeczne.

Uczestniczki inicjatywy apelowały, by osoby zajmujące się polityką zobaczyły ich rodziny jako realne osoby, które wychowują dzieci, kochają je i chcą dla nich bezpieczeństwa, szczęścia i równości.

Spotkanie przedświąteczne

12 grudnia w naszym biurze odbyło się przedświąteczne spotkanie uczestniczek projektu „Równe Rodziny”. Przy barszczu, pierogach i w bardzo rodzinnej atmosferze mamy wraz z dziećmi i osobami na co dzień pracującymi w KPH wspólnie wypełniały i ozdabiały kartki, które później trafiły do posłanek i posłów. To był czas rozmów i poczucia wspólnoty. Część rodzin z projektu, które mieszkają poza Warszawą, wypełniała swoje kartki w domach. Razem stworzyłyśmy wspólną kolekcję świątecznych apeli o równość i bezpieczeństwo dla dzieci.

Jesteś osobą LGBT+ i wychowujesz dziecko w Polsce lub planujesz założyć rodzinę?
Chcesz dowiedzieć się więcej o naszych działaniach?
Masz pytania, przemyślenia, pomysły?
Skontaktuj się z nami!

11 grudnia poznaxxśmy treść projektu ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu, a także ustawy ją wprowadzającej (patrz: Projekt ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu już dostępny – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii). Ustawa ta była prawie dwa miesiące temu prezentowana przez Ministrę Katarzynę Kotulę, Ministra Władysława Kosiniaka-Kamysza, posłankę Urszulę Pasławską oraz Przewodniczącego, a obecnie Marszałka Sejmu, Włodzimierza Czarzastego jako rezultat wielu rozmów i ponadpartyjny kompromis, mający zmienić życie wielu par w Polsce na lepsze (patrz: Już nie związki, a ustawa o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii). Finalnie na stronach Rządowego Centrum Legislacji, pojawił się wspomniany projekt, który – uwaga – stanowi autopoprawkę do rządowego projektu ustawy o związkach partnerskich. Rok temu Rząd zebrał od wielu organizacji społeczeństwa obywatelskiego i osób indywidualnych około 6 tys. opinii w ramach konsultacji publicznych (patrz: Konsultacje publiczne projektu ustawy o związkach partnerskich dobiegły końca. Zobacz wspólną opinię 14 organizacji LGBT+ – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii oraz Rekordowe konsultacje publiczne ustawy o związkach partnerskich. Ponad 5 tysięcy listów od osób z całej Polski przekazane do rządu – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii), po czym przedstawił istotnie zmieniony projekt, który tym konsultacjom nie podlega. Zostawmy jednak na boku ewentualne nieprawidłowości samego procesu legislacyjnego, w tym czy możliwe jest wprowadzanie tak dalekich zmian dotyczących w zasadzie istoty samego projektu w trybie autopoprawki, a zamiast tego poszukajmy odpowiedzi na pytanie, czy umowa o wspólnym pożyciu i status osoby najbliższej w związku zbliżą Polskę do standardów europejskich? 

Brak związków partnerskich w Polsce narusze europejskie standardy praw człowieka

W ostatnich latach, Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał serię wyroków w sprawach dotyczących Polski. W grudniu 2023 r. zapadł wyrok w sprawie Przybyszewska i inni przeciwko Polsce (skarga nr 11454/17). W wyroku tym, Trybunał wskazał, iż Polska zobligowana jest do zapewniania parom osób tej samej płci prawnego uznania i ochrony, wybór konkretnego rozwiązania pozostawiając państwu. Skarżący wskazali na liczne problemy związane z ich funkcjonowaniem w Polsce, m.in. w zakresie zwolnienia od podatku i darowizn, możliwości dziedziczenia ustawowego, wspólnego rozliczania się i złożenia deklaracji podatkowej, alimentów w przypadku rozstania się, braku możliwości wspólności majątkowej, braku dostępu do świadczeń w przypadku śmierci partnera_rki czy wreszcie niedopuszczalność adopcji. 

W uzasadnieniu wyroku, Trybunał zwrócił uwagę, że brak oficjalnego uznania powoduje, iż pary osób tej samej płci nie mogą uregulować podstawowych aspektów ich życia, takich jak kwestie związane z własnością, utrzymaniem, podatkami czy dziedziczeniem (§ 114). Wskazano także, że kształtowanie tych obszarów jedynie poprzez umowę zawieraną między jednostkami jest niewystarczające, albowiem mogą one nie uwzględnić obszarów istotnych dla par pozostających w stałym i zaangażowanym związku, takich jak wzajemne prawa i obowiązki między osobami partnerskimi, wsparcie moralne i materialne, w tym obowiązki alimentacyjne i związane z dziedziczeniem (§113). ETPCz w tym wyroku podkreślił również, że mimo posiadanego przez Polskę marginesu uznania w zakresie wyboru formy prawnej, ochrona i uznanie dla par osób tej samej płci powinno być adekwatne i zapewniające konkretną, a nie iluzoryczną, ochronę praw człowieka. 

Podobnie, kolejne wyroki: Formela i inni przeciwko Polsce ze września 2024 r. (skarga nr 58828/12 i in.) czy Szypuła i inni przeciwko Polsce z lutego 2025 r. (skargi nr 78030/14, 23669/16), ilustrują w jak wielu obszarach polskie prawo nie zapewnia równości i dyskryminuje pary osób tej samej płci. Wskazać tutaj należy, oprócz wymienionych wcześniej,  chociażby brak możliwości objęcia partnerki_a ubezpieczeniem zdrowotnym czy korzystania ze świadczeń przy osobistej opiece nad chorą partnerką_em. Uznając naruszenie przez Polskę Konwencji, Trybunał wskazał na traktowanie osób partnerskich jako obcych i brak możliwości polegania na łączącej ich relacji w kontaktach z władzą sądowniczą czy administracyjną, a także na pozostawienie ich w “próżni prawnej” spowodowanej brakiem zapewnienia przez polskie władze podstawowej potrzeby uznania i ochrony par osób tej samej płci w stabilnych i zaangażowanych relacjach. 

Czy instytucja umowy o wspólnym pożyciu i status osoby najbliższej w związku realizuje wyroki ETPCz? 

W projekcie ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu wprowadzono możliwość przyjęcia przez osoby partnerskie wspólności majątkowej. Z kolei, projektowana ustawa wprowadzająca wprowadza m.in. możliwość wspólnego rozliczania się w oparciu o ustawę o PIT, zwolnienie od podatku i darowizn, możliwość ubiegania się o zasiłek opiekuńczy w przypadku osobistej opieki nad drugą stroną umowy o wspólnym pożyciu, objęcie drugiej osoby partnerskiej ubezpieczeniem zdrowotnym czy też prawo do decydowania o pochówku osoby partnerskiej. Przyjąć zatem można, że w tych obszarach instytucja umowy o wspólnym pożyciu zbliża Polskę do realizacji wyroków ETPCz. 

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę na brak przewidzianej możliwości dziedziczenia ustawowego. W projekcie założono możliwość sporządzenia testamentów na rzecz osoby partnerskiej i „dodania” ich do umowy, jak także zwolnienie od podatku od spadków i uprawnienie do zachowku, ale nie ma dziedziczenia z mocy ustawy. Obowiązek alimentacyjny na rzecz osoby partnerskiej po ustaniu umowy jest w zasadzie dobrowolny –  zależy on od konkretnej treści umowy, gdyż postanowienie w przedmiocie obowiązku alimentacyjnego na rzecz jednego lub obu partnerów_ek stanowi postanowienie dodatkowe. Finalnie, proponowana przez rząd umowa w razie zawarcia nie zmienia stanu cywilnego osoby, jednocześnie uniemożliwiając jej wejście w związek małżeński z inną osobą. 

Oczywiście nie wiemy, czy, kiedy, ani w jakiej dokładnie formie proponowana ustawa wejdzie w życie – być może na etapie prac w Parlamencie zostaną wprowadzone poprawki rozszerzające katalog praw osób partnerskich, o co będziemy zabiegać. Umowa o wspólnym pożyciu byłaby pierwszą instytucją w polskim prawodawstwie adresującą związki osób tej samej płci i dającą im minimalny pakiet uprawnień, spełniając tym samym w większości standardy ETPCz. 

W KPH jesteśmy przekonani_e, że zmiana prawna nie polega na wprowadzeniu „jakiejkolwiek” instytucji, mieszczącej się w strasburskim „marginesie uznania”, tylko o kierowanie się rzeczywistą równością i potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim rodzinom. Przy umowie o wspólnym pożyciu wciąż otwarte pozostaje pytanie: czy projektowana ustawa nie godzi w godność osób, zapewni realną (nie iluzoryczną) realizację praw, a przede wszystkim, czy instytucja osoby najbliższej zapewni parom osób tej samej płci adekwatną ochronę, o której mówił Trybunał?