Dziś, 11 sierpnia, dotarła do nas odpowiedź Ministerstwa Finansów na naszą petycję w sprawie równego traktowania podatkowego małżeństw jednopłciowych zawartych za granicą i transkrybowanych w Polsce. Niestety, na konkretne rozstrzygnięcie musimy jeszcze poczekać.

O co pytaliśmy?

W marcu tego roku zwróciliśmy się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej, czyli o jednoznaczne wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego. Chcieliśmy mieć pewność, że pary jednopłciowe, które dokonały transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa, będą traktowane tak samo, jak małżeństwa różnopłciowe. Mowa tu między innymi o zwolnieniach z podatku od spadków i darowizn oraz możliwości wspólnego rozliczania się.

Odpowiedź ministerstwa

Ministerstwo nie wydało interpretacji ogólnej. W przesłanym do nas piśmie informuje, że obecnie analizuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz polskich sądów administracyjnych. Jak pisze: 

W tej sprawie kluczowym zagadnieniem pozostaje przesądzenie kwestii ustrojowych w obszarze prawa cywilnego i rodzinnego przez organy właściwe do określenia skutków prawnych przeniesienia do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci.

Ostateczna decyzja co do tego, czy i w jakim kierunku ministerstwo zdecyduje się interweniować, ma zapaść dopiero po zakończeniu tej analizy – bez wskazania konkretnego terminu. Formalnie ministerstwo zamknęło też naszą petycję, uznając, że dalsze kroki wykraczają poza ramy ustawy o petycjach.

Co to oznacza w praktyce?

To nie jest odpowiedź, na jaką liczyliśmy, ale nie jest to też odpowiedź odmowa. Ministerstwo przyznaje, że kwestia wymaga pogłębionej analizy w świetle dynamicznie rozwijającego się orzecznictwa europejskiego i nie zamyka sprawy definitywnie. Wiemy, że dla wielu par to kolejne miesiące niepewności, zwłaszcza w sytuacjach, gdy Krajowa Informacja Skarbowa w kilku przypadkach już wcześniej wydawała negatywne interpretacje indywidualne, odmawiając małżeństwom jednopłciowym prawa do ulg podatkowych. Brak decyzji Ministerstwa Finansów oznacza, że sfera podatków nadal będzie rozstrzygana przez pryzmat indywidualnych przypadków. 

Dalsze kroki

Brak jasnej odpowiedzi ze strony resortu finansów nie zamyka dla nas sprawy. Będziemy pilnować, żeby zapowiedziana analiza faktycznie się odbyła i doprowadziła do jasnego stanowiska. Jednocześnie w obszarze ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, ZUS i NFZ zajęły już stanowisko o równym traktowaniu małżeństw niezależnie od płci małżonków – to pokazuje, że zmiana w podejściu administracji jest możliwa.

Nierozwiązana pozostaje też sytuacja dzieci wychowujących się w tęczowych rodzinach. Obecnie nie toczą się żadne prace legislacyjne, które realnie zabezpieczałyby ich prawa. KPH konsekwentnie zabiega o to, by prawo w jakiejkolwiek formie chroniło dzieci i ich prawo do bezpiecznego dzieciństwa. 

Podpisz nasz apel o równość małżeńską

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami Kampanii Przeciw Homofobii, masz ugruntowane doświadczenie w obszarze komunikacji online lub marketingu, chcesz działać razem z nami na rzecz społeczności LGBT+ w Polsce – to ogłoszenie jest właśnie dla Ciebie!

Szukamy osoby specjalistycznej ds. digital marketingu. Wyślij CV do 23.08.2026 r. do godziny 23:59 na adres praca@kph.org.pl.

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• współtworzenie komunikacji projektów i działań realizowanych przez organizację,
• współzarządzanie profilami organizacji w mediach społecznościowych,
• tworzenie treści (postów, wpisów, e-mail newsletterów) oraz materiałów graficznych,
• planowanie, prowadzenie i optymalizacja kampanii reklamowych (Meta Ads, Google Ads),
• aktualizacja strony internetowej organizacji,
• identyfikowanie nowych trendów i wdrażanie rozwiązań w zakresie komunikacji online, które wspierają dotarcie do nowych grup odbiorczych,
• analiza danych i przygotowywanie raportów z prowadzonych działań,
• wsparcie działań z zakresu fundraisingu indywidualnego.

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• co najmniej kilkuletnie doświadczenie w digital marketingu / komunikacji online, w tym w samodzielnym prowadzeniu projektów,
• lekkie pióro, umiejętność przygotowywania i redagowania tekstów,
• doświadczenie w prowadzeniu komunikacji w mediach społecznościowych,
• umiejętność obsługi systemu CMS (np. WordPress),
• znajomość narzędzi reklamowych i analitycznych (np. Meta Ads, Google Ads, Google Analytics, PowerBI),
• umiejętność tworzenia grafik z użyciem narzędzia Canva,
• umiejętność analizy danych, prezentacji wniosków i sugerowania usprawnień,
• zainteresowanie nowoczesnymi trendami w komunikacji online,
• bardzo dobra organizacja pracy i samodzielność w wykonywaniu powierzonych obowiązków,
• znajomość języka angielskiego na poziomie min. B1,
• zainteresowanie tematami podejmowanymi przez KPH.

Mile widziane

• doświadczenie w realizacji działań fundraisingowych,
• doświadczenie w pracy w organizacjach pozarządowych.

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 7896-9475 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze pełnego etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 2 dni w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 26 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse: KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja: Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 23.08.2026 do godz. 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba specjalistyczna ds. digital marketingu”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: „Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam_em poinformowana_y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma_y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

We wtorek, 28 lipca, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że rozporządzenie Ministra Cyfryzacji dotyczące transkrypcji jest niezgodne z konstytucją. Trzyosobowy skład z Bogdanem Święczkowskim i Stanisławem Piotrowiczem, byłym posłem PiS, na czele, uznał, że taki wpis narusza konstytucyjną definicję małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny.

Ułatwić urzędnikom pracę

Sprawa dotyczyła z pozoru technicznej zmiany. Rozporządzenie wprowadziło nowy wzór aktu małżeństwa, w którym rubryki „kobieta” i „mężczyzna” zastąpiono jedną, uniwersalną rubryką: „kobieta/mężczyzna”. To właśnie ta zmiana, wprowadzona przez ministra cyfryzacji, miała ułatwić urzędnikom wprowadzanie do rejestrów stanu cywilnego małżeństw jednopłciowych zawartych zagranicą. 

I tu dochodzimy do sedna sprawy. Wpisanie takiego małżeństwa do rejestru to nie jest „zawarcie” małżeństwa w Polsce, jak sugeruje TK. To tylko odnotowanie przez polską administrację wydarzenia, które miało miejsce za granicą, zgodnie z tamtejszym prawem. 

Co ważne, taka praktyka nie jest żadną nowością. Już od marcowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego urzędy stanu cywilnego dokonują takich transkrypcji, choć w sposób niejednolity, zależny od interpretacji konkretnego urzędnika. 

Rozporządzenie ministra cyfryzacji nie tworzyło więc nowego prawa, a miało jedynie ujednolicić tę praktykę i ułatwić urzędnikom pracę w systemie, dając im gotowy, jednolity wzór dokumentu, by nie musieli dłużej improwizować.. 

Trybunał uznał jednak inaczej – i to jednogłośnie.

Wyrok trudno traktować poważnie

Orzeczenie zapadło w składzie, którego status od miesięcy budzi wątpliwości. Jeszcze w grudniu 2025 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził wprost, że polski Trybunał Konstytucyjny nie spełnia dziś standardów niezawisłego sądu  z powodu sposobu, w jaki powoływano część jego sędziów. We wtorkowym składzie zasiadał między innymi Stanisław Piotrowicz, wcześniej aktywny polityk PiS, co samo w sobie stawia pytanie o bezstronność.

Rząd zresztą nie czeka na rozstrzygnięcie tych wątpliwości i już zapowiedział, że wyrok nie ma znaczenia. Rzecznik rządu Adam Szłapka i pełnomocniczka ds. równości Katarzyna Kotula jasno stwierdzili, że nowe przepisy wejdą w życie 23 sierpnia, zgodnie z planem. Mamy więc sytuację, w której jeden organ państwa mówi „nie wolno”, a inny odpowiada
„i tak to zrobimy”.

W prawnej próżni

Dla osób, które zawarły małżeństwo za granicą, oznacza to przede wszystkim niepewność – nie wiadomo dziś, czy urzędnicy w poszczególnych urzędach stanu cywilnego zastosują się do rozporządzenia, czy do „wyroku” Trybunału. Ale jest też szerszy kontekst: listopadowy wyrok TSUE, zobowiązał Polskę do uznawania małżeństw osób tej samej płci zawartych w innym kraju UE. 

Z kolei wyrok TK może być próbą stworzenia wrażenia, że Konstytucja stoi w sprzeczności z prawem unijnym i że wdrożenie unijnego orzeczenia jest w Polsce niemożliwe. To nieprawda, ale taki argument w politycznej narracji może się jeszcze pojawić nieraz.

To spór, który toczy się dziś bardziej na poziomie symboli i komunikatów, niż realnych zmian w prawie. Warto jednak pamiętać, że symbole w polityce mają dużą siłę. Politycy prawicy od dawna kwestionują wiążący charakter wyroków TSUE i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz). 

Wyrok taki jak ten, choć dziś odrzucany przez rząd, może w przyszłości – zwłaszcza w przypadku dojścia do władzy rządu prawicowego – posłużyć jako argument i stanowić rzekomy dowód na to, że polska Konstytucja miałaby stać w sprzeczności z prawem europejskim, a tym samym można się od tego prawa odcinać. Dla par, których dotyczy dzisiejszy spór, każdy taki komunikat oznacza tymczasem kolejne miesiące życia w prawnej próżni.

****

Chcesz równości małżeńskiej w Polsce? Podpisz apel!

To było minimum, które realnie mogło poprawić sytuację wielu osób. Dla polityków nawet minimum było zbyt wiele.  Status osoby najbliższej nie dawał pełni praw i nie nazywał rzeczy po imieniu. Był jednak rozwiązaniem popieranym przez polityczną i społeczną większość oraz krokiem, który wiele z nas było skłonnych przyjąć. Wierzyliśmy_łyśmy, że to początek dobrych zmian.

Od ponad 20 lat czekamy na ustawę, która dawałaby pełnię praw naszym związkom. Na stole pojawiały się kolejne projekty, które zazwyczaj dość szybko trafiały do kosza. Tym razem było inaczej. Polityczny kompromis przyniósł nie związki partnerskie, a status osoby najbliższej. 

Ten kompromis nie spotkał się z przychylnością prezydenta. Jednocześnie my nadal czekamy na rozpoznanie naszych związków. Franciszek i Bartłomiej na empatię w zdrowiu i chorobie. Ola i Karolina na bezpieczeństwo swoich dzieci. Zuza i Ida na wspólne planowanie życia w Polsce. Nie możemy już dłużej czekać!

Skoro nawet tak okrojona ustawa okazała się niemożliwa do wprowadzenia, uważamy, że należy powiedzieć jasno: to nie czas na proponowanie kolejnych połowicznych rozwiązań, w nadziei, że tym razem się uda. Rozwiązaniem, którego chcemy dla społeczności osób LGBT+ w Polsce, jest równość małżeńska. 

Chcę równości małżeńskiej – podpisuję apel

Wiemy, że to droga na lata. Wiemy, że będzie wymagała rozmów, przekonywania, cierpliwości i że nie uda się z dnia na dzień. Dlatego wzywamy polityków wszystkich opcji: rozmawiajmy o równości małżeńskiej. Nie jako o żądaniu maksymalnym do okrojenia w negocjacjach, ale jako o celu, wokół którego warto budować rzeczywiste porozumienie.

Podpisuję się pod równością małżeńską

Osiągnięcie tego celu wymaga wsparcia i konsekwentnej pracy naszej całej społeczności. Działajmy razem! Podpisz się pod apelem o równość małżeńską! Zanim politycy i polityczki znowu usiądą do pisania kolejnej ustawy, pokażmy im wspólnie, ile osób stoi za tym jasno wyznaczonym celem. 

Działasz w NGO? Jesteś osobą aktywistyczną, liderem_ką niesformalizowanej grupy albo po prostu chcesz sprawniej zmieniać świat na lepsze? Mamy dla Ciebie coś wyjątkowego!

KPH łączy siły z ING Hubs Poland, aby przekazać Ci praktyczną wiedzę z biznesu, którą łatwo przełożyć na działania społeczne. Osoby specjalistyczne z ING Hubs Poland podzielą się swoim doświadczeniem podczas kameralnych warsztatów online oraz mentoringu.

Liczba miejsc jest ograniczona (tylko 10 osób na warsztat!).

Wybierz coś dla siebie:

Nawiązywanie współpracy z firmami
Kiedy: 29.07 (środa), godz. 17:00 (czas: 30 min)
Dla kogo: Szybka, konkretna pigułka wiedzy dla osób, które chcą pozyskiwać partnerów biznesowych. Dowiesz się wprost od praktyków i praktyczek z korporacji, jak z nimi rozmawiać i jakich błędów unikać oraz czego szukają w ofercie Twojej organizacji.

Radzenie sobie ze stresem i organizacja pracy w zespole
Kiedy: 04.08 (wtorek), godz. 17:00 (czas: 2h)
Dla kogo: Dla każdej osoby, która czuje, że doba jest za krótka, a presja działań społecznych przytłacza. Dowiesz się, jak układać zadania, by nie poczuć przeciążenia, i jak dbać o dobrostan psychiczny (swój i zespołu).

Zarządzanie zespołem niesformalizowanym
Kiedy: 06.08 (czwartek), godz. 17:00 (czas: 2h)
Dla kogo: Prowadzisz grupę opartą na wolontariacie lub luźny kolektyw? Zarządzanie zespołem osób, których nie łączą tradycyjne umowy, to nie lada wyzwanie. Pokażemy Ci, jak motywować, dzielić odpowiedzialność i budować zaangażowanie bez dużego budżetu.

Jak się zapisać?

Nie zwlekaj – o udziale decyduje kolejność zgłoszeń. Pracujemy w kameralnych, maksymalnie 10-osobowych grupach, co pozwala stworzyć przyjazną atmosferę, przestrzeń do zadawania pytań i aktywnego udziału w spotkaniach.

Kliknij w link i zarezerwuj miejsce już teraz.

Nie możesz pojawić się osobiście? Przekaż informację o warsztatach osobom, które mogą z nich skorzystać!

Zgodnie z zapowiedzią, Karol Nawrocki nie podpisał projektu ustawy o statusie osoby najbliższej, chociaż ta i tak trafiła na jego biurko w znacznie okrojonej wersji. Kampania Przeciw Homofobii zapowiada dalszą pracę nad zabezpieczeniem prawnym par jednopłciowych w Polsce.

Decyzja prezydenta zapadła 17 lipca. „Jako strażnik konstytucji nie mogę zaakceptować rozwiązania, które prowadziłoby do utraty szczególnego statusu małżeństwa” – uzasadniał swoje weto Karol Nawrocki. 

Ustawa o statusie osoby najbliższej miała zapewnić parom jednopłciowym m.in. możliwość ustanowienia wspólności majątkowej, pochówku osoby partnerskiej czy prawa do lokalu dla drugiej strony umowy o wspólnym pożyciu. Zdaniem Kampanii Przeciw Homofobii dzisiejsze weto to ostateczne potwierdzenie, że prawa społeczności LGBT+ – którą tworzą w Polsce ok. 2 miliony osób – nie są dla głowy państwa wystarczająco ważne. 

„Projekt ustawy o statusie osoby najbliższej to zaledwie strzępki pierwszej wersji dokumentu, który traktował o związkach partnerskich. Wielokrotnie podkreślaliśmy, że w toku prac legislacyjnych zabrakło zabezpieczenia praw dzieci par jednopłciowych, możliwości ceremonii w Urzędzie Stanu Cywilnego czy dziedziczenia ustawowego dla osób zawierających umowę” – komentuje Miko Czerwiński, osoba dyrektorska KPH. „Dzisiejsze zawetowanie ustawy pokazuje jednak, że nawet to absolutne minimum praw, które miała zapewnić ustawa, to dla prezydenta zbyt wiele” – dodaje.

W swoim stanowisku przesłanym do prezydenta, KPH szczegółowo przedstawiło analizę różnic między zakresem uprawnień pomiędzy małżeństwem a proponowanym ustawą statusem osoby najbliższej. Z całym stanowiskiem można zapoznać się tutaj. 

Co ważne, decyzja prezydenta została podjęta mimo poparcia ustawy przez większość obywateli i obywatelek. Z badań przeprowadzonych początkiem czerwca przez SW Research na zlecenie KPH wynika, że ponad 3 razy więcej Polek i Polaków (47,8 proc.) uznało, że prezydent Karol Nawrocki powinien podpisać ustawę o statusie osoby najbliższej, niż żeby jej nie podpisać (14,3 proc.). 

W ramach tego samego badania, niemal 80% ankietowanych potwierdziło, że status par jednopłciowych w Polsce powinien być prawnie zabezpieczony. 

„Po raz kolejny głos strony społecznej okazał się dla rządzących nieistotny. Nie zamierzamy się z tym pogodzić. Jako KPH będziemy kontynuować działania na rzecz pełnej równości małżeńskiej. Nie pozwolimy, by lata pracy organizacji pozarządowych, osób aktywistycznych i całej naszej społeczności poszły na marne” – dodaje Miko Czerwiński.

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami Kampanii Przeciw Homofobii, masz doświadczenie w obszarze operacji i finansów, chcesz działać razem z nami na rzecz społeczności LGBT+ w Polsce, to ogłoszenie jest właśnie dla Ciebie!

Szukamy osoby specjalistycznej ds. operacji i finansów, która będzie wspierała sprawne codzienne funkcjonowanie naszej organizacji. Jest to stanowisko o charakterze międzyfunkcyjnym, zajmujące centralne miejsce w naszym zespole i łączące zadania z zakresu operacji, administracji, finansów oraz obsługi systemów.

Wyślij CV do 20.07.2026 r. do godziny 23:59 na adres praca@kph.org.pl

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• Koordynowanie funkcjonowania biura, współpraca z dostawcami
• Mailowa i telefoniczna komunikacja z interesariusz(k)ami KPH oraz przyjmowanie gości(ń)  
• Obsługa korespondencji przychodzącej i wychodzącej oraz prowadzenie rejestrów
• Przygotowywanie prostych pism, umów (na podstawie wzorów)
• Zarządzanie narzędziami pracy (komputery, telefony)
• Wspieranie codziennych operacji i procesów administracyjnych
• Koordynowanie obiegu dokumentów księgowych (rejestracja, nadzór i kontrola nad przepływem)
• Weryfikacja poprawności danych w dokumentach, zestawieniach i systemach
• Procesowanie przelewów wychodzących, nadzór nad terminowym rozliczaniem zobowiązań

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• Doświadczenie w pracy z dokumentacją finansową
• Umiejętność swobodnej pracy z wieloma systemami (np. Saldeo)
• Silne umiejętności organizacyjne i dbałość o szczegóły
• Bardzo dobra organizacja pracy własnej oraz umiejętność samodzielnej pracy i radzenia sobie ze zmieniającymi się priorytetami
• Biegła znajomość języka polskiego i dobra znajomość języka angielskiego
• Postawa oparta na współpracy i proaktywności
• Praktyczna znajomość MS Office (Excel, Word) oraz Google Workspace
• Komunikatywność oraz umiejętność współpracy

Mile widziane

• Doświadczenie w organizacji wydarzeń
• Doświadczenie w pracy w organizacjach pozarządowych
• Znajomość procesów kadrowych i podstaw prawa pracy oraz chęć pogłębiania wiedzy

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 6.712-9.081 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze pełnego etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 4 dni w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 26 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości, skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse: KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja: Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 20.07.2026 do godz. 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba specjalistyczna ds. operacji i finansów”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: 

„Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam_em poinformowana_y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma_y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. 

Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

W dniach 18–19 lipca (sobota i niedziela) w Gdańsku odbędzie się kolejna edycja bezpłatnych, stacjonarnych warsztatów Pride & Parent. To program Kampanii Przeciw Homofobii, który od dwóch lat towarzyszy queerowym kobietom* na drodze do macierzyństwa.

Dla kogo są te warsztaty?

Pride & Parent to spotkanie skierowane do queerowych mam oraz queerowych kobiet* myślących o macierzyństwie (niezależnie od tego, czy planują je w parze, czy samodzielnie, i niezależnie od tego, na jakim etapie tej decyzji aktualnie się znajdują). Nie trzeba mieć już podjętej decyzji o dziecku, żeby wziąć udział. Nasze warsztaty są też dla osób, które dopiero zastanawiają się nad tą drogą i chcą zdobyć rzetelną wiedzę, zanim ją wybiorą.

Co znajdziesz na warsztatach?

Program łączy wiedzę ekspercką z przestrzenią na rozmowę i wymianę doświadczeń:

Część medyczna, prowadzona przez Paulinę Szupryczyńską, obejmie m.in. zagadnienia związane z dostępem do in vitro dla par jednopłciowych oraz medyczne aspekty ciąży i rodzicielstwa.

Część prawna, poprowadzona przez Justynę Jezierską z kancelarii KMA, odpowie na pytania o obecny stan prawny w Polsce, w tym o to, jak prawnie zabezpieczyć partnerkę, która nie urodzi dziecka, czyli jego mamę społeczną.

Część warsztatowa, moderowana przez Wiolę Stępień, to nie wykład, a przestrzeń na rozmowę o emocjach i wątpliwościach związanych z queerowym rodzicielstwem, w bezpiecznej, wspierającej grupie liczącej około 20 osób.

Dlaczego Gdańsk?

Zależy nam na budowaniu lokalnych społeczności skupionych wokół rodzicielstwa: takich, które mogą utrzymywać ze sobą kontakt i wzajemnie się wspierać długo po zakończeniu warsztatów. Dlatego, choć zapraszamy osoby z całej Polski, szczególnie zachęcamy do udziału mieszkanki Gdańska i okolic.

To nie pierwsza taka edycja

Program Pride & Parent działa już drugi rok. Warsztaty w Gdańsku będą naszym piątym spotkaniem na żywo, a łącznie (online i stacjonarnie) wzięło w nich udział ponad 200 osób. Uczestniczkom naszych warsztatów urodziło się już kilkoro dzieci. To dla nas największa motywacja, żeby kontynuować tę pracę.

Przygotuj się z broszurą

Zanim spotkacie się z nami w Gdańsku, zachęcamy do pobrania Broszury dla queerowych kobiet myślących o macierzyństwie*. Znajdziesz w niej najważniejszą wiedzę, która pomoże Ci przygotować się do warsztatów i do samego macierzyństwa.

Pobierz broszurę

Zapisy

Warsztaty są bezpłatne, a liczba miejsc ograniczona. To już ostatni moment na zapisy, zachęcamy do niezwłocznego wypełnienia formularza.

Do zobaczenia już 18-19 lipca w Gdańsku!

Projekt jest finansowany ze środków Fundacji im. Róży Luksemburg.

Wiktor i Łukasz* wspólnie wychowują dwójkę bliźniaków. Opowiadają o swojej drodze do rodzicielstwa i codziennych doświadczeniach jako tęczowa rodzina w Polsce. Z okazji Dnia Ojca prezentujemy zapowiedź dłuższego wywiadu, który ukaże się wraz z publikacją poradnika dla queerowych ojców i mężczyzn** planujących rodzicielstwo.

Magdalena Więch, KPH: To była miłość od pierwszego wejrzenia?

Wiktor: Poznaliśmy się 7 lat temu przez internet i od samego początku zależało nam na prawdziwej relacji, na rodzinie. Do teraz dobrze pamiętam, gdy pierwszy raz zobaczyłem Łukasza na żywo. Praktycznie od razu weszliśmy na temat rodziny i dzieci. Obaj jasno określiliśmy, że tak chcemy się spełniać życiowo. Rok później mieliśmy już gotową listę imion dla dzieci, której do dziś jesteśmy wierni.

Łukasz: Nie wzięliśmy jeszcze ślubu, ale obserwujemy, jak zmienia się sytuacja prawna par jednopłciowych w Polsce. Dla mnie jako prawnika zawieranie “czegoś”, co nie przynosi żadnych skutków prawnych, wydawało się bez sensu. Widzimy jednak, że drzwi się otwierają i tym samym będziemy chcieli skorzystać z transkrypcji, ale póki co wspólne zakupy nieruchomości mocniej łączą niż dokument z USC (śmiech). 

Magda: Macie dwójkę bliźniaków, Szymona i Agatkę. A w planach?

Wiktor: Dla mnie piątka byłaby idealna, ale po negocjacjach stanęło na czwóreczce. Chociaż właśnie kupiliśmy busa… będzie tyle, ile Bóg da. 

Magdalena: Wróćmy do początków. Jak Wasza rodzina zareagowała na to, że chcecie założyć rodzinę?

Łukasz: Nie dzielę się wylewnie swoimi planami z bliskimi, nie potrzebuję tego. Mimo to moja mama od pierwszej chwili bardzo mocno wspierała nas w drodze do tacierzyństwa, chociaż do końca nie wierzyła, że to się stanie. Trudno było jej zrozumieć, jak mogłoby się to wydarzyć.

Wiktor: Wielu znajomych nie było aż tak otwartych, ale nie czekaliśmy na niczyją zgodę, raczej informowaliśmy, że zamierzamy się tego podjąć. Natomiast ich podejście mocno się zmieniło, gdy pojawiły się zarodki. Oboje jesteśmy osobami wierzącymi i nasi bliscy oraz przyjaciele też, dlatego traktujemy moment zapłodnienia jako początek życia. Więc gdy dzieci – w naszym rozumieniu – już się pojawiły, wszyscy bardzo nam kibicowali, znajomi lekarze tłumaczyli skomplikowane wyniki badań, koleżanki i koledzy wyczekiwali na najświeższe newsy. Mamy też znajomych księży, którzy także okazali się dla nas wsparciem, chociaż na samym początku oczywiście byli przeciwni. 

Ich nastawienie zmieniło się do tego stopnia, że przyszli na pępkowe, a jeden z nich skręcał nam w domu łóżeczka dla dzieciaków. 

Łukasz: Wracając do wymarzonej liczby – możemy mówić o trójce, czwórce czy piątce, ale tak naprawdę kluczowe jest dla nas to, by dać szansę każdemu dziecku, czyli każdemu embrionowi. W przypadku tych oto szkrabów, które widzisz, udało się już za pierwszym razem. 

Magdalena: Jak teraz wygląda Wasze życie?

Wiktor: Mamy ogromne wsparcie od obu babć. Jedna jest, można powiedzieć, babcią na pełen etat. Przeprowadziła się niedaleko nas i jej pomoc jest nieoceniona, bo oboje jesteśmy czynni zawodowo, chociaż w zmniejszonym wymiarze godzin. Jeden z nas co prawda korzysta z pełnego urlopu macierzyńskiego, ale to nie wyklucza innych form zatrudnienia.

Magdalena: Mieszkacie w niewielkiej miejscowości. Jak reagują na Was przechodnie i sąsiedzi, gdy jesteście na spacerze z wózkiem?

Łukasz: Może ciężko w to uwierzyć, ale naprawdę – jak dotąd ani razu nie spotkaliśmy się z wrogością czy choćby krzywym spojrzeniem. Nieważne, czy jesteśmy na ulicy czy u lekarza. Zanim wybraliśmy położną środowiskową, zadzwoniliśmy, by upewnić się, że nie przeszkadza jej opieka nad dziećmi rodziny jednopłciowej. Usłyszeliśmy, że w ogóle nie musimy się czymś takim przejmować, ona jest profesjonalna i nikomu do łóżka zaglądać nie będzie. Dziś jesteśmy mocno z nią zżyci, była nawet na chrzcinach Szymka i Agatki. 

Wiktor: A właśnie, bo rzecz jasna ochrzciliśmy nasze dzieci. I tu też nie musieliśmy szukać jakiejś specjalnej parafii. Nasz proboszcz dobrze nas zna i szanuje. Przyjechało też kilku księży-gości. Dzieciaki miały bardzo doniosłą uroczystość, pięknie ozdobiony kościół, płomienne kazanie, brawa i wiwaty. Podczas uroczystości ksiądz do obu z nas zwracał się per rodzice. 

Magdalena: Pytam Was o to wszystko, bo w Kampanii Przeciw Homofobii sama prowadzę warsztaty z zakresu macierzyństwa dla queerowych mam i lesbijek. Pierwsze pytanie, które zawsze pada, to czy nie będą wytykane palcami. Jednak doświadczone rodziny niemal zawsze podzielają Wasze doświadczenia. 

Łukasz: Wydaje mi się, że jeśli już pojawiają się jakieś komentarze, to nie wynikają one z wrogości, tylko nieporozumienia. Kiedyś usłyszeliśmy na spacerze mijające nas dwie kobiety i jedna mówiła do drugiej: “Patrz, bliźniaki, ja bym sobie w życiu nie dała rady”. Ale nie padło ani słowo na temat tego, że te bliźniaki mają dwóch ojców. 

Wiktor: Może po prostu w naszym społeczeństwie jeszcze nikt nie dopuszcza myśli, że dwóch chłopaków prowadzących wózek z dzieckiem to tęczowa rodzina, ale podzielam zdanie Łukasza: nigdy nie spotkałem się z przejawami wrogości, mimo że większość naszych znajomych bardziej utożsamia się z prawą stroną sceny politycznej, a większość mojego środowiska okołozawodowego to „twarde chłopy”, często większe ode mnie. 

Myślę, że kluczowe jest to, by być dobrym człowiekiem i z jakim nastawieniem się wychodzi do ludzi. Jeśli my jesteśmy pewni, że nie robimy nic złego, że jesteśmy stabilni emocjonalnie, że nasza miłość jest pełna oraz że chcemy wychować nasze dzieci na dobrych, uczciwych, szanujących każdego człowieka ludzi, to nasze otoczenie też to dostrzeże. Jeśli jeszcze dodatkowo zobaczą, że tak naprawdę to niczym nie różnimy się od rodzin różnopłciowych i że te nasze dzieci są po prostu niesamowicie wyczekane, że zrobiliśmy absolutnie wszystko, żeby mogły się pojawić, to nagle widzisz, że wręcz Ci kibicują.

Magdalena: Co poradzilibyście tym, którzy dopiero rozważają tacierzyństwo?

Łukasz: Że na pewno się uda. To musi być naprawdę dobrze przemyślana, świadoma decyzja i wielka determinacja. Może być różnie, ale jest szereg agencji, które chcą pomóc, odbywają się konferencje, jak ta niedawna w Berlinie (organizowana przez Men Having Babies – przyp. red.), gdzie można dowiedzieć się naprawdę wszystkiego. Są też spotkania w Kolonii oraz Brukseli organizowane pod nazwą Wish for a Baby. Informacje są dziś łatwo dostępne w Internecie. 

Trzeba się nie bać, normalnie funkcjonować, wyjść z szafy, pójść razem na spacer i do lekarza. Po prostu żyć. Jak zaczynaliśmy to byliśmy święcie przekonani, że będziemy pierwsi w Polsce, ale jeszcze przed narodzinami dzieciaków poznaliśmy inną parę mężów, którzy mają kilkuletniego synka i wychowują go w Polsce na wsi. Obaj tak mocno angażują się w życie tamtejszej społeczności, że jedne z pierwszych gratulacji po narodzinach małego dostali od lokalnego przedstawiciela władzy samorządowej. Na początku roku poznaliśmy też innych chłopaków, którzy tatusiami staną się na dniach. Za naszą radą rodzą w Polsce. Inni są już w bardzo zaawansowanej fazie przygotowań. Nasz kraj zmienia się na naszych oczach. Trochę szkoda, że to zmiana od dołu, ale to dobra zmiana.

***

Kampania Przeciw Homofobii prowadzi zbiórkę na poradnik dla tęczowych ojców. Darowiznę można wpłacić tutaj.

*Imiona ojców i dzieci zostały zmienione

**Mężczyźni* – używamy tego określenia, aby podkreślić, że w broszurze mówimy nie tylko o osobach identyfikujących się jako mężczyźni, lecz także o osobach niebinarnych, transpłciowych i queerowych osobach. Gwiazdka oznacza, że stosowany termin jest szeroki i inkluzywny.

Z Miłoszem Przepiórkowskim, specjalistą ds. partnerstw strategicznych w Kampanii Przeciw Homofobii, rozmawia Anna Mikulska

Anna Mikulska, KPH: Inkluzywność się opłaca?

Miłosz Przepiórkowski: Zawsze się opłacała, ale przez długi czas nie była w Polsce brana pod uwagę. Kiedyś firmy miały powiedzenie: „Akceptujemy wszystkich, nie obchodzi nas, kto co robi w łóżku”, ale to nie przekładało się na rzeczywistość. Osoby pracownicze LGBT+ nie czuły, że mogą otwarcie mówić o swoim związku. Teraz to się zmienia. Firmy faktycznie coraz bardziej stawiają na inkluzywność i edukują się w tym zakresie.

Kiedy zaczęła się ta zmiana?

Myślę, że to kwestia ostatnich dziesięciu, może piętnastu lat. Zaczęło się od międzynarodowych korporacji, ale część polskich przedsiębiorstw szybko postanowiła włączyć się w ten proces. Nadrabiamy to, co miało miejsce np. w USA jeszcze w latach 90.

Tyle, że nierzadko to działania na pokaz. Coraz częściej słyszymy o tzw. pinkwashingu czy rainbow washingu. Czym te zjawiska dokładnie są?

Najlepiej wyjaśnić to na przykładzie – firma jubilerska z okazji Miesiąca Dumy wypuszcza serię pride’- owych bransoletek, ale nie idzie za tym nic więcej. To działanie nastawione na czysty zysk, a nie forma wsparcia. Inna korporacja zmienia w czerwcu logo firmy na tęczowe, ale nie wprowadza procedur przeciwdziałania bi-, trans- czy homofobii. W niektórych krajach taka „solidarność” po prostu dobrze wygląda, ale nie przyczynia się do poprawy sytuacji osób LGBT+.

Jak wobec tego odpowiedzialnie budować inkluzywność w swojej firmie i wspierać osoby queerowe?

Firmy, które tworzą np. kampanię reklamową wokół LGBT+, muszą pamiętać, że to bardzo delikatny temat. Jako KPH jesteśmy po to, żeby pomóc – możemy skonsultować taki plan kampanii i dzięki temu nasz partner ma pewność, że będzie to zrobione z wyczuciem. Prowadzimy także szereg szkoleń – zauważyłem, że wiedza na temat społeczności queer wzrosła, jednak braki wciąż są bardzo duże. Swoje szkolenia z inkluzywnego języka zawsze zaczynam od rozwinięcia akronimu LGBTQIA i często okazuje się, że już po L i G zaczynają się schody. KPH organizuje także szkolenia intersekcjonalne, to znaczy takie, w trakcie których mówimy nie tylko o osobach LGBT+, ale też o osobach neuroróżnorodnych czy z niepełnosprawnościami, co również jest niezwykle ważne.

Zdarza się, że osoby biorące udział w twoich szkoleniach boją się zadawać pytania, bo wstydzą się, że czegoś nie wiedzą albo boją się, że cię urażą?

Zawsze na początku zaznaczam, że jesteśmy w bezpiecznej przestrzeni. Można zadawać pytania, nie zastanawiając się pół godziny nad tym, jak sklecić zdanie – mówmy tak, jak mamy to ułożone w głowie. Nikt się nie obrazi, a nauczymy się, jak można zadać takie pytanie poprawnie. Naszym priorytetem jest właśnie edukacja zespołu. Jeśli firma chwali się w mediach społecznościowych udziałem w Paradzie Równości – super. Najważniejszy jest jednak dobrostan osób pracujących w danej firmie. I temu właśnie służą szkolenia…

…oraz najnowszy projekt KPH – certyfikacja Inkluzywność+.

Jak najbardziej. To trzymiesięczny proces, który bazuje na współpracy między KPH, działem HR oraz tzw. Rainbow Network, jeśli firma taki zespół posiada. Na podstawie tych wspólnych działań dajemy rekomendacje i sugerujemy dalsze działania, które poprawią poziom inkluzywności w danym miejscu. Na koniec firma otrzymuje certyfikat. Po pierwsze, to świetna reklama dla firmy. Po drugie, badania pokazują, że różnorodne zespoły są dużo bardziej kreatywne. To z kolei poprawia wyniki firmy i pokazuje jasno – co już stwierdziliśmy – że inkluzywność zwyczajnie się opłaca.

Działania KPH możesz wspierać tutaj: kph.org.pl/przekaz-darowizne/. Chcesz z nami współpracować? Napisz: biznes@kph.org.pl

Tekst znajdziesz w 121. numerze Magazynu „Replika”. Zamów prenumeratę lub pojedynczy numer.

Dla Kampanii Przeciw Homofobii (KPH) udział w konferencji Men Having Babies Berlin 2026 był naturalnym, a zarazem niezwykle ważnym krokiem. „Przez ponad rok intensywnie pracowaliśmy w ramach projektu >>Pride & Parent<<, w którym skupialiśmy się na wsparciu i budowaniu widoczności queerowych mam. Doświadczenia te pokazały nam jednak, jak ogromna jest w Polsce luka informacyjna, systemowa i społeczna w przypadku mężczyzn*” – wspomina wydarzenie Magdalena Więch.

Liczna reprezentacja z Polski

Men Having Babies (MHB) to wiodąca, międzynarodowa organizacja pozarządowa non-profit, która od lat udowadnia, że marzenia queerowych mężczyzn* o ojcostwie można realizować w sposób bezpieczny, transparentny i przede wszystkim głęboko etyczny. MHB działa na wielu polach: od edukacji aspirujących rodziców, przez realne wsparcie finansowe (program GPAP), aż po walkę z uprzedzeniami i barierami prawnymi na całym świecie. Ich podejście oparte jest na rzetelnych badaniach naukowych i standardach etycznych.

W Berlinie pojawiła się ponad dwudziestoosobowa grupa z Polski, co uczyniło nas trzecią co do wielkości reprezentacją narodowościową na całym wydarzeniu. Dla KPH to jasny i niezwykle silny sygnał: polscy geje i pary jednopłciowe chcą i będą zakładać rodziny. Oprócz naszego stowarzyszenia, na konferencji obecna była dwuosobowa reprezentacja Kancelarii Adwokacko-Radcowskiej (KMA, mec. Anna Mazurczak oraz mec. Mateusz Wąsik), z którą KPH na co dzień analizuje sytuację prawną tęczowych rodzin w Polsce. 

Konferencja Men Having Babies, fot. KPH

Czego się dowiedzieliśmy? Edukacja, prawo i standardy

Przez dwa intensywne dni konferencji nasze osoby reprezentanckie dowiedziały się wiele na temat etycznej surogacji. Program wydarzenia obejmował cztery kluczowe filary:

• Medyczny: związany z procesami IVF i pełnym bezpieczeństwem zdrowotnym wszystkich stron;
• Finansowy: pokazujący, jak realnie budżetować tak ogromne przedsięwzięcie i jak korzystać ze wsparcia;
• Etyczny: oparty na wypracowanych w szerokim gronie eksperckim zasadach MHB (Framework for Ethical Surrogacy), które stawiają podmiotowość i dobrostan surogatki, dawczyni oraz dziecka na pierwszym miejscu;
• Prawny: wspólnie z prawnikami z KMA nasze stowarzyszenie brało aktywny udział w dedykowanym panelu dla osób z Polski. Omawiano skomplikowane procedury, przed którymi stają polscy ojcowie –  od zabezpieczenia praw rodzicielskich za granicą po walkę o transkrypcję aktów urodzenia i paszporty dla dzieci po powrocie do kraju.

Warto dodać, że najwięcej zabiegów zapłodnienia i surogacji odbywa się w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Mieście Meksyk. W tych krajach surogacja jest nie tylko w pełni legalna i precyzyjnie uregulowana prawnie, ale przede wszystkim akceptowana społecznie, co daje przyszłym rodzicom maksymalne poczucie bezpieczeństwa.

Duma i podmiotowość

W trakcie konferencji nie zabrakło spotkań z surogatkami i dawczyniami komórek jajowych, które podzieliły się osobistymi motywacjami i emocjami. 

„Ich podmiotowa perspektywa była ogromną wartością tego wydarzenia. Bezpośrednie wysłuchanie opowieści o osobistych motywacjach, emocjach i dumie tych kobiet, która wynika z dawania nowego życia, burzy krzywdzące stereotypy obecne w polskiej debacie publicznej” – komentuje Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+ w KPH.

Magdalena Więch na konferencji Men Having Babies, fot. KPH

W programie znalazły się także liczne, inspirujące spotkania z ojcami, którzy przeszli tę drogę wiele lat temu. Opowiadali, jak naturalnie kształtują się więzi w ich domach i że bardzo często, nawet długo po narodzinach dzieci, relacje między ojcami a surogatkami pozostają niezwykle bliskie i rodzinne. 

Nasz wniosek: etyczna i zgodna z prawem surogacja

„Z Berlina wróciliśmy przede wszystkim z wielką nadzieją. Ta konferencja udowodniła nam, że etyczna surogacja, oparta na podmiotowości, wzajemnym szacunku, transparentności i trosce o dobrostan każdego człowieka zaangażowanego w ten proces jest możliwa i z powodzeniem funkcjonuje. Bo na samym końcu tej drogi, poza paragrafami i procedurami medycznymi, są przecież one: niesamowicie wyczekane, otoczone od pierwszych chwil bezgraniczną miłością i po prostu szczęśliwe dzieci” –  wspomina Magdalena Więch.

Przemek Walas, kierownik programowy KPH, dodaje:

„Doświadczenia tych rodzin to najlepszy dowód na to, że miłość i pragnienie bycia rodzicem nie znają barier. Dla nas, jako KPH, to drogowskaz na przyszłość. Wiemy już, że nasza praca w ramach praw rodzicielskich społeczności LGBT+ w Polsce musi i będzie obejmować także kompleksowe wsparcie dla wszystkich queerowych osób pragnących tworzyć bezpieczny, pełen ciepła dom”.

Kampania Przeciw Homofobii organizuje zbiórkę na publikację dla tęczowych ojców i mężczyzn*, możesz ją wesprzeć tutaj.

To moment, na który społeczność LGBT+ w Polsce czekała od lat. W piątek, 29 maja, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przegłosował ustawę o statusie osoby najbliższej oraz ustawę wprowadzającą. Zrobiliśmy_łyśmy historyczny krok w stronę równości. Teraz czas na Senat!

Piątkowe głosowanie na sali plenarnej to zwieńczenie prawie dwóch lat pracy, tysięcy rozmów, konsultacji i nieustannego nacisku ze strony organizacji społecznych, osób aktywistycznych oraz naszej całej społeczności. Wynik głosowania: 230 głosów za, 198 przeciw i 1 wstrzymujący się, pokazuje, że zmiana w Polsce jest nie tylko możliwa, ale właśnie staje się faktem.

Wyboista droga przez Sejm

Zanim projekty trafiły pod ostateczne głosowanie, musiały przejść przez komisję nadzwyczajną. Wtorkowe obrady komisji w których uczestniczyło KPH, były pełne emocji. Po raz kolejny prezentowaliśmy_łyśmy nasze uwagi i poprawki, przechodząc przez każdą z niemal 350 stron projektów. 

Zapoznaj się z treścią stanowiska

W trakcie drugiego czytania, przegłosowano również poprawki rekomendowane przez KPH:

• precyzujące procedurę odmowy sporządzenia umowy przez notariusza
• możliwość uzyskania odpisu z protokołu z oświadczeniem o rozwiązaniu umowy

Niestety w trakcie procesu legislacyjnego nie rozstrzygnięto spraw dziedziczenia oraz zabezpieczenia dziedziczenia, o które wnioskowaliśmy.

To krok, który w końcu zauważa nasze rodziny w polskim systemie prawnym. Choć jako KPH niezmiennie stoimy na stanowisku, że ostatecznym celem jest pełna równość małżeńska, dzisiejsze ustawy wprowadzają fundamentalne zmiany w poczuciu bezpieczeństwa tęczowych rodzin i par nieformalnych.

Projekt daleki od ideału

Uchwalone dziś prawo to wciąż kompromis. Projekt nie jest idealny i nie odpowiada na wszystkie potrzeby naszej społeczności. Z ubolewaniem przyjmujemy to, że w toku prac legislacyjnych zabrakło w nim zabezpieczenia praw dzieci par jednopłciowych, ceremonii w Urzędzie Stanu Cywilnego czy dziedziczenia ustawowego dla osób zawierających umowę.

Dla KPH ustawa o statusie osoby najbliższej to nie stacja końcowa. Traktujemy ją jako absolutne minimum obywatelskie i solidny fundament do dalszej walki o równości w polskim prawie. Żadna umowa nie zastąpi pełnej równości małżeńskiej, dlatego nasza praca trwa dalej.

Co teraz? Przed nami Senat

Dzisiejsza wygrana daje ogromną nadzieję, ale proces legislacyjny wciąż trwa. Ustawy prosto z Sejmu trafiają teraz pod obrady Senatu. Z optymizmem patrzymy na rozkład głosów w izbie wyższej, ale nie zwalniamy tempa, KPH będzie obecne na każdym etapie tej drogi, by upewnić się, że przepisy nie zostaną rozwodnione i będą szybko poddane pod głosowanie.

Potem czeka nas najważniejszy test, biurko Prezydenta Karola Nawrockiego. Wymaga to od nas wszystkich pełnej, ogólnopolskiej mobilizacji, aby pokazać, że tej zmiany po prostu nie da się już zatrzymać.

Świętujmy dzisiejsze zwycięstwo w Sejmie, bo jako społeczność walczyliśmy o nie przez dekady. A od jutra wracamy do pracy, będziemy Was na bieżąco informować o postępach w Senacie.

Zapraszamy na drugą edycję Festiwalu filmowego „Miłość Niejeden Ma Kolor!” – wydarzenia objętego matronatem KPH, które poprzez kino, rozmowę i spotkanie z drugim człowiekiem otwiera przestrzeń do dialogu, refleksji i budowania bardziej otwartego społeczeństwa. Wydarzenie odbędzie się już 5-7 czerwca 2026r. w Kinie Rejs w Słupsku

W programie festiwalu:

• 7 filmów,
• warsztaty prowadzone przez osoby eksperckie,
• spotkania i rozmowy z zaproszonymi gośćmi i gościniami,
• debata po jednym z pokazów – przestrzeń do otwartej rozmowy.

Wierzymy, że kino ma moc zmieniania perspektywy. Film pozwala spojrzeć na świat oczami drugiego człowieka, zrozumieć jego emocje i doświadczenia. W czasach, gdy łatwo o podziały, chcemy tworzyć przestrzeń, w której spotkanie i rozmowa są ważniejsze niż różnice – mówią osoby organizujące festiwal.

Zbliża się 8. edycja plebiscytu Korony Równości – to jedno z najważniejszych i najbardziej prestiżowych wyróżnień, jakie można otrzymać w Polsce za działalność na rzecz społeczności LGBT+. Właśnie rozpoczął się pierwszy etap, w którym czekamy na Wasze zgłoszenia osób i organizacji zasługujących na nominację.

W tym roku nagrody przyznajemy w następujących, ośmiu kategoriach: Aktywizm, Instytucje, Polityka, Prawo, Media, Internet, Kultura i Biznes za działania (z)realizowane od lipca 2025 do czerwca 2026 r. Zgłoszenia należy wysyłać za pomocą poniższego formularza:

Prześlij zgłoszenie

To, co dla nas w tym plebiscycie najważniejsze, to zaangażowanie naszej społeczności. Oddajemy głos w Wasze ręce, bo to Wy najlepiej wiecie, czyje działania w ciągu ostatniego roku powinny zostać dostrzeżone – podkreśla Miko Czerwiński, osoba dyrektorska Kampanii Przeciw Homofobii.

Kogo szukamy?

W KPH wierzymy, że działalność na rzecz osób LGBT+ w Polsce wymaga odwagi i determinacji. Dlatego nie mamy wątpliwości, że osoby w nią zaangażowane zasługują na docenienie i właśnie takich osób szukamy. Co roku osoby laureackie podkreślają, jak ogromne znaczenie ma dla nich otrzymanie statuetki Koron Równości:

„To dla mnie forma docenienia przez kapitułę i publiczność kilkuletniej działalności Atlasu Nienawiści. Jego historia pokazuje, że nawet mała, kilkuosobowa, aktywistyczna grupa – dzięki swojej determinacji, pracowitości, koncentracji na jednym temacie, sprawnej komunikacji oraz sojuszom – może z czasem doprowadzić do dużej zmiany społecznej. Mamy dużą, choć nieoczywistą i nie do końca uświadomioną siłę. Nie zapominajmy o tym” – mówił Kuba Gawron, laureat w kategorii Aktywizm, współautor Atlasu Nienawiści, doceniony za determinację w walce ze „strefami wolnymi od LGBT” i wygraną z Ordo Iuris. 

Korona Równości 2025 w kategorii Prawo trafiła w ręce Marcina Górskiego i Pawła Marcisza, prawników stojących za sprawą „Szypuła i inni przeciwko Polsce” przed ETPC, potwierdzającą konieczność uznania związków jednopłciowych.

„Dla mnie Korona Równości to rodzaj hołdu złożonego przede wszystkim ludziom, których – jako pełnomocnicy i pełnomocniczki – reprezentowaliśmy: naszym klientom. To również wyraz przekonania, że walka ma sens i przynosi praktyczne rezultaty dla społeczeństwa. To także widoczny znak przekonania, że prawa człowieka są fundamentem, na którym opiera się nasza demokratyczna republika” – przekonywał Marcin Górski. Z kolei Paweł Marcisz stwierdził, że: „Korona Równości jest bardzo cenna, natomiast wolałbym jej nie dostać, tylko żyć w kraju, gdzie prawa osób LGBT+ są zabezpieczone, a ja zawodowo zajmuję się czymś innym niż próbą dogonienia Zachodu”.

Ta nagroda to dowód, że można przejść drogę od wstydu do dumy. Chcę powiedzieć każdemu, kto jeszcze się boi: twoja historia może skończyć się wolnością – stwierdził z kolei Sebastian Szarata, jeden z ubiegłorocznych laureatów_ek (wspólnie z Mariolą Kozak i Mariuszem Kozak) w kategorii Internet, za przełamywanie stereotypów i pokazanie autentycznego życia rodzin LGBT+. 

Dołącz i prześlij zgłoszenie

Ostatnie tygodnie i sukces prawny, który pozwala setkom par w Polsce nazywać się małżonkami, bardzo wyraźnie pokazały nam moc naszych wspólnych działań. Korony Równości przypominają, że siła zmiany społecznej tkwi właśnie w ich różnorodności działań – od oddolnego aktywizmu i rzecznictwa, po pracę instytucji, świata prawa, polityki, kultury, mediów i biznesu.

Znasz odważną osobę, organizację lub instytucję, która działa na rzecz praw społeczności LGBT+? Powiedz nam o nich, wypełnij formularz:

Zgłaszam!

Na Wasze propozycje czekamy do 31 lipca br. Zgłoszenia zostaną następnie przekazane Kapitule konkursowej, która wyłoni osoby nominowane. Laureaci_ki zostaną wybrane w plebiscycie online, a ich nazwiska poznamy podczas gali wręczenia nagród Korony Równości, 24 września w Warszawie.

—

Przeczytaj więcej o ubiegłorocznych osobach laureackich: Nie tylko nagroda. – Kampania Przeciw Homofobii i obejrzyj wideorelację z gali 2025.

Matronat medialny:

Współfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich