Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPCz) rozpozna sprawę dyskryminacji ze względu na orientację seksualną w obszarze prawa podatkowego. Chodzi o sprawę Rafała Kowalskiego, którego polskie prawo zmusiło do podpisania z partnerem umowy pożyczki i zapłacenia wysokiego podatku. Powołując się na fakt, że spełnia wszystkie przesłanki zwolnienia podatkowego, Kowalski wniósł o uznanie podatku za nadpłatę. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jego skargę kasacyjną, a sprawa trafiła do ETPCz dając tym samym nadzieję na zmianę sytuacji par osób tej samej płci z Polski.

Rafał Kowalski i jego partner żyją w związku od 25 lat. Mieszkają razem, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, tworzą rodzinę. Jak wiele innych par tej samej płci nie mogą zawrzeć ani związku partnerskiego ani małżeństwa. Brak ustawy o równości małżeńskiej i możliwości skorzystania ze wspólnoty majątkowej zmusiły ich do uregulowania wspólnej inwestycji w formie  umowy pożyczki. W związku z pożyczką Kowalski zapłacił konieczny podatek od czynności cywilnoprawnych, a następnie wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego o uznanie go za nadpłatę. Powołał się na fakt, że spełnia wszystkie przesłanki zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 9 pkt 10 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku, pod określonymi warunkami, pożyczki udzielane przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę. 

 2 lata walki w Polsce  

Postępowanie na szczeblu krajowym toczyło się przez 2 lata przed organami podatkowymi, a następnie przed sądami administracyjnymi. Powołując się na zawartą w Konstytucji RP zasadę niedyskryminacji, Kowalski podnosił, że chociaż nie należy wprost do kategorii osób wskazanych w przepisie o zwolnieniu z podatku od umowy pożyczki, to sytuacja życiowa jego i pożyczkodawcy, który jest jego partnerem, jest de facto identyczna z sytuacją małżonków. Z uwagi na brak ustawy o równości małżeńskiej dostęp do małżeństwa jest dla nich jednak zamknięty. W takiej sytuacji organy podatkowe powinny były zastosować równościową, a nie literalną interpretację przepisu o zwolnieniu podatkowym i stwierdzić, że mogą z niego skorzystać także partnerzy tej samej płci, jako osoby najbliższe i członkowie rodziny. 2 marca 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił skargę kasacyjną Kowalskiego. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że przy interpretacji przepisów prawa podatkowego pierwszeństwo ma wykładnia literalna, zwłaszcza dokonana w oparciu o określenia odnoszące się do utrwalonych językowo i prawnie powiązań rodzinnych (jak małżeństwo), a nie subiektywnego postrzegania roli w jakiej pozostaje jedna osoba wobec drugiej. NSA w ogóle nie odniósł się do argumentu dotyczącego dyskryminacji pośredniej, czyli tego, że gorsza sytuacja skarżącego tylko pozornie nie jest związana z jego orientacją seksualną, ponieważ w rzeczywistości skarżący nie mógł zawrzeć małżeństwa z pożyczkodawcą, przez to, że są tej samej płci.  NSA stwierdził natomiast, że skarżący i jego partner bezspornie nie są małżeństwem, a zatem nie mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Sprawa ta dobrze ilustruje sytuację osób, które pozostają w związkach partnerskich w Polsce. Tak długo jak na gruncie prawa prywatnego istnieje pewna przestrzeń dla uregulowania spraw partnerów, tak na gruncie prawa podatkowego powstaje spora próżnia prawna, której nie sposób uniknąć w oparciu o obowiązujące przepisy podatkowe – wskazuje adw. Mateusz Wąsik, doradca podatkowy z Kancelarii Knut Mazurczak.

Z opinią adw. Wąsika zgadza się Annmaria Linczowska ze stowarzyszenia KPH:

Sytuacja skarżącego, Rafała Kowalskiego, niestety nie jest jednostkowa. Pary osób tej samej płci są dyskryminowane w Polsce na wielu polach, w tym również jeśli chodzi o ulgi podatkowe. Sytuacja ta jest bezpośrednim skutkiem braku równości małżeńskiej. KPH monitoruje postępowanie w tej sprawie i w odpowiednim momencie złoży opinię przyjaciela sądu w postępowaniu przed Trybunałem w Strasburgu.

Finał w Trybunale w Strasburgu

Po wyczerpaniu dostępnych środków walki o swoje prawa na szczeblu krajowym, Kowalski wniósł skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Zarzucił Polsce dyskryminację ze względu na orientację seksualną w obszarze prawa do życia prywatnego i rodzinnego oraz prawa do ochrony własności (art. 14 w zw. z art. 8 oraz w zw. z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji), a także naruszenie jego prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (art. 8 ust. 1 Konwencji). W skardze uzasadniono, że Kowalski pozostaje ze swoim partnerem życiowym w znacząco podobnej sytuacji do osób, wobec których polski ustawodawca przewiduje możliwość zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych (w tym umowy pożyczki), tj. osób, które łączą więzy emocjonalne i rodzinne. Skarżący oczekuje więc takiego samego traktowania niezależnie od jego orientacji seksualnej. Uzasadnieniem dla zwolnienia z podatku od umowy pożyczki pomiędzy członkami rodziny jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego i stabilności ekonomicznej w życiu rodzinnym i prywatnym, a związek łączący Rafała Kowalskiego z jego partnerem zasługuje w tym kontekście na taką samą ochronę.

Obecnie pary jednopłciowe w Polsce w wielu wypadkach płacą efektywnie wyższe podatki niż różnopłciowe pary małżeńskie, bo te pierwsze nie mogą korzystać z małżeńskich ulg podatkowych. W zamian za relatywnie wyższe podatki polskie państwo oferuje parom jednopłciowym skandalicznie niski standard ochrony prawnej przed przestępstwami z nienawiści, ochrony rodzicielstwa, czy choćby w zakresie ubezpieczeń społecznych, spadkobrania i pochówku – stwierdza Rafał Kowalski i dodaje – To rażąco niesprawiedliwe i najwyższa pora, żeby to zmienić. Inaczej polscy podatnicy będą emigrować i pracować na dobrobyt i budżet państw, które zapewnią im lepszą ochronę ich interesów. Trzeba przeprowadzić dyskusję, czy nasz wspólny napięty do granic możliwości budżet (w tym budżety samorządowe) stać na odstraszanie podatników? Pary jednopłciowe oczekują od swojego państwa równych podatków i równych świadczeń. Dziś w wielu sytuacjach płacą wyższe podatki a państwo nie chroni ich interesów.

Rafała Kowalskiego reprezentują adw. Paweł Knut oraz apl. adw. Milena Adamczewska-Stachura z Kancelarii Adwokackiej Knut Mazurczak. Kampania Przeciw Homofobii wspiera sprawę jako organizacja społeczna działająca na rzecz osób LGBT+ w Polsce.  

 

Komentarz prawny:

apl. adw. Milena Adamczewska-Stachura z Kancelarii Knut Mazurczak reprezentującej skarżącego: Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, różnice w traktowaniu ze względu na orientację seksualną muszą nie tylko znajdować obiektywne i racjonalne uzasadnienie, ale też być szczególnie ważne i przekonujące. Odmowa dostępu do zwolnienia podatkowego dla partnerów tej samej płci nie spełnia tych kryteriów. Sądy krajowe odmówiły wykładni prokonstytucyjnej i prokonwencyjnej, zasłaniajac się literalnym brzmieniem przepisów. Tymczasem nawet na gruncie polskiego prawa podatkowego relacje rodzinne łączące partnerów tej samej płci są rozpoznawane. Art. 111 § 3 Ordynacji Podatkowej, regulujący kwestie odpowiedzialności podatkowej członków rodziny podatnika, wskazuje, że za członków rodziny uważa się także osobę pozostającą z podatnikiem w faktycznym pożyciu. Obecnie związek skarżącego z jego partnerem jest więc rozpoznawany w polskim prawie w odniesieniu do nakładanych na nich ciężarów podatkowych, ale już nie w odniesieniu do stosowanych przez ustawodawcę przywilejów podatkowych. Takiego rozróżnienia nie sposób uznać za racjonalne uzasadnienie. 

adw. Mateusz Wąsik, doradca podatkowy z Kancelarii Knut Mazurczak: Sprawa ta dobrze ilustruje sytuację osób, które pozostają w związkach partnerskich w Polsce. Tak długo jak na gruncie prawa prywatnego istnieje pewna przestrzeń dla uregulowania spraw partnerów, tak na gruncie prawa podatkowego powstaje spora próżnia prawna, której nie sposób uniknąć w oparciu o obowiązujące przepisy podatkowe.  Partnerzy pozostają względem siebie osobami obcymi, które pozbawione są jakichkolwiek ulg podatkowych, a przesunięcia majątkowe między nimi generują dodatkowe obciążenia czy to na gruncie podatku od spadków i darowizn czy wspomnianego podatku od czynności cywilnoprawnych. To z kolei wskazuje, że obecny system podatkowy wymaga gruntownej reformy, gdyż nie przystaje do gwałtownie zmieniającej się rzeczywistości, której z coraz większą uwagą przypatruje się ETPC. Interesującym będzie zatem podejście sędziów strasburskich do tej sprawy, gdzie tematyka praw osób LGBT ewidentnie łączy się z ich uprawnieniami (a raczej ich brakiem) na gruncie podatków.

Otrzymanie środków unijnych możliwe tylko i wyłącznie po uchyleniu uchwały anty-LGBT lub Samorządowej Karty Praw Rodzin. Pilnować tego będzie KPH i organizacje partnerskie, które weszły w skład 14 komitetów monitorujących sposób wydatkowania pieniędzy z UE. Stawiając władze samorządowe przed wyborem “albo homofobiczna uchwała albo miliony euro wsparcia na rozwój regionu” zamierzamy doprowadzić do uchylenia wszystkich uchwał anty-LGBT i równie dyskryminujących Samorządowych Kart Praw Rodzin w całej Polsce.  

Pierwszą uchwałę anty-LGBT wprowadziły w 2019 roku władze Świdnika (woj. lubelskie). Była to bezpośrednia odpowiedź na przyjętą w stolicy Warszawską Deklarację LGBT+.  W ślad za Świdnikiem poszły kolejne jednostki samorządu terytorialnego. W szczytowym momencie uchwały anty-LGBT i równie homofobiczne Samorządowe Karty Praw Rodzin obowiązywały na 30% terytorium Polski.  Zareagowali aktywiści i aktywistki, w tym m.in. Atlas Nienawiści prowadzący monitoring dyskryminujących społeczność LGBT+ uchwał oraz Bart Staszewski – twórca głośnego happeningu z tablicami „Strefa wolna od LGBT”. Działania rzecznicze na poziomie międzynarodowym podjęło KPH. Stowarzyszenie odbyło wizytę w Parlamencie Europejskim, złożyło w Komisji Europejskiej (KE) petycję podpisaną przez 300 tys. Europejczyków i Europejek sprzeciwiających się strefom anty-LGBT oraz przeprowadziło kampanię #InfringementNOW nawołującą KE do wszczęcia procedury naruszeniowej wobec Polski. Unia Europejska zareagowała! W lipcu 2020 roku Komisarz ds. Równości Helena Dalli podjęła decyzję o zablokowaniu funduszy z programu miast partnerskich dla 6 miejscowości w Polsce z uwagi na obowiązujące tam uchwały anty-LGBT. W lipcu 2021 roku polskie władze lokalne  zaprzestały przyjmowania uchwał anty-LGBT i SKPR. Komisja Europejska działała dalej podejmując w lipcu 2021 roku decyzję o wszczęciu wobec Polski procedury naruszeniowej. We wrześniu 2021 roku zablokowane zostają fundusze z programu React UE dla 5 województw z uchwałami anty-LGBT. W wyniku tego działania wszystkie 5 województw wycofało homofobiczne uchwały. W czerwcu 2022  roku do Umowy Partnerstwa między Polską a UE zostaje włączony zapis o zakazie finansowania samorządów z uchwałami anty-LGBT i SKPR, a następnie taki zapis umieszczono we wszystkich programach krajowych i regionalnych. W celu dopilnowania sposobu wydatkowania unijnych funduszy KPH  wraz z organizacjami partnerskimi wchodzą w skład Komitetu Umowy Partnerstwa, 13 komitetów monitorujących programy krajowe i regionalne oraz Okrągłego Stołu ds. Równości na śląsku. KPH i organizacje partnerskie zamierzają nie dopuścić do finansowania samorządów, w których nadal obowiązują uchwały anty-LGBT i SKPR. Podejmują te działania, aby finalnie doprowadzić do wycofania się z homofobicznych uchwał w całej Polsce  i zadbać o wprowadzenie rozwiązań równościowych.

KPH i organizacje partnerskie w 14 komitetach monitorujących

Wśród Komitetów Monitorujących należy wyróżnić ich cztery rodzaje: (1) Komitet Monitorujący Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności, (2) Komitet Umowy Partnerstwa, (3) Komitety Monitorujące Programy Krajowe, (4) Komitety Monitorujące Programy Regionalne. W skład każdego z tych komitetów wchodzą: przedstawiciele/ki strony rządowej, przedstawiciele/ki jednostek samorządu terytorialnego, instytucje pośredniczące, partnerzy społeczni (np. związki zawodowe), organizacje pozarządowe (NGO) oraz pełniący funkcję doradczą obserwatorzy i reprezentanci/tki Komisji Europejskiej. KPH wraz z organizacjami partnerskimi reprezentują NGOsy w 14 komitetach monitorujących i jednym ciele doradczym przy Komitecie Monitorującym na Śląsku.

Komitety Krajowe

• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 (FERS): Justyna Nakielska (KPH, z ramienia i we współpracy z OFOP)
• Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027 (FEnIKS): Justyna Nakielska (KPH) i Mirosława Makuchowska (KPH)
• Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021-2027 (FEPW): Justyna Nakielska (KPH, z ramienia i we współpracy z Federacja Znaki Równości)
• Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO): Mirosława Makuchowska (KPH)
• Komitet Umowy Partnerstwa (KUP): Justyna Nakielska (KPH, z ramienia i we współpracy z OFOP)

Komitety Regionalne

• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027: Kazimierz Strzelec (Marsz Równości w Lublinie, Fundacja Wiara i Tęcza)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Lubuskiego 2021-2027: Agnieszka Chyrc (Instytut Równości) i Kacper Kubiak (Instytut Równości)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027: Agnieszka Chruścińska (My, Rodzice) i Ida Mickiewicz-Florczak (Fabryka Równości)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027: Kamil Maczuga (Atlas Nienawiści, Federacja Znaki Równości) i Kuba Janik (Federacja Znaki Równości)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Mazowsza 2021-2027: Justyna Nakielska (KPH) i Mirosława Makuchowska (KPH)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Opolskiego 2021-2027 (KPH)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021-2027: Jakub Jachimowski (Federacja Znaki Równości) i Karolina Kozakiewicz (Stowarzyszenie Tolerado)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Świętokrzyskiego 2021-2027: Jakub Gawron (Atlas Nienawiści)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Wielkopolski 2021-2027: Anna Maria Szymkowiak (Fundacja Akceptacja) i Kacper Nowicki (Varia Posnania)
• Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Pomorza Zachodniego 2021-2027: Marcin Chruśliński (Lambda Szczecin) i Emilia Dąbrowska (Lambda Szczecin)
• Okrągły Stół ds. Równości przy Komitecie Monitorującym program Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027: Przemysław Walas (Stowarzyszenie Tęczówka) i Anna Matras (Stowarzyszenie Tęczówka)

Funkcja NGOsów w Komitetach Monitorujących 

KPH i organizacje partnerskie wchodzące w skład komitetów monitorujących zamierzają nie dopuścić do finansowania samorządów, w których nadal obowiązują uchwały anty-LGBT i SKPR. Podejmują te działania, aby finalnie doprowadzić do wycofania się z homofobicznych uchwał w całej Polsce i zadbać o wprowadzenie rozwiązań równościowych. W ramach swojej pracy w komitetach monitorujących będą pilnować tego czy przestrzegana jest unijna zasada niedyskryminacji w ciągu całego okresu trwania nowej perspektywy finansowej UE 2021-2027 w każdym programie, który jest finansowany ze środków unijnych. Podejmą działania monitorujące to, czy przestrzegane są prawa podstawowe w ramach obowiązującego kryterium dot. Karty Praw Podstawowych UE. Przeprowadzą diagnozę wpływu finansowanych działań na zasady równościowe i na sytuację osób zagrożonych dyskryminacją, w tym osób LGBT+. Zawalczą  o to, by stosowano tzw. podwójne podejście (dual approach), czyli unijnej zasady działań na rzecz wyrównywania szans osób zagrożonych dyskryminacją, w tym osób LGBT+, szczególnie na terenach jednostek samorządowych, które wycofały się z uchwał anty-LGBT i Samorządowych Kart Praw Rodzin.

„Każde dziecko ma takie same prawa i ma być tak samo traktowane przez wszystkich bez jakiejkolwiek dyskryminacji” czytamy na stronie internetowej Rzecznika Praw Dziecka. Pięknie brzmiąca deklaracja niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Polskie prawo nie traktuje wszystkich dzieci tak samo – dyskryminowane są m.in. te z tęczowych rodzin, które urodziły się i mieszkają za granicą, ale mają polskie obywatelstwo. W trosce o przyszłość swoich pociech 14 rodzin wspieranych przez KPH zdecydowało się stawić czoła nierównościom. Dla swoich dzieci są gotowe zrobić wszystko łącznie ze złożeniem skarg do Komisji Europejskiej.

Dyskryminacja, która spotyka dzieci z tęczowych rodzin, to problem, na który od lat uwagę polskich władz zwracają organizacje działające na rzecz osób LGBT+. Pomimo licznych inicjatyw społecznych zmierzającej do zakończenia dramatu dzieci i ich rodziców, partia rządząca pozostaje bierna. Polskie prawo jak nie dopuszczało tak nie dopuszcza możliwości wpisania do dokumentów dziecka danych obojga rodziców w sytuacji, gdy ci są tej samej płci. O ile w większości krajów UE władzę rodzicielską nad dzieckiem prawnie mogą sprawować dwie mamy lub dwóch ojców, o tyle w Polsce ogranicza się to do rodzica biologicznego. W praktyce oznacza to, że po wjechaniu na teren Polski rodzic społeczny traci wszelkie prawa względem swojego dziecka, jak np. prawo do uzyskania informacji medycznej czy odebrania własnego dziecka ze szkoły. Odwiedzając dziadków mieszkających w Polsce, rodzic społeczny musi posługiwać się stosem dodatkowych dokumentów i upoważnień notarialnych, którymi nie muszą legitymować się pozostałe rodziny. A to zaledwie kilka przykładów trudności przed jakimi stają tęczowe rodziny z uwagi na brak odpowiednich rozwiązań prawnych w Polsce.

Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości UE szansą na zmianę

Nadzieję na zmianę sytuacji tęczowych rodzin przyniosło wydane w czerwcu 2022 roku postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) zgodnie z którym fakt bycia rodzicem w jednym kraju powinien być respektowany w całej Unii Europejskiej, w tym w Polsce (sygn.  C- 2/21).  Co więcej, tym postanowieniem Trybunał wysyła jasny komunikat polskim władzom, że nie mogą dyskryminować dzieci z tęczowych rodzin wymuszając na ich rodzicach każdorazowo prezentowania zagranicznego aktu urodzenia. Dzieci wychowywane przez rodziców tej samej płci, które chcą lub muszą podróżować, powinny mieć możliwość posługiwania się takimi samymi dokumentami, jak te, których rodzice są różnej płci. Obecnie takie prawo jest im przez polskie władze odbierane, a wystarczyłoby, gdyby w paszporcie wpisane były dane obojga rodziców, czyli np. matki biologicznej i społecznej. Postanowieniem z czerwca 2022, TSUE de facto dokonał interpretacji art. 21 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który gwarantuje każdemu obywatelowi i każdej obywatelce UE swobodę przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, wywodząc z niego konieczność umieszczania w dokumentach podróży dziecka dane jego rodziców. Od przystąpienia przez Polskę do UE obowiązuje nas prawo unijne, w tym również Traktaty, a dzieci będące obywatel(k)ami polskimi jako obywatele/ki UE powinny móc korzystać ze wszystkich praw i swobód gwarantowanych przez prawo unijne.

TSUE we wspomnianym postanowieniu posłużył się sformułowaniem “dokumenty podróży” – nie mam wątpliwości, że w Polsce, podróżując po UE, dokumentami podróży są jedynie dowód osobisty i/lub paszport. Niepodjęcie przez polski rząd żadnych zdecydowanych kroków mających na celu zapewnienie respektowania tego postanowienia wygląda na ignorowanie codziennej dyskryminacji dzieci będących polskimi obywatel(k)ami i wychowujących się w tęczowych rodzinach w Polsce i za granicą. Żyjemy więc w absurdalnej sytuacji, w której w jednym państwie członkowskim UE dziecko posiada dwie mamy lub dwóch ojców, które mogą wykonywać swoją władzę rodzicielską, natomiast wraz z przyjazdem do Polski formalnie “traci” jednego rodzica – myślę, że w takiej sytuacji nie można mówić ani o ochronie dobra dziecka ani o jego bezpieczeństwie – wskazuje Annamaria Linczowska z KPH.

Od Prezydenta do Komisji Europejskiej

Blisko rok od wydania postanowienia przez TSUE polskie władze nie zrobiły nic, aby je wykonać. Dlatego rodziny wspierane przez stowarzyszenie KPH zdecydowało się podjąć działania, których celem jest zmobilizowanie polskiego rządu do wykonania postanowienia Trybunału. W pierwszej kolejności rodzice walczący o przyszłość i bezpieczeństwo swoich dzieci złożą wniosek do Prezydenta miasta, który wydał dowód osobisty dziecka zawierający dane tylko jednego rodzica. We wniosku tym rodziny domagają się sprostowania danych ujawnionych w systemie PESEL, tak, żeby   znalazły się w nim faktyczne dane obojga rodziców, a w konsekwencji uzyskania dokumentów zgodnych ze stanem faktycznym, z danymi obojga rodziców. Jeżeli Prezydent nie uwzględni wniosku rodziny złożą odwołanie do organów rządowych (np. wojewodów). Jeżeli strona rządowa odmówi wydania takich dokumentów, to wówczas rodziny złożą skargi do Komisji Europejskiej, w których wskażą, że Polska nie wdrożyła postanowienia TSUE C- 2/21 i tym samym aktywnie dyskryminuje dzieci z tęczowych rodzin.

Projekt realizowany przy współpracy z Kancelarią Knut Mazurczak, pary reprezentowane są przez adw. Annę Mazurczak i apl. adw. Milenę Adamczewską-Stachura.

Fundusz Rośnij w Siłę to wspólna inicjatywa marki Pantene i KPH, której celem jest wsparcie lokalnych organizacji świadczących pomoc psychologiczną osobom LGBT+. W ramach Funduszu ogłosiliśmy konkurs grantowy. Znamy już wyniki i wiemy, do których 10 organizacji trafi łącznie 100 000 zł. 

Lista organizacji, które otrzymają wsparcie z Funduszu Rośnij w Siłę:

1. Fundacja GrowSPACE (Warszawa) – Wsparcie psychologiczne dla młodzieży LGBTQ+
2. Fundacja Tęcza po Burzy (Kraków) – Psychoterapie indywidualne dla osób LGBT+
3. Stowarzyszenie Otwarty Parasol (Białystok) –Wsparcie psychologiczne w Bezpiecznym Miejscu
4. Stowarzyszenie Pracownia Różnorodności (Toruń) – Dofinansowanie opinii psychologicznych dla osób transpłciowych
5. Stowarzyszenie Queerowy Maj (Kraków) – Wsparcie psychologiczne online dla osób LGBTQIA w regionie małopolskim
6. Stowarzyszenie Grupa Stonewall (Poznań) – Wsparcie psychologiczne dla osób LGBT+ i ich rodzin
7. Fundacja Wolontariat Równości / Koalicja Miast Maszerujących – Wsparcie psychologiczne dla osób aktywistycznych
8.  Fundacja Promenada (Opole) – PSYCHOPOMOCNX
9. Stowarzyszenie Fabryka Równości (Łódź) – Utworzenie grupy wsparcia psychologicznego dla młodzieży LGBTQ+
10.  Fundacja CzuliMy (Olsztyn) – Przestrzeń Pełna Czułości vol. 3

O tym, które organizacje otrzymają granty zadecydowała komisja w składzie: Mirosława Makuchowska i Franciszka Sady z KPH, Bryan Polski reprezentujący Pantene oraz Katarzyna Zillmann i Michał Szpak – osoby ambasadorskie marki Pantene.

FAQ

• Ile wynosi pula środków Funduszu Rośnij w Siłę? Pula środków Funduszu Rośnij w Siłę wynosi 100 000 zł, w ramach których przyznanych zostanie 10 grantów po 10 000 zł
• Do kogo jest adresowany konkurs grantowy Funduszu Rośnij w Siłę? Konkurs grantowy Funduszu Rośnij w Siłę jest adresowany do zarejestrowanych organizacji społecznych, które oferują i prowadzą wsparcie psychologiczne dla osób LGBT+.
• Jakie rodzaje wsparcia można zrealizować w ramach Funduszu Rośnij w Siłę? Rodzaje wsparcia psychologicznego, jakie można świadczyć w ramach grantu  to m.in:  terapie indywidualne, terapie grupowe, grupy wsparcia oraz  szkolenia dla terapeutów/terapeutek ze wsparcia psychologicznego dla osób LGBT+.
• Gdzie mogę zapoznać się z regulaminem Funduszu Rośnij w Siłę? Regulamin Funduszu: TUTAJ

O nas 

KPH to założona w 2001 roku organizacja społeczna działająca  na rzecz społeczności LGBT+ na poziomie krajowym i międzynarodowym poprzez rzecznictwo społeczne i polityczne, postępowania sądowe, wsparcie ruchu oraz współpracę z biznesem. Mamy jasny cel – chcemy zbudować Polskę ludzi równych praw, w której szacunek i godność są zagwarantowane wszystkim bez względu na orientację psychoseksualną i tożsamość płciową. www.kph.org.pl

Pantene to marka produktów do pielęgnacji włosów należąca do firmy Procter & Gamble. Firma P&G została założona ponad 180 lat temu jako prosta firma produkująca mydła i świece. Dziś jest największą na świecie firmą produkującą dobra konsumpcyjne i domem dla kultowych, zaufanych marek, które ułatwiają życie na małe, ale znaczące sposoby. Wnikliwość, innowacyjność i pasja utalentowanych zespołów pomogły P&G urosnąć do rangi globalnej firmy zarządzanej w odpowiedzialny i etyczny sposób, otwartej i przejrzystej, wspierającej ważne cele. Jest to miejsce, w którym pracownicy mogą być dumni z pracy i robienia czegoś, co ma znaczenie.

8 marca w Warszawie odbyło się spotkanie pomiędzy przedstawicielką ONZ, Reem Alsalem a organizacjami działającymi na rzecz praw człowieka. W spotkaniu udział wzięły ekspertki KPH, które w swoim wystąpieniu zwróciły uwagę na brak rozwiązań prawnych chroniących osoby LGBT+ przed przestępstwami z nienawiści, dyskryminację w miejscu pracy, naruszającą ludzką godność procedurę korekty płci oraz uchwały anty-LGBT i Samorządowe Karty Praw Rodzin wykluczające osoby LGBT+ z lokalnych społeczności.

Reem Alsalem – działająca przy ONZ Specjalna Sprawozdawczyni ds. Przemocy wobec Kobiet i Dziewcząt – przyjechała do Polski, aby zebrać materiały do przygotowania raportu nt. sytuacji kobiet w Polsce. Gotowy raport zostanie zaprezentowany Radzie Praw Człowieka ONZ. KPH, jako organizacja działająca na rzecz społeczności LGBT+ na poziomie międzynarodowym, wzięło udział w spotkaniu z przedstawicielką ONZ. Naszym głównym celem było dostarczenie jednej z najważniejszych międzynarodowych instytucji zajmującej się prawami człowieka rzetelnych informacji dot. sytuacji osób LGBT+ w Polsce.

O tym ONZ musi wiedzieć

W swoim wystąpieniu ekspertki KPH – Justyna Nakielska i Annamaria Linczowska – w pierwszej kolejności zwróciły uwagę na brak rozwiązań prawnych chroniących osoby  LGBT+ przed mową nienawiści i przestępstwami motywowanymi homo- i transfobią. Konieczność zmian w prawie argumentowały m.in. wynikami ostatnich badań które pokazują, że na przestępstwa motywowane uprzedzeniami szczególnie narażone są lesbijki i kobiety biseksualne. W latach 2019 – 2020, aż 70  proc. lesbijek i 69 proc. kobiet biseksualnych doświadczyło przynajmniej jednego takiego przestępstwa (w całej grupie osób LGBT+ ten odsetek wynosił 68,5 proc). Nawiązały również do szeregu rekomendacji złożonych Polsce w ramach procedur ONZ, m.in. w ramach prowadzenia  Universal Periodic Review (UPR). Podczas spotkania poruszyły również temat naruszającej ludzką godność procedury uzgodnienia płci zgodnie z którą osoby transpłciowe są zmuszone do pozywania swoich rodziców. Sytuacja ta mogłaby wyglądać zupełnie inaczej, gdyby polski rząd przyjął już gotową uchwałę o uzgodnieniu płci (przyp. ustawa  została zawetowana przez prezydenta Dudę). Ekspertki KPH wykorzystały swój czas również po to, żeby zabrać głos ws. uchwał anty-LGBT i Samorządowych Kart Praw Rodzin (SKPR),  które nadal obowiązują w 65 jednostkach samorządu terytorialnego. Istnienie takich uchwał, wywiera realny wpływ na osoby LGBT+ mieszkające na terenie danej jednostki. Jak wynika z badań przeprowadzonych przez KPH, Lambda Warszawa i Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW, osoby LGBT+ mieszkające w powiatach, w których obowiązują te uchwały, częściej niż osoby ze społeczności mieszkające w innych miejscach cierpią na objawy depresji. Poza KPH w spotkaniu udział wzięły organizacje z Polski i zagranicy: Amnesty International Polska, Lambda Warszawa, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Feminoteka, Trans-Fuzja, Human Rights Watch oraz ILGA World.

Zarzuty dot. transfobii

Celem funkcji pełnionej przez Reem Alsalem jest monitorowanie przemocy wobec kobiet i dziewcząt, przeciwdziałanie jej oraz jej konsekwencjom. Choć Alsalem wspiera postulaty dot. społeczności LGBT+, jak np. równość małżeńską czy prawo antydyskryminacyjne, to zarzuca się jej działanie na szkodę osób transpłciowych. Przedstawicielka ONZ wzbudziła kontrowersje kierując do rządu Szkocji list, w który – ignorując fakty i badania –  uznała, że wprowadzenie zmian w procedurze prawnej uzgodnienia płci może doprowadzić do nadużyć i będzie zagrażać bezpieczeństwu kobiet w przestrzeniach jednopłciowych (np. szatniach i toaletach).

Świadome krytyki, z którą spotyka się Reem Alsalem, KPH udział w spotkaniu tym bardziej uznało za konieczny. Chcemy mieć pewność, że Sprawozdawczyni ONZ zapozna się z rzetelnymi informacjami dot. społeczności LGBT+, w tym osób transpłciowych i pozna nasz punkt widzenia. Liczymy na to, że efektem naszej obecności będzie obiektywny raport, który po opublikowaniu poddamy krytycznej analizie – wyjaśnia Annamaria Linczowska.

Jednocześnie podczas spotkania wręczony został list od organizacji, które z uwagi na oskarżenia o transfobię Alsalem, nie wzięły udziału w spotkaniu.

Raport o Polsce

Wizyta w Warszawie jest rzadkością – Specjalni Sprawozdawcy i Sprawozdawczynie nie odwiedzają Polski często. Po zakończeniu prac nad raportem dot. Polski Alsalem zaprezentuje go Radzie Praw Człowieka ONZ. Będzie to miało miejsce najpewniej w czerwcu 2024 roku. Dokument będzie zawierał zarówno obserwacje, jak i rekomendacje dla Polski i posłuży jako narzędzie do pracy na rzecz zapobiegania i wyeliminowania przemocy wobec kobiet, z którego korzystają przede wszystkim państwa członkowskie ONZ i inne podmioty, jak Rada Praw Człowieka ONZ. 

Osoby LGBT+ marzą o tym, co wszyscy inni – szczęśliwej rodzinie, wspaniałych wakacjach, sukcesach zawodowych. Ale nie tylko – na liście ich marzeń znajdziemy również te dotyczące równych praw, których Polska im odmawia. Do sieci trafił nowy spot KPH, w którym swoimi marzeniami podzielili się m.in. Grzegorz Piątek, Adriana Hyzopska i Natasza Parzymies. Poruszający i dający nadzieję –  komentują pierwsi widzowie.

Nam marzy się tańczyć do białego rana na naszym weselu – mówi Artur przytulając swojego partnera Arkadiusza. Ola i Karolina, które wspólnie wychowują Jagienkę i Olka, marzą o tym, aby ich dzieci mogły w spokoju wybrać w przyszłości szkołę. Adriana – transpłciowa modelka – chciałaby, żeby żadna osoba nie była zmuszana do posługiwania się nie swoim imieniem. A Kazik, który doprowadził do uchylenia uchwały anty-LGBT w swojej gminie, marzy o tym, aby nikt – tak jak on – nie musiał czekać z coming outem aż 47 lat. Swoimi marzeniami dzieli się również Rafał i Agnieszka – jedna z 5 lesbijek z okładki Forbes Women, którzy chcą, aby osoby LGBT+ nie bały się postawić na biurku zdjęcia swojej drugiej połówki i wówczas nadal miały szansę na awans. To wszystko to marzenia ludzi, którzy po prostu chcą żyć normalnie, a którym polskie prawo tej normalności odmawia.

Walka o równe prawa możliwa dzięki Tobie

Najnowszy spot KPH w reżyserii Nataszy Parzymies wzrusza, ale przede wszystkim daje nadzieję na spełnienie marzenia o równouprawnieniu proponując konkretne rozwiązanie. Jakie? To w klipie zdradza aktorka Maria Seweryn mówiąc:

Zainwestuj w marzenia – przekaż 1,5% podatku na Kampanię Przeciw Homofobii i patrz jak świat zmienia się na lepsze.

Wtóruje jej pisarz i laureat Paszportu Polityki  Grzegorz Piątek słowami: Te 1,5%  sprawi, że wszystkim nam będzie po prostu lepiej.

Zainwestuj 1,5% w marzenia

Każdy, kto rozlicza podatek ma możliwość przekazania 1,5% na KPH. Wystarczy w odpowiednim miejscu formularza PIT wpisać numer KRS Kampanii Przeciw Homofobii, czyli 0000111209. Zebrane środki KPH przeznaczy na: pracę nad wprowadzeniem równości małżeńskiej i związków partnerskich w Polsce; wspieranie tęczowych rodzin w uzyskaniu równych praw; realizację działań rzeczniczych na poziomie międzynarodowym; prowadzenie postępowań sądowych zmierzających do równouprawnienia; wzmacnianie organizacji działających na rzecz osób LGBT+ oraz rozwój działań angażujących biznes w walkę o równouprawnienie.

Spot – osoby bohaterskie:

Adriana Hyzopska
Agnieszka Kulikowska
Arkadiusz Studziński
Artur Szczęsny
Grzegorz Piątek
Karolcia Linda
Karolina Jackowska
Kazik Strzelec
Mamo Patrz: Ola, Karolina, Jagna i Olek
Maria Seweryn
Natasza Parzymies
Piotr Jaskułowski
Rafał Dembe
Sara “Lola” Pons
Weronika Kuryło

Spot – ekipa filmowa:

Natasza Parzymies – reżyseria, scenariusz
Filip Pasternak – zdjęcia
Weronika Bystrowska – montaż
Cecylia Jakubczak – producentka wykonawcza
Karolina Barska – kierowniczka produkcji
Karolina Cinal – asystentka kierowniczki produkcji
Jędrzej Górski – asystent reżyserki
Piotr “Dresu” Maciejewski – pierwszy asystent kamery
Kuba Makowski – drugi asystent kamery
Grzegorz Strzelecki – gafer
Filip Kulesza – oświetlacz
Olgierd Dowgiałłowicz – scenografia
Paweł Szygendowski – dźwięk
Weronika Bystrowska – kierowniczka postprodukcji
Filip Pasternak – kolor korekcja
Adam Ortyl – postprodukcja dźwięku
Katarzyna Macioch – make up
Karolina Jackowska – fotografie
Weronika Kuryło – backstage

Statyści/tki: Alex Podleś, Kossawinio, Małgorzata Świerszcz, Ola Chwalisz, Weronika Buraczyńska

Producent: Kampania Przeciw Homofobii

Sprzęt: Panavision, Heliograf, Ja Cię Kręcę, Little Beast

Lokalizacja: Kino Elektronik

Trzy intensywne dni  poświęcone współpracy organizacji działających na rzecz społeczności LGBT+ i biznesu. W dniach 15-17 lutego w Warszawie odbyły się warsztaty przeprowadzone przez ekspertki Human Rights Campaign. W zorganizowanym przez KPH szkoleniu udział wzięły organizacje z całej Polski. Wsparcia w organizacji wydarzenia udzieliła Ambasada Stanów Zjednoczonych.

Skuteczność w działaniu wymaga wiedzy i kompetencji, które można zdobywać ucząc się od innych. Realizując to założenie KPH zorganizowało warsztat “Engaging Employers in Advancing Equality” adresowany do organizacji LGBT+ działających na poziomie zarówno lokalnym, jak i ogólnopolskim. Szkolenie poprowadziły ekspertki Human Rights Campaign (HRC) – założonej w 1980 roku amerykańskiej organizacja LGBT+ liczącej ok. 3 milionów osób członkowskich. Swoją wiedzą z uczestnikami i uczestniczkami warsztatów podzieliła się Jean Freedberg – dyrektorka Global Partnerships w HRC, która od 8 lat pracuje na rzecz wspierania i wzmacniania globalnego ruchu społeczności LGBT+ oraz Carlhey Bolz – wicedyrektorka Global Business Engagement w HRC, gdzie kieruje czterema krajowymi programami promującymi inkluzywne miejsca praca dla osób LGBT+.

Współpraca z biznesem

Podczas trzech dni intensywnej pracy, osoby uczestniczące w warsztatach miały możliwość uważnego przyjrzenia się różnym aspektom współpracy, którą organizacje LGBT+ mogą nawiązać zarówno z małymi firmami, średnimi przedsiębiorstwami, jak i wielkimi, międzynarodowymi korporacjami. Analizowałyśmy korzyści jakie z tej współpracy mogą odnieść obie strony, aby jeszcze lepiej i skuteczniej działać na rzecz społeczności. Zastanawiałyśmy się, czym jest inkluzywne miejsce pracy i w jaki sposób NGOsy mogą przyczynić się do tego, aby firmy i korporacje wprowadzały i realizowały polityki antydyskryminacyjne, zapewniając tym samym osobom pracującym jak najlepsze warunki do rozwoju. Szkolenie dotyczyło także skutecznego włączenia biznesu w działania równościowe, pozyskiwania funduszy, tworzenia wspólnych projektów i produktów.

Warsztat dostarczył nam wiedzy teoretycznej, a także pozwolił, przy pomocy ćwiczeń praktycznych, opracować proste plany zaangażowania się we współpracę z biznesem dla każdej z uczestniczących w warsztacie organizacji – podsumowuje Franciszka Sady z KPH.

Pozytywne zmiany

Warsztaty z HRC były również okazją do przyjrzenia się pozytywnym zmianom, które zaszły na linii biznes-organizacje LGBT+ i refleksji nad nowymi możliwościami, które otwierają się dla każdej ze stron.

Te trzy dni spędzone w inspirującym gronie umożliwiły nam nawiązanie nowych, wewnątrzorganizacyjnych relacji i wzmocnienie tych już istniejących. Dostrzegamy wielkie szanse na rozwój w tym kierunku i już planujemy kolejne wydarzenia wokół tego tematu – mówi Sady.

W warsztatach udział wzięły osoby reprezentujące organizacje z Polski: Tolerado i Diversity Polska z Gdańska, Grupa Stonewall z Poznania, Kultura Równości z Wrocławia, Parada Równości, KPH, Fundusz dla Odmiany i Fundacja Basta z Warszawy oraz LGBT Forum Progress z Podgoricy w Czarnogórze.

Dziękujemy Human Rights Campaign oraz wszystkim osobom, które wzięły udział w warsztatach, a także Ambasadzie Stanów Zjednoczonych, która sfinansowała szkolenie.

 

The project is supported by the U.S. Embassy in Poland – Projekt realizowany przy wsparciu Ambasady U.S.A. w Polsce

 

W pierwszym tygodniu lutego Polskę odwiedzili przedstawiciele Komisji Europejskiej. Na spotkaniu z komisarzami reprezentantki KPH złożyły w imieniu 13 organizacji list z serią żądań. A wszystko w odniesieniu zatwierdzonych przez KE programów Funduszy Europejskich dla regionów, obejmujących łącznie 75 mld euro wsparcia. Tydzień po spotkaniu dowiadujemy się, że KE zamknęła procedurę naruszeniową wobec Polski dotyczącą tzw. stref wolnych od LGBT+. Jesteśmy zaskoczeni decyzją Komisji, ale oczekujemy, że wykorzysta wszystkie dostępne narzędzia do uchylenia uchwał obowiązujących w strefach wolnych od LGBT – mówi Justyna Nakielska z KPH.

Oficjalna inauguracja programów krajowych i regionalnych dla Polski finansowanych z nowego budżetu unijnego na lata 2021-2027 stała się faktem. Stąd też wizyta komisarzy w Polsce. Zanim jednak jakiekolwiek pieniądze zostaną wypłacone, już teraz wiemy, że o samowolce w wydatkowaniu unijnych środków nie będzie mowy. W każdym z programów znalazł się zapis o zakazie finansowania samorządów, które nie wycofały się z tzw. uchwał anty-LGBT i Samorządowych Kart Paw Rodzin (SKPR) autorstwa fundamentalistów z Ordo Iuris. W obecnej perspektywie finansowej nowym obowiązkiem dla Polski jest przestrzeganie Karty Praw Podstawowych (w tym niedyskryminacji osób LGBT+, Art. 21 KPP). Duża w tym zasługa organizacji działających na rzecz praw człowieka obejmujących prawa osób LGBT+. 

Póki co Komisja Europejska ma za sobą ogromny sukces negocjacyjny: nie tylko skutecznie wprowadziła nowe kryterium dot. warunku podstawowego dla całego systemu funduszy unijnych, ale również zawarła w nim zapisy o zakazie finansowania samorządów z dyskryminującymi uchwałami w każdym programie finansowanym przez UE. Doceniamy te wysiłki, ale teraz czas zadbać o przestrzeganie tego dobrze pomyślanego systemu w praktyce. Potrzebujemy konkretnych mechanizmów, które sprawią, że zapisy nie pozostaną tylko na papierze, ale będą stosowane w realnym życiu. Komisja musi działać dalej! – mówi Justyna Nakielska z KPH.

List z żądaniami skierowanymi do KE

W adresowanym do Nicolasa Schmita, komisarza ds. miejsc pracy i praw socjalnych, liście organizacje LGBT+ z Polski pytają jak konkretnie Instytucje Zarządzające będą dbały o przestrzeganie przepisów o niedyskryminacji i poszanowaniu praw podstawowych. KPH wraz z 12 organizacjami podpisanymi pod listem (treść całego listu dostępna TUTAJ) chce wiedzieć, jak w praktyce będą stosowane wytyczne gwarantujące poszanowanie zapisów Karty Praw Podstawowych UE przy wdrażaniu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Sygnatariusze listu żądają również informacji dot. powodu, dla którego istniejące już konkretne unijne wytyczne dotyczące zapewnienia poszanowania Karty Praw Podstawowych w praktyce nie zostały ujęte we wszystkich kryteriach ogólnych oceny projektów, które będą finansowane z unijnego budżetu. Jest to szczególnie ważne biorąc pod uwagę systemowe ataki na prawa osób LGBT+ w Polsce.

We wrześniu 2020 roku Komisja Europejska otrzymała ponad 400 skarg na Polskę w związku z tzw. strefami anty-LGBT i dyskryminacją, jakiej doświadcza w naszym kraju społeczność LGBTQIA. I choć wiele samorządów wycofuje swoje dyskryminujące uchwały anty-LGBT i Samorządowe Karty Praw Rodziny, w wielu miejscach nadal utrzymują się one w mocy przypominając nam, że w Unii Europejskiej nie każdy może czuć się częścią wspólnoty. Dlatego naciskamy: Komisjo, nie zapomnij o Polsce! – podsumowuje Miko Czerwiński z krakowskiej Fundacji Równość.org.pl, jednej z sygnatariuszek listu.

Aktywnie przeciw strefom anty-LGBT

Pomimo tego, że kolejne samorządy uchylają dyskryminujące osoby LGBT+ uchwały, to w 75 jednostkach samorządu terytorialnego nadal obowiązują uchwały anty-LGBT lub SKPR, a na terenach, na których istniały jeszcze do niedawna, zdążyły odcisnąć swoje dyskryminujące piętno. Dlatego organizacje podpisane pod listem do Komisji Europejskiej domagają się zastosowania unijnej zasady “podwójnego podejścia” (ang. dual approach) w praktyce. Organizacje wskazują, że KE  powinna wymagać działań, które nie tylko zapobiegają dyskryminacji, ale aktywnie wpływają na rzecz zmiany postaw społecznych. Zwłaszcza na terenie byłych stref anty-LGBT, gdzie do zmiany postaw (zarówno lokalnej społeczności jak i władzy) konieczne jest zastosowanie twardych narzędzi prawnych.

Jesteśmy zaskoczeni, że Komisja postanowiła zamknąć procedurę naruszeniową wobec Polski w temacie tzw. stref anty-LGBT. Rząd RP nie odpowiedział satysfakcjonująco na listy Komisji Europejskiej w ramach procedury naruszeniowej, a strefy anty-LGBT – choć stopniowo uchylane –  to jak były, tak są. W mocy pozostaje aż ¾ z nich! Dlatego domagamy się, aby Komisja wykorzystała dostępne środki i przede wszystkim skutecznie zażądała uchylenia wszystkich dyskryminujących uchwał. Zwłaszcza w kontekście nowej unijnej perspektywy finansowej dla Polski – mówi Justyna Nakielska z KPH. 

Z opinią KPH zgadza się Katrin Hugendubel, Dyrektorka Rzecznictwa w ILGA-Europe, kolejnej organizacji partnerskiej KPH:

Jako że większość przyjętych uchwał anty-LGBT i SKPR nadal obowiązuje na szczeblu powiatowym i gminnym w Polsce, zarówno osoby jak i organizacje LGBTI działające i pracujące w sferze publicznej, są wciąż narażone na dyskryminację – i to skutecznie popieraną przez te lokalne struktury władzy. UE musi zatem podjąć środki w celu zapewnienia, że fundusze unijne nie będą wydawane w dyskryminujący sposób na wszystkich szczeblach samorządowych.

KPH w Komitetach Monitorujących 

Presja na Komisję Europejską to jedno z narzędzi, jakie wykorzystuje KPH, aby chronić osoby LGBT+ przed dyskryminacją. Przedstawicielki KPH i współpracujące ze stowarzyszeniem organizacje włączają się prace Komitetów Monitorujących, czyli niezależnych organów doradczo-opiniodawczych, które m.in. monitorują sposób wydatkowania środków unijnych oraz pilnują przestrzegania zasad horyzontalnych (czyli zasad, z którymi muszą być zgodne programy, zarówno na poziomie ich projektowania, wdrażania jak i ewaluacji).

Będziemy reagować, jeśli tylko dojdzie do naruszeń – to pewne. Skuteczność naszych interwencji zależy w dużej mierze od wsparcia organów UE. To od Unii zależy, czy uda nam się wprowadzić odpowiednie zapisy w każdym regionie Polski niezależnie od tego, jakie nastawienie do społeczności LGBT+ ma dany samorząd – wyjaśnia Justyna Nakielska z KPH.

Organizacje pozarządowe apelują również o wyłączenie z prac Komitetów Monitorujących organizacji fundamentalistycznych (treść apelu dostępna TUTAJ), które ich zdaniem będą podejmować działania niezgodne z m.in. z Kartą Praw Podstawowych UE i przymykać oko na wydatkowanie unijnych środków na projekty niezgodne z wartościami i prawem unijnym.

Treść listu do Komisji Europejskiej dostępna TUTAJ

Osobom LGBT+ w Polsce należą się równe prawa – po prostu! Dołącz do naszej wspólnej walki – przekaż 1,5% podatku na KPH. Czas spełnić marzenia o równouprawnieniu!

Jak to zrobić? To proste! Wystarczy, że w formularzu PIT wpiszesz nasz numer KRS 0000111209. 

Twój 1,5% podatku przeznaczymy na:

• Pracę nad wprowadzeniem równości małżeńskiej i związków partnerskich w Polsce.
• Wspieranie tęczowych rodzin w uzyskaniu równych praw.
• Realizację działań rzeczniczych na poziomie międzynarodowym.
• Prowadzenie litygacji strategicznych zmierzających do równouprawnienia.
• Wzmacnianie organizacji działających na rzecz osób LGBT+.
• Rozwój działań angażujących biznes w walkę o równość.

 

Jak przekazać 1,5% podatku na KPH?

Przekaż 1,5% podatku na KPH korzystając z jednego z trzech sposobów:

1. Wypełnij PIT samodzielnie wpisując w odpowiednią rubrykę numer KRS Kampanii Przeciw Homofobii: 0000111209 (nazwa i adres organizacji nie są potrzebne – wystarczy sam KRS).
2. Skorzystaj  z Portalu Podatkowego postępując  zgodnie z opublikowaną na tej stronie instrukcją, która przygotowaliśmy specjalnie dla Ciebie.
3. Rozlicz swój PIT online korzystając z bezpłatnego pogramu PITax, w którym numer KRS Kampanii Przeciw Homofobii jest już wpisany w odpowiednią rubrykę.

 

Marka Pantene we współpracy z KPH uruchamiają Fundusz Rośnij w Siłę. Naszym wspólnym celem jest zagwarantowanie wsparcia psychologicznego każdej osobie LGBT+, która szuka pomocy. Razem chcemy dotrzeć wszędzie – do miast, miasteczek i wsi. Dlatego otwieramy konkurs grantowy dla lokalnych organizacji społecznych. Mamy do rozdysponowania aż 100 000 zł. Zgłaszajcie się!

Dobrostan osób LGBT+ w dużym stopniu zależy od nastawienia ludzi, którzy są blisko nas. Poczucie własnej wartości rośnie, kiedy możemy być sobą na własnych zasadach – kochać kogo chcemy, używać zaimków jakich chcemy, nosić fryzurę  jaką chcemy czy wywieszać tęczową flagę gdzie chcemy. Choć poziom akceptacji społecznej względem społeczności LGBT+ stale rośnie, to nadal jest niewystarczający. A to negatywnie odbija się na zdrowiu osób LGBT+. Zgodnie z danymi opublikowanymi w ostatnim raporcie KPH, Lambda Warszawa i Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW aż 44% osób ze społeczności LGBT+ mierzy się z depresją. W przypadku młodzieży wskaźnik wzrasta do 50%. Dlatego tak ważne jest, aby profesjonalne wsparcie psychologiczne było w zasięgu ręki każdego, kto szuka pomocy.  

Ambicja marki Pantene – przekształcanie włosów, kultury i świata wokół nas 

Jako wiodąca na świecie marka kosmetyków do włosów, Pantene ma zaszczyt służyć milionom ludzi każdego dnia – przekształcając ich włosy, samopoczucie, normy piękna i, co ważne, planetę, którą wszyscy kochają. Pantene wierzy w moc włosów. Dr Marianne La France z Uniwersytetu Yale, pomogła ustalić, że świetna fryzura jest jednym z trzech najlepszych sposobów na to, by bezpośrednio wpłynąć na poczucie własnej wartości. Okazuje się, że włosy to nie tylko włosy –  to głębszy wyraz tożsamości. Podążając za swoimi wartościami, marka Pantene  zdecydowała się wesprzeć finansowo organizacje zajmujące się zdrowiem psychicznym uruchamiając, we współpracy z KPH, Fundusz Rośnij w Siłę. 

10 grantów po 10 000 zł

Inauguracja Funduszu Rośnij w Siłę przypada na 14 lutego. Tego dnia KPH wspólnie z marką Pantene uruchamiają konkurs grantowy adresowany do zarejestrowanych organizacji społecznych świadczących wsparcie psychologiczne dla osób LGBT+. Warunkiem koniecznym do wzięcia udziału w konkursie jest wysłanie wypełnionego wniosku na adres: rosnijwsile@kph.org.pl

Formularz wniosku dostępny TUTAJ

Termin nadsyłania wniosków upływa 6 marca o godz. 23:59. O tym, które organizacje otrzymają granty zadecyduje komisja w składzie: Mirosława Makuchowska i Franciszka Sady z KPH, Bryan Polski  i Anton Timakov reprezentujący Pantene oraz Katarzyna Zillmann i Michał Szpak – osoby ambasadorskie marki Pantene. Wyniki zostaną ogłoszone  na stronie www KPH 20 marca.

Regulamin Funduszu Rośnij w Siłę dostępny jest TUTAJ

FAQ

• Ile wynosi pula środków Funduszu Rośnij w Siłę? Pula środków Funduszu Rośnij w Siłę wynosi 100 000 zł, w ramach których przyznanych zostanie 10 grantów po 10 000 zł
• Do kogo jest adresowany konkurs grantowy Funduszu Rośnij w Siłę? Konkurs grantowy Funduszu Rośnij w Siłę jest adresowany do zarejestrowanych organizacji społecznych, które oferują i prowadzą wsparcie psychologiczne dla osób LGBT+. 
• Jakie rodzaje wsparcia można zrealizować w ramach Funduszu Rośnij w Siłę? Rodzaje wsparcia psychologicznego, jakie można świadczyć w ramach grantu  to m.in:  terapie indywidualne, terapie grupowe, grupy wsparcia oraz  szkolenia dla terapeutów/terapeutek ze wsparcia psychologicznego dla osób LGBT+. 
• Co trzeba zrobić, że wziąć udział w konkursie grantowym Funduszu Rośnij w Siłę? Należy pobrać i wypełnić formularz wniosku dostępny TUTAJ, a następnie wysłać go na adres rosnijwsile@kph.org.pl. Termin wysyłania wniosków upływa 6 marca br o 23:59
• Gdzie mogę zapoznać się z regulaminem Funduszu Rośnij w Siłę? Regulamin Funduszu: TUTAJ

W razie dodatkowych pytań prosimy o kontakt mailowy: rosnijwsile@kph.org.pl

Dlaczego KPH i marka Pantene uruchomiły Fundusz Rośnij w Siłę?

Bryan Polski (Pantene): Długoterminowe zaangażowanie Pantene w tworzeniu wspaniałych dni dla włosów dla każdego wykracza poza produkcję szamponów czy odżywek. Pantene wierzy, że każdy powinien mieć możliwość wyrażania siebie w szczery i otwarty sposób, dlatego też zdecydowaliśmy się ufundować program grantowy “Rośnij w Siłę” aby dorzucić swoją cegiełkę w walce o to, by pomoc psychologiczna dla osób LGBT+ była dostępna dla każdego, kto jej potrzebuje. Bez względu na to, kim jesteś, kogo kochasz, jakie masz włosy lub o jakich włosach marzysz, Pantene stoi po twojej stronie. 

 

Franciszka Sady (KPH): Widzimy ogromny potencjał w zaangażowaniu finansowym biznesu w działania na rzecz osób LGBT+ i bardzo cieszy nas to, że Pantene dokłada swoją cegiełkę do naszej wspólnej walki o równość. Wierzę, że dzięki Funduszowi Rośnij w Siłę organizacje oferujące pomoc psychologiczną będą mogły dotrzeć do jeszcze większej liczby osób, które jej potrzebują.

O nas:

KPH to założona w 2001 roku organizacja społeczna działająca  na rzecz społeczności LGBT+ na poziomie krajowym i międzynarodowym poprzez rzecznictwo społeczne i polityczne, postępowania sądowe, wsparcie ruchu oraz współpracę z biznesem. Mamy jasny cel – chcemy zbudować Polskę ludzi równych praw, w której szacunek i godność są zagwarantowane wszystkim bez względu na orientację psychoseksualną i tożsamość płciową. www.kph.org.pl 

Pantene to marka produktów do pielęgnacji włosów należąca do firmy Procter & Gamble. Firma P&G została założona ponad 180 lat temu jako prosta firma produkująca mydła i świece. Dziś jest największą na świecie firmą produkującą dobra konsumpcyjne i domem dla kultowych, zaufanych marek, które ułatwiają życie na małe, ale znaczące sposoby. Wnikliwość, innowacyjność i pasja utalentowanych zespołów pomogły P&G urosnąć do rangi globalnej firmy zarządzanej w odpowiedzialny i etyczny sposób, otwartej i przejrzystej, wspierającej ważne cele. Jest to miejsce, w którym pracownicy mogą być dumni z pracy i robienia czegoś, co ma znaczenie.

Jesteś nauczycielem/nauczycielką? A może pedagogiem lub pedagożką? A może pracujesz w innym zawodzie i masz kontakt z dziećmi i młodzieżą? Jeśli do tego zależy Ci na zdobyciu nowej wiedzy lub zwiększeniu już posiadanych kompetencji w zakresie wsparcia osób interpłciowych to zgłoś się na bezpłatny webinar „Webinar: ABC interpłciowości dla kadry nauczycielskiej”, który odbędzie się w dniu 29 marca.

O czym będzie ten webinar?

Podczas webinaru „ABC interpłciowości dla kadry nauczycielskiej” dowiesz się m.in. jakie mogą być doświadczenia osób ze zróżnicowanymi cechami płciowymi i ich bliskich, w systemie edukacji i jak inne doświadczenia np. medyczne czy tabuizacja, mogą wpływać na osoby interpłciowe.

Dla kogo jest ten webinar?

Zapraszamy nauczycielki/nauczycieli, pedagożki i pedagogów oraz wszystkie inne osoby pracujące z dziećmi i młodzieżą.

Kiedy i gdzie odbędzie  się webinar?

Webinar odbędzie się 29 marca na platformie zoom. Dzięki temu będziesz mógł/mogła wziąć w nim udział z dowolnego miejsca na kuli ziemskiej. Jedyne, czego potrzebujesz  to urządzenie z dostępem do Internetu, czyli komputer, telefon lub tablet. Webinar rozpocznie się o godzinie 18:00 i potrwa do około 2 godzin.

Jak się zgłosić na webinar?

Udział w webinarze jest bezpłatny. Warunkiem koniecznym do wzięcia udziału w webinarze jest wypełnienie formularza rejestracyjnego. Termin nadsyłania zgłoszeń mija 25 marca. Formularz rejestracyjny dostępny jest TUTAJ

Kto poprowadzi webinar? 

Webinar poprowadzą Katarzyna Stadnik i Magda Rakita – założycielki Fundacji Interakcja. Kasia jest mamą nastolatki ze zróżnicowanymi cechami płciowymi, a Magda dorosłą osobą interpłciową. Wspólnie prowadzą spotkania grup wsparcia dla rodziców/opiekunów dzieci ze zróżnicowanymi cechami płciowymi i osób interpłciowych i działania rzecznicze na rzecz osób interpłciowych i ich bliskich.

Kontakt:

W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt z Fundacją Interakcja: kontakt@interakcja.org.pl

TVP jest jak tonący, który chwyta się brzytwy – wszyscy wiemy, ze nie ma szans na wygraną w sprawie dot. Inwazji, ale korzysta z opcji złożenia apelacji, bo ma taką możliwość. To, że poniesie klęskę jest oczywiste – tak KPH komentuje działania Telewizji Publicznej, z która procesuje się ws. Inwazji. KPH również złożyło apelację, która dotyczy odsetek ustawowych.

10 października 2019 roku, czyli chwilę przed ciszą wyborczą, pomiędzy Wiadomościami, a meczem polskiej reprezentacji w piłce nożnej, TVP wyemitowała szczujący na społeczność LGBT+ pseudo reportaż „Inwazja”. W sprawie zainterweniowało stowarzyszanie KPH, które wniosło do sądu sprawę o naruszenie dóbr osobistych. W pozwie przeciwko TVP organizacja domagała się od Telewizji Publicznej m.in. emisji przeprosin w głównym wydaniu Wiadomości oraz przekazania 10 000 zł na stowarzyszenie Lambda Warszawa. 21 listopada 2022 Sąd Okręgowy w Warszawie ogłosił wyrok uznając żądania KPH. Zgodnie z decyzją sądu Telewizja Polska została również zobowiązana do przekazania na rzecz KPH 3 167 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz 1 100 zł na rzecz skarbu państwa tytułem nieuiszczonych kosztów procesu. TVP zdecydowało się wnieść od wyroku apelację, o czym poinformowano 24 stycznia.

TVP jest jak tonący, który chwyta się brzytwy – wszyscy wiemy, ze nie ma szans na wygraną w sprawie dot. Inwazji, ale korzysta z opcji złożenia apelacji, bo ma taką możliwość. To, że poniesie klęskę jest oczywiste – decyzję TVP komentuje KPH i dodaje – Będziemy walczyć dalej, bo to walka nie tyle i dobre imię KPH, ale walka o całą społeczność LGBT+ i to, jak jest przedstawiana w mediach publicznych.

Apelacja KPH

KPH również wniosło apelację od części wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, która odnosi się do ustawowych odsetek. Sąd w swoim wyroku z 21 listopada 2022 (Sygnatura: III C 982/20) choć w znacznej części uwzględnił powództwo KPH, to oddalił roszczenie stowarzyszenia o zasądzenie odsetek od kwoty 10 000 zł na rzecz Lambda Warszawa za okres od dnia 13 stycznia 2020 r, czyli od dnia wymagalności roszczenia na skutek złożonego wcześniej przez KPH przedsądowego wezwania. Chodzi o kwotę 2 294,99 zł.

Dziś Trybunał Sprawiedliwości UE wydał precedensowy wyrok w sprawie o dyskryminację w samozatrudnieniu. Walkę z polskim rządem prowadził Jakub Kwieciński – dziennikarz zwolniony z TVP z powodu swojej orientacji. Sprawa, z powodu zadania przez polski sąd pytania prejudycjalnego, została dzisiaj rozpoznana przez TSUE. Stwierdził on jednoznacznie, że unijna ochrona przed dyskryminacją ze względu na orientację seksualną w obszarze zatrudnienia dotyczy nie tylko osób zatrudnionych na umowę o pracę, ale również osób pracujących na własny rachunek. KPH wspierało sprawę finansowo.

Postępowanie dotyczyło nieuzasadnionego rozwiązania współpracy z Jakubem Kwiecińskim przez TVP z powodu jego orientacji seksualnej. W grudniu 2017 r., po 9 latach pracy, Jakub został poinformowany o zakończeniu z nim współpracy, mimo otrzymania wcześniej gwarancji jej przedłużenia. Jakub prowadził działalność gospodarczą, w ramach której zawierał z TVP cykliczne umowy o dzieło. Więcej o sprawie pisaliśmy tutaj:

Sprawa trafiła do Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie, który nabrał wątpliwości, czy współpraca Jakuba z TVP na podstawie umów o dzieło jako osoby samozatrudnionej podlega ochronie przed dyskryminacją ze względu na orientację seksualną. Sąd zwrócił się więc do TSUE o dokonanie interpretacji dyrektywy ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (art. 3 ust. 1 lit. a i c. dyrektywy nr 2000/78/WE z  27 listopada 2000 r., które zakazują dyskryminacji na etapie zarówno zawierania, jak i kończenia pracy, w tym takiej, która wykonywana jest na własny rachunek). Sąd zapytał Trybunał, czy dopuszczalne jest niezastosowanie tych przepisów w odniesieniu do swobody wyboru strony umowy w sytuacji, w której znalazł się powód, a więc gdy przyczyną odmowy byłaby orientacja seksualna potencjalnego kontrahenta (pełna treść pytania do Trybunału).

W toku postępowania przed TSUE polski rząd wskazał, że zakaz dyskryminacji osób samozatrudnionych wynikający ze wspomnianej dyrektywy, oznacza wyłącznie zakaz dyskryminacji w momencie zakładania działalności gospodarczej. Zatem, zdaniem polskiego rządu, osobie samozatrudnionej nie przysługuje ochrona przed dyskryminacją wynikająca z w/w dyrektywy w czasie rozwiązywania umowy lub odmowy jej zawarcia. 

Z tą zawężającą interpretacją nie zgodziły się Komisja Europejska oraz rządy Belgii, Niderlandów i Portugalii, a także Rzeczniczka Generalna w opinii z 8 września 2022 r., w której wskazała, że unijna ochrona przed dyskryminacją ze względu na orientację seksualną w obszarze zatrudnienia dotyczy też osób pracujących na własny rachunek i nie może być wyłączona ze względu na swobodę kontraktowania.

TSUE: osoby samozatrudnione są również objęte ochroną przed dyskryminacją

W dzisiejszym przełomowym orzeczeniu TSUE podzielił argumentację Rzeczniczki. Trybunał podkreślił, że dyrektywa 2000/78 dąży do wyeliminowania wszelkich form dyskryminacji na rynku pracy, niezależnie od prawnej formy zatrudnienia (tekst wyroku TSUE po polsku). Tym samym – z uwagi na cel dyrektywy, tj. zapewnienie równego traktowania – należy stosować ją również w odniesieniu do osoby samozatrudnionej. 

Trybunał wskazał również, że użyte w w/w dyrektywie pojęcie „warunków zatrudnienia i pracy, w tym zwolnień i wynagrodzenia”, należy interpretować szeroko, odnosząc je do każdej formy zatrudnienia i pracy na własny rachunek, niezależnie od formy prawnej. Pojęcie zwolnienia, w przypadku osoby samozatrudnionej oznacza m.in. bycie zmuszonym do zaprzestania pracy z powodu rozwiązania lub odmowy zawarcia umowy przez kontrahenta. W ocenie Trybunału, sytuacja samozatrudnionego porównywalna jest z sytuacją zwolnionego pracownika. 

TSUE jednoznacznie stwierdził, że decyzja o nieprzedłużaniu okresu obowiązywania umowy ze względu na orientację seksualną usługodawcy, objęta jest zakresem stosowania dyrektywy 2000/78. Trybunał przyznał, że dyrektywa ogranicza w pewien sposób zasadę swobody umów, co jest całkowicie uzasadnione jej celem. Bezwzględne stosowanie tej zasady, pozbawiłoby dyrektywę praktycznego skutku i uniemożliwiłoby realizację jej celów.

Wyrok TSUE ma fundamentalne znaczenie nie tylko dla sprawy naszego klienta. Wyznacza kierunek interpretacji ustawy równościowej, w zakresie, w którym budziła dotychczas wątpliwości. – podkreśla reprezentująca Kwiecińskiego, apl. adw. Milena Adamczewska – Stachura. Trybunał powiedział jasno, że Dyrektywa 2000/78 ma na celu wyeliminowanie wszystkich dyskryminujących przeszkód w dostępie do zatrudnienia i pracy, niezależnie od formy prawnej, w jakiej są świadczone. Osoby w relacjach zawodowych B2B też są tą ochroną objęte. Polskie przepisy muszą być interpretowane zgodnie z tym celem dyrektywy. – postuluje Adamczewska – Stachura.

Przełomową rolę orzeczenia podkreśla również pełnomocnik Kwiecińskiego, adw. Paweł Knut: Trybunał wysłał dziś też mocny sygnał, że odmawianie komuś zatrudnienia z uwagi na orientację seksualną nie może być uzasadniane swobodą umów. Chęć dyskryminowana kogoś nie zasługuje na to, aby ją chronić tą swobodą.

Polski rząd zachowuje się jak piroman podkładając ogień pod nasz system prawny. W tym wypadku Trybunał pełni rolę straży pożarnej, która gasi pożary wywołane przez deformy Ziobry. Cieszy mnie to orzeczenie, bo potwierdza ono, że dyskryminacja ze względu na orientację seksualną we wszystkich rodzajach zatrudnienia, jest nielegalna. Szkoda tylko, że po tak oczywiste stwierdzenia musimy udawać się aż za granicę.  – komentuje wyrok TSUE powód, Jakub Kwieciński.

Powyższe orzeczenie TSUE wyznacza standard postępowania w sprawach dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu. Orzeczenie to jest przełomowe nie tylko z uwagi na uwzględnienie orientacji seksualnej jako realnej przyczyny dyskryminacji na rynku pracy, ale także z uwagi na dokonaną wykładnię dyrektywy. TSUE jednoznacznie wskazał konieczność objęcia ochroną przed dyskryminacją wszystkie osoby świadczące pracę, niezależnie od formy jej wykonywania i etapu –  komentuje dzisiejszy wyrok Ana Linczowska, prawniczka z KPH. 

Po uzyskaniu odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, warszawski sąd będzie dalej procedował sprawę, zmierzając do wydania wyroku w oparciu o dokonaną interpretacją przepisów dyrektywy. 

W postępowaniu przed TSUE Jakuba Kwiecińskiego reprezentowali Rosa Oyarzabel Arigita i adw. Bart van Vooren z kancelarii Convigton & Burling LLP oraz współpracujący z KPH adw. Paweł Knut i apl. adw. Milena Ademczewska – Stachura z Kancearii Knut Mazurczak Adwokaci. W sprawie w charakterze uczestnika postępowania przed polskimi sądami występuje Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego. Sprawa na poziomie przed TSUE jest wspierana przez ILGA-Europe.

List otwarty organizacji społecznych w sprawie kandydatury i wyboru Ordo Iuris  na członka Komitetów Monitorujących adresowany do Nicolasa Schmidta – Europejskiego Komisarza ds. Zatrudnienia i Spraw Społecznych oraz Elisy Ferreiry – Europejskiej Komisarz ds. Polityki Regionalnej. List został wysłany do wiadomości Rady Działalności Pożytku Publicznego, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Rzecznika Praw Obywatelskich, prof. Marcina Wiącka.

Treść listu:

My, niżej podpisane europejskie i polskie organizacje zajmujące się prawami osób LGBTI i prawami kobiet, piszemy do Państwa w sprawie kandydatury i wyboru Ordo Iuris – organizacji działającej aktywnie i jawnie przeciwko prawom osób LGBTI, prawom seksualnym i reprodukcyjnym, równości płci i prawom kobiet oraz wartościom UE – na członka Komitetów Monitorujących programy krajowe i regionalne finansowane z Funduszu Spójności na lata 2021-2027 w Polsce.

Komitety Monitorujące są istotnym sposobem zapewnienia udziału organizacji pozarządowych i nadzoru nad zarządzaniem funduszami unijnymi, w tym zapewnienia, że fundusze trafiają do projektów i organizacji, które działają zgodnie z Kartą Praw Podstawowych i wartościami UE. Jesteśmy bardzo wdzięczni za opracowanie jednoznacznego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (Common Provisions Regulation, CPR), które wymaga wprowadzenia skutecznych mechanizmów zapewniających zgodność z Kartą, a także nakazuje przestrzeganie horyzontalnej zasady niedyskryminacji, mającej zastosowanie na każdym etapie planowania, wdrażania i oceny projektów. Rozporządzenie stwierdza w szczególności, że wśród członków Komitetów Monitorujących powinny znaleźć się przedstawiciele „odpowiednich podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, takich jak partnerzy środowiskowi, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie integracji społecznej, praw podstawowych, praw osób z niepełnosprawnościami, równości płci i niedyskryminacji.” Naszym zdaniem Ordo Iuris nie tylko nie spełnia wymogów wspomnianego rozporządzenia, ale wręcz aktywnie działa na rzecz polityk pro-dyskryminacyjnych i wzmacniania nastrojów antyeuropejskich.

Doceniamy dotychczasowe wysiłki podejmowane przez Komisję w ostatnich latach w zakresie przestrzegania praw podstawowych jako warunku horyzontalnego dla funduszy UE w Polsce w nawiązaniu do dyskryminacji osób LGBTI. Jednak wybór i dopuszczenie Ordo Iuris jako członka wspomnianych Komitetów Monitorujących stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zagwarantowania, że fundusze te będą wdrażane zgodnie z Kartą oraz zasadami równości szans i niedyskryminacji.

Ordo Iuris aktywnie atakuje środowiska LGBTI, prawa seksualne i reprodukcyjne, równość płci i prawa kobiet, działając przeciwko ustawie antydyskryminacyjnej i negując potrzebę wprowadzenia regulacji dotyczących przestępstw z nienawiści (m.in. poprzez zachęcanie do składania petycji przeciwko unijnej inicjatywie ustawodawczej w sprawie mowy nienawiści w Internecie na tle płciowym i transfobicznym), opowiadając się przeciwko dyrektywie w sprawie kwot na stanowiskach kierowniczych i równości płci w miejscu pracy, dążąc do wypowiedzenia przez Polskę Konwencji o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, walcząc z dostępem do aborcji oraz mobilizując ludzi do przyłączania się do licznych akcji przeciwko równości, niedyskryminacji i wartościom UE. Członkowie Ordo Iuris są także autorami dyskryminujących Samorządowych Kart Praw Rodziny, które zachęcają lokalne samorządy do niefinansowania działań na rzecz równości małżeńskiej oraz aktywnie bronią tzw. „stref wolnych od LGBT” i regularnie stosują pozwy sądowe typu SLAPP wobec obrońców praw osób LGBTI i kobiet. W załączeniu przesyłamy skargę wniesioną przez szereg europosłów i europosłanek dotycząca naruszenia przez Ordo Iuris kodeksu postępowania Parlamentu Europejskiego w zakresie rejestru służącego przejrzystości, w której wyszczególniono więcej szkodliwych działań tej organizacji.

Naszym zdaniem działania i oświadczenia podejmowane przez Ordo Iuris dowodzą, że nie przestrzegają oni zasad i wartości wymienionych w art. 2 Traktatu, Karcie Praw Podstawowych i innych przepisach antydyskryminacyjnych, a także porządku prawnego UE. Przestrzeganie tych wartości i zasad powinno być kluczowym kryterium dla podmiotów pozarządowych wybranych na kandydatów do Komitetów Monitorujących Fundusze UE.

Zwracamy się zatem z uprzejmą prośbą o spotkanie w najbliższym możliwym dla Państwa terminie w celu omówienia tej sytuacji i możliwych środków zaradczych tak, aby organizacje działające bezpośrednio przeciwko wartościom UE i Karcie Praw Podstawowych nie miały możliwości wpływania na metodologię i kryteria wyboru projektów finansowanych ze środków UE w komitecie monitorującym.

Jeszcze raz podkreślamy naszą wdzięczność za dotychczasową pracę, jaką wykonali Państwo w celu zapewnienia wydatkowania pieniędzy UE zgodnie z zasadą niedyskryminacji. Jesteśmy gotowi wesprzeć Państwa w procesie, aby w dalszym ciągu zapewnić jak najdokładniejszą jego realizację.

Z poważaniem,

KPH – Kampania Przeciw Homofobii
FEDERA – Fundacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny
ILGA-Europe – europejski oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Lesbijek, Gejów, Osób biseksualnych, transpłciowych i interpłciowych
IPPF EN – The International Planned Parenthood Federation European Network
Human Rights Watch
European Civic Forum (ECF) – sieć ponad 100 organizacji pozarządowych i stowarzyszeń z ponad 29 państw europejskich
Center for Reproductive Rights
Women’s Link Worldwide

 

List w oryginalnej, angielskiej wersji językowej do przeczytania TUTAJ.

Przed nami rok wielu wyzwań i ciężkiej pracy na rzecz równouprawnienia. Realizacja celów strategicznych KPH wymaga zespołu ludzi pełnych siły do działania. Dlatego do 8 stycznia biuro KPH będzie nieczynne. Chcemy, żeby w tym czasie nasz zespół naładował baterie, aby jeszcze efektywniej walczyć o równe prawa dla społeczności LGBT+ w Polsce.