Transfobia

W śmierci Rity Hester i w obelgach, jakimi obsypywały ją media, czynnikiem wspólnym jest transfobia. Tak nazywa się nienawiść wobec osób, których płeć fizyczna (ang. sex) lub płeć mózgu (ang. gender) nie pasuje do przyjętych dla danego społeczeństwa norm płciowości. Może się przejawiać w formie wyzwisk opartych na idei płciowej poprawności, społecznej dyskryminacji – jak w przypadku Tyry Hunter, nr 1 na liście zmarłych, której ratownicy medyczni odmówili pomocy po wypadku samochodowym – albo przemocy fizycznej.

Przykładem transfobii są niektóre przejawy seksizmu. Wyrażenia typu „babochłop” wskazują, że ich adresatki wyłamują się z ramek zachowań dozwolonych kobietom i wchodzą na cudze terytorium. Tego typu postawy powstają w wyniku ostrego rozgraniczenia zachowań stosownych dla danej płci; to przez transfobię niektórzy mężczyźni czują się nieswojo, gdy towarzyszka prosi ich o potrzymanie torebki. Nie bez powodu – kilka lat temu w USA pobity został heteroseksualny nie-transseksualny mężczyzna, który czekał na swoją dziewczynę trzymając w ręce jej torebkę; napastnicy wyzywali go od zboków i pedałów.

Najczęściej spotykaną formą transfobii jest homofobia. Wyzwiska kierowane do gejów i lesbijek celują w ich tożsamość płciową – ci mężczyźni zachowują się jak kobiety sypiając z mężczyznami, te kobiety zachowują się jak mężczyźni sypiając z kobietami. Dlatego też najcięższą obelgą w arsenale wielu ludzi jest „pedał”; zarzut przyjęcia kobiecej roli jest absolutnie nie do przyjęcia w świadomości społecznej.