Chcesz poznać nowe osoby, które mieszkają blisko i nadają na tych samych falach? Jesteś osobą życzliwą, która chce stworzyć nowe więzi na wsi, poczuć się bardziej u siebie? Przyjdź na Friending, działanie organizowane w ramach funduszu grantowego KPH – Wspólnymi siłami budujemy równość

Bezpłatne warsztaty z kumplowania i coming outu organizowane przez kolektyw Życzliwy Friending są dla osób:

• z powiatu kartuskiego, kościerskiego, szerzej: z woj. pomorskiego*,
• dorosłych w spektrum autyzmu, adhd, audhd oraz osób LGBT+, które chcą nawiązać nowe więzi z podobnymi osobami z okolicy,
• życzliwych, sojuszniczych, członków_iń rodziny takich osób.

*obowiązuje Formularz Zgłoszeniowy, w pierwszej kolejności będą akceptowane zgłoszenia osób z
powiatu kartuskiego i kościerskiego, potem: z całego województwa pomorskiego, np. z Trójmiasta.

Data: 17-19 kwietnia (piątek-niedziela)
Miejsce: Dom Zielarki w Żurominie koło Stężycy

Piątek: warsztaty z kumplowania i relaks w saunie i balii.
Sobota: integracyjny spacer, autorskie warsztaty z coming outu, ognisko i relaks w saunie i balii.
Niedziela: poranne kumplowanie przy kawie na trawie.

Zasady:

• możesz przyjechać w wybrany dzień lub zostać na cały weekend z noclegiem,
• kolektyw zapewnia bezpłatne wyżywienie wegetariańskie dla osób uczestniczących, biorąc pod uwagę Twoje specjalne potrzeby żywieniowe (alergie, weganizm),
• udział we wszystkich aktywnościach jest bezpłatny,
• przestrzeń i warsztaty będą przyjazne osobom neuroróżnorodnym: w spektrum autyzmu, adhd, audhd – kolektyw organizatorski weźmie pod uwagę Twoje specjalne potrzeby,
• warsztaty są dedykowane osobom ze społeczności LGBT+.

Zgłoszenia:

• wypełnij formularz zgłoszeniowy,
• potwierdź wysłanie formularza, mailem na adres: kumplowanie@gmail.com,
• jeśli masz jakieś pytania, zadaj je osobom organizatorskim.

Działanie finansowane są przez Kampanię Przeciw Homofobii w ramach funduszu grantowego „Wspólnymi siłami budujemy równość”.

17. edycja LGBT+ Film Festival Poland startuje już 10-18 kwietnia w Warszawie, a potem odbędzie się 18-23 kwietnia we Wrocławiu, Krakowie i Poznaniu. Od 18 kwietnia do 3 maja wybrane filmy będzie można również oglądać online na platformie OUTfilm. Festiwal to coroczne święto kina queer: wydarzenia, intrygujące gościnie i goście oraz atmosfera, która na długo pozostaje w sercach widzek i widzów.

Twarzą tegorocznej edycji LGBT+ Film Festival Poland jest Tamara Łempicka. 

To biseksualna, żydowska artystka. Uchodźczyni. Ikona art déco. Kobieta, która z autokreacji uczyniła strategię przetrwania. Nie czekała na zgodę epoki. Mimo przeciwności, z dumą umościła sobie w niej należyte miejsce.

Zobaczymy m.in film Prawdziwa historia Tamary Łempickiej – podróż przez życie ikony art déco. Od paryskiego blasku lat 20., przez ucieczkę przed wojną do USA, po spektakularny renesans na rynku sztuki. To historia kobiety, która z luksusu i zmysłowości uczyniła tarczę przetrwania.

Tamara Łempicka wiedziała, że sztuka to przetrwanie. LGBT+ Film Festival Poland też to wie

LGBT+ Film Festival Poland wraca w tym roku z mieszanką humoru, buntu i refleksji nad tym, co naprawdę ważne. Program łączy komedie z manifestem, taniec z polityką, a brokat z prawdą bez kompromisów. To kino, które bawi, prowokuje i sprawnie balansuje pomiędzy politycznym zaangażowaniem, a przestrzeniami do oddechu przed codzienną zadyszką. 

W tym roku szczególna uwaga będzie poświęcona Palestynie. Blok No Pride in Genocide to platforma dla queerowych Palestynek i Palestyńczyków, które_którzy opowiadają o okupacji, przemocy, seksualności i rezyliencji. W programie także m.in. dokument Pinkwashing zdemaskowany. Kontratak! oraz panel dyskusyjny o pinkwashingu. 

Festiwal to także wspólnota i pamięć. Spotkanie z Alexandrą Juhasz, nowojorską legendą walki o prawa osób żyjących z HIV/AIDS, pozwoli porozmawiać o archiwach oporu i sile narracji. 

Nie zabraknie też rozrywki: powracają bloki lesbijskich, gejowskich i queerowych shortów, klasyka queerowego kina (sekcja kryminałów), m.in. włoski Filibus z 1915 roku, niemy film przygodowy o podniebnej piratce podróżującej zeppelinem, okradającej muzea i podrywającej kobiety, będąc w męskim dragu. Pokaz z narracją na żywo. 

W programie nowa kategoria GenZ kontra Millenialsi, w której konflikt pokoleń spotyka się na ekranie. Poza tym kilka mocnych dokumentów i ponad dwadzieścia pełnometrażowych perełek wyselekcjonowanych z najlepszych światowych festiwali, a także bogata Scena Artystyczna.

Gdzie i kiedy można wybrać się na filmy? 

• Warszawa 10-18 kwietnia, Kinoteka/PKiN 
• Wrocław 17-23 kwietnia, Kino Nowe Horyzonty 
• Kraków 17-23 kwietnia, Kino Pod Baranami 
• Poznań 17-23 kwietnia, Kino Teatr Apollo 
• Online 18 kwietnia – 3 maja, Outfilm.pl 

Więcej informacji i program znajdziesz na stronie.

– Kilkanaście tysięcy par czeka, by mogły uzyskać polski akt małżeństwa – tu nie ma miejsca na dywagacje, to czas na decyzje i wdrażanie wyroków – mówił w trakcie wydarzenia Przemek Walas z Kampanii Przeciw Homofobii. Akcja, zorganizowana przed Pałacem Ślubów w Warszawie, ma jasny przekaz: czas umożliwić transkrypcję małżeństw w Polsce

W czwartek, 2 kwietnia, na placu Zamkowym w samym sercu Warszawy wybrzmiało jasne wezwanie skierowane do polskiego rządu – po decyzji Naczelnego Sądu Administracyjnego władze muszą zrobić wszystko, by umożliwić urzędom sprawne przeprowadzenie transkrypcji małżeństw. Na miejscu wydarzenia, aby udzielić wsparcia, pojawili się wiceminister Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Sebastian Gajewski oraz wiceministra w resorcie Funduszy i Polityki Regionalnej Monika Sikora.

– Sprawa jest emblematyczna, ponieważ w zakresie legislacji Polska od 23 lat nie zrobiła nic na rzecz równości par tej samej płci. W tym czasie ponad 25 państw na świecie wprowadziło związki partnerskie, a 34 państwa uznały równość małżeńską. Ile obecny rząd zamierza jeszcze czekać? Na co czeka minister Kierwiński? – pytał Piotr Cykowski z Akcji Demokracji.

Przypomnijmy: 20 marca tego roku NSA wydał wyrok, zgodnie z którym małżeństwa zawarte przez obywateli i obywatelki Polski za granicą muszą zostać uznane także w ich kraju. Sprawa rozpoczęła się na wniosek pary mężczyzn, którzy przez lata walczyli o uznanie swojego ślubu zawartego w Niemczech. 

By jednak wykonać wyrok, administracja musi mieć dostęp do narzędzi, które umożliwią zarejestrowanie małżeństw osób tej samej płci. Konieczne są więc działania ze strony rządu, w tym zakończenie prac nad rozporządzeniem MSWiA dotyczącym transkrypcji małżeństw, przygotowanie nowych wzorów aktów małżeństwa oraz wprowadzenie zmian w systemie informatycznym wykorzystywanym przez USC.

Tego wszystkiego domagały się osoby, które podpisały dziś apel do rządu premiera Donalda Tuska w trakcie wydarzenia zorganizowanego przez Kampanię Przeciw Homofobii oraz Akcję Demokracja. „Chcemy Polski gwarantującej poszanowanie europejskich wartości zawartych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej” – czytamy w treści apelu. 

– Koalicja 15 października i rząd Donalda Tuska sięgając po głosy milionów Polek i Polaków, którzy mieli dość szczucia na mniejszości, obiecywali związki partnerskie i walkę z dyskryminacją. Na razie nie widać konkretów. A gdy konkret na tacy podaje europejski sąd oraz Naczelny Sąd Administracyjny, rząd jakoś nie spieszy się z wprowadzeniem tego wyroku w życie – mówił w trakcie wydarzenia Piotr Cykowski. 

– Kilkanaście tysięcy par, które postanowiły wziąć ślub za granicą, nie ma takich dylematów, jakie ma Ministerstwo Obrony Narodowej, które martwi się, że określenia Małżonek 1 i Małżonek 2 są wartościujące – dodał z kolei Przemek Walas z KPH. 

W trakcie happeningu przed Pałacem Ślubów, pary otrzymały symboliczne „akty małżeństwa”. Głos zabrały osoby, które wzięły ślub za granicą: Patrycja i Małgorzata Sikora-Tarnowskie oraz Miłosz Przepiórkowski i Mateusz Urban.

– W 2024 roku wzięłyśmy z żoną ślub w Kopenhadze. […] Był to z naszej strony świadomy wybór państwa, w którym możemy zostać zauważone i w którym możemy wziąć ślub, bo u siebie nie możemy tego zrobić. Jest to upokarzające. Jest to żałosne – Patrycja Sikora-Tarnowska.

– Osoby, które są w moim wieku, zakładają już rodziny, są chronione przez polskie prawo. Poniekąd zazdroszczę tym osobom, ale też czuję, że duża odpowiedzialność spoczywa na naszym państwie, które nie chce nas dostrzec, które ignoruje nasz głos od bardzo dawna – dodała Małgorzata Sikora-Tarnowska.

– Jesteśmy razem od sześciu lat, a od prawie czterech małżeństwem, natomiast nie jesteśmy traktowani jako małżeństwo w Polsce. Teraz można powiedzieć, że uchyliły się drzwi ku temu, żebyśmy w końcu byli traktowani jak małżeństwo. Ja uważam, że drzwi się nie uchyliły. Drzwi się otworzyły i obowiązkiem wszystkich decydujących jest teraz to, żebyśmy w końcu byli traktowani jak małżeństwo. Tak samo jak jesteśmy traktowani w 38 krajach, ale nie we własnym. To jest bardzo bolesne – Miłosz Przepiórkowski.

– Bardzo apelujemy do władz, posłów i posłanek o podjęcie tej decyzji, bo my już wykonaliśmy tyle, ile mogliśmy. Pozwaliśmy Polskę do Sądu Najwyższego. Uważamy, że byliśmy do tego zmuszeni. Zrobiliśmy to jako pewien akt odwagi, żeby zmienić tę sytuację dla siebie, ale też dla innych w przyszłości, żeby inne pary nie musiały przechodzić tego co my, żeby nie musiały jeździć za granicę i tam organizować ślubu – uzupełnił Mateusz Urban.

Przemek Walas z KPH podsumował:

– Panie Premierze, Ministrze Kierwiński, nie ulegajcie presji prawicy i nie zasłaniajcie się strategiami dotarcia do mitycznego centrum. Społeczeństwo jasno określiło się po stronie prawa do godności, szacunku i miłości. Nie lekceważcie społeczeństwa i swoich wyborców. Nie powtarzajcie porażki z wyborów prezydenckich. 

Zachęcamy do składania podpisów pod apelem: Równość nie może czekać: wdrażajmy wyrok TSUE!

20 marca Naczelny Sąd Administracyjny otworzył drzwi do prawnego uznania małżeństw osób tej samej płci w Polsce. Teraz czas na wykonanie wyroku. Oczekujemy działań, a nie pustych deklaracji!

Dołącz do wydarzenia KPH i Akcji Demokracji, jeśli czekasz na ten ważny krok dla równości:

• 2 kwietnia (czwartek),
• godz. 11:00,
• przed Pałacem Ślubów (plac Zamkowy 6) w Warszawie.

Jeśli zawarł_ś związek małżeński za granicą i chcesz zabrać głos – będzie taka możliwość!

Przyjdź i:

• otrzymaj swój symboliczny akt małżeństwa,
• posłuchaj małżeństw jednopłciowych, które czekają na transkrypcję,
• podpisz apel do polskiego rządu.

Nie dasz rady wziąć udziału w wydarzeniu? Podpisz apel online.

Koniec z odwlekaniem zmiany, na którą czekają tysiące par w Polsce❗

Więcej na temat wyroku NSA.

W trzeciej edycji funduszu grantowego „Wspólnymi siłami budujemy równość” przekazaliśmy_łyśmy ponad 56 000 zł na wsparcie lokalnych inicjatyw wzmacniających społeczność LGBTQ+ w Polsce. Wybrane organizacje i grupy oddolne zrealizują działania na rzecz tęczowych rodzin, praw człowieka oraz budowania silniejszych, lepiej współpracujących społeczności

Organizacje i grupy grantobiorcze

• Fabryka Równości (woj. łódzkie) – „Łódzki Networking i Rozwój”

Projekt koncentruje się na wzmacnianiu sieci współpracy łódzkich organizacji i inicjatyw. Poprzez wydarzenia społecznościowe (np. queerowe bingo) oraz specjalistyczne spotkania networkingowe, grupa buduje przestrzeń do wymiany doświadczeń i wspólnego planowania działań rzeczniczych. Ważnym elementem są warsztaty rozwoju kompetencji organizacyjnych, które podnoszą potencjał osób działających społecznie w regionie.

• House of Cropp (ogólnopolskie) – „Amory: Lesbijski Speed Dating”

Inicjatywa stawia na integrację i budowanie społeczności w miejscowościach powyżej i poniżej 250 tys. osób, gdzie brakuje bezpieczniejszych przestrzeni dla osób LGBT+. Poprzez inkluzywną formułę randek i performansu, projekt sieciuje lokalne społeczności lesbijek*, promując widoczność i nawiązywanie trwałych relacji w bezpieczniejszych i przyjaźniejszych warunkach.

• House of The Bills (woj. kujawsko-pomorskie) – „After po VII Toruńskim Marszu Równości”

Projekt łączy budowanie inkluzywnej przestrzeni z edukacją o prawach i historii queerowej ekspresji. Oprócz integracyjnego Afteru z elementami drag show, grupa realizuje warsztaty rozwojowe w Centrum Równik, wzmacniając kompetencje osób uczestniczących. Działanie promuje również zdrowie i profilaktykę poprzez współpracę z organizacjami eksperckimi, zapewniając bezpłatny dostęp do badań dla społeczności.

• Queerowa Milonga (mazowieckie, ogólnopolskie) – „Festiwal Queer Tango”

Wydarzenie promuje wartości demokratyczne i różnorodność w kulturze poprzez naukę tanga bez narzuconych ról płciowych. Projekt kładzie nacisk na edukację o korzeniach tańca oraz integrację społeczności – także w wymiarze wielopokoleniowym, włączając w działania rodziny osób uczestniczących. Festiwal jest przestrzenią empowermentu i budowania międzynarodowych sieci współpracy artystycznej.

• Stowarzyszenie Równy Brzeg (woj. zachodniopomorskie) – „Dziedzictwo Hirschfelda i Nadmorski Networking”

Kompleksowy projekt realizujący cele sojusznictwa partycypacyjnego i praw człowieka. Obejmuje spotkanie sieciujące dla organizacji z Pomorza (wymiana wiedzy), upamiętnienie prekursora seksuologii Magnusa Hirschfelda (mural i edukacja historyczna) oraz warsztaty artystyczne. Inicjatywa wzmacnia potencjał operacyjny grup i promuje widoczność queerowego dziedzictwa w dialogu z lokalną społecznością i władzami.

• Tęczowa Brodnica (woj. kujawsko-pomorskie) – „Historie, które łączą”

Projekt realizowany w miejscowości poniżej 250 tys. mieszkańców, kładący szczególny nacisk na wsparcie tęczowych rodzin i budowanie sojusznictwa. Poprzez otwarte spotkanie z osobami znanymi z mediów, grupa inicjuje dialog międzypokoleniowy i współpracuje z lokalnymi instytucjami publicznymi (Urząd Miejski). Działania edukacyjne wspiera doposażenie biblioteki, co przyczynia się do trwałego rozwoju zasobów lokalnej społeczności.

Cieszymy się, że możemy ponownie przekazać środki na inicjatywy, które wzmacniają społeczność i wspierają jej rozwój. Wierzymy, że z każdą edycją coraz mocniej zapisujemy się w świadomości organizacji i kolektywów – jako organizacja partnerska, wspierająca ich działania w całej Polsce – dodaje Magdalena Więch.

Program grantowy „Wspólnymi siłami budujemy równość: wsparcie i rozwój dla lokalnych grup i organizacji LGBT+” jest realizowany dzięki wsparciu Ambasady Królestwa Niderlandów.

W Polsce już dziś istnieją tysiące tęczowych rodzin, choć często pozostają niewidoczne w statystykach i debacie publicznej. Szacuje się, że co najmniej 50 tysięcy dzieci wychowuje się w Polsce w rodzinach osób LGBT+. Oznacza to, że tysiące tęczowych mężczyzn* jest już ojcami lub aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dzieci – w rodzinach jednopłciowych, patchworkowych czy współrodzicielskich

Mimo tych faktów, wciąż brakuje kompleksowych materiałów o ojcostwie LGBTQ+ dostępnych po polsku i, co ważniejsze, osadzonych w realiach naszych rodzimych przepisów. Właśnie dlatego chcemy przygotować publikację skierowaną do tęczowych ojców oraz mężczyzn* planujących rodzicielstwo – praktyczny przewodnik zawierający wiedzę ekspercką. Znajdą się w niej m.in.:

Aspekty prawne

• Ścieżki do ojcostwa w Polsce: analiza prawna surogacji zagranicznej, adopcji i co-parentingu.
• Uznanie ojcostwa: procedury transkrypcji zagranicznych aktów urodzenia i dokumentacja.
• Zabezpieczenie rodziny: ochrona relacji dziecka z rodzicem społecznym w polskich realiach.

Aspekty medyczne i merytoryczne

• Diagnostyka i genetyka: badania nasienia, wybór dawczyni komórek jajowych i badania przesiewowe zarodków (PGT).
• Etyczna surogacja: procesy in vitro (IVF), wybór kliniki oraz standardy medyczne w procesie surogacyjnym.
• Przygotowanie zdrowotne: profilaktyka i dbanie o dobrostan biologiczny przyszłego ojca.
• Logistyka i przygotowanie procesu: jak zaplanować długofalowy proces powiększania rodziny, biorąc pod uwagę koszty i ramy czasowe.

Aspekty psychologiczne

• Przygotowanie emocjonalne do ojcostwa,
• budowanie relacji z dzieckiem,
• radzenie sobie z uprzedzeniami i presją społeczną.

Publikacja będzie także zawierać praktyczne wskazówki oraz rekomendacje. Aby mogła powstać potrzebujemy Twojego wsparcia. Przygotowanie cyfrowej wersji to koszt 8 tysięcy. Jeśli uzbieramy 10 tysięcy, będziemy mogxx stworzyć również wersję drukowaną publikacji. Zebrane środki przeznaczymy na przygotowanie merytoryczne, redakcję, projekt graficzny, opracowanie wersji cyfrowej publikacji oraz drukowanej. Dzięki Twojej wpłacie powstanie materiał, który dostarczy wiedzy, wsparcia i widoczności tęczowym rodzinom w Polsce.

Wpłacając co najmniej 100 zł, otrzymasz pocztą wersję papierową publikacji (po uzbieraniu potrzebnej kwoty 10 tysięcy) wraz z dodatkowymi materiałami, które ze względu na objętość nie zmieściły się w podstawowej publikacji. Rodzicielstwo ma wiele twarzy. Pomóż nam pokazać jedną z nich.

Wesprzyj zbiórkę i pomóż stworzyć publikację dla tęczowych ojców.

*Mężczyźni – używamy tego określenia, aby podkreślić, że mówimy nie tylko o osobach identyfikujących się jako mężczyźni, lecz także o osobach niebinarnych, transpłciowych i queerowych. Gwiazdka oznacza, że stosowany termin jest szeroki i inkluzywny.

Czy w Twojej miejscowości brakuje rozmów o rodzinach takich jak Wasza – spokojnych, prawdziwych, codziennych? A może masz poczucie, że Wasza historia mogłaby komuś dodać odwagi, zmienić czyjeś nastawienie albo otworzyć drzwi do lepszych decyzji w szkole, urzędzie czy lokalnych mediach?

Zapraszamy Tęczowe Rodziny do udziału w programie, w którym krok po kroku przeprowadzimy Was przez ścieżkę rozwoju lokalnych osób rzeczniczych. Pokażemy, jak opowiadać o swoim doświadczeniu w sposób bezpieczny i skuteczny, jak łączyć osobiste historie z prawami człowieka (godność, równość, bezpieczeństwo, prawo do życia rodzinnego), a także jak działać lokalnie – mądrze i z wsparciem.

Dla kogo?

Dla Tęczowych Rodzin z całej Polski – szczególnie z mniejszych miejscowości. Jeśli:

• chcesz działać w swojej społeczności, ale nie wiesz od czego zacząć,
• masz obawy, jak mówić o sobie i rodzinie w przestrzeni publicznej,
• chcesz budować zmianę w szkole swoich dzieci, w gminie, wśród społeczności sąsiedzkiej, w lokalnych instytucjach,

to ten program jest dla Ciebie/Was.

Co dostaniecie w programie?

• Mentoring i opiekę merytoryczną nad waszymi działaniami – nie zostajecie z tym sami/same.
• Praktyczne narzędzia rzecznicze: jak mówić do ludzi, jak pracować z mediami, jak reagować na trudne pytania.
• Warsztaty o łączeniu historii osobistej z prawami podstawowymi – tak, by Wasz przekaz był zrozumiały i przekonujący.
• Wsparcie w organizacji lokalnych działań i wydarzeń (spotkanie, debata, warsztat w szkole, rozmowa z instytucją, inicjatywa sąsiedzka) – od pomysłu, przez plan, po realizację.
• Bezpieczeństwo i dobrostan: jak wyznaczać granice, dbać o prywatność dzieci, przygotować się na różne reakcje otoczenia.

Jak to będzie wyglądało?

Program ma formę cyklu spotkań (online i/lub stacjonarnie) oraz pracy między modułami. Będziemy działać w kameralnej grupie, z przestrzenią na pytania, wątpliwości i dopasowanie działań do Waszego kontekstu lokalnego.

Czego oczekujemy?

Gotowości do zaangażowania w proces i do wykonania kilku praktycznych kroków po drodze. Nie wymagamy doświadczenia w aktywizmie ani „idealnych” umiejętności wystąpień – uczymy od podstaw, wspieramy, wzmacniamy.

Jak się zgłosić?

Wypełnij krótki formularz zgłoszeniowy. Na zgłoszenia czekamy do 8 marca!

Masz pytania albo potrzebujesz omówić kwestie bezpieczeństwa/anonimowości? Napisz do Mateusza Trzaski, koordynatora ds. rzecznictwa KPH: mtrzaska@kph.org.pl

Co-funded by the European Union. Views and opinions expressed are however those of the author(s) only and do not necessarily reflect those of the European Union or the European Education and Culture Executive Agency. Neither the European Union nor the granting authority can be held responsible for them.

Celem projektu Wspólnymi siłami budujemy równość 3 jest wzmocnienie potencjału lokalnych grup, organizacji i kolektywów działających na rzecz społeczności LGBT+, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz i z udziałem tęczowych rodzin, promowaniem praw człowieka i wartości demokratycznych oraz wzmacnianiem sieci współpracy i integracji społeczności poprzez wsparcie działań merytorycznych oraz rozwojowych, a także rozwój kompetencji projektowych, organizacyjnych i grantowych

Po sukcesie poprzednich edycji widzimy, jak istotny wpływ ma wspólne działanie oraz wspieranie lokalnych inicjatyw. Dlatego w trzeciej odsłonie projektu Wspólnymi Siłami idziemy o krok dalej, modyfikując kryteria doboru grantobiorców_czyń i kładąc jeszcze większy nacisk na rozwój organizacyjny.

W tej edycji nasze wsparcie wykracza poza samo finansowanie. W ramach Projektu planujemy spotkania, warsztaty oraz działania mentorskie, które pomogą grupom i organizacjom budować trwałe struktury, a także rozwijać kompetencje w zakresie zarządzania, komunikacji i współpracy w ruchu na rzecz praw osób LGBT+.

Kto może aplikować?

Do składania wniosków zapraszamy  organizacje, grupy i kolektywy (minimum 3 osoby), które:

• działają na rzecz osób LGBT+ i odpowiadają na potrzeby lokalnej społeczności,
• kładą szczególny nacisk na wsparcie tęczowych rodzin, promowanie praw człowieka i wartości demokratycznych oraz integrację i budowanie sieci współpracy,
• tworzą bezpieczne, przyjazne i inkluzywne przestrzenie dla osób LGBT+,
• prowadzą działania w miejscowościach do 250 tys. mieszkańców_nek (ze szczególnym uwzględnieniem działalności w województwach: lubelskim, warmińsko-mazurskim, małopolskim, podlaskim i podkarpackim),
• chcą rozwijać swoją działalność, formalizować ją i zdobywać kolejne doświadczenia w prowadzeniu projektów grantowych,
• są otwarte na udział w działaniach mentoringowych, szkoleniach i warsztatach oraz budowanie współpracy w ruchu LGBT+.
  

Uwaga: o grant nie mogą ubiegać się partie polityczne, młodzieżówki partyjne ani organizacje bezpośrednio lub pośrednio powiązane z partiami politycznymi.

Do składania wniosków zapraszamy również grupy i organizacje działające w miastach powyżej 250 tys. mieszkańców, przy czym projekty realizowane w mniejszych miejscowościach będą premiowane dodatkowymi punktami. W ramach naboru można także zgłosić działania online, ale jedynie w formie uzupełniającej inne działania projektowe.

Jakiego rodzaju działania mogą być finansowane?

Granty będą przeznaczone na działania wspierające rozwój społeczności, prawa człowieka oraz rozwój organizacyjny, w tym m.in.:

• Działania związane z rodzicielstwem – takie jak debaty, spotkania i warsztaty dotyczące rodzicielstwa osób LGBT+, działania informacyjne i edukacyjne dotyczące praw rodzicielskich i rodzinnych.
• Networking i wsparcie społeczności – takie jak spotkania integracyjne, wydarzenia społecznościowe, działania budujące lokalne sieci współpracy między grupami i organizacjami.
• Prawa człowieka i wartości demokratyczne – takie jak działania rzecznicze i edukacyjne dotyczące praw człowieka, współpraca z samorządami i instytucjami publicznymi, rozwijanie sojusznictwa partycypacyjnego (np. konsultacje społeczne i dialog z lokalnymi decydent(k)ami, wspólne inicjatywy z lokalnymi instytucjami kultury/edukacji, tworzenie lokalnych koalicji i platform współpracy na rzecz równości i włączenia społecznego).
• Działania rozwojowe organizacji (do 10% budżetu projektu) – takie jak szkolenia, warsztaty i działania wzmacniające kompetencje zespołu, planowanie strategiczne i rozwój struktur organizacyjnych. (Uwaga: środki trwałe takie, jak np. sprzęt biurowy nie mogą być finansowane z tej puli).

Uwaga: w projekcie nie finansujemy wsparcia psychologicznego, takiego jak grupy wsparcia czy terapia indywidualna.

Wysokość grantu i budżet programu

• Wysokość grantu dla jednego projektu: od 5 000 do 10 000 zł
• Całkowity budżet programu: 60 000 zł
  

Harmonogram

• Termin nadsyłania wniosków: 16 marca 2026, 23:59 CEST (Czas Środkowoeuropejski Letni)
• Informacja o wyborze projektów: do 24 marca 2026
• Termin rozpoczęcia realizacji projektów: nie wcześniej niż 1 kwietnia 2026
• Termin zakończenia projektów: do 30 września 2026
• Termin złożenia sprawozdania końcowego: do 21 października 2026
  

Jak się zgłosić?

Wniosek należy złożyć poprzez formularz zgłoszeniowy wraz z załączonym, wypełnionym budżetem. W przypadku trudności możliwe jest przesłanie wypełnionych dokumentów drogą mailową na adres: wsparcieruchu@kph.org.pl

Wyślij wniosek i dołącz do nas w budowaniu bardziej inkluzywnej i wspierającej rzeczywistości dla osób LGBT+ w Polsce! 

Więcej informacji na temat programu grantowego „Wspólnymi siłami budujemy równość” znajdziesz w regulaminie i FAQ.

Zapoznaj się z polityką prywatności.

Program grantowy „Wspólnymi siłami budujemy równość: wsparcie i rozwój dla lokalnych grup i organizacji LGBT+” jest realizowany dzięki wsparciu Ambasady Królestwa Niderlandów.

„Trema. Każda osoba zna to uczucie. Ale dla niektórych trema to nie tylko chwila przed obiektywem. To często całe życie.” – tymi słowami rozpoczyna się najnowszy spot Kampanii Przeciw Homofobii, który dziś trafia do sieci. Film jest częścią kampanii zachęcającej do przekazania 1,5% podatku na działania stowarzyszenia.

Dla wielu osób LGBT+ w Polsce codzienne sytuacje, takie jak trzymanie się za rękę czy okazywanie bliskości w przestrzeni publicznej, są elementem stresu mniejszościowego i wciąż mogą wiązać się z napięciem oraz poczuciem niepewności. Właśnie o tym opowiada spot KPH, w którym wystąpiły osoby queerowe i sojusznicze. Drobne gesty, spojrzenia i momenty skupienia uchwycone przez kamerę pozwalają przez chwilę zrozumieć odbiorcom i odbiorczyniom, czym jest trema, z którą społeczność LGBT+ zmaga się na co dzień. Trema, która wynika z wciąż brakującej w naszym kraju równości i szacunku dla wszystkich. W takich warunkach miłość bywa aktem odwagi. 

Film został wyreżyserowany przez Wojtka Kaniewskiego i towarzyszy mu sesja zdjęciowa Karola Grygoruka. W czasie, gdy obrazy coraz częściej powstają przy użyciu narzędzi generatywnych i sztucznej inteligencji, twórcy zdecydowali się na realizację na taśmie filmowej i fotografię analogową. Emocje rejestrowane są tu w czasie rzeczywistym, bez cyfrowej ingerencji.

Trema jest emocją nieoczywistą. Choć kojarzy się z lękiem i stresem, niesie ze sobą również ekscytację oraz nagłą ulgę – rodzaj dekompresji. Nie jest zarezerwowana tylko dla sceny; towarzyszy nam także przy wyrażaniu uczuć. W przestrzeni publicznej stanowi to często szczególne wyzwanie dla osób LGBT+. Chcieliśmy uchwycić ich codzienne doświadczenie. Wybór taśmy podyktowany był przekonaniem, że jej fizyczne ograniczenia czynią nas bardziej uważnymi na to, co dzieje się przed obiektywem – mówi Wojtek Kaniewski, reżyser spotu.

Kampania Przeciw Homofobii działa na rzecz społeczności LGBT+ na wielu poziomach: prowadzi rzecznictwo polityczne i społeczne, angażuje się w strategiczne postępowania sądowe oraz wspiera lokalne organizacje.

Zależało nam na pokazaniu codziennego napięcia, które często pozostaje niewidoczne. Dla wielu osób bycie sobą w przestrzeni publicznej wciąż wymaga odwagi. 1,5% podatku dla KPH to realne wsparcie działań, które pomagają tę odwagę przekształcać w poczucie bezpieczeństwa – dodaje Mateusz Trzebiatowski, koordynator ds. PR i komunikacji w KPH oraz koordynator spotu.

Kampania Przeciw Homofobii działa na rzecz społeczności LGBT+ na wielu poziomach: prowadzi rzecznictwo polityczne i społeczne, angażuje się w strategiczne postępowania sądowe oraz wspiera lokalne organizacje.

Obejrzyj film

Producentka: Zosia Nawrocka
Reżyser/montażysta: Wojtek Kaniewski
Fotograf: Karol Grygoruk
DOP: Basia Kaniewska
Muzyka: Magdalena Sowul
Lektorka: Ewa Aniela Gryczon
Światło: Ola Grzywacz
Asystentka studia: Agata Serwach
1 AC: Szymon Jarząbek
MUA: Ania Rutkowska
Kolorkorekcja: Milena Wielgo
Studio: Pin Up Studio
Sprzęt kamerowy: ATM
Sprzęt oświetleniowy: Pin Up Studio
Koordynacja: Mateusz Trzebiatowski, Monika Weryszko, Kampania Przeciw Homofobii

Materiał promocyjny został sfinansowany ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych.

Inkluzywność w firmie nie zaczyna się od tęczowego logo w czerwcu. Zaczyna się od wiedzy, języka i decyzji podejmowanych na co dzień: w HR-ze, komunikacji i relacjach w zespole. Nasza oferta dla biznesu powstała po to, by firmy mogły działać świadomie. Pomagamy zrozumieć, zadawać właściwe pytania i uniknąć pozornych działań

Szkolenia

Mamy zróżnicowaną ofertę szkoleń i warsztatów dla firm. Przykładowe tematy to między innymi:

• Co się kryje pod akronimem LGBTQIAP+?
• Jak sobie radzić ze stresem mniejszościowym?
• Inkluzywny język w teorii i praktyce
• Inkluzywny HR
• Jak być dobrą osobą sojuszniczą?
• Historia ruchu LGBT+ w Polsce i na świecie
• Neuroróżnorodność a queer
• …oraz wiele innych

Możemy również przygotować szkolenie albo warsztat zaprojektowany pod konkretne potrzeby Twojej firmy. Spotkania przeprowadzamy po polsku, angielsku lub niemiecku.

Kampanie reklamowe

Pomożemy Ci stworzyć wartościową kampanię reklamową – skonsultujemy Twoje plany marketingowe pod kątem inkluzywności. W ten sposób unikniesz pułapek pink washingu.

Certyfikat Inkluzywność+

Przez trzy miesiące będziemy wspólnie sprawdzać, w jakim stopniu Twoje miejsce pracy stawia na włączanie wszystkich osób przebywających w biurze. Inkluzywność+ to między innymi: stały kontakt z działem HR, 2 szkolenia, których tematykę ustalimy na początku procesu, „Privilege Card”, konsultacje dotyczące zapobiegania przejawów mikroagresji, certyfikat Inkluzywność+.

Chcesz poznać naszą ofertę? A może masz jakieś inne pomysły, jak możemy Ci pomóc wprowadzić równość w Twoim miejscu pracy? Napisz do Miłosza Przepiórkowskiego naszego specjalisty ds. partnerstw strategicznych.

mprzepiorkowski@kph.org.pl lub biznes@kph.org.pl

To właśnie osoby LGBT+ są jedną z najczęściej atakowanych grup w internecie. Stają się obiektem mowy nienawiści, gróźb, szczucia i systemowego nękania. To nie są „opinie” ani „komentarze”. To realna przemoc, która ma poważne konsekwencje dla zdrowia, bezpieczeństwa i życia.

Ustawa wdrażająca DSA, czyli Akt o usługach cyfrowych, miała odpowiadać na konkretne ryzyka:

• Brak reakcji ze strony platform na zgłoszenia nadużyć,
• Algorytmy wzmacniające nienawiść,
• Bezkarność sprawców i gigantów technologicznych, którzy latami ignorowali kwestie swojej odpowiedzialności.

Dziś te problemy są poważne jak nigdy wcześniej. Państwo jednak decyduje się odwracać od nich wzrok.

– Dla Kampanii Przeciw Homofobii ochrona przed nienawiścią jest od lat strategicznym obszarem działania. Zarówno w trakcie prac nad nowelizacją Kodeksu karnego, jak i podczas spotkań z decydentami wielokrotnie wskazywaliśmy, że przestrzenie cyfrowe są dziś miejscem, w którym społeczność LGBT+ szczególnie dotkliwie doświadcza nienawiści motywowanej uprzedzeniami. O sprawiedliwość i godność osób doświadczających przemocy w internecie zabiegamy przed polskimi i europejskimi sądami –  komentuje Przemek Walas, kierownik rzecznictwa KPH.

Brak realnych mechanizmów odpowiedzialności platform oznacza utrwalanie przemocy i systemowe pozostawianie osób pokrzywdzonych bez wsparcia.

Przypominamy, że ochrona przed nienawiścią i przemocą w sieci nie jest cenzurą. To podstawowy obowiązek państwa. To egzekwowanie prawa, które już dziś chroni ludzi przed groźbami, nękaniem i dehumanizacją – także online. Wolność słowa nie obejmuje prawa do przemocy, zastraszania ani odbierania innym godności.

Co więcej, Polska ma prawny obowiązek wdrożenia DSA. Brak implementacji już teraz skutkuje działaniami ze strony Komisji Europejskiej, która skierowała sprawę do Trybunału Sprawiedliwości UE. To oznacza realne konsekwencje dla państwa: ryzyko wysokich kar finansowych, dalsze osłabienie pozycji Polski w UE oraz potwierdzenie, że nie wywiązujemy się z zobowiązań wobec ochrony praw podstawowych.

Weto oznacza jasny sygnał: bezpieczeństwo osób LGBT+ w internecie nie jest priorytetem. Odpowiedzialność zostaje zdjęta z platform, a ciężar radzenia sobie z przemocą znów spada na tych, którzy jej doświadczają. Internet jest przestrzenią publiczną. Dla wielu osób LGBT+ to jedyna przestrzeń, w której mogą być sobą.

Państwo, które nie zapewnia w niej ochrony, godzi się na wykluczenie i krzywdę. Państwo, które nie chroni przed nienawiścią, zawodzi i kapituluje. Staje po stronie tych, którzy ją stosują.

Więcej na ten temat w wywiadzie, którego udzieliliśmy portalowi Prawo.pl.

fot. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów/CC BY 3.0 PL/Wikimedia Commons

Uczestniczki inicjatywy Kampanii Przeciw Homofobii – Równe Rodziny – przygotowały wyjątkowe świąteczne kartki, które 17 grudnia wręczyły posłankom i posłom podczas konferencji prasowej w Sejmie RP. To symboliczny apel o uznanie, widzialność i równe prawa dla tęczowych rodzin oraz ochronę dzieci, które się w nich wychowują.

Dlaczego to ważne?

Tęczowe rodziny w Polsce nadal nie mają równych praw, odczuwają m.in. brak jasnego uznania dwóch rodziców, pełnej ochrony prawnej czy możliwości zawarcia małżeństwa. To realne problemy, które wpływają na życie codzienne: od opieki medycznej, przez prawa rodzicielskie, po bezpieczeństwo społeczne.

Uczestniczki inicjatywy apelowały, by osoby zajmujące się polityką zobaczyły ich rodziny jako realne osoby, które wychowują dzieci, kochają je i chcą dla nich bezpieczeństwa, szczęścia i równości.

Spotkanie przedświąteczne

12 grudnia w naszym biurze odbyło się przedświąteczne spotkanie uczestniczek projektu „Równe Rodziny”. Przy barszczu, pierogach i w bardzo rodzinnej atmosferze mamy wraz z dziećmi i osobami na co dzień pracującymi w KPH wspólnie wypełniały i ozdabiały kartki, które później trafiły do posłanek i posłów. To był czas rozmów i poczucia wspólnoty. Część rodzin z projektu, które mieszkają poza Warszawą, wypełniała swoje kartki w domach. Razem stworzyłyśmy wspólną kolekcję świątecznych apeli o równość i bezpieczeństwo dla dzieci.

Jesteś osobą LGBT+ i wychowujesz dziecko w Polsce lub planujesz założyć rodzinę?
Chcesz dowiedzieć się więcej o naszych działaniach?
Masz pytania, przemyślenia, pomysły?
Skontaktuj się z nami!

Z okazji zbliżających się Świąt przedstawicielki inicjatywy Równe Rodziny – mamy wychowujące dzieci w związkach jednopłciowych – po konferencji w Sejmie wręczyły posłankom i posłom symboliczne kartki świąteczne z życzeniami, w których przypominają o istnieniu tęczowych rodzin i o potrzebach związanych z ochroną dzieci wychowywanych w takich rodzinach.

Kampania Przeciw Homofobii, realizująca inicjatywę Równe Rodziny, podkreśla, że tęczowe rodziny od lat żyją w Polsce poza systemem prawnym, a ich potrzeby i doświadczenia pozostają niewidoczne. Nawiązując  do atmosfery świąt, która w Polsce kojarzy się z rodzinnie, uczestniczki konferencji chcą przypomnieć polityczkom i politykom, że tęczowe rodziny istnieją, tworzą bezpieczne i kochające domy, wychowują dzieci i potrzebują realnej ochrony ze strony państwa.

W Polsce około 50 tysięcy dzieci dorasta w rodzinach, w których ich rodzicami są osoby tej samej płci. Mimo to polskie prawo nie uznaje rodzicielstwa społecznego, przez co dzieci te – na co dzień wychowywane przez dwie mamy lub dwóch tatów – są pozbawione podstawowej ochrony. Rodzic społeczny, choć faktycznie obecny w życiu dziecka, pozostaje dla niego „obcą osobą” w świetle prawa.

Problemy pojawiają się w sytuacjach nagłych, u lekarza, w szkole czy przedszkolu. Rodzic społeczny nie może podpisać zgody na leczenie, odebrać dziecka z placówki, ani zgodzić się na wycieczkę. Wymaga się od niego pełnomocnictw, aktów urodzenia oraz szeregu uzasadnień i często nawet te dokumenty są kwestionowane.

To sytuacja, która narusza godność rodzin i zagraża bezpieczeństwu dzieci. Niewidoczność tęczowych rodzin i brak uznania rodzicielstwa społecznego, ma także konsekwencje emocjonalne. Rodziny żyją w ciągłym stresie i niepewności, myśląc o przyszłości swoich dzieci.

– Brak widoczności to nie tylko kwestia symboliczna. To konkretne zagrożenie. Nie da się zbudować bezpiecznego domu na fundamencie z piasku. Dziś nasze bezpieczeństwo nie wynika z twardego prawa, które chroni każdego obywatela. Ono zależy od humoru urzędnika. Od tego, czy ktoś w okienku wykaże dobrą wolę, czy akurat postanowi rzucić nam kłody pod nogi. Żyjemy w ciągłym napięciu: co się stanie w szpitalu? Co w szkole? Co w razie śmierci jednej z nas? Nie prosimy o przywileje. Prosimy o zdjęcie z nas tego lęku. Mówiąc wprost: nie chcemy wyjeżdżać stąd na stałe – mówią Ida i Zuza, uczestniczki inicjatywy Równe Rodziny.

– Chcę przestać żyć w prawnej iluzji, że moja żona jest samotną matką. Chcę wykonywać władzę rodzicielską ze wszystkimi prawami i obowiązkami wobec mojego dziecka. To są palące potrzeby dziesiątek tysięcy tęczowych rodzin w Polsce, które powinny natychmiast znaleźć odzwierciedlenie w prawie. Dzieci pilnie potrzebują prawa do alimentów, elementarnego zabezpieczenia, kiedy rodzice się rozstają. Przyszłe matki potrzebują prawa do korzystania z in-vitro i banków nasienia. Pilnie potrzebne jest prawo do korzystania z urlopu rodzicielskiego przez oboje rodziców, czyli przez obie matki. Ochrona i bezpieczeństwo dzieci powinny być priorytetem, a nasze dzieci, moje dziecko, nie jest chronione. Prawo musi zobaczyć nasze dzieci i dać im ochronę natychmiast – dodaje Michalina.

– Jako matki zrobimy wszystko, by chronić nasze dzieci – i nie przestaniemy, dopóki prawo nie zacznie ich chronić. Prawa dzieci nie mogą zależeć od tego, kogo kochają ich rodzice. Nie prosimy o przywileje – domagamy się równej ochrony dla naszych dzieci. Chcemy dla naszych dzieci tego samego, czego chce każdy rodzic: szczęścia, bezpieczeństwa i stabilności. W Polsce żyje ponad 50 tysięcy dzieci wychowywanych w tęczowych rodzinach. To nie jest margines – to realne życie tysięcy obywateli. Nasze doświadczenia nie są wyjątkami.
Są codziennością dziesiątek tysięcy rodzin. Ochrona dzieci to wartość, która powinna łączyć społeczeństwo, a nie je dzielić. Państwo nie może wybierać, które dzieci zasługują na bezpieczeństwo – podkreślają Karolina i Ola.

Zuza i Ida wraz z labradorką Gają tworzą rodzinę. Za kilka lat planują poszerzyć ją o dziecko. Mają nadzieję, że Polska nie będzie rzucała im kłód pod nogi, kiedy będą planować macierzyństwo metodą in vitro. Zuza studiuje prawo – pracuje w obszarach sztucznej inteligencji, Ida jest inżynierką i wybiera się na politologię; w wolnym czasie gotuje (Zuza czasem sprząta). Kochają dobre kino, espresso doppio w uroczych filiżankach i naukę języków (przezorne zawsze ubezpieczone).

Karolina i Ola to dwie mamy, dla których wspólne chwile w rodzinnym gronie są największą radością i siłą. Wraz z synem i córką tworzą wyjątkową czwórkę, która kocha podróże, kempingi i wieczory przy planszówkach. Przy ich stole zawsze słychać śmiech, co doprawia posiłki ciepłem i miłością. Jak same mówią: „Nasze dzieci są dla nas całym światem, wiemy, że z nami czują się bezpiecznie.”

Michalina to aktywistka, żona, mama rocznego dziecka i piątki adoptowanych zwierząt. Żyje w Warszawie blisko ludzi i spraw, które są dla niej ważne – ekologii, równości, rodzicielstwa opartego na czułości i szacunku. Jej rodzinna codzienność to rowery, długie spacery, planszówki i miejskie aktywności. Marzy o Polsce, w której każda rodzina jest bezpieczna i w pełni uznana przez prawo.

Przeczytaj więcej na stronie.

W najbliższą środę, 17 grudnia o 9.30 w Sejmie RP (pokój 101) odbędzie się konferencja prasowa „Święta bez uprzedzeń smakują najlepiej”. Wezmą w niej udział uczestniczki inicjatywy Równe Rodziny: Ola i Karolina, Zuza i Ida oraz Michalina i Remigia. Wśród nich znajdują się mamy wychowujące dzieci w związkach jednopłciowych. Podczas spotkania opowiedzą o codziennym życiu swoich rodzin oraz o realnych konsekwencjach braku ochrony prawnej dla par jednopłciowych i wychowywanych przez nie dzieci w Polsce.

Jesteśmy rodzinami, takimi jak wszystkie inne

Święta to czas, który szczególnie mocno pokazuje, jak ważne są bezpieczeństwo, bliskość i troska o przyszłość dzieci. Tęczowe rodziny chcą dokładnie tego samego, czego chcą wszyscy rodzice: szczęścia, ochrony i stabilności dla swoich dzieci.

W Polsce żyje ponad 50 tysięcy dzieci wychowywanych w tęczowych rodzinach. Ich doświadczenia nie są wyjątkiem, tylko częścią codziennej rzeczywistości naszego społeczeństwa. Tęczowe rodziny znajdują się w każdej grupie zawodowej i społecznej, mieszkają w małych i dużych miejscowościach, są obywatelkami i obywatelami Polski. Chcą być traktowane równo w każdej sferze życia.

Prawo nas nie widzi, a nasze dzieci nie są chronione

Brak uznania prawnego związków osób tej samej płci oznacza realne zagrożenie dla dzieci, w tym brak bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych, zdrowotnych czy edukacyjnych. Rodziny żyją w niepewności i strachu o przyszłość.

Zmiana prawa może zapewnić dzieciom ochronę i stabilność. Ochrona i bezpieczeństwo dzieci powinny być tym, co łączy społeczeństwo, a nie je dzieli.

Apel do polityków i polityczek

Podczas konferencji uczestniczki projektu wręczą politykom i polityczkom kartki świąteczne: symboliczny gest zaproszenia do rozmowy ponad podziałami. Święta to czas rodzinny, a w tęczowych rodzinach, tak jak w każdych innych, jest miłość, odpowiedzialność i determinacja, by chronić dzieci za wszelką cenę.

Tęczowe rodziny oczekują od osób sprawujących władzę sprawczości, odpowiedzialności i realnych działań legislacyjnych. Mają wiedzę i doświadczenie, którymi chcą się dzielić, w dialogu, bez uprzedzeń i straszenia społeczeństwa.

Dowiedz się więcej o inicjatywie Równe Rodziny.

Fot. Emilia Oksentowicz