„Wymazać siebie” to zapis wspomnień 19-letlnego Gerrarda, który pod naciskiem rodziców poddaje się terapii konwersyjnej. Książka ukaże się już 13. Lutego nakładem wydawnictwa Poradnia K. KPH objęło publikację matronatem.

„Wymazać siebie” to historia młodego chłopaka, syna fundamentalistycznego pastora w małym miasteczku w Arkansas, który dokonuje coming outu przed matką i ojcem. Rodzice stawiają mu ultimatum – albo podda się terapii konwersyjnej albo straci rodzinę, przyjaciół i zostanie wykluczony ze wspólnoty kościelnej. Wówczas Garrard trafia do chrześcijańskiej organizacji o nazwie Love in Action. Tam pod okiem terapeutów poprzez dogłębne studiowanie Biblii i niemal wojskowy rygor ma zostać  oczyszczony z grzesznych impulsów i umocniony w wierze. Czym tak naprawdę była terapia konwersyjna? I czy w ogóle upokarzanie, stygmatyzację i wyrzekanie się siebie oraz swojej seksualności można nazwać terapią?  Garrard Conly demaskuje obłudę systemu terapeutycznego, a jednocześnie w subtelny sposób pisze o miłości i seksualności. Na podstawie książki powstał film w reżyserii Joela Edgertona z gwiazdorską obsadą: Nicole Kidman, Russellem Crowe’em oraz Lucasem Hedgesem.

Książkę polecają: Filmweb, Replika i Kampania Przeciw Homofobii.

WYMAZAĆ SIEBIE GARRARD CONLEY
Tytuł oryginału: Boy Erased
Tłumaczenie: Kamila Slawinski
Premiera: 13.02.2019
ISBN: 9788 366 005273

Czego brakuje na Placu Zbawiciela w Warszawie? – pyta na swoim facebooku Kampania Przeciw Homofobii. Chodzi oczywiście o tęcze, której kolory zawitają 9 lutego do stolicy przy okazji corocznej akcji „Popieram związki”.

Ogłaszamy wielką walentynkową mobilizację zwolenników i zwolenniczek związków partnerskich i równości małżeńskiej. Widzimy się wszyscy – młodzi i starzy, pary i single, mieszkańcy prawej i lewej strony Wisły – w sobotę 9 lutego na Placu Zbawiciela, gdzie między 13:00 a 15:00.  Dzięki Wam tęcza choć na chwilę zagości z powrotem na Placu Zbawiciela! – zachęca do udziału w akcji  „Popieram związki” KPH

O frekwencję się nie boją – od czasu pierwszej edycji w 2015 roku „Popieram związki” gromadzi prawdziwe tłumy. Na facebook zapisało się już ponad pół tysiąca osób, a na akcji pojawi się m.in. ambasador KPH, Czesław Mozil.

Wybieram miłość – robię sobie zdjęcie

Jakie są zasady akcji KPH? Udział w akcji „Popieram związki” jest banalnie prosty i nie wymaga żadnego przygotowania.

Wystarczy przyjść 9 lutego między 13:00 a 15:00 na Plac Zbawiciela (odcinek przy Planie B), chwycić w ręce dostępną na miejscu tabliczkę z hasłem „Popieram związki” i zapozować. Zdjęcie robi obecny na miejscu fotograf, a my publikujemy je potem na facebooku KPH  – tłumaczy zasady akcji „Popieram związki” Cecylia Jakubczak z KPH.

To nie wszystko. Każda osoba, która zrobi sobie zdjęcie, otrzyma od KPH tęczową przypinkę z limitowanej serii „Wybieram miłość – przekazuję 1% na Kampanię Przeciw Homofobii”.

Duet związków partnerskich i równości małżeńskiej

Do tej pory akcja „Popieram związki” była kojarzona w stu procentach ze związkami partnerskimi. W tym roku Kampania Przeciw Homofobii poszerzyła formułę i dodała postulat równości małżeńskiej:

Czas na równość małżeńską, nie tylko związki partnerskie. Słuchamy głosu społeczność, która chce obu tych rozwiązań w Polsce. Od teraz jest to również i nasz postulat – wyjaśnia Mirosława Makuchowska z KPH.

Polska jest jednym z ostatnich krajów Europy, w których kochające się pary osób tej samej płci nie mogą się pobrać. Związki partnerski obowiązują w 25 krajach Europy,  w tym m.in.  na Węgrzech i sąsiadujących z Polską Czechach.  Równością małżeńską cieszą się obywatele i obywatelki 16 krajów, m.in. w katolickiej Irlandii i na Malcie.

Tęczowa Warszawa

Plac Zbawiciela ugości akcję „Popieram związki” po raz pierwszy. Plac Zbawicieli większości  z nas kojarzy się z tęczą, której już nie ma. Akcją „Popieram związki” chcemy, choć symbolicznie, przywrócić  Warszawie tęczowe kolory – zapowiada organizacja. Pomoże w tym KPH ekipa z Planu B, która w dniu akcji, tj. 9 lutego wywiesi z okien tęczowe flagi, udekoruje klub w barwach tęczy i będzie częstować przechodniów herbatą. Kto wie, może sąsiedzi z Placu Zbawiciela wezmą przykład z Planu B i tęczowe flagi pojawią się w oknach  innych lokali? Trzymamy kciuki!

Katarzyna Dąbrowska – jedna z gwiazd bijącego rekordy popularności serialu „Belfer” – dołączyła do grona ambasadorek akcji społecznej „Ramię w ramię po równość”. W poruszającym spocie opublikowanym dzisiaj na mediach społecznościowych Kampanii Przeciw Homofobii aktorka mówi wprost, dlaczego wspiera osoby LGBT. Wspomina przy tym trudny dla niej czas dzieciństwa.

Wychowałam się w małym miasteczku, gdzie każda inność była wytykana palcami. Jako mała, ruda dziewczynka doznawałam aktów wykluczania, wyzwisk. Byłam nazywana wredną, złą, gorszą, tylko dlatego, że miałam rude włosy – mówi głęboko poruszona Dąbrowska i dodaje – Bardzo to pamiętam z dzieciństwa. To cierpienie małej dziewczynki, która błagała, żeby w jakiś cudowny sposób obudzić się  brunetką albo blondynką i być normalnym dzieckiem…

Wszyscy mamy prawo do miłości

Po szczerym wyznaniu dotyczącym dzieciństwa, aktorka odniosła się do kwestii cierpienia osób LGBT

Nie wyobrażam sobie jakiego cierpienia muszą doznawać osoby LGBT, których  wykluczanie spotyka  w życiu codziennym. Nie mam na to zgody – zgody na wykluczanie ze względu na odmienną tożsamość seksualną, ze względu na inny kolor skóry, ze względu na inną narodowość czy religię – zapewnia Dąbrowska, która na koniec dzieli się w spocie KPH swoim marzeniem – I myślę sobie, że dużo fajniej byłoby żyć w świecie, w którym  przestajemy siebie oceniać i wykluczać z takich powodów. Wszyscy mamy prawo do miłości.

Dąbrowska ramię w ramię z innymi gwiazdami

Katarzyna Dąbrowska jest kolejną ambasadorką akcji społecznej Kampanii Przeciw Homofobii „Ramię w ramię po równość” skupiającej gwiazdy, które otwarcie mówią o tym, że akceptują i wspierają osoby LGBT. W gronie ambasadorów i ambasadorek akcji znaleźli się m.in. aktorzy i aktorki, jak np. Mateusz Janicki, Julia Kamińska, Bogusław Linda i Zofia Czerwińska, gwiazdy estrady, a wśród nich m.in. Czesław Mozil, Aga Zaryan, Maryla Rodowicz, zespoły Lipali i Lao Che oraz popularne blogerki – Maffashion i Marta Dymek znana jako Jadłonomia.

„Dwa kroki do przodu i jeden do tyłu. O tym, jak społeczność LGBTQ w Polsce nawiązuje dialog z konserwatywnym społeczeństwem”. To tytuł wykładu, który Katarzyna Remin z Kampanii Przeciw Homofobii wygłosi 22 stycznia w siedzibie dziennika Tageszeitung w Berlinie.

Wykład Katarzyny Remin dotyczący dialogu pomiędzy społecznością LGBTQ a konserwatywną częścią polskiego społeczeństwa odbędzie się w ramach cyklu wykładów „Queer lectures”. Cykl jest organizowanych co miesiąc przez Twarzystwo im. Magnusa Hirschfelda – niemieckiego seksuologa, założyciela pierwszego na świecie Instytutu Seksuologii w Europie i działacza na rzecz praw osób homoseksualnych, który walczył o depenalizację homoseksualności w Niemczech i  zlikwidowanie Paragrafu 175.

Katarzyna jest jedną z pierwszych osób, które podzielą się  swoją wiedzą i doświadczeniem z berlińskim audytorium. Jej wykład będzie miał miejsce 22 stycznia o godzinie 19:00 w siedzibie dziennika Tagenszeitung mieszczącej się przy ulicy Fiedrich Str. 21 w Berlinie. Cykl wykładów otworzyła miesiąc temu europarlamentarzystka, Ulrike Lunacek.

Rok 2019 to rok wyborów. W maju oddamy głos w wyborach do Europarlamentu, by w październiku wybrać naszych przedstawicieli i przedstawicielki do Sejmu i Senatu. Twój wybór zadecyduje o naszej wspólnej przyszłości, dlatego już teraz chcemy poznać Twoje zdanie nt. zachowań i postaw wyborczych.

Weź udział w grupie fokusowej i powiedz nam, co myślisz nt. zachowań i postaw wyborczych. Nie zwlekaj – zarejestruj się już dzisiaj! Twoja opinia pozwoli nam przygotować  kampanię społeczną,  jakiej w Polsce jeszcze nie było!

Kogo zapraszamy?

Do udziału w grupie fokusowej zapraszamy:

• osoby powyżej 17. roku życia,
• osoby identyfikujące się jako LGBTQ,
• aktywne w sieci,
• nie działające w organizacjach LGBTQ,
• nie identyfikujące się jako działacze/ki LGBTQ.

Formularz zgłoszeniowy

Jeśli spełniasz wszystkie powyższe 5 warunków, zgłoś się i pomóż nam przygotować kampanię społeczną. Formularz zgłoszeniowy dostępny jest TUTAJ. Zgłoszenia przyjmowane są do 10 stycznia 2018. O zakwalifikowaniu decyduje kolejność zgłoszeń.

Terminy i miejsca spotkań

• Łódź, 17 stycznia (czwartek), 17:00 – 19:30
• Łódź, 17 stycznia (czwartek), 20:00 – 22:30
• Warszawa, 19 stycznia (sobota), 17:00 – 19:30
• Warszawa, 19 stycznia (sobota), 20:00 – 22:30

Co jeszcze warto wiedzieć?

Spotkania będą miały charakter grupy fokusowej, tzn. zogniskowanego wywiadu grupowego stanowiącego popularną formę badania jakościowego polegającą na moderowanej dyskusji zagadnienia w gronie około 8 osób. Charakter rozmowy będzie luźny, a jej uczestników/czki otrzymają drobne upominki.

 Kontakt

Osoby zainteresowane udziałem w grupach focusowych, które mają jakiekolwiek dodatkowe pytania, mogą skontaktować się z nami wysyłając mail do koordynatorki projektu Magdaleny Świder – mswider@kph.org.pl

Mijający rok był dla nas bardzo pracowity. Przez ostatnie 12 miesięcy nasz zespół robił wszystko, co w jego mocy, aby życie osób LGBTQI w Polsce było lepsze. Zobacz wideo – przekonaj się ile razem zdziałaliśmy.

To, co udało nam się osiągnąć w tym roku było możliwe dzięki takim osobom jak Wy – naszym sojusznikom i sojuszniczkom, darczyńcom i darczynkom, partnerom i partnerkom. Dziękujemy, że jesteście z nami i razem z KPH spełniacie nasze wspólne marzenie o lepszej Polsce.

Przed nami kolejny rok ciężkiej pracy na rzecz równości osób LGBTQI żyjących w Polsce. Chcesz nam w tym pomóc? Przekaż  1% podatku na KPH wpisując KRS 0000111209 w odpowiedniej rubryce swojego zeznania podatkowego. Możesz też zostać naszym darczyńcom lub darczynkom, by wspierać nas systematycznymi darowiznami. Oby rok 2019 był jak najbardziej tęczowy!

Jesteś osobą interpłciową? Jesteś osobą, która urodziła się z ciałem posiadającym nietypowe cechy płciowe? Zdiagnozowano u Ciebie wrodzony przerost nadnerczy, niewrażliwość na androgeny, zespół Swyera (dysgenezja gonad), MRKH, zespół Turnera czy zespół Klinefeltera lub posiadasz inne cechy świadczące o zróżnicowanym rozwoju płciowym? A może jesteś rodzicem / opiekunem prawnym dziecka ze zróżnicowanymi cechami płciowymi? Jeśli choć jedna z Twoich odpowiedzi brzmi tak, zachęcamy Cię do wzięcia udziału w spotkaniach Poznajmy się.

W niewielkim gronie, w warunkach całkowitej dyskrecji tworzymy bezpieczną przestrzeń, w której można poznać inne osoby o podobnym doświadczeniu, usłyszeć ich historie i opowiedzieć własną (o ile poczujesz na to gotowość). Przekonać się, w ilu obszarach nasze historie są zbliżone i możemy od siebie czerpać, a gdzie moja historia jest tylko moja. Spotkania Poznajmy się są również okazją, aby zdobyć lub poszerzyć wiedzę nt. interpłciowości.

Zgłoś się

Na spotkania zapraszamy osoby interpłciowe/interseksualne, osoby, które urodziły się z ciałem posiadającym nietypowe cechy płciowe, u których stwierdzono wymienione na wstępie lub inne kombinacje cech świadczące o zróżnicowanym rozwoju płciowym.

Niezależnie od tego jak się identyfikujesz i jaka jest Twoja tożsamość, jeśli chcesz wziąć udział napisz do nas na adres inter@kph.org.pl. Zapewniamy anonimowość.

Na spotkania oddzielnej grupy zapraszamy rodziców / opiekunów prawnych dzieci u których stwierdzono wymienione na wstępie lub inne kombinacje cech świadczące o zróżnicowanym rozwoju płciowym.

Warunki uczestnictwa w spotkaniach

Udział w spotkaniach jest bezpłatny. Zapewniamy zwrot kosztów dojazdu, nocleg oraz wyżywienie.

Terminy i miejsce spotkań

Pierwsze z dwóch spotkań zaplanowanych w ramach cyklu Poznajmy się odbyło się dn. 24 – 25 listopada. O terminach kolejnych spotkań poinformujemy bezpośrednio osoby uczestniczące.

Spotkania odbywają się w Warszawie.

Prowadzące spotkania

Spotkania są prowadzone przez dwie trenerki – Magdę Rakita i Katarzynę Remin.

• Magda Rakita – zawodowo zajmuje się fotografią dokumentalną i produkcją multimedialną. Jest również osobą interpłciowa. Magda zajmuje się budowaniem sieci wsparcia dla osób inter oraz osób o zróżnicowanych cechach płciowych lub różnicach w rozwoju płci. Pracuje także nad zwiększaniem świadomości poprzez edukację, rozmowy i kampanie medialne. Magda współpracuje z IntersexUK, niedawno rozpoczęła nowy projekt książki “Jeden Przecinek Siedem” zawierającej rozmowy i historie osób interpłciowych, ich partnerów i rodziców.
• Katarzyna Remin  – pracuje na co dzień w organizacji społecznej Kampania Przeciw Homofobii. Jest m.in. trenerką antydyskryminacyjną i od 7 lat prowadzi cykl spotkań dla rodziców gejów, lesbijek i osób transpłciowych. Utrzymuje osobiste kontakty z osobami  interpłciowymi w Europie w tym z Organization Intersex International. Jej rola w grupie polegać będzie na współtworzeniu poczucia bezpieczeństwa, otwartości i wzajemnej uważności.

Kontakt

W razie jakichkolwiek pytań dotyczących spotkań dla osób interpłciowych Poznajmy się prosimy o kontakt z koordynatorką projektu Joanną Skonieczną: jskonieczna@kph.org.pl, tel. +48 22 423 64 38

 

 

This project was funded by the European Union’s Rights, Equality and Citizenship Programme (2014-2020) under grant agreement No 777268.

Kolejna edycja warsztatów Akademii Zaangażowanego Rodzica za nami. W tym roku wsparliśmy rozwój stowarzyszenia My, Rodzice profilując cykl zajęć tak, by odpowiadał potrzebom mam i ojców w nim działających. Wszyscy ukończyli zajęcia bez oceny celującej, ponieważ nieocenianie jest jedną z umiejętności, w których się doskonalimy.   

Akademia Zaangażowanego Rodzica to prowadzony przez KPH od 2012 roku cykl warsztatowych spotkań skierowanych do rodziców osób LGBT. W tegorocznych zajęciach udział wzięli rodzice ze stowarzyszenia My, Rodzice, w którego skład wchodzą absolwenci i absolwentki poprzednich roczników Akademii. W ramach zajęć przeszkoliliśmy grupę blisko 30 mam i ojców podnosząc ich umiejętności  w obszarach kluczowych dla rozwijania organizacji społecznej, takich jak: zarządzanie projektami, obsługa mediów społecznościowych, kontaktowanie się z politykami/czkami i decydentami/kami, udzielanie wsparcia innym rodzicom oraz sztuka wystąpień publicznych.

To były ważne zajęcia

W tym roku postawiliśmy na praktyczne zastosowanie trenowanych umiejętności. Opinie warsztatowiczek i warsztatowiczów pozwalają sądzić, że udało nam się osiągnąć nasz cel.

To były ważne zajęcia, prowadzące pokazały nam, jak w krótkim wystąpieniu zawrzeć najważniejsze treści i jak się tego trzymać, żeby to się nie rozmyło. Jest to pożyteczny warsztat. Robiliśmy też takie wystąpienia w trakcie warsztatu i to bardzo fajnie wychodziło – podsumowała zajęcia mama Anna.

A tak mama Danuta oceniła warsztat o udzielaniu wsparcia innym rodzicom:

To jest ważny temat, to na pewno się przyda. Przygotowujemy się do uruchomienia punktu dla młodzieży i rodziców w naszym mieście. Dzięki tym zajęciom nabrałam pewności, że możemy dać innym coś od siebie.

Kolejna edycja Akademii w 2019

W przyszłym roku zaproponujemy nowej grupie rodziców nasz sprawdzony, doskonalony przez kilka lat program podstawowy. Rekrutacja ruszy już w lutym, ale już teraz zapraszamy do kontaktu mamy i ojców oraz pary rodziców osób homoseksualnych i transpłciowych oraz szczególnie osób biseksualnych, którzy chcieliby się zaangażować na rzecz akceptacji swoich dzieci w społeczeństwie – zachęca koordynatorka AZR, Katarzyna Remin.

Kontakt

Osoby zainteresowane udziałem w Akademii Zaangażowanego Rodzica, które mają jakiekolwiek dodatkowe pytania, mogą skontaktować się z nami wysyłając mail do koordynatorki AZR, Katarzyny Remin: kremin@kph.org.pl

„Mowa nienawiści – opór i przeciwdziałanie” – taki tytuł nosi konferencja odbywająca się 10 grudnia w Kolegium Artes Liberales UW w Warszawie. Wśród panelistów i panelistek, którzy będą poszukiwać odpowiedzi na pytanie o skuteczność mowy nienawiści oraz zastanowią się nad możliwościami reagowania na nią m.in. prof. Monika Płatek, dr hab. Lech Nijakowski i prof. Maria Poprzęcka. Wydarzeniu matronuje Kampania Przeciw Homofobii wspólnie z Rzecznikiem Praw Obywatelskich oraz stowarzyszeniami Lambda Warszawa, Nigdy Więcej i Otwarta Rzeczpospolita.

Program konferencji dostępny TUTAJ.

Organizatorzy i organizatorki o konferencji: Nasz projekt jest próbą odpowiedzi na pytanie o skuteczność mowy nienawiści oraz możliwości reagowania na nią w sposób odpierający zakładane w niej poniżenie i uprzedmiotowienie oponenta czy oponentki. Jest to więc przede wszystkim badanie strategii i form oporu wobec artykułowanej w mowie bezpośredniej, mediach czy debacie publicznej nienawiści.

W naszym badaniu sprawdziliśmy, jakie formy oporu wobec mowy nienawiści obecne są w działaniach artystek i artystów, działaczek i działaczy organizacji pozarządowych oraz prawniczek i prawników. Planowaliśmy również rozmowy z przedstawicielkami i przedstawicielami policji i prokuratury, niemniej nasz projekt jest bardzo krótki, i okazało się to niemożliwe. Podczas konferencji chcemy podzielić się wynikami badań oraz zaproponować dyskusję nad oporem wobec mowy nienawiści, jego głównymi strategiami i warunkami skuteczności.

Dołącz do wydarzenia na facebooku TUTAJ.

Konferencję podzieliliśmy na dwie części. Pierwsza składa się z dwóch warsztatowych bloków dyskusyjnych, w których zaprezentowane zostaną nasze analizy, wyniki badań oraz propozycja, by wykorzystać kategorię kontrpubliczności w analizie “nienawistnej” sprawczości. Część druga natomiast to panel dyskusyjny, poświęcony strategiom oporu wobec mowy nienawiści z udziałem naszych gościń i gości, wybitnych przedstawicielek i przedstawicieli instytucji i organizacji oraz świata nauki.

Uczestnicy i uczestniczki projektu: dr Ewa Majewska (kierowniczka projektu), Paweł Knut (współautor i wykonawca projektu), dr Piotr Godzisz (uczestnik), Anna Wójcik (uczestniczka) i dr Sylwia Urbańska (uczestniczka).

Czy świat, w którym żyjemy, ma pozwalać trzynastolatkom bać się, że nie dożyją jutra? – pyta uczennica Natalia Ministrę Edukacji, Annę Zalewską. To fragment jednego z 806 listów napisanych do Zalewskiej w związków z Tęczowym Piątkiem. Równo miesiąc po szkolnej akcji listy zostały przekazane do MEN.  Ich autorami i autorkami są głównie uczniowie i uczennice. Czy Zalewska im odpowie?

26 października w ponad 200 szkołach na terenie całej Polski odbył się Tęczowy Piątek. Akcja, która ma na celu pokazać młodzieży LGBT+, że może czuć się w szkole bezpiecznie, została zaatakowana przez Ministrę Edukacji, Annę Zalewską. W odpowiedzi na krytykę Zalewskiej, uczniowie i uczennice w poruszających listach adresowanych do Pani Minister opisali swoje osobiste historie. Opowiadają w nich z czym się muszą mierzyć w szkole i wyjaśniają, dlaczego Tęczowy Piątek jest tak bardzo potrzebny. Ich głos wsparli rodzice, nauczyciele i nauczycieli, osoby LGBT+ oraz sojusznicy i sojuszniczki, którzy również wysłali swoje listy. W sumie w ramach akcji KPH „Niech Zalewska nas usłyszy” głos zabrało 800 osób. Dzisiaj, miesiąc po Tęczowym Piątku listy trafiły do MENu wraz z oficjalnym pismem od Kampanii Przeciw Homofobii.

Fragmenty niektórych listów przekazanych do MEN:

Tęczowy Piątek jest potrzebny w szkole, żeby nikt nie popełnił samobójstwa z powodu prześladowania. Mój przyjaciel popełnił samobójstwo przez prześladowanie w szkole i w domu. Może Tęczowy Piątek nie zwróci życia mojemu przyjacielowi, ale zapobiegnie takim sytuacjom. Pozdrawiam, (były) heteroseksualny przyjaciel geja – Michał, uczeń

Widziała Pani kiedyś dziecko które się tnie bo nie może się odnaleźć? Bo nie jest pewna czy dobrze jej w swoim ciele? 16latka, której całe życie wmawiano, że nie może patrzeć na ukochaną jak na przyjaciółkę? Chciała leczyć się bólem. Otwórzmy się na więcej możliwości niż dwie – Karolina, nauczycielka

Droga Pani Minister, każdego dnia osoby LGBT+ wracają po szkole do domu, starając się odetchnąć z ulgą. Przetrwanie kolejnego dnia. Sukces. Czy naprawdę takie odczucia powinny nam towarzyszyć po opuszczeniu szkoły? Że dopiero po wyjściu z niej można być sobą i nie martwić się tym co ktoś powie na przerwie? (…) Nauczanie akceptacji w stosunku do drugiego człowieka, od najmłodszych lat ,jest niezwykle ważne. To od nas zależy jak nasze społeczeństwo będzie wyglądać w przyszłości. Teraz niestety nie dzieje się dobrze. Ja, większość moich przyjaciół i znajomych nie zamierza zostać w Polsce. Nikt nie chce zostawać w kraju z poczuciem, że tak naprawdę nikt go tu nie chce. Bo takie wrażenie odnosimy dzięki homofobicznym wypowiedziom polityków. Najchętniej pozbyliby się problemu, a my ułatwimy im to, wyjeżdżając. Lecz czy tak to powinno wyglądać? Nie możemy po prostu nauczyć się żyć w zgodzie? I dlatego Pani Minister tak ważny jest tęczowy piątek i inne tego typu wydarzenia. Pani to wiele nie kosztuje, a może uratować wiele ludzkich żyć. Z doświadczenia wiem, że nastolatek bez akceptacji czuje, że nie jest nic wart. Tęczowy piątek powinien pokazywać uczniom i ich rodzicom, że każdy zasługuje na miłość i szacunek. Każdy jest warty tego, żeby żyć – Olga, uczennica

Mój syn został pobity w szkole, tylko dlatego, że jest gejem. Był źle traktowany nie tylko przez niektórych rówieśników, ale także przez niektórych nauczycieli. To na Pani barkach spoczywa odpowiedzialność za zdrowie, a czasem życie uczniów takich, jak mój syn – Anna, mama

Chciałabym móc przeżywać miłość do mojej dziewczyny bez krzywych spojrzeń jak każda normalna, zakochana nastolatka – Zuzanna, uczennica

Dla mnie jako młodej osoby uczącej się w liceum widok jak moi koledzy i koleżanki nie tylko z mojej szkoły są traktowani/e przez innych uczniów ze względu na orientację seksualną jest bardzo przykry, dlatego uważam że ta inicjatywa powinna zostać poparta z ramienia władzy aby młodzież uczyć tolerancji i szacunku do drugiej osoby – Filip, uczeń

Byłem prześladowany przez całe gimnazjum za to ze jestem gejem, ponieważ nie było lekcji i i żadnej właściwie edukacji na temat innych orientacji w mojej szkole publicznej. Istniało przyzwolenie na gnębienie uczniów LGBT, bicie i traktowanie jak obywateli drugiej kategorii (…) Proszę o rozważenie wprowadzenia lepszej edukacji o środowiskach LGBT w szkołach publicznych (…) W ten sposób może uchroni pani wiele żyć młodych osób – Szymon, były uczeń

Tęczowy Piątek to szansa, by w Polsce żyło nam się lepiej.  To nie jest, jak Państwo uważają, propaganda homoseksualności. To jest nauka życia w społeczeństwie, różnorodnym społeczeństwie, bo różnimy się nie tylko seksualnością, ale i wiarą, pochodzeniem, sprawnością, statusem materialnym i tak dalej…To już czas, by przestać dzielić się na lepszych i gorszych. Mam nadzieję, że w końcu w dyskursie publicznym pojawi się głos szeroko pojętej tolerancji. Z poważaniem, Tomasz – syn, parter, nauczyciel, Polak

Rzetelna edukacja jest niezwykle ważna. Młody człowiek który słyszy w szkole tylko o jednym wzorcu rodziny, który nie ma szans usłyszeć, że osoby LGBTQIA to normalni i wartościowi ludzie, niestety ma duże szanse na to, że popadnie w depresję, że sam siebie przestanie akceptować, że będzie się czuł kimś gorszym a nawet bezwartościowym. Myślę, że mojej córce taka edukacja pomogłaby szybciej wyjść z szafy. Nie musiałaby uważać na to co mówi, żeby się nie wydało. Mogłaby po prostu być sobą. Do dziś mam łzy w oczach na sama myśl, jak musiało jej być ciężko. Dlatego uważam, że „Tęczowy Piątek” to bardzo potrzebna inicjatywa – Joanna, mama

Witam. Jestem uczennicą klasy 8 i dzięki tęczowemu piątkowi poczułam się zrozumiana i zaakceptowana. Jestem jeszcze mała, ale nawet ja wiem, że miłość i tolerancja, to dobra droga życiowa. Można czegoś nie lubić, nikt z nas(LGBT) nie walczy o to aby zakazać wyrażać swoje poglądy i pomysły, które mogą okazać się świetnie:-P Ja na przykład nie lubię hawajskiej ale nie zakazuję nikomu jej jeść, bo nie rozumiem jak można spożywać taki rodzaj pizzy. Z pozdrowieniami wzorowa uczennica, która wierzy w pojednanie:-) – Ania, uczennica

Szanowna Pani Minister, jestem uczennicą. Jestem człowiekiem. Jestem obywatelką, która niedługo wkroczy w dorosłość. Jestem również lesbijką. Przez lata byłam ofiarą szykan i kpin, nie z powodu orientacji, o której wiedzą nieliczni, lecz bardziej prozaicznych przyczyn. Zbyt gruba. Zbyt mądra. Zbyt głupia. Zbyt rude włosy. Zbyt wszystko. Wiem, że gdybym wyszła z szafy, skończyłoby się to dla mnie źle. Wiem, że pośród moich rówieśników są ci, którzy życzą mi jako osobie nieheteronormatywnej śmierci. Nie przesadzam. Ile razy słyszałam, że „homosiów należy zamknąć w obozach”, że należy „izolować ich od normalnych ludzi”. (…) Podczas gdy świat idzie do przodu, podczas gdy w szkoła w Szkocji uczą już obowiązkowo o LGBT… Polska się cofa. Pozwala na nienawiść i nietolerancję. Zakazuje uczenia tej tolerancji. Bo tym jest Tęczowy Piątek. Nauką tolerancji. A czy nie jest to zawarte w podstawie programowej? Czy szkoła nie powinna uczyć, iż mimo różnic, dopóki nie czynimy innym krzywdy, należy nam się szacunek i nikt nie ma prawa nas poniżać? – Karolina, uczennica

Szanowna Pani Minister, niech Pani otworzy oczy. Tu nie chodzi o poglądy jakiejkolwiek partii, opcji politycznej, lecz o ludzkie zdrowie psychiczne. Tyle dzieci, młodzieży a nawet ludzi dorosłych jest dziś zaszczutych przez społeczeństwo. To przykład z góry może tylko poprawić sytuacje osób LGBTQI. Czy czułaby się Pani dobrze gdyby latami ktoś Panią prześladował za to do kogo żywi Pani uczucia? Zapewniam że nie. Pani jako nauczycielka a w szczególności jako minister powinna wykazać się empatią i zrozumieniem – Jarek, sojusznik

Pani Minister, akcja taka jak Tęczowy Piątek sprawiłaby, że czułbym się bezpieczniej w szkole. Ocaliłaby niejedno życie osób nękanych i wyśmiewanych z powodu swojej orientacji, którzy zdecydowali się popełnić samobójstwo. Sprawiłaby, że młodzież byłaby bardziej otwarta i tolerancyjna, bez podziałów, równa, każdy mógłby być sobą, beż stresu z powodu strachu przed brakiem akceptacji ze strony rówieśników. To jest społeczeństwo moich marzeń, otwarte na różnorodność – Karol, uczeń

Szanowna Pani Minister, na początku lat 90-tych przeprowadzono w polskich szkołach ankietę pt. „Z kim nie chciałbyś siedzieć w jednej ławce”. Na pierwszym miejscu była osoba homoseksualna. Po 10 latach powtórzyłam tę ankietę w mojej szkole – wynik był ten sam. Czy nie sądzi Pani, że przeszedł czas na to, żeby dzieci mogły siedzieć w ławce z każdym i z nim współpracować dla dobra ojczyzny i siebie samych.  Bardzo proszę pochylić się nad tym problemem i zrozumieć, że ta akcja służy nam wszystkim, a przede wszystkim młodym ludziom, którzy kiedyś będą decydować o tym kraju. Jeśli teraz nie nauczymy ich tolerancji, to nie wiadomo kogo jeszcze uznają za niepożądanych i jakie środki znajdą, żeby pozbyć się tych, których „nie lubią”. Z poważaniem – Edyta, nauczycielka

Jak śpiewał mistrz: „Dziwny jest ten świat,  gdzie jeszcze wciąż  mieści się wiele zła. I dziwne jest to,  że od tylu lat człowiekiem gardzi człowiek. Dziwny ten świat, świat ludzkich spraw, czasem aż wstyd przyznać się…”. Szanowna Pani Minister – nauczmy nasze dzieci – „nie gardzić drugim człowiekiem” – Tatiana, matka

Rafał Trzaskowski zadeklarował podpisanie programu na rzecz społeczności LGBT+ w Warszawie najpóźniej w styczniu 2019 r. Zobowiązanie padło na spotkaniu Rafała Trzaskowskiego z organizacjami LGBT+.

W spotkaniu oprócz prezydenta-elekta uczestniczył Paweł Rabiej, kandydat na wiceprezydenta oraz sztabowcy, a ze strony organizacji – przedstawiciele i przedstawicielki Miłość Nie Wyklucza, Lambdy Warszawa, Kampanii Przeciw Homofobii, Fundacji Trans-Fuzja i Fundacji Wolontariat Równości.

Rafał Trzaskowski w trakcie spotkania, które odbyło się 9 listopada podtrzymał chęć podpisania zobowiązania, po weryfikacji deklaracji stworzonej w czasie kampanii wyborczej. Ustalono, że stanie się to nie później niż w styczniu 2019 r. Organizacje zaznaczyły, że ujęte w deklaracji sprawy są niezbędnym minimum do zrealizowania przez nowe władze Warszawy, a priorytetowym zagadnieniem jest realizacja hostelu interwencyjnego w innowacyjnym modelu sięgającym po rozwiązania ekonomii społecznej.

W trakcie kampanii wyborczej umawialiśmy się z warszawską Koalicją Obywatelską na odważne działania, w tym ponowne utworzenie w Warszawie hostelu interwencyjnego w innowacyjnym modelu pozwalającym na jego znaczące lub całkowite samofinansowanie – komentuje Oktawiusz Chrzanowski, członek zarządu Stowarzyszenia Miłość Nie Wyklucza. Prezydent-elekt zaznaczył natomiast wagę i konieczność działań swojego ratusza w obszarze edukacji antydyskryminacyjnej.

Przedstawicielki i przedstawiciele Koalicji Obywatelskiej i organizacji zgodzili się co do konieczności resetu wspólnych prac miasta i społeczności LGBT+ w Warszawie po zaprzysiężeniu Rafała Trzaskowskiego na prezydenta. Organizacje LGBT+ zapowiedziały również publiczne informowanie społeczności o wspólnych poczynaniach z ratuszem dotyczących realizacji zobowiązania prezydenta, aby każdy mógł dowiedzieć się, jak władze wywiązują się ze swoich obietnic wobec społeczności.

Cieszymy się ze spotkania i trzymamy prezydenta-elekta za słowo – dodaje Yga Kostrzewa, rzeczniczka prasowa Lambdy Warszawa.

Punktem wyjścia do spotkania było przedwyborcze zobowiązanie Rafała Trzaskowskiego do podpisania wypracowanego przez przedstawicieli Koalicji Obywatelskiej i organizacji społecznych programu Rafała Trzaskowskiego i Pawła Rabieja dla warszawskiej społeczności LGBT+. Prace warszawskiej KO wraz z organizacjami trwały od czerwca do sierpnia na podstawie programu samorządowego stworzonego przez Miłość Nie Wyklucza. Ostatecznie zobowiązanie przybrało kształt deklaracji programowej Rafała Trzaskowskiego wobec społeczności LGBT+ w Warszawie, której kandydat nie podpisał jednak przed wyborami. Treść deklaracji znajduje się TUTAJ. 

KPH otrzymała nagrodę LGBT+ Diamonds Business Awards w kategorii wydarzenie roku, za które uznano Tęczowy Piątek. To dla nas olbrzymie wyróżnienie, z którego jesteśmy bardzo dumni. Pamiętajmy, że Tęczowy Piątek jest możliwy, dzięki organizującym go szkołom. I to właśnie szkołom, które tworzą uczniowie, nauczyciele i rodzice, dedykujemy tę nagrodę – tak sukces KPH skomentował dyrektor organizacji, Slava Melnyk.

Nagrody LGBT+ Diamonds Business Awards zostały przyznane w Polsce po raz pierwszy. Ideą akcji zainicjowanej przez NatWest, jest wspieranie działań propagujących równość i sprawiedliwe traktowanie wszystkich, bez względu na orientację seksualną czy tożsamość płciową, w każdym miejscu, także w pracy. Wśród tegorocznych nagrodzonych, poza Kampanią Przeciw Homofobii, znaleźli się m.in. firma Nielsen wyróżniona w kategorii  Pracodawca roku, Kuba Piwowar z Google Polska – laureat w kategorii Ambasador osób LGBT+ w biznesie, Dominik Kuc jako Wschodząca gwiazda oraz Stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza nagrodzone w kategorii Partnerstwo roku, organizacja pozarządowa.

Międzynarodowe korporacje i organizacje coraz częściej formułują wspólny głos wspierający prawa pracowników i społeczności LGBT+. To dobry znak. Budowa takiego środowiska pracy, w którym każdy jest szanowany i ceniony, to duża odpowiedzialność. Dlatego pierwsza edycja plebiscytu LGBT+ Business Awards w Polsce to szansa podziękowania osobom i organizacjom, które cały czas walczą o tolerancję i równość wśród polskich społeczności – podkreślał w rozmowie z Business Insider Neil Walker, dyrektor NatWest Poland, który jest partnerem akcji (NatWest jest częścią The Royal Bank of Scotland Group).

Gala LGBT+ Diamonds 2018 Business Awards, na której rozdano nagrody,  odbyła się w Warszawie 14 listopada.

Równo trzy lata temu, 16 listopada 2015 roku prezydent Polski Andrzej Duda zaprzysiężył rząd PiS. Owa rocznica skłoniła Kampanię Przeciw Homofobii i stowarzyszenie Lambda Warszawa do przygotowania podsumowania, w którym organizacje wypunktowują, co rząd zrobił dla osób LGBTI, tj. lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interpłciowych żyjących w Polsce.  Jak się okazuje trzy lata rządu PiS to dla tej części polskiego społeczeństwa trzy lata złej zmiany. 

Zobacz pełne podsumowanie TUTAJ

Zespół ekspercki KPH i Lambdy przeanalizował osiem obszarów życia osób LGBTI, takich jak:  prawo do życia, bezpieczeństwa i ochrony przed przemocą, prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, zdrowie, edukacja, wolność stowarzyszania się, wolność wyrażania opinii, mieszkalnictwo i narodowe struktury praw człowieka. Swoje podsumowanie organizacje oparły na raporcie przygotowanym dla Rady Europy (zobacz raport tutaj) odnoszącym się do Zaleceń CM/Rec(2010)5 w zakresie środków zwalczania dyskryminacji opartej na orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej. Zobaczmy czy i jakie działania przez ostatnie trzy lata podjął polski rząd, aby zredukować poziom dyskryminacji osób LGBTI.

Prawo do życia, bezpieczeństwa i ochrony przed przemocą

Pomimo porażającej skali przemocy wobec osób LGBT, głosami PiS i Kukiz ‘15  odrzucony zostaje projekt ustawy zakładający nowelizację Kodeksu karnego. Projekt złożony przez Nowoczesną zakładał wprowadzenie karalności przestępstw z nienawiści także ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową. Policjanci i policjantki nie przechodzą specjalistycznych szkoleń dotyczących przestępstw z nienawiści wobec osób LGBT. Pomimo tego, że od 2015 roku funkcjonariusze i funkcjonariuszki Policji mają możliwość zaznaczenia, że w konkretnym przypadku sprawca działał motywowany uprzedzeniami co do orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, lekceważą to. Obawa osób LGBT m.in. przed złym potraktowaniem przez organy ścigania i sądy przekłada się na marginalną zgłaszalność przestępstw motywowanych homofobią lub transfobią na Policję. Osoby LGBT nie czują się również bezpiecznie w więzieniach. Ani władze więzienne ani rząd nie dostrzegają żadnych przesłanek do objęcia ich szczególną ochroną czy wprowadzenia specjalnych procedur związanych z tą kategorią więźniów.

Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego

Dla PiS istnieje jeden słuszny model życia i jeden słuszny model rodziny – „tradycyjny” i katolicki. Osoby transpłciowe, które chcą dokonać uzgodnienia swojej płci w dokumentach, wciąż muszą przechodzić przez trudną procedurę wymagającą m.in. pozwania własnych rodziców. To efekt weta Prezydenta Dudy ws. ustawy o uzgodnieniu płci z 2015 roku. Dyskryminacja obejmuje również pary osób tej samej płci. W styczniu 2017 roku Prokurator Generalny rozsyła okólnik do Prokuratorów Regionalnych z polecaniem zbierania informacji nt. par jednopłciowych, które zawarły związek małżeński poza Polską. Na możliwość formalizacji swoich związków w Polsce pary jednopłciowe póki co nie mają co liczyć. W czerwcu 2018 roku  upolityczniona Krajowa Rada Sądownictwa wydaje negatywną opinię dotyczącą projektu ustawy o związkach partnerskich. Ustawa Nowoczesnej trafia do kosza.

Zdrowie

PiS kontynuuje niechlubną praktykę poprzedników polegającej na ignorowaniu pacjentów i pacjentek LGBTI. Rada Ministrów przyjmuje Narodowy Program Zdrowia na lata 2016 – 2020, w którym brak jakiejkolwiek wzmianki o pacjentach i pacjentkach LGBTI i ich potrzebach.  Ministerstwo i Rzecznik Praw Pacjenta nie prowadzą badań ani nie zbierają danych dotyczących zdrowia osób LGBTI. Tzw. ustawa antydyskryminacyjna wciąż nie chroni osób LGBTI przed dyskryminacją w dostępie do usług medycznych. Rząd nadal nie obejmuje opieką osób transpłciowych w procesie medycznej korekty płci, a osoby interpłciowe są dalej narażone na poddawanie ich operacjom korygującym narządy płciowe. Co więcej, rząd ignoruje rekomendacje ONZ ws. zakazu tzw. terapii konwersyjnych „leczących” z homoseksualności (rekomendacje zostały wydane we wrześniu 2018 roku Komitet ds. Praw Osób z Niepełnosprawnościami ONZ).

Edukacja

Homofobia i transfobia są powszechne w polskiej szkole. Nie jest to problem nowy, nowe jednak jest podejście obecnych władz do problemu. Kiedyś problem był po prostu ignorowany, a władze popełniały błąd zaniechania. Dziś PiS swoimi działaniami, wypowiedziami i zaniechaniami pogarsza i tak trudną sytuację uczniów i uczennic LGBT. W 2016 dochodzi do upolitycznienia kuratorów i kuratorek, którzy są w większości powiązani z PiS, a to czyni ich zależnymi od rządu i jego obecnej linii. W sierpniu 2017 roku Ministra Edukacji wydaje rozporządzenie, zgodnie z którym likwiduje wymóg prowadzenia przez szkoły edukacji antydyskryminacyjnej. We wrześniu 2017 roku w wyniku szkolnej homofobii samobójstwo popełnia czternastoletni Kacper z Gorczyna. MEN milczy. Rok później wchodzi w życie nowa podstawa programowa. Nauczyciele i nauczycielki wciąż mogą wprowadzać do zajęć tematykę dotyczącą osób LGBT, ochrony ich praw i ochrony przed dyskryminacją. 26 października 2018 roku w 210 szkołach w całej Polsce odbywa się Tęczowy Piątek. Przeciwko akcji, która ma na celu pokazać młodzieży LGBTQI, że w szkole jest miejsce też dla niej, występuje MEN. Minister Zalewska wraz z kuratoriami straszy kontrolami i nawołuje szkoły do wycofania się z akcji.

Wolność stowarzyszania się

Od czasu wyborów w 2015 roku w polityce rządzących widoczne jest dążenie do centralizacji władzy. Zaczyna się od Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania, który systematycznie ogranicza współpracę z organizacjami LGBT. Jeżeli władza współpracuje z organizacjami LGBT, to tylko na poziomie lokalnym. Przemoc wobec organizacji LGBT jest przez rząd ignorowana. Żaden z ataków na siedziby organizacji LGBT nie spotyka się z reakcją Ministerstwa Sprawiedliwości. W 2016 roku zlikwidowana zostaje Rada ds. Przeciwdziałania Dyskryminacji Rasowej, Ksenofobii i związanej z nimi Nietolerancji. PiS stawiając na centralizację władzy oddaje kontrolę nad dystrybucją funduszy dla organizacji pozarządowych we własne ręce. W tym celu w 2017 roku powstaje Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa. Ustawa powołująca Instytut do życia milczy nt. wspierania mniejszości, co pozwala założyć, że organizacje LGBT nie będą wspierane finansowo. Co więcej, działanie na rzecz osób LGBT może stać się podstawą do odebrania funduszy organizacji, jak to miało miejsce w przypadku Fundacji Autonomia. Rola NGOsów ulega diametralnemu ograniczeniu – organizacje pozarządowe nie mają wpływu na kształt ustaw, a konsultacje społeczne są ignorowane.

Wolność wyrażania opinii

Podejmowane są próby wpływu na media i straszenie ich karami za treści równościowe. Obecna ustawa o radiofonii i telewizji zawiera szereg przepisów, które są wykorzystywane przez władze w celu ograniczenia dostępu organizacji LGBT do mediów publicznych. Od 2015 roku żadnej organizacji LGBT posiadającej status OPP nie udaje się wyemitować jakiejkolwiek kampanii społecznej w mediach publicznych. Gdy w życie wchodzi nowelizacja przepisów ustawy Prawo o zgromadzeniach pojawia się obawa, że przepis o wydarzeniach cyklicznych może zablokować organizację takich wydarzeń jak Parada Równości. PiS instrumentalnie wykorzystuje przepisy prawa karnego do zastraszania i zniechęcania do aktywności społecznej. Latem 2018 roku Prokuratura wszczyna dochodzenie ws. uczestników marszu równości w Częstochowie i „tęczowego godła”. PiS próbuje ograniczyć wolność słowa i zgromadzeń. Organizatorzy częstochowskiego marszu zostają zmuszeni przez władze do zmiany trasu marszu z powodu manifestacji organizacji prawicowych. Jesienią 2018 roku pod naciskiem prawicowych radnych, prezydent Lublina  zakazuje Marszu Równości. Zakaz zostaje uchylony przez sąd.

Mieszkalnictwo

Osoby LGBT są szczególnie zagrożone bezdomnością. Wiele z nich musi uciekać z domu chroniąc się przed przemocą ze strony rodziny, sąsiadów czy otoczenia. Rząd PiS zdaje się problemu nie dostrzegać. Wyręczają go organizacje pozarządowe, w tym Lambda Warszawa, które otwierają hostel interwencyjny. Brak stałego źródła finansowania i zerowa pomoc ze strony rządu doprowadzają do zamknięcia hostelu w październiku 2016 roku. Rząd milczy również ws. dyskryminacji osób LGBT w dostępie do mieszkań. Brak jest jakichkolwiek regulacji, które zabraniałyby nierównego traktowania w przypadku korzystania z usług mieszkaniowych.

Narodowe struktury praw człowieka

Struktura ochrony praw człowieka w Polsce opiera się na dwóch instytucjach – niezależnego Rzecznika Praw Obywatelskich i pozostającego w strukturach rządu Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania. Od  kiedy urząd Pełnomocnika obejmuje Adam Lipiński, wszelka współpraca Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania z organizacjami LGBT zanika. Uważnością na dyskryminację osób LGBT żyjących w Polsce wyróżnia się biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. W samym roku 2016 RPO rozpoznaje aż 59 skarg związanych z dyskryminacją na tle orientacji seksualnej i 9 na tle tożsamości płciowej (interweniuje m.in. ws. drukarza z Łodzi i bierze udział w sprawie, w których odmówiono transkrypcji aktu urodzenia dzieci rodziców tej samej płci). RPO zabiera też głos w sprawach ataków na biura organizacji społecznych i przystępuje do postępowania sądowego, które przeciwko Stowarzyszeniu Pracownia Różnorodności wszczął Paul Cameron. Biuro RPO jest również aktywne w 2018 roku. Pełnomocnik Terenowy RPO interweniuje u Policji ws. Marszu Równości i „tęczowego orła” w Katowicach. Rzecznik wyraża swój sprzeciw wobec wypowiedzi Ministra Błaszczak odnoszących się do uczestników poznańskiego Marszu Równości. RPO jest też obecny na rozprawie ws. zakazu Marszu Równości w Lublinie.

Europarlamentarzyści i europarlamentarzystki wystosowali oficjalne pismo do Ministry Edukacji, Anny Zalewskiej w sprawie Tęczowego Piątku. Zaniepokojeni poczynaniami MEN w sprawie akcji postanowili interweniować.

Presja wywierana na szkoły, by odwołały Tęczowy Piątek to atak na takie wartości jak wolność wyrażania opinii, wolność stowarzyszania się i prawa człowieka osób LGBTI, które są chronione przez prawo Unii Europejskiej – czytamy w piśmie adresowanym do Ministry Zalewskiej.

To reakcja europarlamentarzystów i europarlamentarzystek z liczącej 150 osób Intergroup on LGBT Rights Parlamentu Europejskiego krytycznie oceniających działania MEN w związku z akcją Tęczowy Piątek.

Zobacz pismo europarlamentarzystów i europarlamentarzystek do Ministry Zalewskiej TUTAJ

Jak wskazują w swoim piśmie, zgodnie z badaniem Fundamental Rights Agency’s LGBT survey szkoły są miejscem, gdzie młodzież LGBTI najczęściej doświadcza dyskryminacji. Dlatego dziwi ich fakt, że polskie Ministerstwo Edukacji krytycznie oceniło Tęczowy Piątek i zdecydowało się przeprowadzić w szkołach specjalne kontrole. Jednocześnie przedstawiciele i przedstawcielki Europarlamentu kierują w stronę Zalewskiej pytanie dotyczące działań, jakie MEN planuje podjąć, aby zwiększyć bezpieczeństwo uczniów i uczennic, w tym młodzieży LGBTI.  Czy Zalewska odpowie?

„Jesteście częścią świata i ten świat bez Was byłby uboższy. Chciałbym Wam podziękować za to, że jesteście. I love you!” – powiedział Krzysztof Stelmaszyk w wideo nagranym dla Kampanii Przeciw Homofobii. Tym samym aktor dołączył do grona ambasadorów i ambasadorek akcji społecznej KPH”Ramię w ramię po równość”. Zobacz wideo.

Krzysztof Stelmaszyk – aktor znany z takich hitów kinowych i telewizyjnych jak „Magda M”, „Ojciec Mateusz”, „Listy do M 2” czy „Testosteron” – zabrał głos w sprawie gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transpłciowych. Zrobił to nie mając żadnych wątpliwości, że to słuszny krok.

Kiedy zapytano mnie czy wziąłbym udział w akcji „Ramię w ramię po równość” nie miałem żadnych wątpliwości zwłaszcza w kontekście dzisiejszej Polski i dzisiejszego klimatu wobec osób LGBT. Chyba najgorszego. Nie pamiętam takich czasów…

Stelmaszyk do osób LGBT: I love you!

Jednak to nie temat klimatu społeczno – politycznego w kraju był tym, na czym skupił się Stelmaszyk w wideo nagranym dla Kampanii Przeciw Homofobii. Aktor chciał przede wszystkim podziękować osobom LGBT. Za co?

Chciałbym Wam podziękować za waszą odwagę bycia sobą. Za waszą odwagę i determinację manifestowania tego nawet w sytuacji kiedy niejednokrotnie stajecie twarzą w twarz z głupotą i agresją. Chciałbym Wam podziękować za waszą mądrość, za waszą czułość, za waszą wrażliwość – mówi poruszony Stelmaszyk i dodaje  –  Jesteście częścią świata i ten świat bez Was byłby uboższy. Chciałbym Wam podziękować za to, że jesteście. I love you!

Ze Stelmaszykiem ramię w ramię po równość idą inne gwiazdy

Krzysztof Stelmaszyk to kolejny ambasador akcji społecznej Kampanii Przeciw Homofobii „Ramię w ramię po równość”, w ramach której znane i lubiane osobistości ze świata kultury, sportu i mediów mówią o tym, że akceptują i wspierają osoby LGBT. Do ambasadorów i ambasadorek akcji należą m.in. Dorota Wellman, Zofia Czerwińska, Bogusław Linda, Małgorzata Ostrowska, Mateusz Janicki, Mela Koteluk, Gośka Szumowska, Natalia Przybysz, zespoły Lao Chce i Lipali oraz blogerki Maffashion i Marta Jadłonomia Dymek.