W KPH prowadzimy wiele działań i inicjatyw skierowanych do tęczowych rodzin – organizujemy warsztaty dotyczące macierzyństwa queerowych kobiet*, wydaliśmy_łyśmy e-booka na ten temat, wspieramy tęczowe rodziny w działaniach rzeczniczych. Kolejnym krokiem jest wsparcie queerowych ojców oraz mężczyzn* planujących lub już wychowujących dzieci. Zapraszamy więc na pierwsze spotkanie dotyczące tęczowego rodzicielstwa mężczyzn*, które organizujemy wspólnie z Men Having Babies

Men Having Babies (MHB) to międzynarodowa organizacja non-profit, która pomaga przyszłym rodzicom w wyborze bezpiecznych i etycznych opcji tacierzyństwa, w tym surogacji, w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku. MHB oferuje pomoc finansową i wiele cennych zasobów, z których mogą także skorzystać w Polsce queerowi mężczyźni* planujący potomstwo.

Spotkajmy się:

• 5 marca
• godzina 18:00
• Warszawa (informacja o miejscu zostanie podana w późniejszym czasie).

Podczas spotkania:

• poznasz organizację Men Having Babies,
• posłuchasz Michała Gilberta Lacha – Polaka mieszkającego w Stanach, który dzięki surogacji został tatą,
• dowiesz się, jakie są możliwości wsparcia w Polsce dla jednopłciowych par męskich na drodze do rodzicielstwa i ojcostwa,
• poznasz innych queerowych ojców oraz queerowych mężczyzn* planujących potomstwo,
• porozmawiasz z prawnikami i prawniczkami specjalizującymi się w sprawach tęczowych rodzin,
• dowiesz się, jak wziąć udział w europejskiej konferencji “Berlin Parenting Options for Gay Men”.

Wydarzenie będzie prowadzone w języku angielskim.

W KPH od dawna wspieramy tęczowe mamy. Teraz nadszedł czas, by rzucić światło na ojcostwo – jestem ogromnie podekscytowana tym nowym krokiem! Chciałabym dodać odwagi każdemu z Was: Wasze marzenia o rodzinie są ważne i zasługują na spełnienie. Widzimy Was, jesteście częścią naszej społeczności i to jest Wasz moment, by po to marzenie sięgnąć i by pokazać, że jesteście. Czekamy na Was z otwartymi ramionami! – komentuje Magdalena Więch, koordynatorka programu Pride & Parent z KPH.

Wstęp wolny na wydarzenie – wymagana jest rejestracja poprzez krótki formularz.

[4.03.2026: Zapisy na wydarzenie zostały zamknięte]

Tęczowe Dziki to nieformalna grupa zrzeszająca osoby queerowe z Kielc i okolic. To również jedna z grup, którą wspieramy w ramach drugiej edycji funduszu grantowego KPH „Wspólnymi siłami budujemy równość”. 24 lutego zapraszamy więc do Kielc na drugie warsztaty z cyklu o szydełkowaniu

24 lutego (wtorek) o godzinie 16:00 w Odwecie przy ul. Dużej 7 w Kielcach odbędą się warsztaty podczas których od podstaw poznacie szydełkowanie. Nauczycie się, jak trzymać szydełko oraz jak rozpocząć i zakończyć projekt. Poznacie również podstawowe sploty oraz nauczycie się czytać szydełkowe wzory. Stworzycie własne, unikalne, kolorowe czapki!

Obserwuj Tęczowe Dziki na Facebooku lub Instagramie

Działania finansowane są przez Kampanię Przeciw Homofobii – w ramach funduszu grantowego „Wspólnymi siłami budujemy równość”.

Wciąż brakuje rzetelnych i przystępnych informacji, które pomagałyby tęczowym rodzinom planować lub wychowywać dzieci. Wyszliśmy_łyśmy temu naprzeciw – w zeszłym roku, wspólnie z queerowymi mamami oraz queerowymi kobietami myślącymi o macierzyństwie, spotykaliśmy_łyśmy się podczas kilku edycji warsztatów ”Pride & Parent”, aby porozmawiać o tęczowym rodzicielstwie. Zwieńczeniem warsztatów była publikacja „Pride & Parent — Tęczowe rodzicielstwo w Polsce”. Teraz przyszedł czas na spotkanie z autorkami publikacji – do zobaczenia 2 marca o g. 18:00 w Warszawie!

Kilka edycji warsztatów, publikacja – to wszystko nie odbyłoby się bez wsparcia trzech ekspertek: Pauliny Szupryczyńskiej (@polozna_od_in_vitro), Justyny Jezierskiej (adwokatki), Wioli Stępień (psycholożki i terapeutki).

Zapraszamy na spotkanie z autorkami publikacji:

• 2 marca
• godz. 18:00
• Butero (ul. Bracka 3), Warszawa.

Podczas spotkania:

• będziecie mieć możliwość porozmawiania z ekspertkami i zadania im pytań na temat tęczowego rodzicielstwa,
• poznacie inne queerowe mamy oraz queerowe kobiety myślące o macierzyństwie,
• dowiecie się więcej na temat warsztatów ”Pride & Parent” (kolejne spotkania jeszcze w tym roku!),
• otrzymacie papierową wersję publikacji.

Wstęp wolny – aby zapewnić sobie miejsce, koniecznie wypełnij krótki formularz:

[wydarzenie już się odbyło]

Spotkanie autorskie jest częścią projektu ”Pride & Parent”, współfinansowanego przez Fundację im. Róży Luksemburg.

W piątek, 13 lutego, posłowie i posłanki zdecydowali o skierowaniu ustawy do dalszych prac w parlamentarnej komisji nadzwyczajnej, powołanej na wniosek PSL. To pierwsza rządowa ustawa dostrzegająca istnienie związków osób tej samej płci, która zyskała poparcie większości sejmowej

Poddany głosowaniu projekt ustawy zastąpił wcześniejszą rządową propozycję ustawy o związkach partnerskich. KPH wraz z innymi organizacjami wielokrotnie wskazywała, że pierwsza propozycja w bardzo niewielkim stopniu zapewniała bezpieczeństwo partnerom i partnerkom w związkach jednopłciowych. Co szczególnie niepokojące, rząd zupełnie pominął kwestię ok. 50 tys. dzieci wychowywanych przez pary osób tej samej płci. Mowa tu w szczególności o sprawowaniu dalszej opieki rodzica społecznego nad dziećmi w sytuacji, gdy umiera rodzic biologiczny. 

O naszych uwagach do projektu o związkach partnerskich przeczytasz tutaj: Konsultacje publiczne projektu ustawy o związkach partnerskich dobiegły końca. Zobacz wspólną opinię 14 organizacji LGBT+ – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii

Niestety, przyjęta właśnie w pierwszym czytaniu ustawa jest jeszcze bardziej okrojona – złożenie oświadczeń w Urzędzie Stanu Cywilnego zastąpiło podpisanie umowy notarialnej, brakuje przy tym dziedziczenia z mocy ustawy. Ustawa dotyczy jedynie podstawowych kwestii bezpieczeństwa, takich jak zwolnienie od podatku od spadków i darowizn, istnienie opcjonalnej wspólności majątkowej partnerskiej, wspólnego rozliczania się czy objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym. 

Już przy rządowym projekcie ustawy o związkach partnerskich mówiliśmy, że jest on projektem minimum. Zaakceptowana dziś propozycja to jeszcze mniej – godność i bezpieczeństwo tęczowych rodzin ponownie stały się elementem politycznej gry, a społeczeństwo obywatelskie zostało całkowicie wykluczone z prac nad tą ustawą. Dlatego właśnie będziemy zabiegać o wprowadzenie zmian w tej ustawie w komisjach sejmowych – wskazuje Przemek Walas, kierownik rzecznictwa w KPH. 

Nie jest to ustawa, która w pełni odpowiada na potrzeby osób LGBT+ żyjących w związkach. Oferuje jednak podstawowe bezpieczeństwo, którego wiele par w Polsce potrzebuje każdego dnia.

Dobrze, że rząd kontynuuje prace w tym obszarze, a dzisiejsze głosowanie jest kolejnym kamieniem milowym w drodze do prawnego uznania związków osób tej samej płci – dodaje Przemek Walas.

Więcej o projekcie: Projekt ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu już dostępny – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii

W najbliższych tygodniach projekt ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu trafi do dalszych prac w powołanej do tego komisji nadzwyczajnej. KPH włączy się w prace w komisji, żeby zapewnić jak najszybszy proces legislacyjny i dopilnować, by wszelkie poprawki zgłoszone w trakcie przyniosły jak najlepszy skutek dla wszystkich związków nieformalnych, niezależnie od płci partnerów_ek. 

Uzgodniony między PSL a Lewicą rządowy projekt ustawy o statusie osoby najbliższej przeszedł I czytanie. To pierwszy rządowy projekt, który w ogóle dostrzega istnienie związków osób tej samej płci i trafił do Sejmu RP. Na galerii sejmowej pojawili_ły się także ambasadorzy i ambasadorki z inicjatywy Diplomats for Equality, którzy od wielu lat wzywają Polskę do zagwarantowania praw dla osób LGBT+ i uznania przez państwa związków osób tej samej płci

Dlaczego to tak ważne?

Jeśli ustawa wejdzie w życie, zabezpieczy podstawowe obszary życia rodzinnego, takie jak kwestie podatkowe, dziedziczenie, wspólne rozliczanie podatków czy dostęp do ubezpieczenia zdrowotnego partnera lub partnerki. Nie jest to jednak ustawa, która w pełni odpowiada na potrzeby osób LGBT+ żyjących w związkach. Oferuje jednak coś bardzo podstawowego: minimum bezpieczeństwa, którego wiele par w Polsce potrzebuje każdego dnia.

Czego w projekcie brakuje?

Ustawa nie uwzględnia potrzeb tęczowych rodzin, nie odnosi się do sytuacji dzieci i pomija ważne, także symboliczne, elementy życia par, takie jak ceremonia w Urzędzie Stanu Cywilnego. Zawarta umowa nie przekłada się też na stan cywilny osób w związku.

Co dalej?

Mimo wszystko trzeba podkreślić, że rząd kontynuuje prace w tym obszarze, a dzisiejsze I czytanie jest kolejnym kamieniem milowym w drodze do prawnego uznania związków osób tej samej płci. Już dziś ponad 62% społeczeństwa, według ostatniego badania CBOS, popiera ten kierunek. To jasny sygnał, że oczekiwania społeczne idą znacznie dalej niż obecny projekt ustawy.

Jutro (13 lutego) w bloku porannych głosowań Sejm będzie decydował o dalszych losach projektu ustawy, nad którym pracę koordynowały Katarzyna Kotula i Urszula Pasławska. Posłowie i posłanki będą głosować nad zgłoszonym wnioskiem o odrzucenie ustawy w I czytaniu oraz nad wnioskiem PSL o powołanie komisji nadzwyczajnej, która będzie pracowała dalej nad projektem.

Tęczowe Dziki to nieformalna grupa zrzeszająca osoby queerowe z Kielc i okolic. To również jedna z grup, którą wspieramy w ramach drugiej edycji funduszu grantowego KPH „Wspólnymi siłami budujemy równość”. Już 14 i 17 lutego odbędą się pierwsze wydarzenia grupy – walentynkowy wykład o aromantyczności oraz warsztaty z szydełkowania. Zapraszamy!

Romans nie istnieje – walentynkowy wykład o aromantyczności (14 lutego)

Społeczność aromantyczna jest mało widoczna, a w dyskusjach o queerowości jest ona nieraz pomijana lub jedynie dyskutowana w kontekście aseksualności. Powoduje to wykluczenie osób na spektrum aromantycznym z dyskusji w środowiskach queerowych.

14 lutego (sobota) o godzinie 17:00 w Odwecie przy ul. Dużej 7 w Kielcach odbędzie się wykład o aromantyczności poprowadzony z okazji Tygodnia Widoczności Osób Aromantycznych. Będzie to wprowadzenie do pojęcia aromantyczności i problemów dotykających społeczność aromantyczną. Poruszone również zostaną kwestie związane z neuroróżnorodnością, płcią kulturową (gender) w kontekście aromantyczności, różnymi typami relacji i kształtowania się pojęć uczuć romantycznych oraz miłości w kulturze na przestrzeni czasu.

Tęczowe czapki – szydełkowanie dla każdego (17 lutego)

17 lutego o godzinie 16:00 również w Odwecie przy ul. Dużej 7 w Kielcach odbędą się pierwsze warsztaty, na których będzie można poznać od podstaw szydełkowanie. Te zajęcia są dla Was, nawet, jeśli nigdy nie trzymaliście szydełka w dłoni. Podczas spotkania osoby uczestniczące nauczą się: jak trzymać szydełko, jak rozpocząć i zakończyć projekt. Osoby biorące udział w warsztatach poznają również podstawowe sploty oraz nauczą się czytać szydełkowe wzory. Każda z osób uczestniczących stworzy własną, unikalną, kolorową czapkę!

Obserwuj Tęczowe Dziki na Facebooku lub Instagramie

Działania finansowane są przez Kampanię Przeciw Homofobii – w ramach funduszu grantowego „Wspólnymi siłami budujemy równość”.

Skorzystaj z szybkich, anonimowych i bezpłatnych testów na HIV, HCV i kiłę w Centrum Zdrowia FEDERA. Możesz tam liczyć na zrozumienie, wsparcie i pełną prywatność. To miejsce, które powstało z potrzeby bliskości, akceptacji i zaufania – tworzone przez społeczność i dla społeczności. Rozmowy prowadzone są tam otwarcie – z uważnością i empatią, bez pośpiechu i bez skrępowania. 

Bezpłatne testowanie odbywa się w Centrum Zdrowia FEDERA (ul. Świętokrzyska 30 – zaraz przy metrze Świętokrzyska w Warszawie):

• od poniedziałku do piątku w godz. 16:00–20:00
• w środy w godz. 8:00–12:00
• w soboty w godz. 10:00–14:00.

Dodatkowo w każdy wtorek w godz. 16:00–20:00 dostępna jest tłumaczka polsko-ukraińska, która wesprze podczas wizyty i przetłumaczy rozmowę, również bezpłatnie.

Więcej informacji:

• telefon: 22 887 81 40
• e-mail: centrumzdrowia@federa.pl
• Profilaktyka HIV i infekcji przenoszonych drogą płciową

Testowanie realizowane jest we współpracy z Elton John AIDS Foundation, Plan International Poland i Fundacją Edukacji Społecznej.

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami KPH, masz bogate doświadczenie w obszarze komunikacji i fundraisingu, posiadasz wiedzę na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce – to właśnie Ciebie szukamy! 

Szukamy osoby kierującej zespołem komunikacji i fundraisingu. Wyślij CV do 15.02.2026 r. do g. 23:59 na adres praca@kph.org.pl.

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• współtworzenie i realizacja strategii marki i strategii fundraisingu organizacji,
• budowanie i utrzymywanie długotrwałych relacji z partnerami i mediami,
• planowanie i prowadzenie kampanii organizacji,
• monitorowanie i analiza prowadzonych działań pod względem efektywności i rentowności,
• zarządzanie budżetem zespołu i współpraca z podwykonawcami,
• tworzenie narracji i komunikatów, pisanie i redagowanie tekstów,
• zarządzanie zespołem komunikacji i fundraisingu, w tym budowanie dobrych relacji w zespole,
• realizacja celów strategicznych i operacyjnych przypisanych projektów,
• zapewnienie gotowości organizacji do reagowania w sytuacjach kryzysowych.

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• minimum 4-letnie doświadczenie w obszarze komunikacji lub fundraisingu, w tym przynajmniej roczne doświadczenie w zarządzaniu zespołem,
• współtworzenie i/lub wdrażanie strategii komunikacji lub fundraisingu,
• doświadczenie w pracy z narzędziami analitycznymi,
• doświadczenie w planowaniu i realizacji kampanii,
• doświadczenie we współpracy z mediami i w działaniach PR-owych,
• doświadczenie w koordynacji dużych wydarzeń wizerunkowych,
• umiejętność nadania tonu, redakcji i korekty długich tekstów, w tym dostosowania do grupy docelowej,
• otwartość na innowacje, znajomość trendów i rozwiązań technologicznych wspierających działania komunikacyjne, 
• doskonale rozwinięte umiejętności komunikacyjne i interpersonalne,
• znajomość języka angielskiego na poziomie B2,
• identyfikacja z misją i wartościami KPH oraz wiedza na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce.

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 9,966-10,732 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze pełnego etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 2 dni w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 26 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse

KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja

Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 15 lutego 2026 do godziny 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba kierująca zespołem komunikacji i fundraisingu”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: „Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam/em poinformowana/y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma/y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

Ministerstwo Sprawiedliwości opracowało rządowy projekt zmiany ustawy Kodeks karny w zakresie art. 196, czyli potocznej obrazy uczuć religijnych. Proponowana przez resort Żurka nowelizacja polega na wyeliminowaniu z katalogu kar pozbawienia wolności i pozostawienia tylko kary grzywny i ograniczenia wolności. Zmiana ta ma na celu wdrożenie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz).

Jak wynika z uzasadnienia projektu, opublikowanego w Rządowym Centrum Legislacyjnym, projektowana zmiana brzmienia art. 196 k.k. ma mieć na celu implementację wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Rabczewska przeciwko Polsce (skarga nr 8257/13). 

Zapoznaj się z treścią projektu i uzasadnienia

We wspomnianym wyroku  Trybunał badał zgodność z Konwencją orzeczenia przez polskie sądy kary grzywny wobec Skarżącej. Sprawa dotyczyła medialnej wypowiedzi Doroty Rabczewskiej, w której stwierdziła, że Biblia została napisana przez osoby odurzone winem i innymi środkami. W ocenie Trybunału, Skarżąca wyrażając swoją opinię korzystała z chronionego na gruncie art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka wolności wypowiedzi, a ingerencja państwa w tę wolność była nieuzasadniona. 

Zapoznaj się z treścią całego wyroku

Propozycja rządu niewystarczająca

ETPCz wskazał, że już samo orzeczenie grzywny przy nienależytym wyważeniu dóbr prawem chronionych (wolności sumienia i wyznania oraz wolności wypowiedzi) stanowi przekroczenie przez Polskę ram dozwolonej w demokratycznym społeczeństwie ingerencji. Ministerstwo Sprawiedliwości zaś uzasadnia zakres opiniowanego projektu tym, że skoro już orzeczenie grzywny jest niezgodne z Konwencją, to tym bardziej orzeczenie kary pozbawienia wolności. 

Ten tok rozumowania nie jest jednak właściwy – sama zmiana możliwej do orzeczenia kary, przy jednoczesnym pozostawieniu penalizacji obrazy uczuć religijnych i możliwości orzeczenia kar nieizolacyjnych, w naszej ocenie nie będzie wykonaniem wyroku ETPCz – komentuje Annamaria Linczowska, koordynatorka ds. rzecznictwa i działań prawnych w KPH.

Osoby LGBT+ i osoby sojusznicze wielokrotnie musiały mierzyć się z nadużywaniem art. 196 k.k. wobec nich i wykorzystywaniem tego przepisu przez prokuraturę jako narzędzia wpływającego na debatę publiczną i wolność ekspresji artystycznej. Pamiętamy serię spraw, z których niektóre trwały po kilka lat, a inne do tej pory nie zostały rozstrzygnięte, dotyczące rzekomej obrazy uczuć religijnych poprzez prezentowanie wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej w tęczowej aureoli czy też inne połączenie tęczowej flagi z symbolami religijnymi.

Nawet jeśli konkretna sprawa zakończy się umorzeniem postępowania czy prawomocnym uniewinnieniem, to fakt pozostawania w stanie oskarżenia przez wiele miesięcy lub lat nie jest bez znaczenia. Już samo zagrożenie ewentualną odpowiedzialnością karną, nawet tą o charakterze nieizolacyjnym, wpływa na osoby wobec których stawiane są zarzuty, ale też na pozostałych uczestników i uczestniczki debaty publicznej poprzez efekt mrożący. Powyższego problemu z instrumentalnym wykorzystywaniem czynu stypizowanego w art. 196 k.k. nie adresuje propozycja Ministerstwa Sprawiedliwości. 

Z naszych obserwacji wynika, że problem z art. 196 k.k. nie polega na częstym orzekaniu wysokich kar pozbawienia wolności, tylko na jego instrumentalnym wykorzystywaniu. W latach 2015-2022, kiedy udział Kościoła katolickiego w debacie publicznej dotyczącej również osób LGBT+ był bardzo wyraźny, łączenie symboliki religijnej z symboliką LGBT+ był naturalnym głosem w dyskusji i realizacją wolności wypowiedzi – wskazuje Annamaria Linczowska.

Obraza uczuć religijnych – czyli co?

W obecnym brzmieniu art. 196 k.k. bywa niejednoznaczny. Brakuje precyzyjnego określenia, co może być przedmiotem czci religijnej, budzi wątpliwości co do jego charakteru materialnego (np. Biblia czy krucyfiks) czy abstrakcyjnego (jak osoby świętych, bóstwo jako absolut). Wątpliwości budzi również chociażby liczba osób dotkniętych obrazą uczuć religijnych, by spełnić znamiona powyższego czynu – zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu muszą to być przynajmniej dwie osoby, jednak w ocenie niektórych wystarczy tylko jedna. Proponowana zmiana w żaden sposób nie wyjaśnia tych wątpliwości.

Zapoznaj się z pełną treścią opinii KPH

Jeśli identyfikujesz się z misją i wartościami KPH, masz doświadczenie w obszarze fundraisingu, posiadasz wiedzę na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce – to właśnie Ciebie szukamy!

Szukamy osoby koordynatorskiej ds. fundraisingu indywidualnego (½ etatu). Wyślij CV do 1.02.2026 r. do g. 23:59 na adres praca@kph.org.pl.

Zakres obowiązków i kluczowe zadania:

• współtworzenie i realizacja strategii pozyskiwania funduszy od darczyńców indywidualnych,
• budowanie i utrzymywanie długotrwałych relacji z darczyńcami,
• planowanie i prowadzenie kampanii fundraisingowych,
• monitorowanie i analiza efektywności działań fundraisingowych,
• współpraca z zespołem komunikacji w celu promocji działań fundraisingowych,
• wsparcie zespołu komunikacyjnego w opracowywaniu i wdrażaniu kampanii mobilizacyjno-fundraisingowych. 

Wymagane kompetencje, poparte posiadanym doświadczeniem zawodowym:

• minimum 2-letnie doświadczenie w obszarze fundraisingu indywidualnego,
• umiejętność budowania i utrzymywania relacji z darczyńcami,
• doświadczenie w pracy z narzędziami CRM,
• doświadczenie w planowaniu i realizacji kampanii fundraisingowych,
• znajomość narzędzi i technik fundraisingowych,
• doskonale rozwinięte umiejętności komunikacyjne i interpersonalne,
• znajomość języka angielskiego na poziomie B2,
• identyfikacja z misją i wartościami KPH oraz wiedza na temat sytuacji osób LGBT+ w Polsce.

Oferujemy:

• wynagrodzenie w wysokości 3.641-4.216 zł brutto, w zależności od doświadczenia,
• umowę o pracę na 1 rok w wymiarze 1/2 etatu, z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony (okres próbny: 3 miesiące),
• pracę w Warszawie w systemie hybrydowym (praca zdalna lub stacjonarna w biurze zlokalizowanym w zabytkowej kamienicy w centrum Warszawy*), obowiązkowa praca z biura minimum 1 dzień w tygodniu,
• prywatną opiekę zdrowotną,
• kartę Multisport,
• uczestnictwo w indywidualnych i zespołowych formach wsparcia w rozwoju zawodowym,
• 13 dni urlopowych w roku, niezależnie od stażu pracy,
• 7-godzinny dzień pracy.

*Biuro KPH mieści się w zabytkowej kamienicy, winda znajduje się na półpiętrze. KPH stosuje zasadę równego traktowania w zatrudnieniu i dołoży starań, aby odpowiedzieć na potrzeby osób kandydujących i zatrudnianych, dlatego w razie pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami. Jesteśmy otwarci_te na znalezienie rozwiązań, które zwiększą dostępność, choć mamy świadomość, że część barier może na tę chwilę stanowić trudność w podjęciu pracy na opisanym stanowisku.

Równe szanse

KPH jest pracodawcą oferującym równe szanse i zobowiązuje się do zwalczania wszelkiej dyskryminacji. Do udziału w rekrutacji szczególnie zachęcamy osoby transpłciowe, interpłciowe, homo-, biseksualne, queerowe, niebinarne oraz sojusznicze. 

Rekrutacja

Jeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu, wyślij swoje CV w formacie PDF na adres: praca@kph.org.pl do dnia 1 lutego 2026 r. do godziny 23:59, w tytule maila wpisując: „Rekrutacja: Osoba koordynatorska ds. fundraisingu indywidualnego”. Wybrane osoby zostaną zaproszone na rozmowę kwalifikacyjną.

W aplikacji prosimy o umieszczenie klauzuli: „Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii moich danych osobowych w celach związanych z przeprowadzeniem procesu rekrutacyjnego. Zostałam/em poinformowana/y, że administratorem moich danych osobowych jest Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w Warszawie, adres Aleje Jerozolimskie 99/40, 02-001 Warszawa KRS 0000 1111 209. Oświadczam, iż jestem świadoma/y prawa do wglądu do swoich danych, prawa poprawiania danych oraz prawa do żądania usunięcia danych, a dane te zostały przeze mnie podane dobrowolnie”. Zgłoszenia bez załączonej powyższej klauzuli nie będą rozpatrywane. 

Dołącz do nas i wspólnie budujmy Polskę równych praw!

Dziś swój finał znalazła rządowa telenowela uznania prawnego par jednopłciowych, który z pierwotnej formy związków partnerskich stał się zaledwie statusem osoby najbliższej. Na posiedzeniu rząd przyjął ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu. Oznacza to, że wkrótce projekt ustawy trafi do Sejmu.

Ze względu na status projektu rządowego, prawdopodobnie zyska poparcie większości koalicyjnej. Po pierwszym czytaniu, projekt ustawy trafi do prac w komisjach parlamentarnych, gdzie prawdopodobnie będzie procedowany razem z projektem poselskim. 

Będziemy angażować się w prace w komisjach parlamentarnych, zabiegając o konieczne zmiany, przede wszystkim wskazując na odejście od ceremonii w USC, brak wpływu na stan cywilny, ale także konsekwencje wejścia w życie ustawy jako pogłębiającej dyskryminację tęczowych rodzin. Jeśli projekt zdobędzie poparcie Parlamentu, będzie to pierwsza w historii polskiej legislacji ustawa adresująca związki osób tej samej płci, przedstawiona do podpisu Prezydentowi RP.

Rok 2025 powoli dobiega końca.

Dzięki Waszemu wsparciu mogxxśmy przez ten czas działać dalej na rzecz praw osób LGBT+.

W nowym roku będziemy kontynuować tę pracę z dużym zaangażowaniem. Na podsumowania przyjdzie jeszcze czas, ale już teraz mówimy Wam – DZIĘKUJEMY!

Zespół KPH

Przemoc, wykluczenie, samotność, ale też strategie przetrwania i potrzeba bezpieczeństwa – te doświadczenia zbyt rzadko trafiają do oficjalnych statystyk. Kampania Przeciw Homofobii, Lambda Warszawa, Centrum Badań nad Uprzedzeniami Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Myśli Politycznej im. Gabriela Narutowicza, Uniwersytet SWPS, Wydział Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku rozpoczynają kolejną edycję badania „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce” i zapraszają osoby LGBTA mieszkające w Polsce od co najmniej 2 lat, które ukończyły 13. lat, do wypełnienia anonimowej ankiety. Badanie trwa do 28 lutego 2026 roku, a jego wyniki opublikowane zostaną w formie raportu.

Widzialność zamiast milczenia

Badanie realizowane jest od 1994 roku, średnio co cztery lata i jest jedynym w Polsce tak szerokim, cyklicznym projektem, który dokumentuje realne warunki życia osób LGBTA, czyli lesbijek, gejów, osób spod parasola biseksualności, osób transpłciowych i aseksualnych. Pokazuje, jak wygląda ich codzienność – w rodzinie, pracy, szkole, ochronie zdrowia i w kontakcie z instytucjami państwa – oraz jak zmienia się ona na tle sytuacji politycznej i społecznej.

Cykliczne badania pozwalają precyzyjnie śledzić dynamikę zmian i sprawdzać, czy poziom bezpieczeństwa oraz akceptacji osób LGBTA w Polsce realnie rośnie, czy ulega regresowi – mówi dr Mikołaj Winiewski z Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW. – Dostarczają one twardych dowodów, które są niezbędne w debacie publicznej i pozwalają obalać szkodliwe mity. Dzięki nim społeczność LGBTA przestaje być „statystycznie niewidzialna”.

Dane, które mają realną moc zmiany

Wyniki badania są jednym z najważniejszych narzędzi rzeczniczych wykorzystywanych przez organizacje działające na rzecz praw osób LGBTA.

Dane z badania „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce” są dla Kampanii Przeciw Homofobii kluczowym punktem odniesienia w dialogu z politykami, administracją i instytucjami publicznymi – podkreśla Miko Czerwiński, osoba dyrektorska KPH. – Pozwalają w sposób wiarygodny pokazywać skalę dyskryminacji i przemocy oraz formułować konkretne rekomendacje zmian prawnych i polityk publicznych.

Jak dodaje dr Winiewski, liczby są nie do zignorowania:

Argumenty oparte na emocjach łatwo pominąć. Dane statystyczne – np. wzrost liczby osób chcących zawrzeć związki partnerskie z 49% w 2012 r. do blisko 70% w 2021 r. – wymuszają reakcję decydentów i dostosowanie prawa do realiów społecznych.

Fundament działań pomocowych

Dane z badania stanowią podstawę codziennej pracy organizacji wspierających osoby LGBTA w całej Polsce. Pozwalają nie tylko opisywać skalę problemów, ale przede wszystkim lepiej rozumieć, gdzie i w jakiej formie wsparcie jest najbardziej potrzebne – czy chodzi o pomoc psychologiczną, prawną, interwencję kryzysową, działania edukacyjne czy wsparcie osób doświadczających przemocy i wykluczenia.

To jedyne w Polsce tak kompleksowe i cykliczne badanie, które pozwala nam całościowo analizować sytuację społeczną osób LGBTA – podkreśla Karolina Gierdal, osoba z Zarządu Stowarzyszenia Lambda Warszawa. – Dla organizacji pomocowych to potężne narzędzie: dzięki niemu nie działamy „na wyczucie”, ale w oparciu o realne dane. Wyniki pokazują, jakie grupy są najbardziej narażone na kryzys, gdzie bariery systemowe są najsilniejsze i jakie formy wsparcia wymagają pilnego wzmocnienia.

Jak dodaje, regularność badania pozwala reagować na zmiany społeczne niemal w czasie rzeczywistym:

Porównując kolejne edycje, widzimy, jak decyzje polityczne, narracje medialne czy wydarzenia społeczne przekładają się na zdrowie psychiczne, poczucie bezpieczeństwa i dostęp do pomocy. To wiedza, która bezpośrednio wpływa na to, jakie programy uruchamiamy, gdzie kierujemy środki i jak projektujemy działania pomocowe, by były skuteczne i dostępne.

Dzięki badaniu organizacje mogą także lepiej argumentować potrzebę finansowania usług wsparciowych, wykazywać luki w systemie ochrony zdrowia i pomocy społecznej oraz przeciwdziałać marginalizacji osób, których doświadczenia często pozostają niewidoczne w oficjalnych statystykach.

Twój głos ma znaczenie

Każda wypełniona ankieta to kolejny głos, który pomaga pokazać prawdziwe doświadczenia osób LGBTA, przeciwdziałać ich niewidzialności i domagać się zmian opartych na faktach, a nie uprzedzeniach. Badanie skierowane jest do osób LGBTA mieszkających w Polsce od co najmniej dwóch lat, które ukończyły 13. rok życia. 

Wypełnij ankietę

Więcej informacji na temat badania

Udział w badaniu jest anonimowy, a zebrane dane posłużą zarówno do działań rzeczniczych, jak i do projektowania konkretnych form wsparcia tam, gdzie są one najbardziej potrzebne.

W sytuacji, gdy prawa i bezpieczeństwo osób LGBTA w Polsce wciąż są przedmiotem sporów politycznych, rzetelne dane stają się narzędziem zmiany. To dzięki nim organizacje społeczne oraz osoby decyzyjne mogą lepiej rozumieć rzeczywistość i podejmować działania odpowiadające na realne potrzeby społeczności.

W drugiej edycji konkursu grantowego „Wspólnymi Siłami” przekazaxxśmy 70 000 zł na lokalne działania wzmacniające społeczność LGBTQ+ w całej Polsce. Osiem organizacji i grup oddolnych z różnych regionów kraju zrealizuje projekty tworzące bezpieczne przestrzenie i budujące wspólnotę.

Dziękujemy wszystkim osobom uczestniczącym w Konkursie. Decyzja o tym, kto otrzyma grant, ponownie była niezwykle trudna. Różnorodność zgłoszeń oraz ich kreatywność zaskoczyła komisję. Wiele wniosków było bardzo dobrze przemyślanych i opisanych z troską o lokalną społeczność. Trzymamy kciuki za grupy i organizacje, które tym razem nie otrzymały finansowania. Liczymy, że uda Wam się zrealizować działania z innych źródeł – Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+.

Organizacje i grupy grantobiorcze

• Fundacja CzuliMy (woj. warmińsko-mazurskie) – „Queerowa Przystań”

W ramach grantu osoby uczestniczące wezmą udział w bezpiecznych przestrzeniach dla osób transpłciowych i niebinarnych w Olsztynie – m.in. III Olsztyńskich Dniach Widoczności, cyklu warsztatów TransMOC oraz regularnych spotkaniach Queer Kawka. Projekt wzmacnia lokalną społeczność queer, przeciwdziała izolacji i buduje sieci sojusznicze.

• Queerowy Garwolin (woj. mazowieckie) – „Przestrzeń Akceptacji”

Osoby uczestniczące będą mogły wziąć udział w cyklu spotkań i warsztatów dla młodzieży LGBTQIA+ i ich bliskich w powiecie garwolińskim, obejmujących m.in. spotkania o tranzycji, warsztaty komunikacyjne i somatyczne oraz wydarzenie dla rodziców. Projekt wspiera budowanie lokalnej wspólnoty, przeciwdziałanie izolacji i wzmacnianie młodych osób queerowych.

• Stowarzyszenie Pracownia Różnorodności / Stowarzyszenie Równik (woj. kujawsko-pomorskie) – „Wielkanoc pod Tęczą”

Osoby uczestniczące wezmą udział w alternatywnych, queerowych spotkaniach wielkanocnych w Toruniu: warsztatach odporności psychicznej, wspólnym malowaniu pisanek oraz świątecznym spotkaniu z poczęstunkiem. Projekt stworzy bezpieczną, afirmującą przestrzeń dla osób, dla których okres świąteczny jest trudny, oferując wspólnotę, ciepło i queerową reinterpretację tradycji.

• Stowarzyszenie Tychy Osiedle Q (woj. śląskie) – „Kultura przez Duże Q”

Osoby uczestniczące będą mogły uczestniczyć w trzech pokazach kina queerowego oraz trzech spotkaniach autorskich połączonych z rozmową i integracją przy domowym jedzeniu. Projekt odpowiada na brak queerowej kultury w mieście i tworzy bezpieczną przestrzeń do spotkań, rozmów i wzmacniania lokalnej społeczności LGBTQ+.

• Fundacja Teraz Ulica (woj. śląskie) – „Tęcza, brokat, bal”

W ramach grantu osoby uczestniczące wezmą udział w serii wydarzeń artystycznych i edukacyjnych dla lokalnej społeczności LGBTQIA+, w tym drag show, queerowym stand-upie, pokazach shibari, warsztatach somatycznych i arteterapii oraz zajęciach vogue. Projekt wspiera integrację, samoakceptację, eksplorację ekspresji cielesnej i kreatywnej oraz promuje zdrowie seksualne, w tym możliwość darmowego testowania STI, tworząc bezpieczną i inkluzywną przestrzeń do budowania więzi.

• Tęczowe Dziki (woj. świętokrzyskie) – „Sabat Tęczowych Dzików”

Osoby uczestniczące wezmą udział w 16 spotkaniach dla młodych osób queerowych i sojuszników z Kielc i okolic, obejmujących warsztaty artystyczno-rękodzielnicze, edukacyjno-dyskusyjne, integracyjne oraz panel ekspercki z perspektywą rodziców dzieci transpłciowych. Projekt wspiera rozwój kompetencji uczestników, tworzenie bezpiecznej przestrzeni i budowanie więzi w lokalnej społeczności LGBTQ+.

• URequal (woj. podkarpackie) – „Integracja Artystyczna”

Osoby uczestniczące wezmą udział w całodniowym, kreatywnym spotkaniu integracyjnym dla pełnoletnich osób queerowych, ze szczególnym uwzględnieniem osób trans i niebinarnych, obejmującym malowanie obrazów i banerów, tworzenie kolaży, bransoletek, dekorowanie ciastek, pisanie poezji oraz strefę chill out bez narzuconego harmonogramu. Projekt tworzy bezpieczną przestrzeń do poznania się, integracji i wspólnej twórczości oraz wspiera uczestników poprzez zapewnienie binderów, gaffów i packerów.

• Życzliwy Friending (woj. pomorskie) – „Życzliwa Społeczność w Stężycy”

Osoby uczestniczące wezmą udział w weekendowych warsztatach „Friending” oraz w cyklu 6 spotkań z jogą i kumplowaniem, dedykowanych osobom LGBT+, w spektrum autyzmu i ADHD, w Stężycy i okolicy. Projekt wspiera budowanie lokalnej, wspierającej społeczności, wzmacnianie więzi międzyludzkich, integrację i zapobieganie wykluczeniu społecznemu, a także rozwój kolektywu poprzez edukację, promocję i dokumentowanie działań.

To wspaniale móc kolejny rok wspierać inicjatywy na rzecz społeczności LGBTQ+. Miło jest obserwować kontynuację działań w znanych już miejscach oraz rosnące potrzeby lokalnych społeczności. Równocześnie cieszy nas możliwość wsparcia projektów w obszarach, w których dotąd nie byliśmy obecni – Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+.

11 grudnia poznaxxśmy treść projektu ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu, a także ustawy ją wprowadzającej (patrz: Projekt ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu już dostępny – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii). Ustawa ta była prawie dwa miesiące temu prezentowana przez Ministrę Katarzynę Kotulę, Ministra Władysława Kosiniaka-Kamysza, posłankę Urszulę Pasławską oraz Przewodniczącego, a obecnie Marszałka Sejmu, Włodzimierza Czarzastego jako rezultat wielu rozmów i ponadpartyjny kompromis, mający zmienić życie wielu par w Polsce na lepsze (patrz: Już nie związki, a ustawa o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii). Finalnie na stronach Rządowego Centrum Legislacji, pojawił się wspomniany projekt, który – uwaga – stanowi autopoprawkę do rządowego projektu ustawy o związkach partnerskich. Rok temu Rząd zebrał od wielu organizacji społeczeństwa obywatelskiego i osób indywidualnych około 6 tys. opinii w ramach konsultacji publicznych (patrz: Konsultacje publiczne projektu ustawy o związkach partnerskich dobiegły końca. Zobacz wspólną opinię 14 organizacji LGBT+ – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii oraz Rekordowe konsultacje publiczne ustawy o związkach partnerskich. Ponad 5 tysięcy listów od osób z całej Polski przekazane do rządu – Kampania Przeciw Homofobii | Kampania Przeciw Homofobii), po czym przedstawił istotnie zmieniony projekt, który tym konsultacjom nie podlega. Zostawmy jednak na boku ewentualne nieprawidłowości samego procesu legislacyjnego, w tym czy możliwe jest wprowadzanie tak dalekich zmian dotyczących w zasadzie istoty samego projektu w trybie autopoprawki, a zamiast tego poszukajmy odpowiedzi na pytanie, czy umowa o wspólnym pożyciu i status osoby najbliższej w związku zbliżą Polskę do standardów europejskich? 

Brak związków partnerskich w Polsce narusze europejskie standardy praw człowieka

W ostatnich latach, Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał serię wyroków w sprawach dotyczących Polski. W grudniu 2023 r. zapadł wyrok w sprawie Przybyszewska i inni przeciwko Polsce (skarga nr 11454/17). W wyroku tym, Trybunał wskazał, iż Polska zobligowana jest do zapewniania parom osób tej samej płci prawnego uznania i ochrony, wybór konkretnego rozwiązania pozostawiając państwu. Skarżący wskazali na liczne problemy związane z ich funkcjonowaniem w Polsce, m.in. w zakresie zwolnienia od podatku i darowizn, możliwości dziedziczenia ustawowego, wspólnego rozliczania się i złożenia deklaracji podatkowej, alimentów w przypadku rozstania się, braku możliwości wspólności majątkowej, braku dostępu do świadczeń w przypadku śmierci partnera_rki czy wreszcie niedopuszczalność adopcji. 

W uzasadnieniu wyroku, Trybunał zwrócił uwagę, że brak oficjalnego uznania powoduje, iż pary osób tej samej płci nie mogą uregulować podstawowych aspektów ich życia, takich jak kwestie związane z własnością, utrzymaniem, podatkami czy dziedziczeniem (§ 114). Wskazano także, że kształtowanie tych obszarów jedynie poprzez umowę zawieraną między jednostkami jest niewystarczające, albowiem mogą one nie uwzględnić obszarów istotnych dla par pozostających w stałym i zaangażowanym związku, takich jak wzajemne prawa i obowiązki między osobami partnerskimi, wsparcie moralne i materialne, w tym obowiązki alimentacyjne i związane z dziedziczeniem (§113). ETPCz w tym wyroku podkreślił również, że mimo posiadanego przez Polskę marginesu uznania w zakresie wyboru formy prawnej, ochrona i uznanie dla par osób tej samej płci powinno być adekwatne i zapewniające konkretną, a nie iluzoryczną, ochronę praw człowieka. 

Podobnie, kolejne wyroki: Formela i inni przeciwko Polsce ze września 2024 r. (skarga nr 58828/12 i in.) czy Szypuła i inni przeciwko Polsce z lutego 2025 r. (skargi nr 78030/14, 23669/16), ilustrują w jak wielu obszarach polskie prawo nie zapewnia równości i dyskryminuje pary osób tej samej płci. Wskazać tutaj należy, oprócz wymienionych wcześniej,  chociażby brak możliwości objęcia partnerki_a ubezpieczeniem zdrowotnym czy korzystania ze świadczeń przy osobistej opiece nad chorą partnerką_em. Uznając naruszenie przez Polskę Konwencji, Trybunał wskazał na traktowanie osób partnerskich jako obcych i brak możliwości polegania na łączącej ich relacji w kontaktach z władzą sądowniczą czy administracyjną, a także na pozostawienie ich w “próżni prawnej” spowodowanej brakiem zapewnienia przez polskie władze podstawowej potrzeby uznania i ochrony par osób tej samej płci w stabilnych i zaangażowanych relacjach. 

Czy instytucja umowy o wspólnym pożyciu i status osoby najbliższej w związku realizuje wyroki ETPCz? 

W projekcie ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu wprowadzono możliwość przyjęcia przez osoby partnerskie wspólności majątkowej. Z kolei, projektowana ustawa wprowadzająca wprowadza m.in. możliwość wspólnego rozliczania się w oparciu o ustawę o PIT, zwolnienie od podatku i darowizn, możliwość ubiegania się o zasiłek opiekuńczy w przypadku osobistej opieki nad drugą stroną umowy o wspólnym pożyciu, objęcie drugiej osoby partnerskiej ubezpieczeniem zdrowotnym czy też prawo do decydowania o pochówku osoby partnerskiej. Przyjąć zatem można, że w tych obszarach instytucja umowy o wspólnym pożyciu zbliża Polskę do realizacji wyroków ETPCz. 

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę na brak przewidzianej możliwości dziedziczenia ustawowego. W projekcie założono możliwość sporządzenia testamentów na rzecz osoby partnerskiej i „dodania” ich do umowy, jak także zwolnienie od podatku od spadków i uprawnienie do zachowku, ale nie ma dziedziczenia z mocy ustawy. Obowiązek alimentacyjny na rzecz osoby partnerskiej po ustaniu umowy jest w zasadzie dobrowolny –  zależy on od konkretnej treści umowy, gdyż postanowienie w przedmiocie obowiązku alimentacyjnego na rzecz jednego lub obu partnerów_ek stanowi postanowienie dodatkowe. Finalnie, proponowana przez rząd umowa w razie zawarcia nie zmienia stanu cywilnego osoby, jednocześnie uniemożliwiając jej wejście w związek małżeński z inną osobą. 

Oczywiście nie wiemy, czy, kiedy, ani w jakiej dokładnie formie proponowana ustawa wejdzie w życie – być może na etapie prac w Parlamencie zostaną wprowadzone poprawki rozszerzające katalog praw osób partnerskich, o co będziemy zabiegać. Umowa o wspólnym pożyciu byłaby pierwszą instytucją w polskim prawodawstwie adresującą związki osób tej samej płci i dającą im minimalny pakiet uprawnień, spełniając tym samym w większości standardy ETPCz. 

W KPH jesteśmy przekonani_e, że zmiana prawna nie polega na wprowadzeniu „jakiejkolwiek” instytucji, mieszczącej się w strasburskim „marginesie uznania”, tylko o kierowanie się rzeczywistą równością i potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim rodzinom. Przy umowie o wspólnym pożyciu wciąż otwarte pozostaje pytanie: czy projektowana ustawa nie godzi w godność osób, zapewni realną (nie iluzoryczną) realizację praw, a przede wszystkim, czy instytucja osoby najbliższej zapewni parom osób tej samej płci adekwatną ochronę, o której mówił Trybunał?