Za nami rok ważnych zmian. Zapytaliśmy_łyśmy zespół KPH o ich marzenia

W tym roku stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii obchodzi swoje 25-lecie. To niezliczona liczba wizyt w Sejmie, szkoleń i warsztatów z zakresu inkluzywności czy tęczowego rodzicielstwa, ponad milion złotych przekazanych w programach grantowych, godziny rozmów, planowania i budowania widoczności osób LGBT+ w Polsce. Siła i skuteczność KPH to ludzie, którzy ją tworzą, wspierają i którzy misję stowarzyszenia traktują osobiście

Mateusz Trzaska, koordynator rzecznictwa w Kampanii Przeciw Homofobii – W działaniach KPH marzenia często stają się celami. Dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, marzę o tym, by Polska była dumna ze swoich obywateli i obywatelek. Osób LGBT+, które tu pracują i zakładają biznesy, tworzą sztukę czy działają w sąsiedztwie albo lokalnym schronisku. Nie ma jednak dumy bez faktycznego i prawnego uznania, na które cała społeczność i tysiące rodzin czekają od lat.

Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+ w KPH – Moje marzenia krążą wokół dwóch słów: widoczność i bezpieczeństwo. Marzę o Polsce, w której nikt nie musi uciekać ze swojego miasteczka tylko po to, by móc w pełni być sobą. Chciałabym też, by każda tęczowa rodzina była zabezpieczona prawnie, by rodzice nie musieli drżeć o przyszłość swoich dzieci, a każda osoba queerowa, która czuje powołanie do rodzicielstwa, czuła się w tym widziana i akceptowana. Marzę, by każdy, kto nosi w sobie to pragnienie, czuł, że jest częścią silnej społeczności i ma realne wsparcie w realizacji swoich marzeń o rodzinie.

Miłosz Przepiórkowski, specjalista ds. partnerstw strategicznych w KPH – Marzę, żeby moje małżeństwo w końcu było uznane w Polsce. Cieszę się, że ustawa o statusie osoby najbliższej idzie do przodu, chociaż wiem, że nie jest to idealne rozwiązanie.

Miko Czerwiński, osoba dyrektorska KPH – Jesteśmy coraz bliżej uznania naszych związków. To lata walki o równość i godność, które przynoszą efekty, ale nie możemy się tu zatrzymać. Jeśli z mównicy sejmowej w temacie osób LGBT+ pada słowo „dewianci”, to pokazuje, jak wiele jeszcze pracy przed nami, która jest możliwa tylko dzięki wsparciu osób indywidualnych.

To fragment artykułu opublikowanego na łamach Noizz

Czytam cały artykuł