Zapraszamy do udziału w Akademii Zaangażowanego Rodzica 2014!

Już z końcem kwietnia 2014 rusza trzecia edycja AZR.

Do udziału zapraszamy akceptujących ojców i mamy osób LGBT pragnących poszerzyć swoją wiedzę na temat orientacji psychoseksualnej i tożsamości płciowej oraz podjąć działania – również takie o charakterze publicznym – na rzecz równych praw swoich dzieci.

Warsztaty nie mają charakteru pomocy psychologicznej. 

Zobacz więcej 

Naczelnym i długofalowym celem Akademii Zaangażowanego Rodzica jest aktywizowanie rodziców osób LGB na rzecz społecznej akceptacji ich dzieci oraz wsparcie w samoorganizowaniu się w miejscach zamieszkania. Warsztaty mają na celu dostarczenie matkom i ojcom osób LGBT rzetelnej wiedzy na temat różnych aspektów homoseksualności, stworzenie im możliwości poznania innych rodziców z podobnym doświadczeniem oraz zbudowania sieci kontaktów umożliwiających późniejsze wspólne działania.

Sześć weekendowych warsztatów odbędzie się w okresie kwiecień – listopad 2014, z przerwą w okresie wakacyjnym lipiec – sierpień. Udział w warsztatach jest bezpłatny, oferujemy zwrot kosztów podróży, bezpłatne noclegi, 2 lunche oraz bar kawowy. 

Terminy i tematy zjazdów:

•26-27 kwietnia

Co coming out dziecka zmienia w naszym życiu?

•17-18 maja

Wiedza o homoseksualności – aspekty społeczne, zdrowotne i psychologiczne

•14-15 czerwca 

Warsztat antydyskryminacyjny – stereotypy, uprzedzenia, mechanizmy dyskryminacji.

•13-14 września

Wiedza o regulacjach prawnych dotyczących LGBT w Polsce i na świecie

•11-12 października

Jak godzić wiarę z miłością i szacunkiem do własnego dziecka. 

Jak prowadzić dialog z mniej akceptującym rodzicem/ członkiem rodziny ? 

•22-23 listopada

Umiejętność kontaktowania się mediami

Jeśli chcesz wziąć udział w warsztatach, odpowiedz proszę na poniższe pytania i wyślij zgłoszenia na kremin@kph.org.pl. W razie wątpliwości skontaktuj się z info@kph.org.pl lub z biurem KPH pod numerem 22 423 64 38.

O wynikach rekrutacji poinformujemy około 7 kwietnia. 

PYTANIA REKRUTACYJNE:

1. Imię i nazwisko
2. Adres mailowy
3. Kiedy dowiedziałaś się, dowiedziałeś się o orientacji lub tożsamości płciowej dziecka?
4. Prosimy opisać w kilku zdaniach, w jakiej mierze o orientacji lub tożsamości dziecka poinformowana jest rodzina oraz otoczenie. 
5. Oceń w skali 1- 10 poziom swojej akceptacji, przy czym 1 to bardzo niski a 10 bardzo wysoki poziom.
6. Jaką osobistą korzyść chciałabyś, chciałbyś wynieść z udziału w cyklu szkoleń?

Projekt realizowany jest przez KPH dzięki wsparciu Fundacji im. Róży Luxemburg.

W dniu 22 lutego 2014 r. odbyło się Walne Zgromadzenie Osób Członkowskich Kampanii Przeciw Homofobii. W biurze KPH zebrały się osoby członkowskie, aby głosować nad zmianami w statucie organizacji oraz wybrać władze na kolejną dwuletnią kadencję.

Zmiany w dotychczasowym statucie oraz nowy plan strategiczny na lata 2014-2017, na którym od kilku miesięcy trwają prace porządkują i systematyzują działania organizacji, skupiając się jednocześnie na pięciu priorytetowych obszarach merytorycznych: bezpieczeństwie osób LGBT, życiu rodzinnym, sytuacji młodzieży LGBT w systemie edukacji formalnej, ochronie zdrowia oraz budowie poparcia społecznego dla praw osób LGBT. Nowe zapisy statutowe gwarantują ponadto demokratyczność i przejrzystość procesów decyzyjnych w KPH.

Wybrany został zarząd Kampanii Przeciw Homofobii na kolejną kadencję w składzie: Agata Chaber – Prezes Zarządu, Mirosława Makuchowska – Wiceprezeska, Vyacheslav Melnyk – Sekretarz Zarządu oraz Zofia Jabłońska, Katarzyna Remin i Magdalena Świder – Członkinie Zarządu. ‘Cieszy nas obecność w składzie zarządu zarówno osób z bardzo dużym doświadczeniem w aktywizmie i pracy organizacji, jak i osób nowych – z otwartą głową i śmiałymi pomysłami. Podobnie jak w zeszłej kadencji w zarządzie zasiadają osoby o różnych orientacjach seksualnych i tożsamościach płciowych – to dla nas bardzo ważne, aby różne punkty widzenia były reprezentowane – różnorodność jest wartością, która pozwala tworzyć nową jakość działania .’ – komentuje Agata Chaber.

Nowe organy: Zarząd, Komisja Rewizyjna oraz Sąd Dyscyplinarny będą pełnić swoje funkcje przez okres dwuletniej kadencji.

Absolwenci i absolwentki Akademii Zaangażowanego Rodzica wystosowali list z apelem do Premiera Tuska. 

My, niezrzeszona grupa rodziców osób LGBTQ przyjechaliśmy dzisiaj do Warszawy z odległych zakątków Polski aby wręczyć list do Premiera Rządu Polskiego Donalda Tuska. Dotyczy on niespełnionej dotąd obietnicy wyborczej Platformy Obywatelskiej wprowadzenia w życie ustawy o związkach partnerskich oraz ochrony przed przestępstwami z nienawiści.

Zobacz treść listu tutaj. 

Warszawa 19.02.2014

Panie Premierze,

Jesteśmy grupą rodziców niezrzeszoną w żadnych organizacjach działających na rzecz osób LGBTQ. Na co dzień borykamy się z trudną rzeczywistością, w której przyszło żyć naszym dzieciom i nam, ich rodzinom. Lękamy się o ich bezpieczeństwo i przyszłość, a godność naszych dzieci, poczucie własnej wartości, wiara we własne siły są ciągle wystawiane na próbę i nieustanną ocenę. Nasz katolicki kraj odrzuca je a prawo nie chroni. Miłym zaskoczeniem dla nas były słowa papieża Franciszka na temat osób homoseksualnych: ”Jeśli ktoś jest homoseksualistą, a poszukuje Pana Boga, kimże ja jestem, aby go oceniać?”. Tak, ocena naszych dzieci jest nieustająca, ciągła i zazwyczaj negatywna. Każdego dnia trzeba budować mur odporności zwany miłością. Zrozumienie własnych, często nie uświadomionych lęków, to ich codzienność. Życie w kraju, gdzie homofobiczne nastawienie narzucane jest przez Kościół i akceptowane przez organa państwowe powoduje nieustającą czujność naszych dzieci. Przy ogromnej, naturalnej potrzebie człowieka do bycia sobą, takim, jakim się jest, powoduje nieustająca samocenzurę i w rezultacie niemożność bycia sobą. To ciągła kontrola, by nie zdradzić się ze swoją orientacją seksualną i tożsamością płciową. Tylko tyle i aż tyle.

Mimo tak wielu zewnętrznych trudności niektóre z naszych dzieci podejmują ryzyko wyrażania swojej prawdziwej tożsamości. Mają nasz olbrzymi szacunek za odwagę bycia sobą,w naszym ,niestety homofobicznym kraju.

Słowa papieża, by „nie oceniać” może zawędrują pod strzechy wszystkich polskich domów.

Co jednak może dać naszym dzieciom demokratyczne, konstytucyjnie świeckie państwo , którym jest Polska? Co może zrobić rząd dla naszych dzieci? 

Zanim odpowiemy na te pytania, chcielibyśmy zwrócić uwagę na grupę dzieci nieakceptowanych w swoich domach rodzinnych i wśród najbliższych z powodu swojej orientacji seksualnej i tożsamości płciowej. To tworzy dramatyczne relacje i prowadzi do zachowań, które kończą się wyrzuceniem dziecka z domu lub nawet targnięciem na własne życie. To jest najbardziej zatrważające! Statystyki dotyczące prób samobójczych wśród osób homoseksualnych są bardzo wysokie w porównaniu z grupą ich heteroseksualnych rówieśników. Z własnych obserwacji, ale i badań prowadzonych przez Kampanię Przeciw Homofobii, możemy napisać, że dziecko wpada w depresję, gdy doświadcza przejawów tzw.”mowy nienawiści”, a sprawcom uchodzi to bezkarnie.

 

W polskich szkołach homoseksualność i tożsamość płciowa to tematy tabu, a przemoc fizyczna i psychiczna motywowana homofobią są dozwolone. Często też osoby LGBTQ pozostawiane są samym sobie, bo szkoła nie jest przygotowana i chętna do udzielenia im pomocy. Podręczniki i nauczyciele milczą na ich temat. 

Właśnie dlatego uważamy, że należy kształtować świadomość młodych obywateli przez wprowadzenie do szkół wychowania seksualnego, gdzie na temat homoseksualności i tożsamości płciowej uczniowie spotkaliby się z rzetelną wiedzą, a nauczyciel nie bałby się na ten temat mówić. Potrzebujemy zrozumienia i akceptacji naszych dzieci przez realne, jakościowe zmiany w szkolnictwie. By w szkole mogli działać odważni nauczyciele potrzebujemy odważnych polityków…

Co może zrobić odważny polityk? Na pewno może wpływać na kontynuowanie wszelkich prac legislacyjnych w sprawie ustawy o związkach partnerskich. Nasze dzieci , które są w związkach jednopłciowych nie mają podstawowych praw, takich jak np: objęcie partera/partnerki wspólnym ubezpieczeniem zdrowotnym, prawo do odmowy zeznań, dziedziczenie po partnerze/partnerce, dostęp do informacji o zdrowiu nieprzytomnego partnera/partnerki. Inne kraje Europy posiadają już odpowiednie regulacje prawne. Chcemy, żeby jeszcze w tej kadencji Sejmu doprowadzono do czytania projektu ustawy o związkach partnerskich. Pańska partia, Panie Premierze miała wprowadzić tę ustawę w życie- taka była obietnica wyborcza. Wierzymy, że tak się stanie.

  Nasze dzieci nie wybrały sobie swojej orientacji seksualnej, zrobiła to za nie biologia, niezrozumienie i nieuznawanie tego prostego faktu powoduje pozbawianie ich praw dostępnych ich heteroseksualnym rówieśnikom i wyrzuca je poza nawias społeczeństwa.

Chcielibyśmy, aby odważni politycy pracowali nad ustawą o tzw. mowie nienawiści, tak ,aby orientacja seksualna i tożsamość płciowa znalazły się w katalogu przesłanek objętych ochroną przed mową i przestępstwami z nienawiści. Projekty tej ustawy trafiły do prac w komisji kodyfikacyjnej w Sejmie w marcu 2013 roku i od tego czasu komisja ani razu nie zebrała się w celu dalszego procedowania. Oczekujemy przyśpieszenia prac sejmowych.

Dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu naszych dzieci mówimy STOP!! 

Mówimy STOP przestępstwom na tle orientacji seksualnej i tożsamości płciowej! 

Nie godzimy się na to!

Zmiany , o których piszemy, są koniecznością, która wcześniej ,czy później nastąpi. Chcemy, by nastąpiły one wcześniej, niż później, bo chcemy szczęścia, bezpieczeństwa i szacunku dla naszych dzieci jak najszybciej. Dobrze jest mieć marzenia, a my, rodzice osób LGBTQ mamy takie zwyczajne marzenia, żeby nasze dzieci mogły być po prostu sobą w Polsce. 

Nasza miłość do naszych dzieci, idąc za słowami Jana Pawła II : „nie jest nam dana, ale zadana do uprawiania”. To zadanie stanowi dla nas wyzwanie najwyższej próby. 

Więc działamy!

Każda litera skrótu LGBTQ, to wiele historii ludzkich. 

Z szacunku dla nich ten list powstał i zostanie udostępniony we wszystkich możliwych mediach, które zechcą go opublikować.

Rodzice osób LGBTQ

W dniach 22-23 lutego 2014 roku w siedzibie Kampanii Przeciw Homofobii odbędzie się Walne Zgromadzenie Osób Członkowskich. Osoby uprawnione do czynnego udziału w Walnym zostały powiadomione drogą mailową.

Kampania Przeciw Homofobii ma przyjemność wzięcia udziału w projekcie partnerskim Grundtviga, zatytuowanym: Queer Pathways into Diversity (QuPiD): ‘being different’ as a key factor in LGBT*Q European Adult Education.

Celem projektu jest wzmacnianie edukacji dorosłych LGBT*Q, jako środek w zwalczaniu homofobicznych tendencji i polityk oraz przemocy, jak również zapewnienie inkluzywności dla zmarginalizowanych grup i wsparcie społeczeństwa obywatelskiego. QuPiD jest projektem międzynarodowym, partnerzy KPH to Verein Niedersaechsischer Bildungsinitiativene.V. (VNB), Stiftung Akademie Waldschloesschen [DE], Gay Older Brothers & Sisters (GOBS) [GB], Lithuanian Gay League (LGL) [LT] i Malta Gay Right Movement (MGRM) [MT].

Podczas trwania projektu (08.2013-07.2015) zorganizowanych zostanie kilka spotkań, podczas których partnerzy przedstawią analizę sytuacji w swoim regionie i we własnej organizacji. Metody, techniki pracy oraz dobre praktyki działań edukacyjnych zostaną zebrane, a następnie umieszczone w finalnym produkcie projektu – stronie internetowej: www.qupid.eu.

W ramach projektu planowane jest również przeprowadzenie badania jakościowego i ilościowego, stworzenie e-broszury.Tematy omawiane w kontekście edukacji dorosłych, będą się skupiać na pomocy psychologicznej, kwestiach prawnych, kwestiach osób transpłciowych, biseksualnych i interseksualnych, i wiele innych.

Drugie spotkanie projektowe będzie miało miejsce w Warszawie między 23 a 26 lutego 2014r.

Tytuł spotkania to „L – G – B – T* – Q: together, side by side or against?”

Koordynatorką Projektu QuPiD jest Magdalena Świder (mswider@kph.org.pl)

Jeśli dostaliście już wszystkie PITy i chcecie w prosty sposób rozliczyć się fiscusem, a przy okazji zrobic dobry uczynek – zapraszym na naszą stronę – znajdziecie tam opis działań, na które przeznaczamy otrzymany 1%, a także link do super-przyjaznego progamu, który opmoże Wam rozliczyć PITa.

Dla osób niewtajemniczonych przypominamy, że Kampania Przeciw Homofobii posiada status organizacji pożytku publicznego. Oznacza to, że w rozlcizeniu rocznym możecie podarować nam 1% swojego podatku, który w innym wypadku trafi do kasy państwa. W 2012 roku otrzymaliśmy od Was prawie 60.000 złotych, w 2013 – już ponad 80.000!

W 2012 roku zgromadzone w tej sposób środki przeznaczyliśmy między innymi na rozwój magazynu Replika, Akademię Zaangażowanego Rodzica oraz kampanię skierowaną do młodzieży 'Spoko, ja też!’. 

http://www.1procent.kph.org.pl/

W najbliższy wtorek, 4 lutego, odbędzie się w Europarlamencie głosowanie nad przyjęciem raportu Ulrike Lunacek i rezolucji wzywającej Komisję Europejską do przyjęcia strategii UE w zakresie równouprawnienia osób LGBT. Podobne plany działania na rzecz równości od wielu lat funkcjonują w UE w różnych obszarach, m.in. Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010 – 2015” czy „Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010 – 2020″.

Czytaj więcej + Fakty i Mity Raportu Lunacek

Raport Ulrike Lunacek jest odpowiedzią na ogromny problem dyskryminacji i przemocy wobec osób LGBT. Badanie Agencji Praw Podstawowych przeprowadzone w 2013 r. pokazało, że połowa osób LGBT mieszkających na terenie Unii Europejskiej doświadcza dyskryminacji i przemocy motywowanej homofobią i transfobią. Strategia na rzecz równości osób LGBT jest koniecznym narzędziem do walki z tym problemem.

W związku z tym wydarzeniem środowiska antyrównościowe i ekstremistyczne organizują w Warszawie „Protest w obronie dzieci”. Ma być on wyrazem sprzeciwu wobec przyjęcia raportu Lunacek i proponowanej rezolucji w sprawie unijnego harmonogramu działań przeciwko homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową.

Taktyką jaką przyjęły te środowiska jest świadoma i celowa dezinformacja oraz przeinaczanie faktów, tak aby podsycać homofobiczne i transfobiczne uprzedzenia i lęki. Prowadzi to nie tylko do wprowadzania w błąd opinii publicznej w ważnych społecznie kwestiach, ale podsyca również nienawiść wobec osób LGBT.

Kampania Przeciw Homofobii chce wyrazić swój sprzeciw wobec agresywnej polityki prawicowych środowisk ekstremistycznych, której działania są nie tylko nieetyczne, ale społecznie szkodliwe, potęgują bowiem postawy nietolerancji, przez co prowadzą do wykluczania i marginalizowana całych grup społecznych. 

Apelujemy jednocześnie do mediów o dbałość w kształtowaniu merytorycznej i opartej na faktach debaty publicznej, w której informacje są poddawane rzetelnej i obiektywnej weryfikacji dziennikarskiej.

W związku z dużą ilością nieprawdziwych informacji na temat wspomnianego wyżej raportu Lunacek i rezolucji w sprawie unijnego harmonogramu działań przeciwko homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową załączamy tabele Mitów i Faktów, które pomogą w weryfikacji informacji na ten temat.

 

FAKTY I MITY

Dotyczące projektu rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie unijnego harmonogramu działań przeciwko

homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową (2013/2183(INI))

Oryginalny dokument: http://www.lgbt-ep.eu/parliamentary-work/lunacek-faq/ Tłumaczenie KPH
Mit	Fakt
Raport nie bierze pod uwagę zasady pomocniczości Unii Europejskiego względem państw członkowskich.	Raport bierze pod uwagę zasadę pomocniczości. Paragraf 5 raportu stanowi, że Plan ‘musi respektować kompetencje Unii Europejskiej, jej agencji i Państw Członkowskich’
Raport daje specjalne przywileje osobom LGBT i tym samym podważa uniwersalizm praw człowieka.	Raport nie wspomina o żadnym specjalnych prawach. Sugeruje jedynie, aby zapewnić osobom LGBT pełnię korzystania z praw podstawowych. Na przykład zaleca zagwarantowanie, aby Dyrektywa 2000/78 o równym traktowaniu w zatrudnieniu i miejscu pracy była stosowana także do gejów i lesbijek, tak aby osoby homoseksualne nie były zwalniane z pracy ze względu na swoją cechę jaką jest orientacja seksualna.
Raport promuje ‘ideologię gender’, według której ludzie mogą wybierać swoją płeć.	Raport nie promuje ‘ideologii gender’. Raport mówi o tożsamości płciowej która jest cechuje każdego człowieka, tak jak np. wiek, etniczność czy orientacja seksualna. Osoby transpłciowe napotykają na specyficzne problemy (na przykład są uważane za psychicznie chore), do których odniesiono się w raporcie.
Raport spowoduje, że osoby niezgadzające się na równouprawnienie osób LGBT nie będą mogły wyrażać swoich opinii.	Nie, raport nie wpłynie na swobodę wypowiedzi. Autorzy raportu zwracają się natomiast do Komisji, aby Decyzja Ramowa w sprawie zwalczania rasizmu i ksenofobii została zrewidowana w taki sposób umożliwiający karanie za podżeganie do nienawiści lub przemocy wobec osób LGBT.
Raport wymusza na państwach członkowskich, aby w szkołach uczono o kwestiach homoseksualności.	Raport nie wymusza na państwach członkowskich nauczania w szkołach o kwestiach homoseksualności. Raport zawiera jedynie niewiążącą propozycję ułatwień w wymianie dobrych praktyk w dziedzinie edukacji między państwami członkowskimi, za pomocą tzw. Otwartej Metody Koordynacji
Raport zmusi państwa członkowskie do wprowadzenia małżeństw jednopłciowych, a także adopcji, in-vitro, wspomaganego zapłodnienia i surogacji dla par jednopłciowych.	Raport nie zawiera takich treści. Traktaty UE jasno stanowią, że Unia Europejska nie może ingerować w krajowe prawo rodzinne. Raport proponuje jedynie zagwarantowanie, aby małżeństwa i związki partnerskie, które już istnieją nie stawały się nieważne po przekroczeniu granicy innego kraju, zostawiając rodziny, w tym dzieci w prawnej próżni.
Raport zapewni pieniądze ILGA-Europe i innym organizacjom LGBT.	Raport nie odnosi się w swojej treści do pieniędzy ani finansowania.
Raport został napisany przez ‘lobby homoseksualne’ i promuje ‘gejowską agendę’.	Raport został napisany przez wybranych w powszechnych wyborach europosłów i europosłanki z pięciu różnych grup politycznych. Uzyskał przytłaczające poparcie w komitecie (40 głosów za, 2 głosy przeciw i 6 wstrzymujących się) ze strony następujących grup w Parlamencie: S&D, ALDE, Greens/EFA i GUE/NGL.
Dzieci zostaną poddane ‘propagandzie homoseksualnej’.	Nie istnieje coś takiego jak ‘homoseksualna propaganda’. To co promuje raport, to zasada, że osoby LGBT zasługują na równość i szacunek.
Raport tworzy mechanizm ‘veto’ dla społeczności LGBT, który będzie skuteczny w całej Unii Europejskiej.	Nie istnieje taki mechanizm. Wprowadzenie go nie byłoby możliwe w obowiązującym w UE systemie prawnym.

Zapraszamy do udziału w Badaniu rynku i środowiska pracy osób LGBT w Polsce, które jest pierwszym kompleksowym badaniem sytuacji osób LGBT w miejscu zatrudnienia, a także pozwoli poznać preferencje i powody wyboru poszczególnych marek przez osoby homo-, biseksualne oraz transpłciowe.

Celem badania jest analiza zachowań konsumenckich i warunki pracy w kontekście orientacji seksualnej osób LGBT. 

Ankieta jest dostępna do 31 marca 2014 r pod adresem: http://ankieta.lgbt.biz.pl

Wyniki badania będą opublikowane w trakcie organizowanej przez Fundację LGBT Business Forum konferencji w trakcie Tygodnia Równości w czerwcu 2014 roku.

Kampania Przeciw Homofobii poszukuje par jednopłciowych (obywatele i obywatelki Polski), które zawarły małżeństwo lub związek partnerski zagranicą i są zainteresowane rozpoczęciem litygacji strategicznej dotyczącej nierównego statusu par różno- i jednopłciowych w Polsce.

Co to jest litygacja strategiczna?

Litygacja strategiczna to szczególnego rodzaju działania prawne prowadzone w interesie publicznym z zamiarem uzyskania jak największego rozgłosu i wpływu na rozstrzygnięcie ważnej społecznej kwestii. Oznacza wszczynanie lub przystępowanie do toczącego się postępowania, zwykle przed sądem, w celu kształtowania systemu prawnego poprzez precedensowy charakter rozstrzygnięcia sądu w takim postępowaniu, zmianę prawa lub istotną zmianę praktyki stosowania prawa.

Nierówny status prawny par różno- i jednopłciowych w Polsce

Polskie prawodawstwo nie przewiduje możliwości zawierania rejestrowanych związków między osobami tej samej płci, rozwiązanie takie możliwe jest tylko dla osób różnych płci. Takie ograniczenie jest dyskryminacją ze względu na orientację seksualną. Organizacje LGBT, w tym KPH, dążą do zmiany tego stanu rzeczy i zrównania praw różno i jednopłciowych poprzez przyjęcie odpowiednich rozwiązań prawnych.

Opis sprawy do litygacji

Związki jednopłciowe obywateli i obywatelek Polskich zawarte za granicą nie są uznawane przez polskie prawo. Ustawa o aktach stanu cywilnego umożliwia jednak wpis tzw. ‘przypisku’, który informuje o zdarzeniu stwierdzonym zagranicznym aktem stanu cywilnego. Nie jest jednak doprecyzowane, w jakich okolicznościach może nastąpić wpis ‘przypisku’. W praktyce urzędy i sądy odmawiają wpisania faktu zawarcia związku z osobą tej samej płci zagranicą. KPH zakłada wniesienie 4-6 spraw par osób jednej płci (przy czym przynajmniej 2 pary mężczyzn i 2 pary kobiet) jednocześnie do różnych urzędów w kraju. W dniu 14 lutego 2014 r., pary wezmą udział w konferencji prasowej zorganizowanej przez KPH, gdzie wraz z prawnikami i prawniczkami KPH opowiedzą o powodach i motywacji złożenia wniosku do USC.

Główne cele 

• podniesienie dyskusji publicznej wokół kwestii nieuznawania przez Polskę związków partnerskich zwartych zagranicą,
• w dłuższej perspektywie  czasu otworzenie drogi do litygacji międzynarodowej – wniesienia sprawy przeciwko Polsce do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Procedura 

Osoba zainteresowana będzie musiała uzyskać odpis zagranicznego aktu stanu cywilnego. Odpis zostanie przetłumaczony na język polski. Grupa prawna KPH sporządzi na podstawie przetłumaczonego dokumentu wniosek do Kierownika USC właściwego dla miejsca zamieszkania osoby wnioskującej – osoba wnioskująca podpisuje pismo  i dostarcza do USC. Jako adres do korespondencji zostanie wskazany adres KPH. KPH będzie odbierać dokumenty, o czym będzie informować osoby biorące udział w postępowaniu mailowo. Najprawdopodobniej Kierownicy USC odmówią wpisów, co stwierdzą decyzją. Od decyzji będzie można złożyć odwołanie do Wojewody – prawniczki_cy KPH sporządzą treść pisma, które zostanie podpisane przez osoby wnoszące – w zależności od sytuacji wysłane zostanie przez KPH lub osoby wnoszące. Postępowanie przed Wojewodą będzie trwać kilka miesięcy. W razie utrzymania w mocy decyzji Kierownika przez Wojewodę – wniesiemy sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.  Postępowanie przed tą instancją potrwa około pół roku. Odwołanie od wyroku I instancji zostanie złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Złożenie skargi kasacyjnej wyczerpuje tok instancji krajowych. W postępowaniu przed WSA i NSA KPH będzie korzystało z pomocy zewnętrznej Kancelarii Prawnej. Jeśli będzie taka możliwość – osoby biorące udział w postępowaniu upoważnią zewnętrzną_ego prawniczkę_ka do reprezentacji w Sądach.  Jeśli wyrok NSA będzie niezadowalający – KPH wraz z kancelarią złożą sprawę w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strassburgu. Osoby uczestniczące w postępowaniu nie będą musiały osobiście stawiać się w Sądach. Jeśli Sąd wezwie na rozprawę – będzie to miało miejsce maksymalnie jeden raz.  Osoby uczestniczące w postępowaniu będą proszone o wypowiedzi do mediów oraz upublicznienie swoich danych osobowych (imienia i nazwiska) oraz wizerunków w tym celu. 

Czas trwania [orientacyjnie]

Postępowanie przed USC i Wojewodą – do pół roku

Postępowanie sądowo administracyjne – do półtora roku. Jeśli wróci do I instancji – do 3 lat

Postępowanie przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka – do 5-7 lat

Razem: do 8-10 lat. 

 
Koszty 

Koszty postępowania związane z procedurą administracyjną i Sądową poniesie oraz koszty podróży przy obowiązkowej obecności na posiedzeniach przed sądami wszystkich instancji oraz stawiennictwo 1 osoby przed ETPCz w całości pokrywa KPH. 

Osoby zainteresowane prosimy o kontakt na adres: zjablonska@kph.org.pl

W tytule maila proszę wpisać „litygacja”.

Litygacja strategiczna to szczególnego rodzaju działania prawne prowadzone w interesie publicznym z zamiarem uzyskania jak największego rozgłosu, efektu erga omnes, wpływu na rozstrzygnięcie ważnej kwestii społecznej. Oznacza wszczynanie lub przystępowanie do toczącego się postępowania, zwykle przed sądem, w celu kształtowania systemu prawnego poprzez precedensowy charakter rozstrzygnięcia sądu w takim postępowaniu, zmianę prawa lub istotną zmianę praktyki stosowania prawa.

W nocy z soboty na niedzielę 4-5 stycznia 2014 dwóch mężczyzn pobiło studenta w centrum Szczecina. Mężczyzna zmarł w wyniku poniesionych obrażeń. Wiadomo, że zabity chłopak był gejem, a w noc śmierci bawił się w klubie LGBT “Skandal”. Policja i prokuratura biorą pod uwagę homofobiczny motyw przestępstwa.

Kampania Przeciw Homofobii składa najszczersze wyrazy współczucia rodzinie oraz wszystkim bliskim zmarłego. Życzymy sił w zniesieniu bólu, z powodu tak tragicznego i niezrozumiałego wydarzenia. Jednocześnie jesteśmy przekonani, że w żalu łączy się z Państwem cała polska społeczność osób LGBT. Społeczność, która teraz bardziej niż wcześniej odczuwa lęk i zagrożenie z powodu rozprzestrzeniania się homofobicznej przemocy.

Jednocześnie apelujemy do organów ścigania o nie bagatelizowanie potencjalnego homofobicznego motywu  sprawców. Jak wynika z badań, ofiarą homofobicznej przemocy fizycznej pada prawie 12% osób LGB. Ile osób w wyniku takiej przemocy ponosi śmierć – tego nie wiadomo. Motywacja homofobiczna rzadko stanowi bowiem przedmiot badania organów ścigania.

Od wielu lat organizacje działające na rzecz osób LGBT postulują zmiany w Kodeksie karnym, które ułatwiłyby pracę policji i prokuratury podczas badania przestępstw z nienawiści na tle homofobicznym i transfobicznym. Zmiany takie dotychczas nie zostały wprowadzone.

Śmierć 21-latka w Szczecinie może okazać się tragicznym przejawem wieloletnich zaniechań w uznaniu szczególnej naganności homofobicznej agresji oraz adekwatnym ściganiu i karaniu sprawców. Od lat problem ten jest ignorowany i bagatelizowany, a osoby pokrzywdzone nie mogą liczyć na adekwatne potraktowanie ich sprawy, zarówno z powodu braku odpowiednich przepisów jak i z powodu ignorancji śledczych i niewłaściwych procedur.   

Zwracamy się z apelem do Szczecińskiej Policji oraz prokuratury prowadzącej śledztwo o szczególnie wnikliwe zbadanie ewentualnej homofobicznej motywacji przestępstwa oraz traktowanie z wrażliwością i wyczuciem rodziny zmarłego, a także przedstawicieli i przedstawicielek społeczności osób LGBT w Szczecinie, którzy czują się osobiście dotknięci 

tą tragedią. 

Do dnia 7 stycznia 2014 biuro nieczynne. Za utrudnienia przepraszamy. 

Kampania Przeciw Homofobii złożyła skargę do Komisji Etyki Poselskiej na posła Stanisława Piętę. Treść skargi znajduje się tutaj.

Sz. P. Jerzy Stefaniuk

Przewodniczący Komisji Etyki Poselskiej

Sejm Rzeczpospolitej Polskiej

ul. Wiejska 4/6/8

00-902 Warszawa

Szanowny Panie,

W imieniu Kampanii Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz przeciwdziałania dyskryminacji i przemocy ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, wyrażam oburzenie skandaliczną i karygodną wypowiedzią posła Stanisława Pięty opublikowaną w dn. 21 grudnia 2013 roku w serwisie społecznościowym Twitter. Poseł Pięta skomentował wprowadzenie kary dożywocia za konsensualne stosunki osób tej samej płci słowami: „Niby dzicy ludzie, a wiedzą, że nie należy obrażać praw natury. Byle tylko skazanych nie trzymali w celach wieloosobowych ;)”. 

Wypowiedź posła Pięty jest gorszącym przejawem głębokich uprzedzeń na tle pochodzenia etnicznego oraz orientacji seksualnej, pochwałą nieludzkiego traktowania sprzecznego z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka oraz wyrazem zarówno homofobicznej jak i rasistowskiej nienawiści. Stoi ona w oczywistej sprzeczności z art. 6 zasad etyki poselskiej, która mówi o powinności posła do zachowywania się z szacunkiem dla godności innych osób oraz dbałością o dobre imię Sejmu. Swoimi słowami poseł Pięta zdeptał konstytucyjną zasadę równego traktowania i wykazał brak wrażliwości dla tragedii, jaką jest nieludzkie ograniczenie wolności obywateli innego kraju oraz ich prawa do decydowania o swoim życiu prywatnym, osobistym i rodzinnym. 

Apeluję o wyciągnięcie konsekwencji wobec posła Stanisława Pięty. Wypowiedziom rasistowskim i promującym łamanie praw człowieka, tym bardziej legitymizowanym autorytetem poselskim, nie wolno pobłażać.

Z poważaniem,

Agata Chaber

Prezes Zarządu

3 grudnia 2013 r Trzeci Program Polskiego radia zorganizował na swojej stronie sondaż pt. „Czy w Polsce mamy dyktaturę mniejszości seksualnych?”. KPH wysyła do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji skargę w tej sprawie.

Skarga do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

W imieniu Kampanii Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz zażegnania przemocy i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową informuję, że z oburzeniem i niepokojem o jakość przekazu oferowaną przez publiczne radio przyjmujemy zamieszczoną w dn. 3.12.2013 roku na stronie http://www.polskieradio.pl/9/302/Artykul/993818,Czy-w-Polsce-mamy-dyktature-mniejszosci-seksualnych  sondę publiczną dotyczącą petycji przeciw tzw. „dyktaturze mniejszości seksualnych”.

Słowo dyktatura rozumiane jest najczęściej jako totalitarna, autorytarna forma rządzenia. Rażące jest jego zastosowanie w zestawieniu z jakąkolwiek mniejszością, w tym mniejszością seksualną, gdyż od wieków w dyktaturach to właśnie mniejszości i grupy marginalizowane były najbardziej prześladowane. Rozumiemy kontekst w jakim opublikowana została ww. sonda (akcja wysyłania do Marszałkini Sejmu petycji pt. ”Stop dyktaturze mniejszości seksualnych”), jednak uważamy że organizowanie debaty w radiu publicznym, która polega na bezrefleksyjnym  powielaniu zlepków słownych takich jak np. „dyktatura mniejszości” przyczynia się tylko i wyłącznie do polaryzacji poglądów i utrwala nienawistne postawy  wobec osób LGBT.  Debata ta mogłaby być utrzymana na wysokim poziomie merytorycznym, gdyby sonda badała poparcie dla nowelizacji ustawy antydyskryminacyjnej, której wyżej wspomniana akcja protestacyjna dotyczy.

Niedopuszczalne naszym zdaniem jest bezrefleksyjne powielanie nienawistnego dyskursu  na antenie i na łamach strony internetowej publicznej stacji radiowej. Podobnie jak niedopuszczalne byłoby publikowanie sondy zatytułowanej „Czy w Polsce mamy dyktaturę Żydów?”. Fakt, że pewne wyrażenia funkcjonują w debacie społecznej nie oznacza, iż należy je legitymizować autorytetem Polskiego Radia i Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Leży to w sprzeczności z art. 18 ustawy z  29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji, który mówi iż “audycje lub inne przekazy nie mogą propagować działań sprzecznych z prawem, z polską racją stanu oraz postaw i poglądów sprzecznych z moralnością i dobrem społecznym, w szczególności nie mogą zawierać treści nawołujących do nienawiści lub dyskryminujących ze względu na rasę, niepełnosprawność, płeć, wyznanie lub narodowość. Publikowanie i propagowanie takiego dyskursu prowadzi do narastania niechęci społecznej i nienawiści wobec osób LGBT.

W związku z obowiązującymi Krajową Radę Radiofonii i Telewizji zasadami prymatu interesu publicznego, rzetelności i odpowiedzialności określonymi w ww. ustawie nawołujemy do pociągnięcia nadawcy audycji do odpowiedzialności na podstawie jej art. 53.

Z poważaniem,

Agata Chaber

Prezes Zarządu

Komitet przeciwko Torturom zapoznał się z okresowym (co cztery lata) sprawozdaniem polskiego rządu dotyczącym przestrzegania konwencji w sprawie zakazu tortur i przesłuchał rządowych przedstawicieli. Komitet wzywa Polskę do zapewnienia ochrony prawa karnego przed przestępstwami z nienawiści wobec mniejszości seksualnych, osób transpłciowych, a także popełnianymi ze względu na niepełnosprawność i wiek ofiary.

Zakończył się siódmy cykl sprawozdawczy dotyczący przestrzegania przez Polskę konwencji w sprawie zakazu tortur. Komitet po przesłuchaniu rządowych przedstawicieli, zapoznaniu się ze sprawozdaniem strony Polskiej oraz alternatywnymi raportami przedstawionymi przez Amnesty International oraz Helsińską Fundację Praw Człowieka wydał uwagi końcowe.

Wśród zaleceń znalazło się m.in.:

„…The Committee notes the adoption of the Equal Treatment Act in 2010 and the provisions of the Penal Code prohibiting hate crimes (arts 119, 256 and 257), but considers that neither the Act nor the Penal Code provide adequate and specific protection against discrimination based on sexual orientation, disability or age…”

„…The Committee recommends that the State party incorporate in its Penal Code offences to punish hate crimes as acts of discrimination and violence based on sexual orientation, disability, or age…”

W związku z rekomendacjami Komitetu, KPH zwróciło się do Ministerstwa Sprawiedliwości z pytaniem rekomendacje Komitetu wpłyną na opinie rządu dotyczące propozycji projektów ustaw uwzględniających homofobię i transfobię jako motywacji przestępstwa z nienawiści.

Dnia 1 grudnia obchodzony jest Światowy Dzień AIDS. Kampania Przeciw Homofobii wyraża swoje poparcie dla Europejskiego tygodnia badania na obecność wirusa HIV który poprzedza Światowy Dzień AIDS (22-29 listopada 2013).

KPH wspiera inicjatywę, która zachęca ludzi w całej Europie do zrobienia badania, które pozwala dowiedzieć się o swoim statusie serologicznym. Wiedza o zakażeniu HIV jest niezbędna, aby rozpocząć leczenie i uzyskać wsparcie oraz niezbędną pomoc. Polepsza to jakość życia osób zakażonych oraz wpływa na jego długość.

Więcej…
Zbyt wiele osób nadal nie robi testu na HIV z obawy przed uprzedzeniami, stygmatyzacją i dyskryminacją osób żyjących z HIV i chorych na AIDS. Osoby seropozytywne są narażone na nierówne traktowanie w dostępie do opieki zdrowotnej, społecznej,  zatrudnienia czy mieszkalnictwa. Są odrzucane przez swoich najbliższych.

W niektórych przypadkach mogą one zostać wyrzucone z domu przez własne rodziny, pozostawione przez swoich partnerów i paść ofiarą przemocy fizycznej. Osoby LGBTI, które są nosicielami wirusa HIV, często doświadczają podwójnego wykluczenia, również wśród swoich znajomych LGBT.

Kampania Przeciw Homofobii ponawia apel do rządu o zintensyfikowanie działań na rzecz zwalczania dyskryminacji i stygmatyzacji osób zakażonych HIV. Stereotypy i uprzedzenia są głównymi barierami w prowadzaniu skutecznej profilaktyki HIV oraz poprawy jakości życia osób seropozytywnych.