Szanowni Państwo,
w imieniu Kampanii Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz równouprawnienia osób homo- i biseksualnych oraz transpłciowych, pragnę zaapelować o przyjęcie projektu ustawy o uzgodnieniu płci, druk numer 1469, w obecnym kształcie. Ustawa ta, przyjęta przez Sejm RP dn. 23.07.2015 roku, jest niezwykle długo oczekiwaną i potrzebną legislacją, która odpowiada na potrzeby i problemy osób transpłciowych w Polsce.

Do dziś osoby transpłciowe zdane są na kazuistyczne podejście sądów i lekarzy, którzy nie posiadają jeszcze odpowiednich narzędzi legislacyjnych do rozpatrywania przypadków niezgodności tożsamości płciowej obywatelek i obywateli Polski z ich płcią metrykalną. W związku z tym osoby te zmuszane są do ustalania płci w sądzie w trybie procesowym, w który włączani są także ich rodzice. Proces ten, niezwykle trudny i poniżający, wreszcie ma szanse zostać zastąpiony przejrzystą procedurą, która dotyczyć będzie jedynie osób zainteresowanych uzgodnieniem płci. Ustawa, oprócz nieprocesowego trybu, wprowadza także ramy czasowe procedury uzgodnienia, co jest niezwykle ważne dla osób, które dotychczas niejednokrotnie czekały wiele miesięcy na orzeczenie. Oczekiwanie to następuje zwykle po i tak już długim okresie życia w tranzycji i jest niepotrzebnym i krzywdzącym przedłużaniem trudności osób transpłciowych w codziennym funkcjonowaniu z dokumentami, na których oznaczenie płci jest sprzeczne z ekspresją płciową. Proponowana ustawa o uzgodnieniu płci pozwala także osobom transpłciowych na uzyskanie skorygowanych zaświadczeń o kwalifikacjach zawodowych, co wiąże się z umożliwieniem poszukiwania zatrudnienia. Co więcej, wprowadza także zmiany w zakresie zmiany aktów urodzenia, co zwiększa ochronę prawa do prywatności osób transpłciowych.

Jednocześnie jesteśmy przekonani, że wszystkie zmiany konieczne w kontekście uzgodnienia płci, tzn. kwestia konieczności posiadania polskiego obywatelstwa oraz refundacji zabiegów, możliwe są to poprawienia na drodze nowelizacji w kolejnych latach funkcjonowania ustawy.

W związku z tym jak potrzebne są zmiany proponowane w ustawie apelujemy do wszystkich przedstawicieli i przedstawicielek Senatu RP o podjęcie uchwały w przedmiocie przyjęcia ustawy w obecnym kształcie. Brak zwłoki w kwestii tego długo oczekiwanego projektu jest niezwykle ważny.

Z poważaniem,

Agata Chaber
Prezes Zarządu

Lista adresatów udostępniona dzięki uprzejmości Fundacji Trans-Fuzja:

a@szewinski.senat.pl
andrzej@andrzejperson.eu
andrzej@kobiak.pl
andrzejmatusiewicz@poczta.onet.pl
anna.aksamit@op.pl
antoni@motyczka.pl
b.senatorskie@wp.pl
biuro_senator_swieykowski@wp.pl
biuro.kilian@wp.pl
biuro.senatorskie@hotmail.com
biuro.senatorskie@kazimierzwiatr.pl
biuro@aleksanderpociej.pl
biuro@andrzejmatusiewicz.eu
biuro@andrzejowczarek.pl
biuro@annaaksamit.pl
biuro@b-borusewicz.pl
biuro@bienkowska.senat.pl
biuro@biurosenatorskie.pl
biuro@blaszczyk.senat.pl
biuro@chroscikowski.senat.pl
biuro@chybicka.senat.pl
biuro@cimoszewicz.eu
biuro@dobkowski.senat.pl
biuro@grubskimaciej.pl
biuro@grzegorzbierecki.pl
biuro@grzegorzczelej.pl
biuro@henrykcioch.pl
biuro@iwan.senat.pl
biuro@jadwigarotnicka.pl
biuro@kazimierzkleina.pl
biuro@kazimierzkutz.pl
biuro@klich.pl
biuro@kraska.home.pl
biuro@maciejklima.pl
biuro@marek-konopka.pl
biuro@marekziolkowski.pl
biuro@mieczyslaw-gil.pl
biuro@MieczyslawAugustyn.pl
biuro@misiolek.senat.pl
biuro@niewiarowski.pl
biuro@obremski.senat.pl
biuro@obrycki.senat.pl
biuro@ortyl.senat.pl
biuro@piotrgruszczynski.pl
biuro@piotrwach.org.pl
biuro@rafalmuchacki.pl
biuro@ryszardbonislawski.pl
biuro@ryszardgorecki.pl
biuro@senatorczudowska.pl
biuro@sewerynski.pl
biuro@skurkiewicz.pl
biuro@slawomirpreiss.pl
biuro@smigielski.org
biuro@stanislawgogacz.pl
biuro@szewinski.senat.pl
biuro@wittbrodt.pl
biuro@wojtczak.info
biuro@zdzieblo.pl
biuro@zdzislawpupa.pl
biuro@zientarski.pl
biurojmj@gmail.com
biuroposelskie@borowski.pl
biurorawa@interia.pl
biurorusiecki@tlen.pl
biurosenatora@janmichalski.eu
biurosenatorskie@marekborowski.pl
biurosenatorskie@witoldsitarz.pl
danuta.rak@interia.pl
dyrektor@pajakandrzej.pl
dyrektor@stanislawkogut.pl
filipl@wp.pl
hodorowi@chemia.uj.edu.pl
iwonatrawinska@gmail.com
jan.wyrowinski@gazeta.pl
janusz@sepiol.pl
jaroslaw@duda.org.pl
jmj@jmjackowski.pl
jozef.pinior@ue.wroc.pl
jurcewicz@neostrada.pl
jwl@jaroslawlasecki.pl
kazimierz.jaworski@polskichleb.pl
kazimierzjaworski@o2.pl
kopect@neostrada.pl
krzysztof@krzysztof-slon.pl
kslon@op.pl
lukasz@abgarowicz.pl
marek@rocki.pl
poczta@stanislawgorczyca.pl
robert.mam@interia.pl
rulewski@janrulewski.pl
ryszard@knosala.com
s.karczewski@wp.pl
s.karczewskibiuro@wp.pl
sekretariat@jaroslawlasecki.pl
senator.gorski@neostrada.pl
senator.koc@gmail.com
senator@andrzejgrzyb.pl
senator@bohdanpaszkowski.pl
senator@czarnobaj.senat.pl
senator@dowhan.pl
senator@helenahatka.pl
senator@hodorowicz.pl
senator@jozefzajac.pl
senator@leszekpiechota.pl
senator@marianposlednik.pl
senator@mozdzanowska.pl
senator@sewerynski.pl
senator@sztark.senat.pl
senatorhatka@wp.pl
stanislaw.lamczyk@sejm.pl
szajac@wp.pl
tadeusz@arlukowicz.eu
w.skurkiewicz@wp.pl
witold.gintowt.dziewaltowski@gmail.com
zbigniewmeres@o2.pl
andrzej@kobiak.bydoszcz.pl
biuro@abgarowicz.info
s.karczewskibiuro@wp.pl
sekretariat@panczyk.senat.pl

Kampania Przeciw Homofobii otrzymała szokującą wiadomość o tym, że 5 lipca 2015 roku Kemal  Ördek, transseksualna osoba świadcząca usługi seksualne, broniąca praw człowieka i przewodnicząca organizacji Red Umbrella Sexual Health and Human Rights Association, została brutalnie napadnięta i zgwałcona przez 3 mężczyzn w swoim domu w Ankarze, w Turcji. Kampania Przeciw Homofobii pragnie wyrazić swój niepokój wobec sposobu, w jaki tureckie władze zajmują się tym poważnym przypadkiem przestępstwa na tle nienawiści, na które składają się kradzież, przemoc seksualna, groźby śmierci oraz wyzwiska. Wyjątkowo niepokojący jest fakt, że kiedy ofiara przestępstwa, Kemal Ördek, zgłosiła incydent policji, była narażona na wielokrotne prześladowanie oraz ciągłe groźby na posterunku policji Esat w Ankarze. W obliczu tak skrajnego przypadku zaniedbania ze strony policji oraz braku profesjonalizmu będziemy monitorować dalszy rozwój śledztwa oraz wzywać turecki wymiar sprawiedliwości i organy ścigania do skutecznej ochrony Kemal Ördek przed dalszymi groźbami.

Co najważniejsze, jesteśmy solidarni/e z Kemal! Niestety, podobne historie przestępstw na tle nienawiści, których celem są w szczególności osoby trans* oraz osoby świadczące usługi seksualne są ciągle zgłaszane na całym świecie (zobacz na przykład raport FRA Being Trans in the EU – Comparative Study of the EU LGBT survey data). Ta okropna przemoc, podsycana przez nieskuteczne prawo kryminalizujące osoby świadczące usługi seksualne oraz niezmienny brak uznania podstawowych praw osób LGBTQI, musi się skończyć! Jak pisze Kemal: To, o czym wam opowiem nie jest zwykłym przypadkiem kradzieży. Nie jest to też zwyczajny przypadek gwałtu. To historia serii wydarzeń, które mogły zakończyć się morderstwem. To opowieść o obojętności, zaprzeczaniu i ignorancji, które nastąpiły później – opowieść o dojmującej bezsilności samotnej osoby świadczącej usługi seksualne oraz (osoby) LGBTI. Przypadek Kemal daje nam również wgląd w stan wymiaru sprawiedliwości w Turcji po protestach w 2013 roku. Wąska definicja przestępstwa na tle nienawiści w tureckim systemie prawnym wyklucza tożsamość płciową oraz orientację seksualną jako cechy chronione. Świadczenie usług seksualnych nie jest nielegalne według tureckiego kodeksu karnego, jednakże jako nieuznawane za pracę jest penalizowane poprzez inne formy ucisku prawnego i nękania przez policję (środki przymusu, obowiązkowe badania, naloty i przymusowa resocjalizacja). Jednocześnie prawo nie chroni osób świadczących usługi seksualne przed przemocą.

Wzywamy tureckie władze do podjęcia niezbędnych kroków w celu zakończenia przemocy i dyskryminacji osób trans* oraz tych świadczących usługi seksualne. Wzywamy również wymiar sprawiedliwości do podjęcia gruntownego śledztwa w sprawie Kemal Ördek oraz zapewnienia tej osobie bezpieczeństwa.

„To, co  się wydarzyło, nie dotknęło jedynie mnie, lecz dotyczy całej społeczności!”
Kemal Ördek

Przeczytaj całą historię
Strona na FB

Statement about Kemal Ördek from Campaign Against Homophobia

Campaign Against Homophobia has received the horrifying news that on July 5th 2015, Kemal Ördek, a trans* sex worker, human rights defender  and the head of the Red Umbrella Sexual Health and Human Rights Association, was brutally assaulted and raped by 3 men in hir home in Ankara, Turkey. Campaign Against Homophobia  would like to express concern over the way the Turkish authorities have been dealing with this severe case of hate crime that included theft, sexual violence, death threats, and insults. It is especially alarming that when Kemal Ördek has reported the incident to the police, zie suffered from a repeated victimization and continued threats at the Esat Police Station in Ankara. In the face of this extreme case of police negligence and lack of professionalism we will continue to monitor further investigation process, and urge the Turkish law enforcement authorities to effectively protect Kemal Ördek against threats.

Most importantly, we stand in solidarity with Kemal! Unfortunately similar stories of hate crimes targeting specifically trans* people and sex workers are being constantly reported around the world (see for example the FRA report Being Trans in the EU – Comparative Study of the EU LGBT survey data). This horrible violence, fueled by ineffective laws prosecuting sex workers and persistent lack of recognition of the fundamental rights of LGBTQI people,  has to stop! As Kemal writes: “What I will tell you is not a simple robbery case. It’s not a mere rape case either. This is the story of a series of events that could possibly end in murder. It is a story of the apathy and the denial and ignorance that come after—the story of the surrounding paralysis of a lonely sex worker and an LGBTI.” Kemal’s case gives an insight into the state of the justice system in post-Gezi Turkey. The narrow definition of hate crime in Turkish legal system excludes  gender identity and sexual orientation. Even though sex work is not illegal according to the Turkish Penal Code, it is not recognized as work, and is thus criminalized in other forms of legal oppression and police harassment (coercive programming, mandatory testing, raids and forced rehabilitation), while the law does not protect sex workers from violence.

We urge the Turkish authorities to take necessary measures to end violence and discrimination against trans* people and sex workers. We also urge the law enforcement to conduct a thorough investigation of Kemal Ördek’s case and ensure hir safety.

“What I have experienced was not done to me but to the whole community!”
Kemal Ördek

W środę 22 lipca Sekretarz Stanu, Pełnomocnik Rządu ds. bezpieczeństwa w szkołach Minister Urszula Augustyn spotkała się z przedstawicielami i przedstawicielkami Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej oraz Kampanii Przeciw Homofobii. Podczas wprowadzeniowej części spotkania obecna była także Minister Edukacji Narodowej Joanna Kluzik-Rostkowska. Inicjatorka spotkania Urszula Augustyn obiecała, że MEN podejmie wszelkie możliwe kroki, aby przeciwdziałać obecnej w polskich szkołach przemocy motywowanej uprzedzeniami i dyskryminacji, a zbliżający się rok szkolny ogłoszony zostanie  Rokiem Otwartej Szkoły.

Dzisiejsze spotkanie w MEN odbyło się na zaproszenie Minister Augustyn, wystosowane po manifestacji, którą KPH i TEA zorganizowały pod siedzibą MEN 2 lipca, bezpośrednio po upublicznieniu informacji o przyczynach tragicznej śmierci 14-letniego Dominika Szymańskiego z Bieżunia.

W czasie ponad godzinnej rozmowy poruszone zostały ważne kwestie dotyczące roli i autorytetu Ministerstwa Edukacji Narodowej w kreowaniu wspierającej atmosfery dla wszystkich uczniów i uczennic, bez względu na różnice. Zarówno Minister Augustyn, jak i przedstawicielki / przedstawiciele KPH i TEA zgodzi się co do kluczowego znaczenia przeciwdziałania dyskryminacji dla bezpieczeństwa w szkołach w Polsce. Minister Augustyn bezpośrednio i wprost wyraziła chęć działania Ministerstwa w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji motywowanej różnymi przesłankami, w tym orientacją seksualną.

Ministerstwo Edukacji Narodowej jest obdarzone autorytetem przez kadrę szkolną i ma możliwość wprowadzania wielkich  zmian. Są w Polsce odważni nauczyciele i nauczycielki, którzy już chcą działać przeciw dyskryminacji i przemocy, ale zwyczajnie się boją, ponieważ nie wiedzą czy mogą – zarysował problem Vyachslav Melnyk z Kampanii Przeciw Homofobii.

Dyskryminacja i przemoc motywowane uprzedzeniami są, zdaniem Ministerstwa, elementem szerszego problemu dotyczącego bezpieczeństwa w szkole. Zapowiedziano, że w ramach programów realizowanych przez MEN, m.in. programu „Bezpieczna+” wdrażanego od 1 września 2015 roku, bezpieczeństwo nie będzie traktowane ogólnikowo jak to miało miejsce do tej pory, a zjawisko przemocy zostanie odniesione także do przemocy motywowanej uprzedzeniami . Minister zapowiedziała, że w programie zawarto wprost wątki definiujące dyskryminację w szkole jako zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów i uczennic,
a uruchamiane w jego ramach konkursy grantowe będą pomagały m.in. wspierać lokalne działania antydyskryminacyjne w szkołach, we współpracy szkół i organizacji pozarządowych.

Przemoc i dyskryminacja motywowane uprzedzeniami różnią się od przemocy ogólnej, ponieważ uderzają w tożsamość dziecka. Tożsamość, która jest niezmienna i niezależna od woli. Może ona dotyczyć np. etniczności, rasy, ale także orientacji seksualnej – przekonywała w tym kontekście Ewa Stoecker
z Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej.

Zajmowanie się ogólnie „przemocą” bez odniesienia się do jej przyczyn zakorzenionych w uprzedzeniach sprawia, że sedno problemu się rozmywa. Szkoły nie zajmują się wtedy sednem problemu, lecz tylko objawami. Jasne stanowisko MEN w sprawie przemocy motywowanej uprzedzeniami wesprze tych nauczycieli i nauczycielki, które już teraz – czasem w niesprzyjającym środowisku lokalnym – aktywnie
i z zaangażowaniem działają w tym obszarze – dodała Natalia Sarata, również z TEA.

Z kolei Agata Chaber z KPH wyraziła wobec MEN oczekiwanie zabrania głosu – Najważniejsze jest otwarte wyrażenie stanowiska MEN i zakomunikowanie nauczycielom: „Jeśli widzicie na korytarzu szkolnym homofobię – reagujcie!”. To jest zadanie Ministerstwa.

Minister Urszula Augustyn zadeklarowała zaś – Nie tylko widzimy problem, ale i chcemy z nim walczyć (…) chcemy wspierać nauczycieli, uczyć ich, mówić im wprost: reagujcie.

Podczas spotkania obie strony zgodnie podkreślały, że różne przejawy dyskryminacji, np. homofobia, seksizm, transfobia, rasizm, ksenofobia, wykluczanie ze względu na wiek stan zdrowia, status społeczno-ekonomiczny czy stopień sprawności muszą być zwalczane w takim samym stopniu – inaczej szkoła nie będzie bezpiecznym miejscem. Rówineż  w związku z tym kolejny rok szkolny ogłoszony zostanie także Rokiem Otwartej Szkoły – otwartej m.in. na różnorodność, na działania antydyskryminacyjne oraz na organizacje pozarządowe, które mają szkoły wspierać. Inauguracja Roku Otwartej Szkoły odbędzie się
1 września 2015 roku. Podczas spotkania przedstawiciele i przedstawicielki KPH i TEA zaproponowały, by w czasie inauguracji roku szkolnego Minister Edukacji Narodowej w szczególny sposób przypomniała, że w szkole nie ma miejsca na dyskryminację ze względu na jakąkolwiek przesłankę, w tym homofobię.

Link do relacji ze spotkania na stronach MEN: http://men.gov.pl/ministerstwo/informacje/nie-ma-zgody-na-dyskryminacje-spotkanie-z-tea-i-kph.html

21 lipca Europejski Trybunał Praw Człowieka zrobił kolejny historyczny krok na drodze do równouprawnienia. W orzeczeniu w sprawie Oliari i inni przeciwko Włochom Trybunał negatywnie ocenił brak prawnego uznania przez Włochy związków osób tej samej płci. Zdaniem Kampanii Przeciw Homofobii możliwe jest, że już wkrótce do Strasburga zaczną napływać liczne skargi z Polski, gdzie podobnie jak we Włoszech sprawa związków jednopłciowych nadal nie jest uregulowana.

Jak zauważa prawnik KPH, Paweł Knut, sędziowie Trybunału uznali, że brak wprowadzenia do włoskiego prawa przepisów umożliwiających formalizację relacji łączącej pary jednopłciowe stanowi naruszenie art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, dotyczącego prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Trybunał wskazał, że z uwagi na fakt, że już ponad połowa Państw Członkowskich Rady Europy (tj. 24 z 47 państw) wprowadziła regulacje prawne umożliwiające sformalizowanie związku osób tej samej płci, zmienił się w tym zakresie konsensus, zaś pary te zasługują na większą ochronę prawną. Zdaniem Knuta oznacza to, że od tej pory Państwa Członkowskie, które nie przewidują tego rodzaju rozwiązań prawnych, w tym również Polska, muszą podjąć aktywne działania w celu wyeliminowania dyskryminacji par jednopłciowych, które chciałby sformalizować swój związek. W przeciwnym razie kraje te muszą liczyć się z ryzykiem wnoszenia podobnych skarg do Trybunału w Strasburgu przez pary znajdujące się w sytuacji analogicznej do skarżących w rozstrzygniętej właśnie sprawie. A to może wiązać się z dużym obciążeniem dla budżetu państwa – w przypadku Włochów odszkodowanie wyniosło po 5 tys. euro dla każdego ze skarżących.

Oświadczenie Kampanii Przeciw Homofobii w sprawie niepokojącej treści haseł propagowanych w trakcie XV Rodzinnego Zlotu Turystycznego, Akcji Wyborczej Polaków na Litwie (AWPL) oraz Związku Polaków na Litwie (ZPL), który odbył się w dniach 11 – 12 lipca 2015 roku w Bieliszkach.

W związku z doniesieniami medialnymi na temat przebiegu XV Rodzinnego Zlotu Turystycznego, Akcji Wyborczej Polaków na Litwie (AWPL) oraz Związku Polaków na Litwie (ZPL), w dniach 11-12 lipca 2015 roku w Bieliszkach (Litwa), chcemy wyrazić nasze poważne zaniepokojenie treścią niektórych haseł propagowanych w trakcie realizacji imprez towarzyszących Zlotowi. Na koszulkach osób uczestniczących w Zlocie pojawiło się hasło: „Wilno na rowerach bez pedałów”[1]. Kontekst w jakim użyte zostało słowo „pedały” przemawia za uznaniem, że hasło to odnosiło się do osób o orientacji homoseksualnej. W powszechnym odbiorze słowo „pedał” jest zaś wysoce obraźliwym określeniem osoby homoseksualnej. Opisywane zdarzenie, wzbudza szczególny niepokój KPH również z uwagi na wypowiedź prezesa AWPL i eurodeputowanego, Pana Waldemara Tomaszewskiego, z 6 maja br., w której stwierdził, że „Jak w Wilnie wygrają liberałowie, to będą niebieskie ludziki, z rosyjska ,gołubyje’”[2] Słowo „gołubyje”, pochodzące z języka rosyjskiego, jest również wykorzystywane jako obraźliwe określenie osoby o orientacji homoseksualnej. Z pewnością duże zastrzeżenie budzi jego używanie w publicznych wypowiedziach osób sprawujących poważne funkcje publiczne. W związku z powyższym prosimy o wyjaśnienie, dlaczego na koszulkach pojawiły się treści homofobiczne oraz do ustosunkowanie się do wypowiedzi Pana Tomaszewskiego z dnia 6 maja br.

Z poważaniem,

Prezes Zarządu Kampanii Przeciw Homofobii

Agata Chaber

[1] http://l24.lt/pl/spoleczenstwo/item/78904-xv-rodzinny-zlot-turystyczny-awpl-zpl [dostęp 21 lipca 2015 r.];

[2] http://zw.lt/salon-polityczny/waldemar-tomaszewski-wilnie-wygraja-liberalowie-beda-niebieskie-ludziki/ [dostęp 21 lipca 2015 r.];

Przystanek Woodstock  to przede wszystkim muzyka, ale nie tylko. Poza zespołami muzycznymi z całego świata na festiwalu w Kostrzynie nad Odrą goszczą również aktywiści i aktywistki z organizacji pozarządowych. Wśród nich Kampania Przeciw Homofobii, która między 29 lipca a 1 sierpnia będzie na Was czekać w Domu Bez Hejtu

Woodstock z Kampanią Przeciw Homofobii to możliwość wzięcia udziału w foto happeningu, zrobienia sobie wodnych tatuaży, wyrażenia poparcia dla związków partnerskich, pokolorowania wielkoformatowej kolorowanki, rozwiązania tęczowego quizu, ale przede wszystkim jest to szansa na poszerzenie wiedzy nt. sytuacji społecznej osób LGBT (lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe) w Polsce. Na miejscu czekać będzie na Was zespół KPH, który w ramach codziennych dyskusji porozmawia z Wami o coming outcie, homofobii i związkach partnerskich. Dowiecie się również w jaki sposób możecie włączyć się w działalność KPH i co trzeba zarobić, aby zostać sojusznikiem lub sojuszniczką osób LGBT. Ponadto w namiocie ASP 29 lipca o godzinie 15:00 odbędzie się godzinny warsztat antydyskryminacyjny, który poprowadzi trenerka KPH – Magda Świder. Warsztat zostanie powtórzony 31 lipca o godzinie 17:30 – w Domu bez Hejtu poprowadzi go Wiola Jaworska – stała współpracowniczka KPH i Instytutu Pozytywnej Seksualności.

W Polsce głos Maryli Rodowicz znają wszyscy. Tym razem piosenkarka skorzystała z jego siły, aby wyrazić swoje poparcie dla osób LGBT. Wykonawczyni takich hitów jak „Małgośka” czy „Kolorowe jarmarki” została nową twarzą akcji społecznej KPH – Ramię w ramię po równość.

„Jestem sojuszniczką osób LGBT, bo miłość jest dla każdego bez względu na orientację seksualną” – tabliczkę z takim napisem trzyma w rękach Maryla Rodowicz, która decydując się na publiczne okazanie solidarności z osobami homo- i biseksualnymi oraz transpłciowymi dołączyła w lipcu do grona sojuszników i sojuszniczek osób LGBT, do którego należą już m.in. Dariusz Michalczewski, Zbigniew Wodecki, Maja Ostaszewska czy Aga Zaryan. Wokalistka zapytana o to, dlaczego zdecydowała się wziąć udział w akcji „Ramię w ramię po równość” powiedziała: „Czuję się zażenowana, że to jest w ogóle temat, dlatego że to jest coś oczywistego. Uważam, że jakiekolwiek głosy krytyczne są dowodem braku tolerancji i demokracji. Dajmy żyć ludziom tak, jak chcą. Nie powinniśmy wcinać się w to ani decydować kto, z kim i dlaczego”. Na pytanie o związki partnerskie Rodowicz powiedziała, że gdyby była posłanką to: „Głosowałabym za związkami partnerskimi, bo to jest dla mnie oczywiste i w ogóle nie podlegające dyskusji”.

Solidarność z osobami LGBT+

O tym, dlaczego tak istotne jest publiczne okazywanie solidarności z osobami LGBT przekonuje prezes Kampanii Przeciw Homofobii, Chaber:

Takie osoby jak Maryla Rodowicz są ambasadorami równości, dźwignią zmiany społecznej, stanowią przykład otwartości i akceptacji.  Dzięki nim głos środowiska LGBT, a co za tym idzie jego postulaty takie jak zwiększenie równouprawnienia osób LGBT w zakresie życia rodzinnego, wprowadzenie związków partnerskich czy poprawa sytuacji młodzieży LGBT, są o wiele bardziej słyszalne

Ramię w ramię po równość to organizowana przez Kampanię Przeciw Homofobii ogólnopolska akcja społeczna, której celem jest rozbudzenie w polskim społeczeństwie poczucia solidarności  z osobami  homo-, biseksualnymi oraz transpłciowymi. Przy wsparciu znanych i lubianych osobistości ze świata sportu, kultury i mediów, otwarcie deklarujących swoją solidarność z osobami LGBT, organizatorzy akcji pragną zachęcić Polki i Polaków do publicznego okazywania wsparcia osobom nieheteroseksualnym. Poprzez odwołanie się do pozytywnych postaw osób kształtujących opinię publiczną, akcja ma na celu zwiększenie poparcia dla idei równego i sprawiedliwego traktowania bez względu na orientację seksualną i tożsamość płciową,  zwiększenie akceptacji i włączenia społecznego osób LGBT. Pośród osób publicznych wspierających akcję społeczna „Ramię w ramie po równość” znaleźli się już m.in. Ilona Felicjańska, Dariusz Michalczewski, Halina Mlynkova, Maja Ostaszewska, Tadeusz Ross, Agnieszka Szulik,  Maria Seweryn, Zbigniew Wodecki i Aga Zaryan. Każdego miesiąca grono sojuszników i sojuszniczek osób LGBT będzie powiększało się o kolejną osobę solidaryzującą się z osobami homo- i biseksualnymi oraz transpłciowymi.

W wyniku pozytywnej decyzji Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców obywatel Maroka, który opuścił kraj pochodzenia z obawy przed prześladowaniami motywowanymi orientacją seksualną, otrzymał status uchodźcy. Oznacza to, że Marokańczyk będzie mógł pozostać w Polsce, gdzie zostanie objęty ochroną prawną. Sprawą zajmowały się dwie organizacje pozarządowe –  Stowarzyszenie Interwencji Prawnej oraz Kampania Przeciw Homofobii.

Decyzja ta oznacza, że Marokańczyk będzie mógł pozostać w Polsce i zostanie objęty w tym kraju ochroną prawną.

Jest to już druga (po decyzji w sprawie W.S., obywatela Ugandy) osoba, która ze względu na prześladowania z powodu swojej orientacji seksualnej, uzyskała tego rodzaju ochronę prawną w Polsce.

Jak wskazują obie organizacje, polskie organy administracji przekonała argumentacja wskazująca, że Maroko jest jednym z krajów penalizujących zachowania homoseksualne, w którym stale dochodzi do dyskryminacji i ataków na osoby LGBT. Zgodnie z marokańskim kodeksem karnym akty homoseksualne zagrożone są karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 3 lat oraz grzywną. Regulacje te nie są przepisami martwymi – w 2007 roku w głośnej sprawie sąd w Ksar el-Kbir ukarał 6 mężczyzn karą pozbawienia wolności posiłkując się przytoczonym powyżej przepisem. Jak zaś podaje Associated Press w samym 2011 odbyło się 81 procesów, w których postawiono zarzut odnoszący się do tego rodzaju „przestępstwa”.

Kampania Przeciw Homofobii przystąpiła do sprawy na prawach przysługujących organizacji społecznej. Sprawę uchodźcy z Maroka prowadziło Stowarzyszenie Interwencji Prawnej, a prawniczka SIPu – Katarzyna Słubik – była jego pełnomocniczką w tym postępowaniu.

W reakcji na homofobiczne zachowania Waldemara Bonkowskiego, pełniącego z ramienia PiS funkcję wiceprzewodniczącego Sejmiku Województwa Pomorskiego, Kampania Przeciw Homofobii wystosowała list otwarty adresowany do Sejmiku oraz Rady Regionalnej Województwa Pomorskiego PiS.

[Zobacz więcej…]

Poniżej treść listu.

Szanowni Państwo,

w imieniu Kampanii Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji pożytku publicznego działajacej przeciw dyskryminacji i przemocy wobec osób LGBT (lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych), przekazuję słowa wsparcia wszystkim radnym Sejmiku Województwa Pomorskiego, którzy nie zgadzają się na nawoływanie do nienawiści wobec jakiejkolwiek grupy społecznej.

Wierzymy głęboko, że w Sejmiku znajdują się radni i radne, którzy przeciwstawiają się zachowaniom i wypowiedziom radnego Waldemara Bonkowskiego. Hasłami, które głosi, radny Bonkowski przynosi wstyd całemu urzędowi – są one świadectwem głębokiej niewiedzy i uprzedzeń wyrażanych w sposób wulgarny, obraźliwy i nienawistny. Oburzający dla nas, jako przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, jak i zapewne dla wielu przedstawicieli Sejmiku, jest fakt, że funkcjonariusz publiczny dopuścił się otwartego znieważania grupy społecznej, jaką są osoby LGBT, nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji. Obelżywa słowa, którymi posługuje się radny, nie tylko nie przystoją osobie publicznej, ale także są szkodliwe społecznie: dają bowiem obywatelom i obywatelkom tego kraju przyzwolenie na znieważanie i nawoływanie do nienawiści. Atmosferę przyzwolenia na nienawiść buduje także milczenie innych radnych Sejmiku.

Gorąco liczę na to, że cicha niezgoda, którą Państwo czujecie wobec poczynań radnego Bonkowskiego, zostanie wyrażona głośno. Także Waszą odpowiedzialnością jest dbać o dobre imię Sejmiku i Województwa. Apeluję również do członków i członkiń Rady Regionalnej Prawa i Sprawiedliwości o udzielenie nagany radnemu Waldemarowi Bonkowskiemu za zachowania nielicujące z godnością przedstawiciela samorządu oraz partii, która w swoim programie wymienia niezgodę na szerzenie nienawiści jako jedną z kluczowych wartości.

Wierzę, że w strukturach samorządowych województwa pomorskiego znajdują się osoby, którym zależy na tym, aby budować region w oparciu o zasady szacunku dla drugiego człowieka i otwartości na różnorodność. Niewątpliwe takie wartości sprzyjają rozwojowi województwa oraz współpracy między przedstawicielami i przedstawicielkami różnych ugrupowań władzy na rzecz

wspólnego dobra mieszkańców. Jednocześnie zapewniam, że jako Kampania Przeciw Homofobii gorąco wspieramy wszystkie inicjatywy służące budowaniu równości w każdym z regionów Polski.

Łączę wyrazy szacunku,

Agata Chaber

Prezes Zarządu

Kampanii Przeciw Homofobii

1. Czy ustawa o in vitro pozwoli osobom LGBT na korzystanie z surogacji*?

Nie. Ustawa w ogóle nie przewiduje możliwości korzystania z surogacji. Akt ten reguluje jedynie sposób korzystania z usługi in vitro i inseminacji. Obie wspomniane usługi mają być dostępne TYLKO dla par osób różnej płci (pozostających w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu). Wykluczy to automatycznie dostępność in vitro i inseminacji dla par jednopłciowych oraz osób samodzielnych, a więc takich, które w ogóle nie pozostają w związku.

[Zobacz więcej…]

Teoretycznie, mężczyzna i kobieta (niezależnie od ich orientacji) mogą się „umówić”, na udawanie pary aby skorzystać z procedury in vitro. Wymagałoby to jednak od nich:

– udokumentowania leczenia niepłodności przez 12 miesięcy,

– podpisania oświadczenia, ze pozostają parą (wymagającą złamanie prawa poprzez poświadczenie nieprawdy).

Po urodzeniu dziecka, matka automatycznie zostaje rodzicem dziecka, tzn. opiekunem prawnym. Nie ma możliwości „oddania” dziecka ojcu. Matka może zrzec się praw do dziecka, ale jest to trudna i długotrwała procedura sadowa.

Nie ma więc mowy o surogacji w żadnej postaci.

2. Czy ustawa ułatwi osobom LGBT dostęp do usług in vitro i inseminacji?

Nie. Ustawa ograniczy dostępność tych usług. W obecnym stanie prawnym dostęp do tych usług zależy od regulaminów poszczególnych klinik. Cześć z nich przyjmuje pary kobiet oraz samodzielne kobiety, umożliwiając im skorzystanie z usługi in vitro i insemizacji.

Po wejściu w życie ustawy TYLKO pary różnopłciowe będą mieć dostęp do usług in vitro oraz inseminacji.

Apel o zmianę ustawy, tak aby nie wykluczała ona par kobiet/transmężczyzn oraz kobiet samodzielnych wystosowało 36 organizacji pozarządowych. Proponowane zmiany nie zostały wprowadzone.

Gdyby Prawica rzeczywiście chciała ograniczyć dostępność in vitro i inseminacji dla osób LGBT, poparła by ustawę. Brak uregulowania tej kwestii, z którym mamy do czynienia obecnie, paradoksalnie jest bardziej korzystny dla osób LGBT niż wprowadzenie proponowanej przez rząd ustawy.

3. Dlaczego cześć polityków prawicy mówi, ze „LGBT się cieszy z ustawy bo będą mieć dostęp do dzieci”?

Prawica, aby zniechęcić do in vitro instrumentalnie wykorzystuje homofobiczne obawy części społeczeństwa dotyczące rodzicielstwa osób LGBT. Poparcie społeczne dla in vitro jest za duże, dlatego wprowadzają inne FAŁSZYWE „zagrożenie” związane z osobami LGBT.

* Definicja surogacji: https://en.wikipedia.org/wiki/Surrogacy

Podziel się z nami swoją historią i wspólnie z Kampanią Przeciw Homofobii stwórz galerię pocztówek ze zdjęciami lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych.

10 września w Warszawie odbędzie się gala „Ramię w ramię po równość”, podczas której naszym sojusznikom i sojuszniczkom zostaną wręczone unikatowe pocztówki ze zdjęciami i historiami osób LGBT. Jeżeli chcesz, aby to Twoja historia została wydrukowana w formie kartki pocztowej, to wypełnij ankietę dostępną na tutaj i dołącz do niej swoje zdjęcie. Możesz to zrobić wspólnie ze swoją drugą połówką – pamiętaj wówczas o przesłaniu Waszej wspólnej fotografii.

Wśród osób, które wezmą udział w tworzeniu galerii pocztówek rozlosujemy 5 dwuosobowych zaproszeń na galę „Ramię w ramię po równość” organizowaną przez Kampanię Przeciw Homofobii.

Ankietę należy wypełnić do 15 sierpnia 2015 r.

W związku z trwającymi pracami nad rządowym projektem ustawy o leczeniu niepłodności regulującym m.in. możliwość korzystania z procedury inseminacji i in vitro, koalicja 36 organizacji pozarządowych, zwróciła się z apelem do Premier Kopacz o doprowadzenie do niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do przyjęcia poprawek do rządowego projektu ustawy, które zapewniać mają dostępność przewidzianej w projekcie procedury medycznie wspomaganej prokreacji (inseminacji oraz in vitro) kobietom samotnym i kobietom pozostających w związkach jednopłciowych.

[Zobacz więcej…]

We wtorek 9 czerwca odbyła się konferencja prasowa, podczas której zaprezentowany został apel adresowany do Premier Kopacz. Udział w konferencji wzięli: dyrektorka Amnesty International Polska – Draginja Nadażdin, dyrektorka Centrum Praw Kobiet – Urszula Nowakowska oraz koordynator grupy prawnej Kampanii Przeciw Homofobii – Paweł Knut. Konferencja odbyła się w dniu rozpatrywania w Sejmowej Komisji Zdrowia poprawek zaproponowanych przez Koalicję, zgłoszonych przez Wicemarszałkinię Sejmu, Wandę Nowicką oraz klub SLD. Wszystkie poprawki uwzględniające uwagi Koalicji zostały jednak odrzucone. Projekt ustawy zostanie w najbliższym czasie poddany drugiemu czytaniu, pozostawiając aktualnym apel skierowany do Premier Kopacz.

„Z przeprowadzonej przez Kampanię Przeciw Homofobii analizy prawnej wynika, że projekt ustawy w obecnym kształcie wyklucza możliwość skorzystania z procedury medycznie wspomaganej prokreacji przez kobiety samotne oraz kobiety pozostające w związkach jednopłciowych. Intencja projektodawcy wydaje się być w tym zakresie jednoznaczna – przygotowywana ustawa będzie miała na celu udzielanie pomocy wyłącznie parom (małżonkom lub konkubentom heteroseksualnym) mającym problemy z uzyskaniem potomstwa” – uważa Paweł Knut, koordynator Grupy Prawnej KPH. Dodaje, że wśród negatywnych skutków przyjęcia tego rodzaju rozwiązania prawnego należy wskazać m.in. rozrost czarnego rynku dawców nasienia oraz pogłębienie braku kontroli nad bezpieczeństwem zdrowotnym kobiet korzystających z usług tego rodzaju dostawców, a także poczętych w ten sposób dzieci. Jak zauważa – Draginja Nadażdin, dyrektorka Amnesty International Polska – „W 13 państwach unijnych możliwość korzystania z in vitro jest zagwarantowana również dla osób, które nie są w związkach. Tak jest m.in. w Bułgarii, Belgii, Holandii czy Grecji. W 8 z tych państw z zabiegu in vitro mogą korzystać również pary homoseksualne”. Według Urszuli Nowakowskiej z Centrum Praw Kobiet, obecny kształt projektu ustawy o leczeniu niepłodności dyskryminuje również te kobiety, które ze względu na traumatyczne przeżycia, jak np. gwałt, nie decydują się na zawarcie związku z mężczyzną. Jej zdaniem, z uwagi na fakt, iż projekt ustawy w obecnym kształcie wymaga od kobiety otrzymania zgody partnera na skorzystanie z wybranej metody leczenia bezpłodności – „wyklucza możliwość samodzielnego decydowania przez kobietę o własnym macierzyństwie, co odbiega od standardów XXI wieku”.

Wśród organizacji pozarządowych, które podpisały się pod apelem do Premier Kopacz znalazły się: Amnesty International Polska, Centrum Praw Kobiet Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, Kampania Przeciw Homofobii, Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego, Stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza, Stowarzyszenie na Rzecz Osób LGBT Tolerado, Stowarzyszenie Fabryka Równości, Fundacja „Phan Bde”, Stowarzyszenie Inicjatyw Kobiecych, Fundacja Strefa Kobiet, Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego Pro Humanum, Żydowskie Stowarzyszenie Czuleni, Koalicja KARAT, Fundacja Autonomia, Fundacja Przestrzeń Kobiet, Fundacja Trans-Fuzja, Otwarta Rzeczpospolita Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii, Stowarzyszenie Inicjatyw Kobiecych, Fundacja Generacja, Fundacja Mama, Instytut Podkarpacki, Fundacja Klamra, Stowarzyszenie Tęczówka, Kultura Równości, Jesteśmy, Fundacja Replika, Fundacja na Rzecz Równości i Emancypacji STER, Fundacja Feminoteka, Fundacja Pomocy Prawnej ANTERIS, Stowarzyszenie na Rzecz Kultury Różnorodności bez!miar, Stowarzyszenie Na Rzecz Lesbijek, Gejów, Osób Biseksualnych, Osób Transpłciowych Oraz Osób Queer „Pracownia Różnorodności”, Stowarzyszenie Lambda Warszwa, Stowarzyszenie na Rzecz Leczenia Niepłodności i Wspierania Adopcji NASZ BOCIAN, Stowarzyszenie „NIGDY WIĘCEJ”, Stowarzyszenie Homo Faber.