Masz już dość homofobicznej mowy nienawiści? Obraża Cię rysunek z kozą? Wkurza Cię ignorancja polityków? Zostań członkiem/-nią grupy roboczej przeciw mowie nienawiści.

KPH kontynuuje prace nad zmianami w kodeksie karnym w zakresie zakazu tzw. mowy nienawiści. Chcemy dostosować prawo polskie do standardów europejskich w tym zakresie i włączyć inne grupy narażone na nietolerancję w zakres ochrony przed mową nienawiści.

Jeśli chciałbyś/-abyś zdobyć ciekawe doświadczenie, poznać nowe osoby, podnieść Twoją wiedzę – zgłoś się już teraz do naszej grupy!

Zgłoszenia i informacje: rbiedron@kph.org.pl

Czekamy na Ciebie!!!

Trójmiejski oddział KPH będzie miał swoje stoisko na najbliższym Open’er Festival w Gdyni. Zapraszamy do odwiedzania nas!

Już w czwartek rusza tegoroczna edycja jednej z największych imprez plenerowych w Polsce – Open’er Festival w Gdyni. Oprócz czterech dni koncertów, na openerowiczów czekać będą także nietypowe wystawy, pokazy filmów oraz spotkania z organizacjami pozarządowymi. Trójmiejski oddział KPH będzie jedną z kilkunastu organizacji pozarządowych, które zaprezentują się w specjalnie przygotowanej Strefie NGO.

Strefa NGO, zorganizowana na Open’erze juz po raz czwarty, to możliwość spotkań z przedstawicielami organizacji pozarządowych. Zainteresowanie tegoroczną edycją Strefy było tak duże, że przeprowadzono aż dwie tury selekcji. Ostatecznie, możliwość udziału w Open’erze uzyskało 19 NGO’sów, w tym Kampania Przeciw Homofobii.

– Na naszym stoisku będzie można otrzymać materiały informacyjne oraz kupić fantastyczne koszulki, vlepki oraz piny z motywami tęczowymi i les/gay friendly – opowiada Joanna Piwowar z trójmiejskiej KPH. – Dochód ze sprzedaży będzie darowizną na cele statutowe naszego oddziału KPH.

Oprócz Kampanii Przeciw Homofobii swoje działania w open’erowej strefie NGO zaprezentują m.in. Polska Akcja Humanitarna, Amnesty International, WWF Polska, Inicjatywa Wolna Białoruś oraz Fundacja „Dzieci Niczyje”.

KPH i innych organizacji pozarządowych szukajcie w pobliżu sceny pod namiotem.

Info: InnaStrona.pl

Robert Biedroń odpowiada redakcji „Rzeczpospolitej” na homofobiczne ataki. 

Ekstaza homofobów

Homofobiczna mowa nienawiści może zostać niebawem zakazana. A to frustruje heteroseksualnych, białych Polaków z „Rzeczpospolitej” – pisze działacz gejowski Robert Biedroń

Zgadzam się z Tomaszem Terlikowskim, że „to, jak mówimy, wpływa na to, jak myślimy”. Słowa nadają rzeczom cechy, oceniają, wartościują. Używając słowa „pedał”, podkreślamy więc nienawiść do mężczyzny homoseksualnego, a dzięki „pederaście” podświadomie sugerujemy jego skłonności pedofilskie. Redaktor Terlikowski dobrze o tym wie, dlatego tak bardzo boi się neutralnego słowa „gej”. Gej, dla większości polskiego społeczeństwa, jest bowiem przeciętny, nie można go znienawidzić, obrazić. Gej ma swoją godność, jest człowiekiem.

To przeciwko gejom, tym „rewolucjonistom i ich poplecznikom”, trwa więc wojna prawicowych fundamentalistów. Omamione „postępowością i europejskością” gejów społeczeństwo zaczyna ich tolerować. Lesbijek, jak to z kobietami bywa, na wojnę się nie zabiera, więc nawet nie warto o nich wspominać. Kobieta homoseksualna (a najlepiej dwie) jest w filmie porno i fantazji heteroseksualnego mężczyzny, a te które twierdzą, że z facetem to „fu” „nie wiedzą jeszcze co to prawdziwy seks”. Mądra, męska głowa nie zaprząta więc sobie głowy walką z nimi.

Zagrożeniem dla heteroseksualnego samca jest ten wyemancypowany „wesołek” (cytat za Terlikowskim), który ma czelność domagać się równego traktowania. Nie chce, jak większość homoseksualistów, siedzieć w domu. Homoseksualista robi „to” bowiem w domu po kryjomu, nie obnosi się z „tym”, ukrywa „to” przed rodzicami i znajomymi. W pracy o „tym” nikomu nie mówi, bo „to” sprawa prywatna. Tymczasem „gej” chce być jak ten heteryk, który na ulicy ciągnie swoją dziewczynę za rękę, całuje ją, chwali się swoimi kochankami przed kolegami, a w niedziele jedzie z żoną i dziećmi na rosół do teściów. Wstrętni geje rewolucjoniści, podobnie jak feministki, chcą zmienić homoseksualistów, podobnie jak feministki próbują zmieniać „normalne” kobiety. „Normalne” kobiety i homoseksualiści chcą spokoju. Chcą katolickiej, polskiej atmosfery, którą tak pięknie urządzili im prawdziwi mężczyźni.

„Ohydni i wstrętni” (cytat za marszałkiem PO Stefanem Niesiołowskim) geje domagają się legalizacji swoich równie odrażających związków. Nie rozumieją jednak, że małżeństwo jest sakramentalnym sacrum, dostępnym tylko dla kobiety i mężczyzny. Nieważne, że chcą legalizacji związków partnerskich, a nie małżeństw. Są na tyle podstępni, że z pewnością sięgną później po świętość małżeństwa, a później jeszcze wesprą postulaty pana z kozą.

My, biali, heteroseksualni, katoliccy mężczyźni z „Rzeczpospolitej” wiemy dobrze, jacy „oni” są, czego chcą i czego żądać będą. Dialog nie wchodzi w rachubę, bo przecież nie wiadomo, co taki „wesołek” będzie chciał robić podczas spotkania, gdzie będzie wkładał ręce i czego dotykał (tutaj kolejny klasyk – były poseł LPR Wojciech Wierzejski). Stąd krótka już droga do kojarzenia „geja” ze słowem na „g” (Janusz Korwin-Mikke).

My, prawdziwi heteroseksualni Polacy, mamy też naszą wyobraźnię i wiemy, jakie rzeczy „pederaści” wyprawiają na paradach równości, mimo że nigdy takowej nie widzieliśmy. Nasz kolega Terlikowski twierdzi, że uczestnicy takich zbiegowisk próżności „coraz częściej pozwalają sobie nie tylko na epatujące homoseksualnym erotyzmem stroje, ale też na przebieranie się w habity i sutanny (także białe – papieskie) – oczywiście wyposażone w specyficzne akcesoria, takie jak tęczowe stuły czy dyndające na piersi penisy”.

Sodoma i Gomora wylewa się w erotycznych fantazjach publicysty na ulice Warszawy i zatrzymać ją może tylko niedoceniany szeryf Lech Kaczyński, któremu zresztą się to udało już dwukrotnie.

Retoryka prawicowych fundamentalistów w takim zestawieniu wygląda karykaturalnie. Śmieszy, żenuje, wprowadza w zakłopotanie. Kreuje jednak język, który przenika do społeczeństwa. Wprowadza do debaty publicznej mowę nienawiści, która dotyka konkretnych osób – gejów i lesbijek, mieszkańców tego kraju. Pewnie uciekliby z niego przed polityką nienawiści Wierzejskiego, Kaczyńskich, Niesiołowskiego, ale podobnie jak oni są patriotami i katolikami. Mają też takie samo prawo w nim żyć i być tak samo traktowani. Mają swoją godność.

Wśród prawicowych publicystów i rysowników zaczyna się unosić dziwny smrodek. Puszczane dotychczas ukradkiem, raczej prywatnie niż publicznie, bąki za przyzwoleniem naczelnych nabierają rangę oficjalnych, a grono ma w tym smrodku niezły, acz ograniczony tylko do swojego towarzystwa, ubaw. Homofobiczno-ekstatyczny amok ogarnął redakcję „Rzeczpospolitej”.

Świadczy to pewnie o lęku i radykalizacji obronnej wobec zachodzących zmian. Coraz częściej bowiem obrażanie osób homoseksualnych jest piętnowane. Zachodzące zmiany legislacyjne nie pozwalają już na bezkarne zwalnianie z pracy osób homoseksualnych, a organizacje gejowsko-lesbijskie domagają się legalizacji związków partnerskich. Homofobiczna mowa nienawiści może wkrótce zostać zakazana przez kodeks karny.

To może frustrować tych, którzy do niedawna czuli, że posiadają wyłączność na Polskę. Że wspólnota, w której żyjemy, jest jednorodna, heteroseksualna, seksistowska, katolicka, a ci, którzy myślą inaczej, mają siedzieć cicho lub się wynosić. Taką krainą Polska jednak nie jest, a zmiany społeczne są nieuniknione. To pewnie najbardziej przeraża Terlikowskiego i redakcję „Rzeczpospolitej”.

Autor jest politologiem, członkiem zarządu Kampanii przeciw Homofobii

Rzeczpospolita

http://www.rp.pl/artykul/326963.html

Ze smutkiem i żalem zawiadamiamy, że w dniu 28 czerwca 2009 zmarł przyjaciel KPH i dobry człowiek.

W wieku 47 lat zmarł Piotr Altyński, były właściciel warszawskiego klubu Wild-Przychodnia.
Przegrał długą walkę z rakiem w angielskim szpitalu w Birmingham.

Odszedł wrażliwy człowiek, który wielokrotnie wspierał organizacje LGBT w
ich walce o równouprawnienie. Organizował w swoim klubie m.in. pierwsze
zbiórki na powstającą KPH.

Odpoczywaj w pokoju, Piotrze!

Zarząd KPH

Tutaj znajdziecie zdjęcia umieszczone przez Piotra przed jego śmiercią:
http://www.youtube.com/watch?v=IL0Qem3Tfto

KPH oraz Ambasada Stanów Zjednoczonych zorganizowały w KinoLab projekcję w ramach cyklu o kulturze USA. Podczas pierwszego spotkania z serii dyskutowano na temat historii powstawania zorganizowanego ruchu gejowsko-lesbijskiego przed legendarnymi wydarzeniami w klubie Stonewall.

„Before Stonewall” to film już ponad 25-letni film dokumentalny, w opinii niżej podpisanej ciągle dość nowoczesny w odbiorze, choć wypowiadający się w trakcie dyskusji po seansie uznał, że to film dość przestarzały (w formie). Przedstawia dzieje kultury i rozwoju świadomości politycznej w środowisku LGBTQ (oczywiście wówczas wcale siebie tak nie określającym) w czasach przed 1969 r. Czasy te określa się niejednokrotnie mianem „queer before gay”, wskazującym inność, odmienność i gettoizację przed obudzeniem świadomości politycznej.

Mimo, że – jak pokazał w swoim artykule w ostatniej „Polityce” Krzysztof Zabłocki – rozruchy pod Stonewall Inn były tak naprawdę niewielkim wydarzeniem na skalę lokalną, na co zwrócił również w dyskusji uwagę Robert Biedroń, obrosły z czasem legendą i zaczęto je traktować jako punkt przełomowy, moment pierwszego mocnego wyrażenia świadomości politycznej przez gejów i lesbijki.

Film skupia się zaś na czasach „przed” i „tuż przed”. Sięgając aż do początków XX w. pokazuje rozwój kultury queer – literatury, barów, kabaretów, a jednocześnie ogromne osamotnienie, izolację społeczną i stygmatyzację osób homoseksualnych w całej pierwszej połowie zeszłego wieku. Fantastyczne wywiady z osobami, które pamiętają te czasy (i 25 lat temu były już zgrzybiałymi staruszkami) dają obraz kolorowej, szalonej bohemy żyjącej kompletnie w podziemiu – oraz czarnej rozpaczy znakomitej większości osób nie-hetero żyjących poza nią.

Bardzo ciekawie pokazał film wpływ II wojny światowej na świat osób homoseksualnych – wstępowanie gejów i lesbijek do wojska (znakomita anegdota jednej z bohaterek o gen. Eisenhowerze wydającym rozkaz usunięcia lesbijek z regimentu pod jej dowództwem, który to rozkaz został cofnięty po uświadomieniu generałowi, że lesbijki to 95% tegoż regimentu, z panią oficer na czele…), wyzwolenie społeczne i ekonomiczne kobiet zastępujących mężczyzn na wielu stanowiskach, wyrywających się z domów do miast, zyskujących niezależność – a następnie nadejście czarnej ery lat 50-tych, z narastającym konserwatyzmem społecznym i widmem mccarthyzmu wiszącym nad całą polityką na wszystkich szczeblach – a jednocześnie powstaniem pierwszych organizacji gejowskich (Mattachine Society) i lesbijskich (Daughters of Billitis).

I lata 60-te z pierwszymi działaniami gej i les, i czas hippisów, i zaangażowanie wielu gejów i lesbijek w ruchy wyzwolenia Czarnych i walki o prawa obywatelskie, gdzie zbierali pierwsze szlify do walki o swoje prawa – film pokazuje te czasy niezwykle barwnie, koncentrując się na opowieściach pojedynczych osób.

Po projekcji Robert Biedroń i dr Tomasz Basiuk (szef Ośrodka Studiów Amerykańskich UW) rozmawiali o politycznym i społecznym kontekście rozwoju ruchu LGBT w USA, próbując znaleźć paralele dla sytuacji w Polsce. Prowadzona po angielsku ze względu na wielu amerykańskich gości dyskusja dotyczyła podobieństw między Bushem a Kaczyńskim, Republikanami a PiSem, Newborn Christians a Stowarzyszeniem Piotra Skargi, a publiczność wypowiadała się na temat społecznego odbioru wydarzeń w Stonewall w USA i w Polsce, krótkości historii naszego polskiego ruchu i politycznej inercji polskiego społeczeństwa.

Kolejną projekcją w cyklu realizowanym przez Ambasadę USA będzie film dokumentalny o Harveyu Milku – według informacji przedstawicielki ambasady 21 lipca.

Relacja za Homiki.pl: http://homiki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=3306

Od kwietnia br. KPH realizuje projekt „Berlin – Yogyakarta”, który obejmie wędrowną wystawę, projekcje filmowe oraz warsztaty antydyskryminacyjne.

„W tytule umieściliśmy nazwy dwóch miast na dwóch kontynentach – tak więc proponujemy swego rodzaju podróż – również w czasie” – mówi Katarzyna Remin, koordynatorka projektu.

Powstały pod koniec XIX wieku w Berlinie, Komitet Naukowo Humanitarny – pierwsza w świecie organizacja na rzecz praw obywatelskich osób homoseksualnych – jest dla nas początkiem podróży. Yogyakarta to miasto w Indonezji, gdzie w 2006 r. Międzynarodowa Komisja Prawników opublikowała w formie deklaracji tzw. Zasady Yogyakarty  – międzynarodowe standardy praw człowieka i ich zastosowanie w stosunku do orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej. Przygotowywana przez KPH wystawa przybliży widzom wybrane z niej zasady.

„Jako skrajny przykład łamania praw osób LGBT nasza wystawa pokaże rozmiar zbrodni popełnionych przez totalitarny reżim hitlerowski na osobach homoseksualnych. Byli oni jedną z kategorii więźniów obozów koncentracyjnych, nosili na obozowych pasiakach różowe trójkąty i podlegali ścisłej izolacji wewnątrz odciętej od świata obozowej rzeczywistości. W wielu krajach Europy Zachodniej powstały poświęcone im miejsca pamięci. Pragniemy stworzyć dla nich miejsce w polskiej świadomości publicznej” – mówi Remin.

Zasady Yogyakarty zostaną opublikowane w polskim tłumaczeniu we współpracy z poznańskim Centrum Praw Człowieka Instytutu Nauk Prawnych PAN, którego dyrektor, prof. Roman Wieruszewski jest jednym z sygnatariuszy deklaracji. Z tej okazji odbędzie się w Warszawie konferencja z jego udziałem. Wystawa i imprezy towarzyszące trafią począwszy od października 2009 r. do Warszawy, Krakowa, Wrocławia i Lublina.

Partnerem projektu jest także Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego.

Projekt finansowany jest ze środków Stiftung Erinnerung, Verantwortung, Zukunft (Fundacji Pamięć, Odpowiedzialność, Przyszłość) z Niemiec.

WSTĘP NA WSZYSTKIE IMPREZY WOLNY

Projekt „Berlin-Yogyakarta realizowany jest przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii przy finansowym wsparciu Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” (EVZ)
Więcej informacji:
Katarzyna Remin
koordynatorka projektu
kremin@kph.org.pl
tel.+48 22 423 64 38

W związku z powtarzanymi w mediach i przez osoby publiczne kłamliwymi, pozornie naukowymi informacjami dotyczącymi homoseksualności Kampania Przeciw Homofobii wystosowała list do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Apelujemy, aby polskie środowiska psychologiczne zdecydowanie zareagowały na szerzenie nienawiści pod pretekstem przekazywania faktów naukowych.

 

Poniżej znajduje się treść listu.

 

 

Warszawa, 24 czerwca 2009 r.

 

 

Zarząd Główny

Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

ul. Stawki 5/7

00-183 Warszawa

 

Szanowni Państwo,

 

       W imieniu Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii, organizacji działającej na rzecz przeciwdziałania nietolerancji i dyskryminacji gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transpłciowych zwracamy się do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego o zajęcie wyraźnego stanowiska w sprawie nieprawdziwych i pseudonaukowych informacji na temat homoseksualności, jakie pojawiają się w mediach i są powtarzane przez osoby publiczne. Oczekujemy, że PTP ustosunkowując się do zawartych w tym piśmie pytań pozwoli zastąpić krzywdzące stereotypy rzetelną wiedzą wypełniając w ten sposób swoją opiniotwórczą funkcję.

       Motywując swoją prośbę chcielibyśmy nawiązać do kontekstu majowej wizyty Paula Camerona w Polsce. Paul Cameron reprezentujący założony przez siebie Family Research Institute został zaproszony na dwie polskie uczelnie wyższe, gdzie przedstawiano go jako jedenego z najwybitniejszych psychologów, specjalistę od tematyki  homoseksualności. Podczas swoich wykładów Paul Cameron pokazywał i interpretował badania psychologiczne i socjologiczne, z których wynikało, że osoby homoseksualne są typowymi sprawcami molestowania dzieci i przemocy seksualnej; są przyczyną rozprzestrzeniania się HIV i chorób wenerycznych; są znacząco bardziej aspołeczne niż heterosekualne. Ponadto Paul Cameron z pozycji eksperta i naukowca przedstawił w opiniotwórczych mediach (TVP1, Rzeczpospolita i inne) tezy o patologii homoseksualności oraz zagrożeniu, jakie stanowi tolerancja osób homoseksualnych.

       Na wizytę i przyjęcie Paula Camerona przez środowiska uniwersyteckie krytycznie zareagowały jedynie niektóre media oraz społeczność osób homo-, bi- i transseksualnych. Ze strony polskiej nauki pojawił się jeden list będący pozytywną reakcją na głośną wizytę Paula Camerona. Jest to otwarty „list polskich naukowców w obronie wolności badań na UKSW”, w którym grupa profesorów uzasadnia stosowność głoszenia tez Camerona na uniwersytecie publicznym.

       Jesteśmy zdumieni faktem, że powtarzane w mediach kłamstwa, którym przypisuje się etykietę „wyników badań psychologicznych”, nie spotkały się z reakcją polskiego środowiska psychologicznego. Uważamy, że rolą ekspertów, autorytetów oraz towarzystw naukowych jest zabieranie głosu, gdy pod pozorami nauki indoktrynuje się społeczeństwo stereotypami i pseudowiedzą rodzącą uprzedzenia. Jest to szczególnie ważne, gdy pseudonaukowe treści stają się usprawiedliwieniem dla krzywdzącego traktowania osób homoseksualnych.

       Na początku czerwca 2009 Krystian Legierski, działacz gejowsko-lesbijski, wytoczył pozew w trybie wyborczym kandydatom na europarlamentarzystów Prawicy RP, którzy na konferencji prasowej stwierdzili, że „homoseksualizm jest chorobą przekazywaną genetycznie i należy ją leczyć” oraz, że homoseksualność jest uszkodzeniem mózgu. Sąd Okręgowy Warszawa–Praga odrzucił pozew uzasadniając tę decyzję sporami, jakie rzekomo toczą się w środowisku naukowym na ten temat. Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał natomiast, że „rozstrzygnięcie czy homoseksualizm jest chorobą wymyka się kryteriom oceny prawdy i fałszu”.

       W roku 2004, w reakcji na nienawistne wypowiedzi polityków i instrumentalne wprowadzanie tematu orientacji seksualnej do dyskusji publicznej Polskie Towarzystwo Psychiatryczne wydało oświadczenie, w którym apeluje o tolerancję wobec osób homoseksualnych. Dwa lata później Polskie Towarzystwo Seksuologiczne stanowczo odniosło się do insynuacji jakoby homoseksualność związana była z pedofilią pisząc, iż mylenie tych pojęć wynika z niekompetencji bądź złej woli. Świadomość społeczna w Stanach Zjednoczonych Ameryki kształtowana jest przez poważane w całym świecie naukowym Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, które od 1973 stanowczo reaguje na przejawy homofobii oraz dba o to, by wizerunek osób nieheteroseksualnych i transseksualnych nie opierał się na stereotypach i przesączonych ideologią hipotezach. Paul Cameron spotkał się więc z wykluczeniem i ostracyzmem w środowisku naukowych w Stanach  Zjednoczonych, Kanadzie i innych krajach.

 

       Wielce niepokoi nas milczenie środowisk psychologicznych w tym Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Uważamy, że już nastał czas, aby polscy naukowcy i praktycy poszli w ślad amerykańskich i europejskich autorytetów z dziedziny psychologii zajmując wyraźne stanowisko w sprawie szerzenia pseudonaukowych i stereotypowych opinii krzywdzących osoby homo-, bi- i transseksualne.

 

       W związku z powyższym, Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii oczekuje jasnego komunikatu, jakim jest stanowisko Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w następujących sprawach:

 

– Jaki jest status homoseksualnej i biseksualnej orientacji seksualnej według współczesnej wiedzy psychologicznej?

                   Jakie jest stanowisko Polskiego Towarzystwa Psychologicznego odnośnie terapii konwersywnej, prowadzonej także w Polsce, mającej na celu zmianę homoseksualnej orientacji seksualnej?

                   Czy homoseksualna i biseksualna  orientacja seksualna może wpływać na jakość wykonywania zawodów związanych z edukacją (jak nauczyciele) lub pomocą i wsparciem (jak psychoterapia)?

 

Oczekujemy na ustosunkowanie się do powyższych zagadnień.

 

Łączę wyrazy szacunku,

Marta Abramowicz

Prezes

Kampania Przeciw Homofobii

 

 

 

 

 

 

 Oświadczenie KPH w sprawie Dni Równości 2009 oraz przyszłorocznego EuroPride 2010. 

 

 

Oświadczenie Kampanii Przeciw Homofobii w sprawie Dni Równości 2009

 

 

Kampania Przeciw Homofobii z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Fundacji Równości o powołaniu Grupy Roboczej ds. EuroPride 2010 oraz próby uregulowania zasad przyznawania Hiacyntów, nagrody która w społecznej świadomości funkcjonuje jako nagroda środowisk gejowsko-lesbijskich.

 

Tegoroczne, warszawskie Dni Równości 2009 były uboższe niż zwykle. Zabrakło wielu imprez, które we wcześniejszych latach cieszyły się powodzeniem. Trzecia edycja Hiacyntów została zdominowana przez kontrowersje związane z przyznaniem tej nagrody posłowi PO, Januszowi Palikotowi.

Ubolewamy również nad niską frekwencją na Paradzie Równości, której nie można tłumaczyć wyłącznie złą pogodą. Z optymizmem obserwujemy jednak wiele oddolnych inicjatyw, które pozwoliły przypomnieć postulaty Parady, w tym legalizację związków partnerskich.

 

Przygotowania do przyszłorocznej EuroPride 2010 powinny połączyć wszystkie siły na rzecz organizacji jeszcze lepszych Dni Równości. Niech idea tolerancji, praw człowieka, szacunku dla różnorodności zjednoczy nas wszystkich i wszystkie abyśmy mogli w przyszłym roku powitać gości z całego świata na wydarzeniach na prawdziwie europejskim poziomie.

 

 

 

Warszawa, 19 czerwca 2009

 

Zarząd Kampanii Przeciw Homofobii

Ambasada USA i Kampania Przeciw Homofobii zapraszają na specjalną projekcję filmu dokumentalnego BEFORE STONEWALL.

 

Ambasada USA i Kampania Przeciw Homofobii zapraszają na specjalną projekcję filmu dokumentalnego BEFORE STONEWALL. The Making of a Gay and Lesbian Community, która odbędzie sie w czwartek, 25 czerwca o godz. 18 w Kino Lab CSW Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2.

Zamieszki, które wybuchły w czerwcu 1969 roku po najeżdzie policji na nowojorski bar Stonewall Inn, wówczas najbardziej znane miejsce spotkań gejów i lesbijek w Ameryce, uważa się za początek ruchu obrony praw tych grup. Film pokazuje historię poprzedzającą zamieszki, wykorzystując archiwalia oraz wywiady.

Po projekcji zapraszamy do dyskusji „Czterdzieści Lat Po Stonewall: Prawa LGTB w Stanach Zjednoczonych i Europie” z udziałem Roberat Biedronia, członka Zarządu Kampanii Przeciw Homofobii oraz dra Tomasza Basiuka, dyrektora Ośrodka Studiów Amerykańskich UW.

BEFORE STONEWALL: The Making of a Gay and Lesbian Community
Projekcja i dyskusja panelowa.
Czwartek, 25 czerwca 2009, 18:00
Kino.Lab CSW Zamek Ujazdowski, ul. Jazdow 2
Wstęp wolny.

KPH interweniuje w sprawie litewskiej propozycji prawnej zakazującej „agitowania za homoseksualnymi, biseksualnymi i poligamicznymi związkami”.

Warszawa, 22 czerwca 2009

Szanowny Pan Valdas Adamkus
Prezydent Republiki Litewskiej

Szanowny Panie Prezydencie,

Wzywamy Pana Prezydenta do zastosowania prawa weta wobec ustawy przyjętej 16 czerwca 2009 roku przez litewski Sejm wprowadzającej zmiany do ustawy o ochronie nieletnich, która w artykule 4, punkt 14 zakazuje „agitowania za homoseksualnymi, biseksualnymi i poligamicznymi związkami”.
Nowe prawo doprowadzi do absurdu, gdyż każda informacja publiczna będąca „agitacją” stosunków homoseksualnych i biseksualnych będzie uważana za mającą negatywny wpływ na zdrowie psychiczne, rozwój fizyczny, intelektualny i moralny nieletnich!
   Jest Pan Prezydentem kraju będącego członkiem Unii Europejskiej, która w Traktacie Amsterdamskim w artykule 6a zakazała „wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.” Przyjęcie takiej ustawy narazi Republikę Litewską na sankcje prawne i co równie ważne zaszkodzi reputacji Pana kraju.
   Oprócz prawa wspólnotowego nowy przepis łamie zapisy Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (wolność, słowa, wolność przekonań) oraz Powszechną Deklarację Praw Człowieka, a także Konwencję Praw Dziecka Organizacji Narodów Zjednoczonych (swobodę myśli, przekonań).
   Jednak co dla nas najważniejsze nowa ustawa stygmatyzuje litewską społeczność lesbijek, gejów i biseksualistów, sugerując szkodliwość ich związków, a nawet samą informację o takich związkach. Zgodnie ze współczesną nauką i wiedzą medyczną homoseksualizm, ani biseksualizm nie jest odstępstwem od normy. W każdym społeczeństwie, także litewskim funkcjonują lesbijki, geje, biseksualiści i osoby transgenderowe.
   W kraju demokratycznym – do jakiego aspiruje Litwa – nie można stygmatyzować i wykluczać żadnej grupy społecznej! Lesbijki i geje zasługują na taki sam szacunek twórców prawa, jak wszyscy inni obywatele Republiki Litewskiej.
   Panie Prezydencie to w Pana rękach jest wolność wypowiedzi i przekonań na Litwie! Prosimy nie zawieść litewskiej demokracji i społeczeństwa!

W imieniu Zarządu Kampanii Przeciw Homofobii
Tomasz Szypuła
Wiceprezes

Do wiadomości: Sz. P. Egidijus Meil175″

Jest jeszcze kilka ostatnich miejsc na ostatni termin warsztatów w Warszawie. Zapraszamy na weekend 27-28 czerwca! Będzie to doskonała okazja do integracji, poznania osób z różnych stron Polski i oddziałów KPH oraz wzbogacenia swojej wiedzy z zakresu genderu i homofobii. Przyjazd, nocleg i obiady podczas zajęć pokrywa organizator.

 

W ostatni weekend czerwca (27-28 czerwca) do udziału w Sztafecie do Równości zapraszamy osoby działające na rzecz  środowiska LGBT. Dzięki  uczestnictwu w warsztacie osoby biorące w nim udział będą miały możliwość odkrycia szerszej perspektywy swojej działalności. Będzie to okazja do powiększenia wiedzy dotyczącej gender i tożsamości psychoseksualnej oraz wymiany doświadczeń związanych z działaniem na rzecz osób LGBT. Podczas warsztatu zaprosimy do wspólnej refleksji nad mechanizmami opresji i stereotypami oraz do wspólnego wypracowywania sposobów przeciwdziałania im w kontekście działań na rzecz osób LGBT. Jeśli działasz na rzecz osób LGBT to zgłoś się do uczestnictwa.

Więcej informacji znajdziesz na stronie warsztatów

18 czerwca KPH Olsztyn zaprasza na wieczór filmowy.

Pokaz filmu „Dom na krańcu świata”.
Zapraszamy na wieczór filmowy w Centrum Społecznym MS, w ramach tworzącej się Grupy Inicjatywnej KPH Olsztyn. Spotkanie to także okazja, aby poznać Nas, dowiedzieć się czegoś więcej o naszej działalności i spędzić wieczór w przyjaznej atmosferze!

Miejsce: Olsztyn ul. Plater 5/5.
Czas: 18 czerwca godz. 19.30.

KPH protestuje przeciwko publikacji skandalicznego rysunku zamieszczonego w „Rzeczpospolitej”. 

 

Kampania Przeciw Homofobii protestuje przeciwko opublikowaniu skrajnie homofobicznego rysunku „satyrycznego” autorstwa Andrzeja Krauzego w „Rzeczpospolitej” z 15 czerwca 2009 r. Bohater obrazka zwraca się do kozy: „Jeszcze tylko ci panowie wezmą ślub, a zaraz potem my!”. Czy to ma być komentarz redakcji „Rz” do postulatu legalizacji związków partnerskich wyartykułowanego przez środowisko LGBT podczas sobotniej Parady Równości? Tak ma wyglądać debata społeczna na ten temat?
Porównywanie zoofilii do homoseksualizmu to przejaw nie tylko ignorancji i homofobii, ale również po prostu braku kultury. Żądamy przeprosin na łamach „Rzeczpospolitej”.
Przypominamy również, że w 2006 roku w poznańskim sądzie cztery lesbijki wymusiły na radnych PiS-u przeprosiny za porównanie homoseksualizmu do zoofilii.

Kampania Przeciw Homofobii

Już po raz drugi chcemy spotkać się na pikniku grupy młodzieżowej KPH. W tym roku (21.06) jedziemy razem do Zalesia Górnego, aby z dala od zgiełku miasta spędzić fajnie ze sobą czas.
 

PIKNIK KPH MŁODZI II – 21.06.2009
W programie:
zabawy integracyjne, grill, spacer po okolicy i wiele innych niespodzianek….

Zapraszamy Wszystkich młodych (także duchem) członków i wolontariuszy KPH, a także osoby zainteresowane przyszłym działaniem w grupie młodzieżowej.

Spotykamy się o godz. 11.30 na Dworcu Centralnym pod Centrum Obsługi Klientów IC
Pociąg do Zalesia Górnego odjeżdża o godz. 12.10
Osoby zainteresowane wzięciem udziału w pikniku są proszeni o kontakt mailowy na adres mlodziez@kph.org.pl
DO ZOBACZENIA!

Jak nas (nie) widzą tak nas piszą – debata o homowizerunku już w piątek.

Stereotypowy wizerunek osób homoseksualnych, który łatwo zaobserwować w dowcipach, satyrycznych rysunkach i skeczach bywa jedynym znanym przeciętnemu obywatelowi wizerunkiem geja lub lesbijki.

W trakcie debaty o homowizerunku będziemy rozmawiać między innymi o tym:
– Kto tworzy wizerunek gejów i lesbijek w Polsce?
– Czy nam się ten wizerunek podoba?
– W jaki sposób możemy się prezentować ludziom?

W debacie wezmą udział przedstawiciele polskich organizacji LGBT, dziennikarze oraz osoby znane z prasy i mediów.

piątek, 12 czerwca, godz. 18.00
Biuro Kampanii Przeciw Homofobii, ul. Żelazna 68 w Warszawie.

Organizatorem debaty jest Grupa Studencka Kampanii Przeciw Homofobii

Zapraszamy!