Warsztaty Pride & Parent to bezpieczna, wspierająca przestrzeń, w której m.in. porozmawiamy o medycznych i prawnych aspektach związanych z zajściem w ciążę i rodzicielstwem, podzielimy się doświadczeniami i emocjami oraz spotkamy się z innymi rodzinami, które są w podobnej sytuacji. Na nasze czerwcowe warsztaty zgłosiło się ponad 130 osób na 15 dostępnych miejsc! To dla nas jasny sygnał, jak bardzo brakuje przestrzeni stworzonych z myślą o tęczowych rodzinach.

Ze względu na ogromne zainteresowanie planujemy kolejne spotkania – również poza Warszawą. Wiemy, że potrzeba takich przestrzeni nie kończy się na jednym mieście. Chcemy być wszędzie tam, gdzie są osoby, które ich potrzebują. W związku z tym potrzebujemy Twojego wsparcia.

Organizacja każdego spotkania to realne koszty około 10 000 złotych – to m.in. wynagrodzenia dla ekspertek, przestrzeń, wyżywienie, materiały. Chcemy, żeby udział w warsztatach był bezpłatny i dostępny dla każdej tęczowej mamy lub queerowej kobiety* myślącej o macierzyństwie.

Wesprzyj nas w organizacji kolejnych spotkań. Dzięki Twojej darowiźnie możemy stworzyć kolejne queerowe, bezpieczne przestrzenie, w których tęczowe mamy lub queerowe kobiety* będą mogły mówić o rodzicielstwie, zadawać pytania, dzielić się doświadczeniem i poczuć, że nie są same.

Wesprzyj nasze działania

Za nami superweekend wyborczy: debata kandydatów, spotkania ze Sławomirem Mentzenem i dwa marsze w Warszawie. W mediach dużo przestrzeni zajmują kalkulacje, analizy i strategie. My natomiast przestrzeń chcemy oddać emocjom, wątpliwościom i obawom społeczności LGBT+. Dostaliśmy od Was mnóstwo wiadomości, w których dzielicie się swoimi przemyśleniami, obawami i stawiacie ważne pytania. Na ostatniej prostej kampanii prezydenckiej, tuż przed być może najważniejszą niedzielą ostatnich lat, odpowiadamy na Wasze wiadomości. 

“KO nic nie zrobiło dla osób LGBT. Skąd Wasze przekonanie, że będzie inaczej?”

Odpowiedź KPH: Niezrealizowane obietnice obarczają KO. Jednak wybierając prezydenta, który będzie miał gotowość podpisywać uchwalone przez rząd i parlament ważne dla nas ustawy, wytrącamy nadużywany argument rządu, że “i tak na końcu prezydent nie podpisze”. Kolejny prezydent powinien również stać na straży tego, by żadne szkodliwe prawo nie było wprowadzane, a taka pokusa jest zawsze. 

“Nie podobało mi się, że Rafał spytany o ustawę o mowie nienawiści, otwarcie jej nie bronił”

Odpowiedź KPH: To prawda, jednocześnie jednak wielokrotnie się wypowiadał, że z mową nienawiści należy walczyć. Ustawa, która przeszła przez Sejm i Senat z poparciem całej koalicji rządzącej powinna jako jedna z pierwszych wrócić na biurko prezydenta i być podpisana przez prezydenta. Wiemy, że Karol Nawrocki tego nie zrobi. 

„Czy kreowanie Rafała Trzaskowskiego na naszego sojusznika to jakaś strategia polityczna? Wypada fałszywie…” 

Odpowiedź KPH: Wykorzystywanie osób LGBT+ i naszych praw jako “karty przetargowej” nie powinno w ogóle mieć miejsca w kampanii wyborczej. Potrzebujemy natychmiastowych zmian prawnych.  Na pewno w pałacu prezydenckim potrzebny jest partner do rozmowy na temat poparcia ustawy o związkach partnerskich, przeciwdziałania przestępstwom z nienawiści i przyszłej ustawy o samostanowieniu. 

“Obaj są beznadziejni i żaden nie zasługuje na mój głos”

Odpowiedź KPH: Trudno zaangażować się w wybory, gdy w drugiej turze żaden z kandydatów nie spełnia oczekiwań społeczności LGBT+. Rosnąca fala prawicowego populizmu w Europie pokazuje jednak, że nie mamy luksusu niegłosowania. Naszym zdaniem to bardzo ważne, abyśmy zawalczyli_ły  o możliwość wprowadzenia choć części rozwiązań korzystnych dla naszej społeczności. Jasne, to jest frustrujące, że odpowiedzialność znów przerzuca się na nas, ale my już udowodniliśmy w październiku 23’, że tęczowy głos ma ogromną siłę. Skorzystajmy z niego raz jeszcze 1 czerwca.

Źródło zdjęcia: Blur Studios

14 czerwca br. barwna scena Slay Space ponownie rozbłyśnie – wszystko za sprawą czwartej edycji Cracow Drag Artist Contest, czyli wydarzenia dedykowanemu osobom drag performerskim w Polsce. Pod opieką charyzmatycznej kapitanki Judy Chersand, osoby uczestniczące zmierzą się w widowiskowej formule, która łączy sztukę, humor i zaangażowanie publiczności. Nie ma jury – po występach decyzja należy do publiczności. Każdy głos to gest uznania i wsparcia. KPH objęło matronat nad wydarzeniem. 

Formuła wydarzenia

I etap: talent show – każda osoba performerska ma 5 minut, by zaprezentować swój talent – może to być lipsync, stand-up, taniec, żonglerka czy coś całkowicie nieoczekiwanego. Kreatywność nie zna granic!

II etap: debata drag prezydentx – sześć osób performerskich zmierzy się z pytaniami rodem z najpoważniejszych talk show. Judy Chersand poprowadzi tę debatę z właściwym sobie wdziękiem, pytając o wszystko – od historii dragu po najważniejsze dylematy wrzechświata.

Finał: lipsync battle – wyłonione przez uczciwe głosowanie publiczności, z wykorzystaniem żetonów, dwie osoby performerskie zmierzą się w Lipsync Battle o główną nagrodę w wysokości 1500 zł!

W 4. edycji wydarzenia wystąpią: HEATHER LE CHIC, MISTIKANZA, NAPOLLA, HALINA S.VIPER, UWAGA REMONT i FUNKY FLORA.

Szczegóły wydarzenia

Data: 14 czerwca 2025

Otwarcie bramek: 20:00

Start show: 21:00

Miejsce: Bulwar Kurlandzki vis-a-vis ul. Podgórska 16, Kraków.

Bilety są dostępne stacjonarnie w Slay Space w godzinach otwarcia różowej barki (Slay Space – Barka na Wiśle Bulwar Kurlandzki vis-a vis ul. Podgórska 16) oraz przez stronę internetową.

Kup bilety

18 maja odbywa się I tura wyborów prezydenckich. Będziemy w niej wybierać spośród rekordowej liczby 13 kandydatek i kandydatów. W tegorocznej kampanii wyborczej towarzyszy nam ogromny bagaż emocji: złość, rozczarowanie, zniecierpliwienie, poczucie oszukania. Jakże inny niż w wyborach parlamentarnych, gdy duża część z nas szła do wyborów z nadzieją, energią i motywacją, że te wybory będą zmianą.

W październiku miną 2 lata, gdy m.in. naszymi głosami zmieniliśmy władzę w Polsce i zamknęliśmy ponury rozdział w historii kraju, kończąc prawicową nagonkę, systemową dyskryminację i eliminację społeczności LGBT+ w życiu publicznym. Ale miną również 2 lata, gdy nadal nie spełnione zostały podstawowe postulaty, które na swoje sztandary wzięły niemal wszystkie opozycyjne wtedy siły polityczne: wprowadzenie związków partnerskich, przeciwdziałanie mowie nienawiści, gwarancja wolności decydowania o sobie kobietom. Miałyśmy nadzieję, ale i przekonanie, że to ta władza w końcu zajmie się ustanowieniem godnościowej ustawy o uzgodnieniu płci. I co najważniejsze – że w końcu będzie dla nas miejsce przy stole, przy którym miałyśmy konsultować i proponować rozwiązania najlepsze dla nas, społeczności LGBT+.

W tym kontekście zasadne staje się pytanie – co mój tęczowy głos ma zmienić w tych wyborach? Co ma nas – osoby LGBT+  – zmotywować, by zagłosować? A może w obliczu tych wszystkich niedotrzymanych obietnic, jedyną właściwą postawą powinno być zbojkotowanie tych wyborów? Nie pozostało wiele czasu na decyzję, którą taktykę obrać. Jednak można przewidzieć, jakie będą konsekwencje dla nas. 

Polska dwóch wizji. Polska możliwości

Pozostanie w domu i nie oddanie głosu będzie jasnym sygnałem, że to wszystko, co robi aktualnie koalicyjny rząd, a w zasadzie nie robi, nie spełnia naszych oczekiwań. To będzie żółta kartka wystawiona partiom tworzącym rząd: „Nie spełniliście tego, co nam obiecywaliście”. Z drugiej jednak strony, brak naszego głosu w tej debacie o tym, w jakim kierunku ma zmierzać ten kraj, stanie się wygodną wymówką dla wszystkich rządzących. Dlaczego? Bo znów się nią posłużą, że na drodze do spełnienia ich obietnic stoi przeciwny im prezydent. Ileż razy to słyszałyśmy w kontekście ustawy o związkach partnerskich, choć projekt nawet nie wyszedł z rządu. Dlatego pozostanie w domu będzie legitymowaniem ich “niedasizmu”. Nie dawajmy im tego komfortu odpuszczania lub odsuwania w czasie obietnic, do których się zobowiązali. 

Walka o nasze prawa nigdy nie była prosta, ale jest konsekwentna i ma perspektywę osiągnięcia swojego częściowego chociaż celu. Jeśli na ten moment nie mamy prezydenta lub prezydentki naszych marzeń, to wybierzmy osobę, która będzie słuchała. Potrzebujemy kogoś, kto słowo “nie da się” lub “jestem przeciwny_a”, zamieni na “spotkajmy się” i “jestem otwarty_a na merytoryczną dyskusję”. To nie jest gwarancja sukcesu, ale to możliwość, by przekonywać, wywierać presję i argumentować za związkami, za ustawą o samostanowieniu, za tęczowymi rodzinami i za równością małżeńską. To nasze miejsce przy stole, o które tak walczymy od 20 lat. 

Wybór kandydata prawej strony oznacza dla nas powrót do smutnych i trudnych 8 lat poprzednich rządów. To pewnie będzie impuls dla części z nas do działania, bo znów mamy przeciw komu walczyć. Ale będzie to również moment, w którym część osób zdecyduje się odwiesić na wieszak nasze marzenia o Polsce równych praw. Bo i po co, jak z góry wiadomo, jaki będzie finał naszych starań. Jesteśmy zbyt zmęczone, by znów do tego wracać, ale też jesteśmy zbyt determinowane, doświadczone i zaprawione w boju, by odpuścić i dać wygrać drugiej stronie. Nie tym razem, nie po tylu osiągnięciach, jakie są na naszym koncie. 

Ty jesteś ważnx i Twój głos jest ważny

Te wybory nie są o politykach i polityczkach. To nie sondaż poparcia partii politycznych, choć sympatiami się kierujemy. To wybory o naszej podmiotowości i naszym miejscu w wizji Polski. To nasz bilet wstępu do pałacu prezydenckiego, w którym będziemy krytykować złe rozwiązania, motywować i przekonywać do podejmowania właściwych decyzji.

Głosuję, więc decyduję – ten slogan może być wyświechtany, ale jak żaden inny pokazuje, że pozostanie w domu, choć wygodne i może słuszne moralnie, zabiera nam decyzyjność. Zabiera prawo do niezadowolenia, do krytyki, do dyscyplinowania klasy politycznej. Nic o nas bez nas – to prawda. Ale bez naszego głosu – geja, lesbijki, osoby transpłciowej, niebinarnej i każdej innej, która identyfikuje się jako osoba LGBT+, decyzje zapadną o nas, ale bez nas. 

Idź na wybory i zagłosuj za sobą. Bo jesteś ważny_a i to, czego potrzebujesz od tego kraju jest ważne. 

 

W opublikowanym dzisiaj Tęczowym Rankingu ILGA-Europe (Rainbow Map & Index) Polska zajęła 39 miejsce (na 49 analizowanych państw), plasując się, razem z Bułgarią, na przedostatnim miejscu w Unii Europejskiej. Na pierwszym miejscu ponownie znalazła się Malta, tuż za nią Belgia oraz Islandia, natomiast najniższe wyniki uzyskały takie państwa jak Rosja, Azerbejdżan i Turcja.

Polska po pięciu latach opuściła niechlubne ostatnie miejsce w UE, jednak i tak krajowe prawodawstwo i praktyka stosowania prawa pod względem ochrony praw człowieka osób LGBT+ jest jedną z najgorszych w Europie. W tym roku, Polska zdobyła 21% punktów – zmiana w porównaniu do zeszłego roku, a także awans na wyższe miejsce spowodowane są uchyleniem ostatniej dyskryminującej uchwały wymierzonej w osoby LGBT+. Mimo tej nieznacznej zmiany, ranking jasno potwierdza: polskie prawo nie chroni wystarczająco osób LGBT+ i ich bliskich.

Tęczowy Ranking ILGA-Europe bada prawo od 16 lat

Tęczowy Ranking i Mapa (Rainbow Map Index) jest inicjatywą prowadzoną przez ILGA-Europe już od 2009 roku. ILGA-Europe jako organizacja parasolowa, zrzesza organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające na rzecz równouprawnienia osób LGBT+ w Europie.

Tęczowy Ranking ILGA-Europe analizuje poziom ochrony prawnej osób LGBT+ w 49 krajach, konsultując go z organizacjami krajowymi. W Polsce, podobnie jak w latach ubiegłych, udział w przygotowaniach raportu brała Fundacja Trans-Fuzja oraz Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii.

Ranking nie mierzy postaw społeczeństwa i poziomu akceptacji wobec osób LGBT+, ale jest oparty na twardej analizie krajowego prawodawstwa i praktyki stosowania prawa przez sądy i organy administracyjne. Ranking obejmuje następujące kategorie: 

1. Równość i zakaz dyskryminacji, 
2. Rodzina, 
3. Przestępstwa z nienawiści i mowa nienawiści, 
4. Uzgodnienie płci metrykalnej; 
5. Integralność cielesna osób interpłciowych
6. Wolności obywatelskie (tj. wolność zgromadzeń, zrzeszania się i ekspresji)
7. Prawo do azylu

Na podstawie analizy wyników rankingu, publikowana jest interaktywna mapa prezentująca poziom ochrony prawnej w każdym z analizowanych krajów. Co roku ranking wraz z towarzyszącą mu mapą, publikowany jest w okolicach 17 maja, czyli IDAHOBIT – Międzynarodowego Dnia Przeciwko Homofobii, Bifobii i Transfobii.

Zapoznaj się z tegoroczną wersją rankingu

Tęczowy Ranking 2025: Malta znowu na podium, Polska w końcu nie ostatnia w Unii

Polska po pięciu latach opuściła niechlubne ostatnie miejsce w UE, jednak i tak krajowe prawodawstwo i praktyka stosowania prawa pod względem ochrony praw człowieka osób LGBT+ jest jedną z najgorszych w Europie. W tegorocznej edycji rankingu, Polska zdobyła 20,50% punktów. Niższy wynik od Polski osiągnęło tylko 10 państw (m.in. Rosja, Białoruś, Azerbejdżan i Turcja), z kolei w czołówce rankingu znalazła się ponownie Malta, Belgia i Islandia.

Awans Polski w rankingu spowodowany jest przede wszystkim uchyleniem ostatniej dyskryminującej uchwały wymierzonej w osoby LGBT+ – Samorządowej Karty Praw Rodzin w powiecie łańcuckim. Ta zmiana stanowi symboliczne zamknięcie mrocznego rozdziału w najnowszej historii Polski, w którym możliwa była jawna dyskryminacja osób LGBT+ w życiu publicznym. 

Ucieczka z niechlubnego, ostatniego miejsca w Unii Europejskiej nie może być jednak powodem do dumy, przynajmniej jeszcze nie w tym roku – Polska, podobnie jak w latach ubiegłych, uzyskała zero punktów aż w trzech kategoriach: rodzina, przestępstwa z nienawiści i mowa nienawiści, a także integralność cielesna osób interpłciowych. 

W obszarze równouprawnienia osób LGBT+ w naszym kraju jest wciąż bardzo dużo do zrobienia. Zbliżenie się Polski do wyższych miejsc w rankingu wymaga niezbędnych zmian prawnych, takich jak wejście w życie dobrej ustawy o związkach partnerskich, równości małżeńskiej, wprowadzenia gwarancji bezpieczeństwa dla wszystkich rodzin, a także ochrony przed dyskryminacją, przemocą i mową nienawiści. Również obszar praw osób transpłciowych i interpłciowych, przeciwdziałania ich dyskryminacji w miejscu pracy, szkolnictwie, ochronie zdrowia i innych obszarach wymaga zmian, szanujących godność i opartych o samostanowienie osób.

Tu i teraz. Społeczność potrzebuje zmian na wielu płaszczyznach, na które czeka od dekad. Nie za rok, pięć, dziesięć. Teraz. Wykonując swoje obywatelskie obowiązki jest nadal pozbawiona podstawowych praw. Nie mówimy tu o przywilejach, specjalnym traktowaniu. Mówimy o szacunku, bezpieczeństwie swoim, rodziny i bliskich – wskazuje Julia Kata z Fundacji Trans-Fuzja.

Tegoroczna publikacja Tęczowego Rankingu ILGA-Europe zbiega się w czasie z ostatnimi tygodniami prezydencji Polski w Radzie Europejskiej, a także finiszem kampanii prezydenckiej. Przebijającym się do opinii publicznej hasłem jest wieloaspektowo rozumiane bezpieczeństwo. Polska cały czas traktuje osoby LGBT+ i ich bliskich jako osoby drugiej kategorii – ranking potwierdza, że nie wszystkie osoby czują się w Polsce bezpiecznie. Musimy w końcu zapewnić bezpieczeństwo każdej rodzinie, a także wprowadzić skuteczną ochronę przed przemocą i dyskryminacją. Mamy nadzieję, że w przyszłorocznej edycji Tęczowego Rankingu ILGA-Europe bezpieczna Polska znajdzie się na wyższym miejscu.

Nieznaczny awans Polski z ostatniego miejsca w UE traktuję jako symboliczne zamknięcie pewnego rozdziału i zapowiedź przyszłych zmian prawnych. W tym roku, publikacja rankingu poprzedza niedzielne wybory prezydenckie  – weźmy w nich udział, głosując za bezpieczeństwem dla wszystkich. To, że Polska nie otrzymała żadnego punktu w aż trzech kategoriach musi się zmienić i na rzecz tej zmiany działamy dalej – komentuje na gorąco wyniki rankingu Annamaria Linczowska z KPH. 

Znaczące zmiany pozycji w rankingu zaliczyły Niemcy, dzięki wprowadzeniu ustawy o samostanowieniu, znacząco upraszczającej procedurę uzgodnienia płci. Warty wspomnienia jest także awans Łotwy, z uwagi na wprowadzenie przez nią związków partnerskich, dostępnych dla par osób tej samej płci oraz Czech, które rozszerzyły uprawnienia przewidziane dla związków partnerskich m.in. o możliwość wspólnej adopcji. 

Ranking niestety jednak nie napawa optymizmem – Węgry, Wielka Brytania i Gruzja znacząco pogorszyły swój wynik w porównaniu do lat ubiegłych. Wprowadzanie ustawowych zakazów organizowanie marszów równości czy innych wydarzeń promujących równouprawnienie osób LGBT+ i włączających tę społeczność, a także zmiany wymierzone wprost w osoby transpłciowe wpisują się niestety w szersze prawidłowości. 

Jak wskazuje dyrektorka rzecznictwa w ILGA-Europe, Katrin Hugendubel:  Oprócz odzwierciedlania rosyjskich praktyk, zmiany w Europie odzwierciedlają retorykę stosowaną do tej pory w USA podczas drugiej kadencji Trumpa. Środki ograniczające dostęp do opieki zdrowotnej dla osób transpłciowych i wycofanie inicjatyw DEI w agencjach federalnych mają na celu osłabienie ochrony osób transpłciowych i ograniczenie integracji osób LGBT+. Podobne posunięcia w Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Gruzji nie są jednostkowymi regresjami, ale skoordynowaną globalną reakcję mającą na celu wymazanie praw osób LGBT+ cynicznie przedstawioną jako obrona tradycji lub stabilności publicznej, ale w rzeczywistości mającą na celu utrwalenie dyskryminacji i stłumienie sprzeciwu.

Chcesz dowiedzieć się więcej o tegorocznym Tęczowym Rankingu ILGA-Europe?

Pobierz nasze opracowanie

Tą parafrazą słów Krzysztofa Bosaka z Konfederacji o aborcji w TVN24 można podsumować wszystkie debaty – te oficjalne i spontaniczne – jakie miały miejsce w trakcie kampanii prezydenckiej Anno Domini 2025. Jakimś pozytywem na pewno jest fakt, że ta kampania nie zamieniła się w nagonkę wymierzoną w społeczność, jak miało to miejsce w 2020 roku. Jednak kluczowe dla osób LGBT+ kwestie nie znalazły miejsca w programach wyborczych i wypowiedziach i należy odczytywać jako jasny sygnał. Sygnał, że w 2025 roku nadal osoby LGBT+ są w debacie kandydackiej tematem problematycznym, traktowanym instrumentalnie, nieistotnym czy wręcz niebezpiecznym. 

Tęczowa, która dzieli. Biało-czerwona, która nie łączy. 

Chyba najbardziej jaskrawym i dosadnym przykładem roli, jaką nam – społeczności LGBT+ – przypisano w tej kampanii, to debata w Końskich. Karol Nawrocki, wyciągając tęczową i biało-czerwoną flagę, po raz kolejny grał na podział. Może się wydawać, że z prawej strony sceny politycznej, taki ruch nie jest niczym nowym. Taktyką na 2020 rok było odhumanizowanie osób LGBT+ i nazywanie ich ideologią. W tej kampanii Nawrocki pozycjonuje się jako kandydat Polski tradycyjnych wartości w opozycji do “tęczowego” Rafała Trzaskowskiego, reprezentującego rewolucję kulturalną i społeczną, której społeczeństwo – w ocenie Nawrockiego – nie chce. 

Ruch Nawrockiego obnażył słabość Trzaskowskiego, który tęczową flagę schował pod pulpit. Był to gest nie tylko symboliczny, co także jasno pokazujący, że w tej kampanii osoby LGBT+ są tematem, o którym się nie rozmawia, a wręcz chowa ze wstydem. Tym bardziej należy docenić zachowanie Magdaleny Biejat, która nie tylko upomniała się o tęczową flagę, ale postawiła ją z dumą przed sobą. 

Kolejny raz tęczowa flaga została przeciwstawiona polskiej fladze. W warstwie symbolicznej był to jasny przekaz – nie dla każdego i każdej jest miejsce w tym kraju. 

Jak należało czytać debatę w Końskich w kontekście kampanii prezydenckiej? Że kwestie LGBT+ i sama społeczność nie będą traktowane poważnie. Ich potencjał tkwi jedynie w tym, czy może być kłodą rzuconą pod nogi Trzaskowskiemu przez prawą stronę, który walcząc o wyborcę konserwatywnego centrum, zdawała się odcinać od swojej przeszłości, w której dał się poznać jako progresywny prezydent Warszawy, otwierający Parady Równości i podpisujący Warszawską Politykę Miejską na rzecz społeczności LGBT+”, zwaną w skrócie Deklaracją LGBT+. 

Kolejna z dużych debat – tym razem przeprowadzona przez Super Express i w pełnym gronie kandydatów i kandydatek – w kontekście postulatów osób LGBT+ nie przyniosła niczego. W katalogu priorytetów, o których osoby kandydackie zadawały sobie wzajemnie pytania, związki partnerskie czy równość małżeńska nie znalazły w ogóle miejsca. A może uznano, że to temat, który nikomu nie pozwoli się pozytywnie lub negatywnie wybić na tle reszty konkurencji? Tym bardziej dojmujące jest, że nawet w tak ważnym obszarze, jak rozwój i stabilność kraju, związki partnerskie nie są postrzegane jako element je budujący. Wczorajsza debata jedynie potwierdziła ten trend – nic o nas. 

Temat wart debaty? 

Analizując całość przeprowadzonych debat, można zauważyć, że poza paroma symbolicznymi  gestami, które miały potencjał otwarcia dyskusji o sprawach ważnych dla osób LGBT+, nie wynika z nich nic nowego. Nie padły twarde deklaracje, nikt nie zmienił swoich poglądów, nikt nie zaskoczył pozytywnie. Raczej przyniosły kilka rozczarowań.

Zdecydowanie więcej można wyczytać ze spotkań z wyborcami na wiecach, w wystąpieniach medialnych, ale również w braku komentarza do wydarzeń i decyzji, które bez wątpienia mają wpływ na osoby nieheteronormatywne. Niemal bez echa w kampanii przeszła decyzja Andrzeja Dudy o skierowaniu do Trybunału Konstytucyjnego nowelizacji Kodeksu Karnego, która miała rozszerzać ochronę przed nienawiścią m.in. osoby LGBT+. 

To właśnie z mediów słyszymy, że Rafał Trzaskowski od zawsze był przeciwny adopcji dzieci przez pary osób tej samej płci. Szymon Hołownia wprowadzi równość małżeńską wyłącznie wtedy, gdy naród wypowie się w referendum. Adrian Zandberg, Magdalena Biejat czy Joanna Senszyn równość wprowadzą od razu. Stanowski z kampanii robi jeden wielki, prześmiewczy w jego odczuciu performans. Nawrocki jest wyznawcą art. 18 konstytucji i “tradycyjnej” definicji rodziny, gotowy bronić świętości i przeciwdziałać każdemu, kto na tę świętość się zamachnie. Są również kandydaci, którzy zdania na temat związków partnerskich nie mają lub zdradzić go nie chcą. I jest Grzegorz Braun, który wszędzie węszy spisek sodomski i wpływy mocarnego tęczowego lobby. 

Bezpieczeństwo i obronność, armia, gospodarka, mieszkalnictwo, energia, polityka międzynarodowa – wśród tych tematów na  LGBT+ nie ma miejsca, nie wpisuje się i nie zawiera. To temat zastępczy, który nie wnosi nic merytorycznego, a jedynie – poprzez garniturek światopoglądowo-emocjonalny, jaki nałożyli na niego decydenci – ma rozemocjonować naród i odwrócić jego uwagę od tego, co dla kraju jest naprawdę ważne. 

Kto wygrał cykl debat? 

Stałym elementem wyborczego obrazka jest ogłoszenie zwycięstwa poszczególnych osób kandydackich po debatach. W nich każdy i każda wygrywa, każdy i każda popisał się swoimi umiejętnościami retorycznymi, celnymi ripostami, przemyślanym i odpowiadającym na potrzeby Polaków programem wyborczym. Na pewno w tych debatach zwycięsko nie wyszły kwestie, które dla nas, społeczności LGBT+, są ważne. 

Ale mamy też jasny obraz, kto w gronie osób kandydujących ma gotowość na dalsze prowadzenie debaty – o związkach partnerskich, o równości małżeńskiej, o adopcji dzieci, o ustawie o samostanowieniu. Kto mimo pewnej wstydliwości wobec tęczowej flagi, posłucha, co mamy do powiedzenia. Zajrzy w dane, pozna historie ludzi, nie zamknie drzwi do swojego gabinetu.  Serce podpowiada, że wybór powinien być oczywisty, rozum wskazuje, że następny prezydent nie będzie prezydentem malowanym. Doświadczenie natomiast przypomina, że można mieć również prezydenta jak z koszmaru. 

W debatach prezydenckich zabrakło nas. W debacie o tym, jak powinna wyglądać Polska naszej przyszłości, naszego głosu zabraknąć nie może. Jak również  osoby w pałacu prezydenckim, która w tę dyskusję będzie chciała wejść. Nie dajmy się schować, nie dajmy się pomijać – nawet w sytuacji, gdy wiemy, że ta debata może być trudna, rozczarowująca i oparta na przekonywaniu nas o konieczności kompromisów. 

Na tę debatę mamy wpływ. Zaproszenie do niej dla przyszłego prezydenta lub prezydentki wyślijmy 18 maja przy urnach wyborczych.

Rozpoczynamy zbieranie informacji o potrzebach tęczowego ruchu! Jeżeli działasz w organizacji, grupie nieformalnej czy kolektywie – chcemy zaprosić Cię do wypełnienia w imieniu grupy krótkiej ankiety, która pomoże nam wspólnie skuteczniej działać.

Dzięki ankiecie lepiej zrozumiemy, czego potrzebują organizacje LGBT+ w Polsce i będziemy mogxx lepiej dostosować nasze wsparcie. Wasze odpowiedzi posłużą do planowania działań i programów wsparcia. To tylko kilka minut, które mogą realnie wpłynąć na przyszłość ruchu.

Wypełnij ankietę

 

14 maja (środa) zapraszamy media oraz osoby dziennikarskie na konferencję prasową, podczas której przedstawimy najważniejsze wyniki rankingu ILGA-Europe „Rainbow Map Index”, również te dotyczące Polski. Konferencja odbędzie się o godz. 11:30 przed Kancelarią Prezesa Rady Ministrów (al. Ujazdowskie 1/3, Warszawa).

W konferencji prasowej udział wezmą:

• Annamaria Linczowska – koordynatorka ds. rzecznictwa i działań prawnych w KPH,
• Olga Pawłowska-Plesińska – koordynatorka rzecznictwa w KPH, koordynatorka Koalicji na Rzecz Równych Praw “Equality Watch”, 
• Julia Kata – członkini zarządu, koordynatorka rzecznictwa, starsza managerka wykonawcza w Fundacji Trans-fuzja.

O rankingu “Rainbow Map”

Ranking “Rainbow Map” publikowany jest od 2009 r. przez ILGA-Europe – parasolową organizację zrzeszającą organizacje działające na rzecz równouprawnienia osób LGBT+ w Europie. Ranking nie mierzy postaw społeczeństwa i poziomu akceptacji wobec osób LGBT+, ale jest oparty na twardej analizie krajowego prawodawstwa i praktyki stosowania prawa w 49 krajach. Ranking obejmuje następujące kategorie:

1. Równość i zakaz dyskryminacji
2. Rodzina
3. Przestępstwa z nienawiści i mowa nienawiści
4. Uzgodnienie płci
5. Integralność cielesna osób interpłciowych
6. Wolności obywatelskie (tj. wolność zgromadzeń, zrzeszania się i ekspresji)
7. Prawo do azylu.

W Polsce ranking konsultowało KPH oraz Fundacja Trans-fuzja.

Zapraszamy do udziału w konferencji.

Kultura queerowa jest ważna i chcemy, żeby była dostępna nie tylko w dużych miastach – dlatego z pomocą przychodzi “Queerowe kino”! To już ostatni moment, żeby zorganizować pokaz filmowy w swoim mieście!

KPH w partnerstwie z Outfilm – platformą VOD dla społeczności LGBT+, przygotowało katalog filmów do wyboru i materiałów (takich jak plakaty, grafiki, treści do postów) potrzebnych do zorganizowania projekcji w miejscowościach poniżej 200 tys. osób.

Do końca czerwca możecie zorganizować u siebie projekcję filmu – to idealny moment, by świętować Pride Month i integrować lokalną społeczność.

Żeby urozmaicić wydarzenie, możecie je połączyć z dyskusją (przygotujemy dla Was pomysły na tematy do rozmowy oraz pytania do publiczności) lub zaprosić osobę, z którą przeprowadzicie wywiad lub panel dyskusyjny. 

Chcesz zorganizować u siebie Queerowe kino? Zobacz instrukcję, w której znajdziesz propozycje filmów i napisz na wsparcieruchu@kph.org.pl. Po filmy można zgłaszać się do 31 maja.

Zachęcamy do kontaktu – nawet jeśli Wasze możliwości techniczne są ograniczone!

10 maja ulicami Poznania przejdzie kolejny Marsz Równości poświęcony prawom osób transpłciowych, w tym niebinarnych. To kontynuacja historycznego wydarzenia z zeszłego roku. Mimo nadziei na pozytywne zmiany, rzeczywistość – zarówno w Polsce, jak i na świecie – przynosi inne doświadczenia. Tegoroczny marsz ma przypominać o konieczności poważnego i empatycznego traktowania osób transpłciowych i niebinarnych. Wydarzenie organizuje kolektyw Trans Pride Polska, współorganizuje Lokum Stonewall, partnerem jest grupa Stonewall, a KPH objęło matronat nad marszem.

Szczegóły wydarzenia

Data: 10 maja br.

Start Marszu: g. 17:00

Miejsce zbiórki: Plac Mickiewicza, Poznań

Przed Marszem i po nim zaplanowano wydarzenia towarzyszące – otwarte panele dyskusyjne oraz after party. Wszystkie spotkania odbędą się w Lokum Stonewall (ul. Fredry 7, Poznań).

Program dyskusji – Lokum Stonewall (10:00–16:00)

• g. 10:00 – Tranzycja nastolatków przed 18 rż. – panel z udziałem nastolatków i ich rodziców, wystąpi też Kosma Kołodziej – suicydolog
• g. 11:20 – Potrzeby w systemie edukacji – panel z udziałem osób uczniowskich i studenckich (w tym Michalina Wojdowska i Milo Ostalskie) oraz eksperckich (Natalia Kalisz i Marcin Józefaciuk)
• g. 12:45 – Gatekeeping – prezentacja Sofii Kaliny Przyłuskiej
• g. 13:15 – Batalie sądowe i potrzeby zmian w prawie – panel z udziałem Magdy Pileckiej, Marceliny, Zofii Radosław, Moniki Pacyfki Tichy, Nikoli Kacperskiej i Magdy Góreckiej
• g. 14:40 – Tranzycja 35+, 50+ i 70+ – panel z udziałem Julii Durzyńskiej, Marii Minakowskiej, Patrycji Helt, Agnieszki Nockowskiej, Klaudii Kleo Kowalskiej, Lucji Siajechraj, Anny Jabłońskiej i ariela rosé.

After Party – scena dla osób performerskich Trans/NB

Godzina rozpoczęcia: 21:00

Miejsce: Lokum Stonewall, ul. Fredry 7

Występy artystyczne wyłącznie osób trans i niebinarnych. Na scenie pojawią się m.in.: Flame of Utopia, Nazarra Dominga, Ewa (Eve) aka Ephemera la Fantasma, Zooey / Jooey Elektra.

Zobacz szczegóły wydarzenia

Zakończyła się III edycja cyklu warsztatów Classes for Confidence dla osób Transpłciowych, organizowanych przez Sephora Polska pod skrzydłami KPH. Były to wzmacniające warsztaty makijażowe prowadzone przez profesjonalistki_ów z Sephora makeup team. Warsztaty odbyły się w 10 miastach w inkluzywnej, przyjaznej atmosferze. W spotkaniach na żywo wzięło udział 38 osób. Odbyło się też spotkanie online.

Dzięki wspólnemu zaangażowaniu udało się stworzyć przestrzeń, gdzie osoby uczestniczące mogły zdobywać wiedzę, rozwijać umiejętności i poczuć się pewniej w swoim wyrażaniu siebie.

Osoby uczestniczące chwaliły profesjonalne podejście, indywidualną uwagę oraz możliwość eksperymentowania z makijażem w bezpiecznej przestrzeni. Było wiele uśmiechów, ciekawych pytań i entuzjazmu.

Warsztaty pokazały, jak ważne są takie inicjatywy – nie tylko edukacyjne, ale też wspierające integrację i budowanie pewności siebie.

Dziękujemy za wspólną organizację i udział!

W KPH wspieramy biznes w budowaniu otwartego, bezpiecznego środowiska pracy. Z tej okazji oferujemy szkolenia i warsztaty, które pomagają zrozumieć, jak mówić, wspierać i działać – z szacunkiem i świadomością.

Zorganizuj profesjonalne szkolenie „Język inkluzywny – budowanie komunikacji otwartej i pełnej szacunku”, które będzie również doskonałym sposobem, by przygotować się albo świętować Pride Month w Twojej firmie. Czego dowiecie się na spotkaniu?

• Jak unikać wykluczającego języka (często nieświadomie)?
• Jak mówić o różnorodności z szacunkiem i precyzją?
• Jak reagować, gdy widzisz dyskryminujące zachowania?

Dla kogo? Dla firm, zespołów HR, komunikacji, liderów_ek, wszystkich osób, które chcą mówić odpowiedzialnie.

Pozostałe tematy szkoleń:

• Rola kadry managerskiej w kreowaniu postaw w zakresie D&I
• Sytuacja społeczno-prawna osób LGBT w Polsce
• Tęczowe sojusznictwo – jak dobrze wspierać osoby LGBT?

Chcesz zorganizować szkolenie w swojej firmie? Napisz do nas na biznes@kph.org.pl

​Dezinformacja dotycząca osób LGBTQ+ jest poważnym problemem, który prowadzi do wzrostu uprzedzeń i podziałów społecznych. Osoby tworzące takie treści często wykorzystują emocje oraz strach przed odmiennością, aby manipulować opinią publiczną. Państwowy Instytut Badawczy NASK, zajmujący się cyberbezpieczeństwem, analizuje i weryfikuje fałszywe twierdzenia dotyczące osób LGBTQ+.

Czego dotyczy analiza?

​Analiza skupia się na dezinformacji dotyczącej osób LGBT+, a w szczególności na 4 tematach:

• społeczność LGBTQ+ w ujęciu ogólnym,
• transpłciowość i osoby transpłciowe,
• kwestie zdrowotne,
• związki partnerskie.

Przy każdym temacie podano genezę powstania tezy, najistotniejsze fakty i punkty do dyskusji, a także wskazano wiarygodne źródła informacji. W analizie znajdziesz również przydatne linki do weryfikacji treści.

Przeczytaj analizę

Jesteś queerową kobietą lub masz doświadczenie kobiecości i zastanawiasz się nad macierzyństwem? A może już jesteś mamą? Zapisz się na bezpłatne, dwudniowe warsztaty organizowane przez KPH.

O warsztatach 

Podczas spotkania: 

• zdobędziesz wiedzę o medycznych i prawnych aspektach ciąży i rodzicielstwa,
• usłyszysz historie innych osób i podzielisz się własnymi doświadczeniami w bezpiecznej przestrzeni,
• nawiążesz kontakty z innymi rodzinami i osobami w podobnej sytuacji, budując sieć wsparcia.

Warsztaty mają charakter integracyjny i edukacyjny – chcemy, żeby każda osoba wyszła z poczuciem większej pewności, zaopiekowania i realnego przygotowania do swojej drogi rodzicielskiej.

Szczegóły wydarzenia

Kiedy: 7-8 czerwca br.

Gdzie: Warszawa

Warsztaty są bezpłatne, a w razie potrzeby zapewniamy nocleg, wyżywienie oraz zwrot kosztów przejazdu.

Liczba miejsc ograniczona – zapisz się już teraz przez formularz! 

Zapisy trwają do 25 maja.

Zapisuję się na warsztaty 

---

Projekt jest współfinansowany przez Fundację im. Róży Luksemburg.