Lato nad morzem może znaczyć coś więcej. All Inclusive Film Festival to przestrzeń dla kina, które porusza, i rozmów, które zostają na długo. Spotkamy się, by mówić o zdrowiu psychicznym dzieci, o ciele i grubości – bez ocen, z empatią i uważnością. W programie także warsztaty z języka inkluzywnego i Polskiego Języka Migowego oraz spotkania z ekspertkami, ekspertami i osobami twórczymi – w tym z Marią Peszek. To będzie czas wspólnego bycia w atmosferze otwartości, różnorodności i wzajemnego szacunku. Już w lipcu, w Jastarni. KPH objęło matronat nad wydarzeniem.

Trzecia edycja zainicjowanego przez Ane Piżl wydarzenia odbędzie się między 24 a 27 lipca tego roku, w Kinie Żeglarz w Jastarni, jedynym ocalałym na Półwyspie Helskim. Dwie poprzednie edycje pokazały, że idea festiwalu – połączenie wakacyjnej energii, otwartości i rozmawianie o przeciwdziałaniu wykluczeniom językiem sprawczości i solidarności – jest bliska publiczności w każdym wieku, która tłumnie odwiedzała obie sale Żeglarza.

Warto rozmawiać

Spotkania i rozmowy są kluczową częścią All Inclusive Film Festivalu. Wszystkie one są otwarte i nieodpłatne. W poprzednich latach rozmowy o (nie)równościach w sporcie, sytuacji tęczowych rodzin w Polsce czy o dyskryminacji ze względu na starość czy religię nie gasły długo po zejściu ze sceny. Dlatego tegoroczna edycja wydarzenia potrwa cztery dni, zamiast dotychczasowych trzech, aby czasu na wspólne szukanie sposobów przeciwdziałania marginalizacji było więcej.

Gościnią festiwalu będzie w tym roku m.in. Maria Peszek. Rozmowę z artystką poprowadzi w sobotę 26 lipca wieczorem Ane Piżl.

„Będziemy dyskutować o sojusznictwie, sprawczości sztuki i o brzuchu. A kto nie wie o co chodzi z brzuchem, niech tym bardziej przyjeżdża! Od pierwszej edycji festiwalu tworzymy tu przestrzeń dla wszystkich – zapraszamy parafian, g/Głuchych i osoby trans. Rozmawiamy o wykluczeniu, ale bez martyrologii i licytacji, kto ma gorzej. Na koniec dnia więcej nas łączy, niż dzieli” – mówi Ane.

Tego lata w Kinie Żeglarz będzie można się spotkać z kulturą ballroomu, o której opowie polska prekursorka Madlen Revlon i jej dzieci Sinoa Revlon i Diana Juicy Revlon. O romskości będziemy rozmawiać z dr Joanną Talewicz, o dyskryminacji mężczyzn z Szymonem Węgrzynem oraz Karoliną Kędziorą, prezeską Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego, czy o sytuacji osób grubych i kulturze diety z prawniczką Natalią Skoczylas, współautorką wydanej właśnie książki „Grubancypacja”. Przypomnijmy, że w dotychczas AIFF gościło m.in. Maję Ostaszewską, Katarzynę Zillman i Julię Walczak, Jolę Ogar-Hill i Chuchie Hill, DJ Vikę, Oliwię Bosomtwe, Olgę Drendę czy Miriam Synger.

Nigdy nie będziesz szłx samx

Nie byłoby AIFF gdyby nie Kino Żeglarz, instytucja sama w sobie. Bywalcy i bywalczynie półwyspu pokochali je za dobry repertuar, stylowe wnętrze, sączącą się z gramofonu muzykę w foyer oraz ciepło bijące od prowadzących je kobiet z rodziny Blindow. Jak podkreśla Patrycja Blindow, najmłodsza z rodziny i aktualnie prowadząca Żaglarza:

„All Inclusive Film Festival to nie tylko ważne wydarzenie filmowe, ale też przestrzeń dialogu i otwartości – także tutaj, lokalnie, w Jastarni. Cieszy mnie, że nasze kino może być częścią tej inicjatywy, która łączy ludzi i uwrażliwia na różnorodność”

Radości dla małych i dużych

Poważne tematy nie wykluczają lekkiej atmosfery – zwłaszcza gdy w festiwalu bierze się udział razem z dziećmi. W ramach All Inclusive Film Festival na małej scenie Kina Żeglarz dzieci będą mogły oglądać filmy dla młodej publiczności czy uczyć się o zdrowiu psychicznym podczas przygotowanych specjalnie dla nich warsztatów. Wszystko po to, aby wypoczywające nad morzem rodziny i osoby mające dzieci pod opieką mogły swobodnie cieszyć się festiwalowymi wydarzeniami. A że wakacje i lato szczególnie sprzyjają dobrej zabawie, festiwal tradycyjnie rozpocznie się taneczną imprezą kinową, a zamknie wspólną kąpielą w Bałtyku.

Tegoroczna edycja All Inclusive Film Festival odbywa się we współpracy z Amnesty International Polska oraz Kampanią Przeciw Homofobii. Głównym partnerem wydarzenia po raz drugi jest T-Mobile Polska – firma, która wspiera festiwal od jego pierwszej edycji. Wszystkie wydarzenia towarzyszące pokazom filmowym odbywają się w Kinie Żeglarz i są nieodpłatne, a wstęp na nie jest wolny.

Kup bilety

Osoby uchodźcze LGBTQI+ w Polsce mierzą się z wieloma systemowymi i prawnymi przeszkodami oraz nadużyciami – tak wynika z najnowszego badania Konsorcjum Migracyjnego, przygotowanego we współpracy z Plan International Poland. Raport oparty jest na 23 pogłębionych wywiadach z osobami uchodźczymi LGBTQI+ i 18 rozmowach z ekspertami_kami i przedstawicielami_kami organizacji pomocowych. Ujawnia niedopasowanie polskiego systemu ochrony międzynarodowej do potrzeb tej szczególnie narażonej grupy. 

O raporcie

Polskie prawo azylowe nie uwzględnia orientacji seksualnej, tożsamości płciowej ani ekspresji płciowej (SOGIESC) jako wyraźnych powodów do prześladowań, co prowadzi do niespójnej interpretacji i stosowania przepisów azylowych. Nieadekwatne procedury azylowe, przemoc w ośrodkach recepcyjnych oraz niewystarczający dostęp do usług psychologicznych i prawnych to tylko niektóre z barier wymienionych w publikacji. Brakuje także specjalistycznego wsparcia prawnego i szkoleń dla funkcjonariuszy_ek granicznych, urzędników_czek oraz pracowników_czek ośrodków recepcyjnych. Raport wskazuje również na istotną rolę społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych, które często jako jedyne zapewniają osobom uchodźczym LGBTQI+ dostęp do bezpiecznego schronienia, opieki zdrowotnej i wsparcia psychologicznego. Jednak, jak podkreślają autorzy i autorki, bez systemowych zmian ich działania nie wystarczą.

Główne rekomendacje raportu

• Uznanie osób uchodźczych LGBTQI+ za grupę szczególnie narażoną na ryzyko i zapewnienie im dostępu do ochrony zgodnej z międzynarodowymi standardami.
• Reforma procedur azylowych, w tym obowiązkowe szkolenia dla urzędników_czek i bezpieczne warunki przesłucha
• Wzmocnienie współpracy między administracją publiczną a organizacjami społecznymi.
• Wdrożenie niezależnych mechanizmów monitorujących traktowanie osób uchodźczych LGBTQI+

Pobierz raport w języku angielskim

lub

Pobierz streszczenie po polsku

źródło: https://konsorcjum.org.pl/

Raport Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) „Fundamental Rights Report 2025” podsumowuje najważniejsze wydarzenia, wyzwania i postępy w zakresie przestrzegania praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2024 roku. Opiera się na badaniach, analizach legislacyjnych i danych z państw członkowskich oraz Albanii, Macedonii Północnej oraz Serbii. FRA formułuje również opinie i rekomendacje dla instytucji unijnych i krajowych.

Obszary raportu

• Wybory i prawa podstawowe:

  • Przejrzystość procesów wyborczych

  • Ochrona przed dezinformacją i ingerencją zewnętrzną

  • Równość w dostępie do udziału w wyborach

• Przemoc wobec kobiet:

  • Skala i rodzaje przemocy (domowa, seksualna, online)

  • Problemy z niedostatecznym zgłaszaniem przestępstw

  • Nowa dyrektywa UE z 2024 r. przeciwdziałająca przemocy

• Stosowanie Karty Praw Podstawowych UE:

  • Zastosowanie Karty w sądach i ustawodawstwie państw członkowskich

  • Wdrażanie praw w działaniach finansowanych przez UE

  • Poziom świadomości istnienia Karty

Kluczowe zagrożenia dla praw podstawowych

• Rasizm, mowa nienawiści i dyskryminacja:
  → Doświadczenia osób czarnoskórych, muzułmanów, osób pochodzenia żydowskiego, romskiego, osób LGBTIQ
  → Szerzenie nienawiści w internecie i brak skutecznej moderacji
  → Systemowy rasizm w instytucjach, w tym w policji

• Cyfryzacja i sztuczna inteligencja (AI):
  → Potencjalna dyskryminacja i błędy w systemach AI
  → Wpływ algorytmów na wolność słowa i prywatność
  → Wprowadzenie AI Act i Digital Services Act

• Migracja i granice zewnętrzne UE:
  → Zgony na Morzu Śródziemnym i Kanale La Manche
  → Nadużycia wobec osób migranckich i uchodźczych  na granicach
  → Krytyka niewystarczających działań poszukiwawczo-ratowniczych
  → Nowy Pakt o migracji i azylu (2024) i ryzyko naruszeń praw

Rekomendacje

• Zwalczanie dyskryminacji:

  • Egzekwowanie istniejącego prawa

  • Wzmocnienie niezależności instytucji ds. równości

  • Gromadzenie danych nt. różnych form dyskryminacji

• Bezpieczeństwo online:

  • Uwzględnienie mizoginii jako ryzyka systemowego

  • Zwiększenie przejrzystości działań platform społecznościowych

• AI i prawa człowieka:

  • Prowadzenie ocen wpływu na prawa podstawowe

  • Monitorowanie uprzedzeń w algorytmach

• Migracja i granice:

  • Wzmocnienie niezależnych mechanizmów monitoringu

  • Zakaz penalizacji działań humanitarnych

  • Skuteczne i szybkie dochodzenia w przypadku naruszeń

Pobierz cały raport w języku angielskim

Szukamy osób bohaterskich do udziału w kampanii społecznej dotyczącej związków partnerskich! Jeśli jesteś rodzicem, babcią, dziadkiem, ciocią, wujkiem lub inną bliską osobą osoby LGBT+, wspierasz lub uczysz się wspierać i jesteś gotowx podzielić się swoją historią to czekamy właśnie na Ciebie!

Działania w ramach kampanii obejmują ekspozycję społeczną (udział w nagraniach, zdjęciach, opowieści), a część z nich będzie realizowana w Warszawie, więc może wiązać się z koniecznością dojazdu – pokrywamy koszty podróży.

Jeśli chcesz poznać szczegóły i wziąć udział — napisz do Asi jskonieczna@kph.org.pl lub Kasi kwalczynska@kph.org.pl

Twoja historia może mieć znaczenie dla kogoś, kto bardzo tego potrzebuje.

Jak zapewnić osobom transpłciowym bezpieczne, szanujące i profesjonalne wsparcie w gabinetach psychologicznych i medycznych? Fundacja Trans-Fuzja przygotowała kompleksowy poradnik dla specjalistów_ek i całych placówek, który pokazuje, jak tworzyć transinkluzywne miejsca pomocy. 

Najważniejsze zagadnienia w poradniku:

• Jak stworzyć bezpieczną przestrzeń: znaczenie pierwszego kontaktu, rejestracji i używania imienia oraz zaimków osoby trans.

• Dobre praktyki: szacunek, aktualna wiedza, unikanie stereotypów i nieprofesjonalnych teorii.

• Wsparcie psychologiczne: praca z osobami trans i ich bliskimi, szczególnie w kontekście dysforii, stresu mniejszościowego czy relacji rodzinnych.

• Najczęstsze błędy: np. misgendering, deadnaming, „testy realnego życia”, czy podważanie tożsamości.

• Znaczenie tranzycji: czym jest i jak może wpływać na dobrostan psychiczny.

• Rola szkoły i personelu medycznego: potrzeba szkoleń, empatii i zrozumienia w każdej instytucji, z którą kontakt mają osoby trans.

Pobierz broszurę

Sport to wciąż przestrzeń pełna stereotypów, szczególnie wobec kobiet oraz osób LGBT+. Publikacja „Jak pisać i mówić o kobietach i osobach LGBT+ w sporcie?” pokazuje, jak język mediów może wspierać lub wykluczać. Jej celem jest pomoc dziennikarkom i dziennikarzom, osobom trenerskim i organizującym wydarzenia sportowe w tworzeniu równościowego przekazu.

O publikacji

W publikacji znajdziesz m.in. informacje:

• jak język tworzy rzeczywistość,
• w jaki sposób seksizm i queerfobia przenikają środowisko sportowe,
• jak media wzmacniają stereotypym
• jakie błędy językowe i narracyjne są najczęstsze,

oraz

• wyniki badań ilościowych i jakościowych o doświadczeniach osób LGBT+ i kobiet w sporcie,
• spis organizacji i osób eksperckich, które można zaprosić do współpracy.

Poradnik jest szczególnie przeznaczony dla dziennikarzy_rek sportowych, osób trenerskich i organizatorskich wydarzeń oraz klubów sportowych i związków.

Pobierz całą publikację 

Raport Fundacji GrowSPACE „Bezpieczeństwo młodzieży LGBTQ+ w Polsce Wschodniej” rzuca światło na sytuację młodzieży LGBTQ+ w województwach podlaskim, podkarpackim i świętokrzyskim. Przemoc, brak wsparcia i niewidzialność – to codzienność, z którą mierzy się wiele młodych osób. Raport to nie tylko analiza, ale i wezwanie do działania.

O raporcie

Raport powstał w ramach projektu „Młodzieżowe Sieci Bezpieczeństwa 2.0″ (ang. LGBTQ+ Youth Safety Nets), finansowanego przez Ambasadę Królestwa Niderlandów w Warszawie. Badaniem objęto województwa podlaskie, podkarpackie i świętokrzyskie – regiony postrzegane jako konserwatywne, słabsze ekonomicznie i wykluczone społecznie.

Dane zebrano metodą zogniskowanych wywiadów grupowych, w których wzięło udział 12 osób w wieku 15–22 lat, aktywnych w lokalnych działaniach społecznych. Badanie miało charakter jakościowy i ekspercki.

Cel i założenia badania

Głównym celem badania była identyfikacja potrzeb, wyzwań i barier, z jakimi mierzy się młodzież LGBTQ+ w wymienionych regionach. Skupiono się m.in. na:

• źródłach wykluczenia,

• możliwościach tworzenia sieci wsparcia,

• roli szkoły i instytucji lokalnych,

• potencjale społeczności lokalnych,

• konkretnych rekomendacjach działań projektowych.

Najważniejsze wnioski z raportu

1. Przemoc i wykluczenie – we wszystkich trzech regionach młode osoby LGBTQ+ doświadczają przemocy słownej, fizycznej i symbolicznej. W Białymstoku szczególnie silnie oddziałuje trauma po Marszu Równości z 2019 roku.

2. Brak bezpiecznych przestrzeni – w badanych miejscowościach brakuje przestrzeni, które byłyby otwarcie przyjazne osobom LGBTQ+. W Białymstoku przez lata funkcjonowało „Bezpieczne Miejsce” – jedyna queerowa inicjatywa w mieście – które obecnie nie działa.

3. Brak systemowego wsparcia w szkołach – wsparcie w szkołach jest przypadkowe i zależne od indywidualnych nauczycieli. Brakuje narzędzi, procedur oraz edukacji antydyskryminacyjnej. Osoby respondenckie podkreślały również ageizm i brak szacunku dla głosu młodzieży.

4. Izolacja i trudność w nawiązywaniu relacji – tworzenie sieci wsparcia odbywa się nieformalnie, przez „pocztę pantoflową” i social media. Grupy wsparcia są hermetyczne i trudne do znalezienia, szczególnie dla osób dorosłych.

5. Potrzeba edukacji i aktywizacji – młodzież wskazuje na potrzebę działań edukacyjnych skierowanych do nauczycieli, rodziców i ogółu społeczności. Brakuje także wsparcia dla osób chcących działać aktywistycznie – w tym wiedzy o pozyskiwaniu funduszy czy rozwiązywaniu konfliktów.

Rekomendacje zawarte w raporcie

• Reaktywacja i rozwój bezpiecznych przestrzeni takich jak „Bezpieczne Miejsce”,

• działania skierowane do młodych dorosłych LGBTQ+ po zakończeniu edukacji,

• rozwój kompetencji lokalnych osób liderskich i aktywistycznych,

• edukacja nauczycieli i rodziców w zakresie równości i przeciwdziałania przemocy,

• wsparcie instytucjonalne, finansowe i społeczne dla działań queerowych.

Pobierz cały raport

Z okazji obchodzonego dzisiaj (18 czerwca) Międzynarodowego Dnia Przeciwdziałania Mowie Nienawiści przypominamy: Ponad połowa osób LGBT+ doświadcza przemocy werbalnej, aż 70% wszystkich aktów przemocy, z którymi mierzą się osoby LGBT+ to przemoc werbalna (Patrz: „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce. Raport za lata 2019-2020”, s. 33, s. 35).

Musimy przeciwdziałać mowie nienawiści wymierzonej w osoby LGBT+! Potrzebujemy większej wrażliwości i uważności na to, jakiego języka używamy, bo kształtuje on naszą rzeczywistość. Doświadczanie mowy nienawiści lub mikroagresji może przełożyć się na obniżony poziom satysfakcji z życia, samooceny, a także skutkować większym natężeniem objawów depresji czy prób samobójczych. Nie powielajmy stygmatyzujących komentarzy, próbujmy reagować, gdy jesteśmy ich świadkami i świadkiniami – to możemy zrobić już dzisiaj, pracując jednocześnie na rzecz zmian prawnych. 

Polskie prawo nie chroni osób LGBT+ przed mową nienawiści. Wolność słowa nie może być usprawiedliwieniem dla szerzących się nieprawdziwych informacji wymierzonych w istotną część społeczeństwa. Brak ochrony przed mową nienawiści, podobnie jak brak ochrony przed przestępstwami motywowanymi homofobicznie i transfobicznie, połączony z niskim zaufaniem do organów ścigania skutkuje zjawiskiem tzw. “underreportingu”. Zgodnie z raportem (Patrz: „Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce. Raport za lata 2019-2020”, s. 33, s. 35) jedynie 2,5% przestępstw zostało zgłoszonych na Policję, przy czym przemoc werbalna stanowiła jedynie 1/100 zgłoszonych czynów.

Brak odpowiednich regulacji prawnych oznacza też długotrwałe i niejednokrotnie skomplikowane postępowania policyjne (prokuratorskie) i sądowe, które nie zawsze kończą się wydaniem wyroku skazującego. Długotrwałość postępowań, wynikające często właśnie z braku odpowiednich narzędzi, może skutkować umorzeniem postępowania z powodu przedawnienia. Powyższe miało miejsce w sprawie Jakuba i Dawida, kiedy to rok temu po 7 latach sąd zdecydował się umorzyć postępowanie (Patrz: Po 7 latach umorzenie postępowania – tak Polska nie chroni przed mową nienawiści).

Dbajmy o siebie nawzajem i razem, skutecznie, sprzeciwiajmy się mowie nienawiści!

W niedzielę 15 czerwca 2025 r. odbyły się warsztaty dla Tęczowych Rodziców, w trakcie których rozmawiałyśmy o strategii działania na rzecz ochrony Tęczowych Rodzin w Polsce i zdobywałyśmy nowe umiejętności komunikacyjne i medialne.

Mimo zmiany sytuacji politycznej po wyborach prezydenckich i mniej optymistycznych prognoz związanych z przyszłością ustawy o związkach partnerskich (która nie wprowadza rozwiązań dla rodzin) czy innych zmian prawnych, które poprawiłyby sytuację par jednopłciowych wychowujących wspólnie dzieci, my nadal mówimy głośno i wyraźnie: 

Tak, jak inne osoby, mamy prawo do realizacji swojego pragnienia bycia rodzicami i oczekujemy od państwa takiego samego wsparcia, jakie otrzymują pary różnopłciowe! 

Nasze dzieci potrzebują takiej samej ochrony, jak wszystkie inne dzieci w Polsce!

Dzieci wychowujących się w Tęczowych Rodzinach jest w Polsce ponad 50 tysięcy, kolejne pary marzą o założeniu rodziny. 

Potrzebujemy od rządu konkretnych, zdecydowanych działań!

Jesteś Tęczową Mamą/Tęczowym Tatą lub planujesz założenie rodziny? Masz dość czekania, aż rząd sobie o Tobie przypomni?

Dołącz do nas! Zgłoś się: polityka@kph.org.pl

Pride Month to czas widzialności, solidarności i działania – również w miejscu pracy. Jeśli bliskie są Ci wartości równości i chcesz realnie wspierać osoby LGBT+ w Polsce, możesz zrobić coś prostego, ale ważnego. Zainicjuj zbiórkę na rzecz Kampanii Przeciw Homofobii w swojej firmie!

Jak może wyglądać taka zbiórka?

• Wewnętrzna zbiórka w zespole – wystarczy słoik, puszka lub link do zrzutki. Możesz połączyć to z bake sale, quizem, wspólnym lunchem lub warsztatem.
• Zrzutka.pl – możecie wspólnie stworzyć firmową podzbiórkę online z komunikacją dopasowaną do Waszego zespołu.
• Wydarzenie lokalne w biurze – mały event z przesłaniem, podczas którego zbieracie środki i rozmawiacie o tym, dlaczego równość ma znaczenie.
• Payroll Giving – zapytajcie dział HR czy istnieje możliwość przekazywania końcówek wypłat na cele społeczne – np. działania KPH.

Masz inny pomysł? Super! KPH wspiera osoby organizujące zbiórki – udostępnimy grafiki i wzory oświadczeń.

Odezwij się do nas na biznes@kph.org.pl – razem zrobimy coś naprawdę dobrego.

Balagan Studio to marka stworzona w 2014 roku z inicjatywy dwóch przyjaciółek – Agaty Matlak-Lutyk i Hani Ferenc-Hilsden. Balagan powstał z potrzeby tworzenia produktów o ponadczasowym wzornictwie i w klasycznym stylu, a przy tym stawiających na jakość i wygodę. Marka powstała między dwoma miastami, gdzie mieszkają założycielki i projektantki Balagan – Warszawą a Tel Awiwem. Czerpią ze stylu i kultury obydwu miast, łączą tradycję warszawskiego rzemiosła z nonszalancją izraelskich ulic. 

Od 10 lat prowadzą program inicjatyw społecznych, w ramach którego wspierają bliskie im cele. Minimum 1% zysku z każdego zakupu przekazują na inicjatywy społeczne. W najbliższych tygodniach część zysku z zakupów trafi do KPH.

Równość, wolność i szacunek to wartości, które są szczególnie bliskie marce, dlatego w tym czasie wspierają nas w walce o prawa osób LGBTQ+. Dziękujemy za tę solidarność i pomoc!

Zobacz produkty

Grzegorz Braun zniszczył w Sejmie wystawę Tęczowego Opola o osobach LGBT+. Tak, dokładnie tę samą, którą wcześniej zniszczył na rynku w Opolu w trakcie swojej kampanii prezydenckiej. W Miesiącu Dumy ten bezczelny atak jest nie tylko wyrazistym symbolem, ale budzi zasadną obawę, czy właśnie po wyborach Polska obrała kurs na przyzwolenie na przemoc wobec osób LGBT+. 

Grzegorz Braun pozostaje bezkarny. Od odpowiedzialności za wandalizm i akty przemocy symbolicznej chroni go immunitet europosła. Nim poniesie odpowiedzialności za to, upłyną miesiące. Długie procedury i brak w Polsce prawa, które jednoznacznie penalizują trans- i homofobię działają na korzyść takich osób jak Grzegorz Braun.

Na ochronę nie mogą natomiast liczyć osoby LGBT+. Nowelizacja kodeksu karnego, która rozszerzała ochronę przed mową nienawiści i przestępstwami motywowanymi uprzedzeniami, decyzją Andrzeja Dudy trafiła do Trybunału Konstytucyjnego. Nic nie wskazuje na to, żeby wycofał ją stamtąd nowy prezydent. 

Z nienawiścią wobec mniejszości trzeba walczyć w przestrzeni społecznej i politycznej zawsze. Trzeba na nią reagować stanowczo i z wszelką surowością. Z nienawiścią trzeba również walczyć poprzez uchwalanie dobrego prawa. Ponad podziałami politycznymi. 

Z całego tęczowego serca wspieramy Tęczowe Opole oraz wszystkie organizacje, które każdego dnia chronią osoby LGBT+ przed nienawiścią, dyskryminacją i przemocą. Liczymy na to, że wobec Grzegorza Brauna zostaną wyciągnięte konsekwencje – mówi Magdalena Więch, koordynatorka ds. wsparcia ruchu LGBT+ w KPH.

Oczekujemy stanowczej reakcji całej klasy politycznej na te bezprawne akty przemocy podszyte głęboką nienawiścią wobec społeczności LGBT+. Zwłaszcza w takim miejscu, jak Sejm, gdzie swoimi decyzjami politycy_czki stanowią prawo – dodaje Przemek Walas, kierownik rzecznictwa w KPH.

Eksperci Fundacji GrowSPACE przystępują do badania potrzeb osób LGBTQ+ i neuroróżnorodnych w przestrzeni miejskiej! Jeśli zaliczasz się do jednej z tych grup, koniecznie wypełnij ankietę.

Ankieta “NEUROSAFE CITIES – Co zmienił_byś w mieście?” to pierwsze działanie Fundacji GrowSPACE w ramach projektu “Neursafe Cities”. Celem badania jest wstępne zbadanie potrzeb oraz zdiagnozowanie problemów, które osoby LGBTQ+ oraz osoby neuroróżnorodne spotykają w przestrzeni miejskiej.

W ramach ankiety zadawane są pytania między innymi o to:

• W jakich przestrzeniach miejskich NIE lubisz przebywać?
• Jakie trudności odczuwasz w tych przestrzeniach?
• Z jakimi konkretnie bodźcami masz problem?

Ankieta jest w pełni anonimowa, a udzielone przez Was odpowiedzi będą wykorzystywane wyłącznie w celach projektowych. Skierowana jest wyłącznie do osób LGBTQ+ oraz osób neuroróżnorodnych w wieku 15-21!

Wyniki badań będą wykorzystywane do dalszej pracy projektowej – spacerów z osobami LGBTQ+ i neuroróżnorodnymi, badań fokusowych oraz raportu, który będzie początkiem
działań rzeczniczych na rzecz zmian w mieście.

Wypełnij ankietę

Niespodziewany ruch ze strony ministry Kotuli. Nie czekając na decyzję rządu, Lewica składa do sejmu swój projekt ustawy o związkach partnerskich. To kolejna przymiarka do związków partnerskich w Polsce. Próby wprowadzenia ustawy podejmowane są od ponad 20 lat, w tej chwili  wydaje się, że jesteśmy bliżej celu, niż kiedykolwiek.

Czy ten ruch wymusi na Donaldzie Tusku przyśpieszenie prac w rządzie i skierowanie procedowanego od listopada 2024 roku projektu ministry Kotuli do Sejmu? Czy oznacza to, że po miesiącach oczekiwania, procedowany nie będzie 1, a 2 projekty? 

Przypomnijmy, że 10 października na stronach Rządowego Centrum Legislacji pojawił się projekt ustawy o związkach partnerskich i ustawy wprowadzającej. W trwających miesiąc konsultacjach publicznych, w których KPH wraz innymi organizacjami przedstawiło obszerną opinię o projekcie, spłynęło ponad 5000 uwag, w przeważającej części popierających wprowadzenie związków i objęcie ochroną tęczowych rodzin. 

Ustawa o statusie osoby najbliższej

Z kolei ministerstwa będące w rękach PSL zgłosiły w tym samym okresie szereg krytycznych uwag, zarzucając m.in. że ustawa dubluje prawa małżeństw i daje przestrzeń do nadużyć, np. związanych z wyłudzeniem ziemi rolnej. Uzgodnienia wewnątrz rządu przeciągają się od 11 listopada. Głównym przeciwnikiem projektowanej ustawy jest PSL, które w zeszłym roku proponowało własne rozwiązanie – ustawę o statusie osoby najbliższej – które ograniczało prawa i obowiązki partnerów_ek, za to w znaczący sposób rozszerzało katalog osób mogących uzyskać taki status. 

Niedotrzymane obietnice

Wbrew obietnicom wyborczym Donalda Tuska, projekt nie wyszedł z rządu, co wielu polityków i polityczek koalicji rządzącej, zwłaszcza Lewicy, wskazuje jako jedną z przyczyn porażki Rafała Trzaskowskiego w wyborach prezydenckich. 

Pozostaje zatem pytanie: co w tej sytuacji zrobi Donald Tusk? Czy dołoży starań, żeby uchronić swój rząd przed kolejną falą krytyki?