Wesprzyj KPH

Berlin-Yogyakarta w Krakowie

Nowe terminy projekcji filmów połączonych z krótkimi prelekcjami 27/28/29 kwietnia, miejsce bar podgórze, ul. Węgierska 1 Wystawa przedłużona do 2 maja 2010

WYSTAWA

Na tytuł wystawy składają się nazwy dwóch miast z dwóch kontynentów, podkreślając globalną skalę zarówno zjawiska wykluczania jak i obowiązywania praw człowieka. Z nazwą Yogyakarty łączy się aktualna część wystawy, prawa człowieka osób LGBT. Berlinowi przypisany jest aspekt historyczny projektu, szkicujący początki i osiągnięcia ruchu na rzecz emancypacji osób nieheteroseksualnych oraz przedstawia historię ich prześladowań przez nazistów.

PROJEKCJE FILMOWE

Na projekcje zapraszamy do miejsce bar podgórze, ul. Węgierska 1 w Krakowie.

we wtorek 27 kwietnia, godz. 20.00 
„Einstein seksu” (RFN 1999, 100 min., reż. Rosa von Praunheim)
film fabularny – historia życia Magnusa Hirschfelda, lekarza, seksuologa i światowego pioniera ruchu na rzecz równouprawnienia osób nieheteroseksualnych. Jednym z wątków jest historia związku M. Hirschfelda ze znacznie młodszym od niego Karlem Giese.
wprowadzenie dr Mateusz Borowski
 
w środę 28 kwietnia, godz. 20.00 
„Inny od innych” (Niemcy 1919, 50 min., reż. Richard Oswald)
Film niemy, edukacyjny, pierwszy w historii kina film o tematyce homoseksualnej, zakazany przez cenzurę w 1920 i zachowany jedynie we fragmentach. Konsultantem scenariusza był Magnus Hirschfeld, którego zobaczyć można w roli lekarza, Karl Giese wcielił się w głównego bohatera, wirtuoza skrzypiec Paula Körnera w wieku młodzieńczym.  W roli głównej Conrad Veidt z „Gabinetu doktora Caligari”.  Historia miłości muzyka do swego ucznia i wszechobecnego wówczas szantażu osób homoseksualnych.
wprowadzenie dr Paulina Szkudlarek
 
w czwartek 29 kwietnia, godz. 20.00 
„Paragraf 175” (USA 2000, 80 min. reż. Rob Epstein i Jeffrey Friedman)
film dokumentalny, nagrodzony m.in. na Berlinale i Sundance Film Festival – przejmujące relacje homoseksualnych ofiar nazistowskiego terroru, w większości byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Narratorem filmu jest Rupert Everett.
wprowadzenie dr Anna Taszycka 
 
O projekcie Berlin-Yogyakarta więcej na stronie www.kph.org.pl/pl/edukacja/berlin-yogyakarta
WSTĘP NA WSZYSTKIE IMPREZY WOLNY 

Projekt „Berlin-Yogyakarta realizowany jest przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii przy finansowym wsparciu Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” (EVZ) 

Więcej informacji: 
Katarzyna Remin
koordynatorka projektu
kremin@kph.org.pl      
tel.+48 22 423 64 38 

 

KPH w sprawie edukacji

KPH zwróciła się do minister Barbary Kudryckiej z prośą o informacje na temat stanu edukacji na poziomie uczelni wyższych w zakresie homoseksualności.

Warszawa, dnia 21 kwietnia 2010 r.
                                   
Pani  
Prof. dr. hab. Barbara Kudrycka
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego     
ul. Wspólna 1/3
00-529 Warszawa

Szanowna Pani Minister,

W imieniu Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii (KPH), ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz przeciwdziałania dyskryminacji i nietolerancji osób homo-, bi-, i transpłciowych, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie na piśmie informacji w sprawie treści obecnie obowiązujących standardów kształcenia na poziomie uczelni wyższych i uwzględniania przez nie perspektywy równości i niedyskryminacji ze szczególnym uwzględnieniem zakazu dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.

Z prowadzonego przez KPH monitoringu podręczników akademickich na kierunkach studiów w polskich uczelniach, wynika iż na poziomie uczelni wyższych wykorzystuje się do kształcenia przyszłych polskich licencjatów oraz magistrów, podręczniki akademickie w których kwestia homoseksualności traktowana jest często jako patologia, odchylenie od społecznie przyjętych norm lub wręcz zboczenie. Wszystkie kierunki studiów winny nauczać szeroko pojętej otwartości na kwestie społeczne oraz tolerancji wobec dyskryminowanych mniejszości, a w szczególności przekazywać wiedzę obiektywną i zgodną obecnie obowiązującymi standardami edukacji w tym zakresie na świecie. Należy w tym miejscu wspomnieć, iż Polska wstępując w struktury Unii Europejskiej zobowiązała się przestrzegać zasady równości ujętej w traktatach założycielskich Wspólnot, gdzie zasada niedyskryminacji z powodu orientacji seksualnej jest jedną z podstawowych zasad.
Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę zatem Panią Minister o udzielenie wyjaśnień w następujących kwestiach:
–  czy w planowanym projekcie nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy  o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz niektórych innych ustaw przewiduje się wprowadzenie zmian na temat wiedzy o osobach homoseksualnych i homoseksualności, które byłyby zgodne z regulacjami unijnymi zakazującymi dyskryminacji ze względu na orientację seksualną?
– czy powyższa reforma obejmuje nowelizację wiedzy o homoseksualności na poziomie odpowiadającym standardom przyjętym w Unii Europejskiej, chociażby poprzez wprowadzenie na niektórych kierunkach przedmiotów z zakresu wiedzy o homoseksualności i przeciwdziałaniu dyskryminacji?
– czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego prowadzi jakiekolwiek inne prace mające na celu włączenie problematyki obecności osób homoseksualnych w społeczeństwie oraz ich dyskryminacji i nietolerancji do systemu szkolnictwa wyższego?
 
W związku z powyższymi pytaniami, proszę o udzielenie szczegółowych odpowiedzi w trybie dostępu do informacji publicznej.

Z nadzieją na współpracę łączę wyrazy szacunku.

Marta Abramowicz
Prezeska Zarządu

KPH na rzecz równych szans

Kampania Przeciw Homofobii wzięła udział w I roboczej konferencji Koalicji Na Rzecz Równych Szans, zorganizowanej z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego (PTPA) 19 kwietnia 2010 roku w Warszawie.

Koalicja Na Rzecz Równych Szans jest zrzeszeniem nieformalnym 33 organizacji pozarządowych.
 
Na spotkaniu omówione zostały cele, zasady i formy działania Koalicji, ponadto omówiono kwestie obecnego kształtu i etapu prac nad ustawą o równym traktowaniu. Poruszono problem braków w polskim prawie regulacji antydyskryminacyjnych, których Polska nie implementowała do polskiego systemu prawnego mimo ponagleń ze strony Komisji Europejskiej. Podczas spotkania dyskutowano również nad stanowiskiem Koalicji w sprawie przyszłego urzędu ds. równego traktowania i polityki rządu na temat prawa antydyskryminacyjnego. Obecni przedstawiciele organizacji pozarządowych debatowali na temat dobrych praktyk z zakresu współpracy z przedstawicielami rządu w obszarze kształtowania  prawa antydyskryminacyjnego – swoim doświadczeniem podzielili się Wanda Nowicka z Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, Krystyna Mrugalska oraz Barbara Ewa Abramowska z Polskiej Federacji Osób Niepełnosprawnych oraz Witold Klaus ze Stowarzyszenia Interwencji Prawnej.

Podsumowaniem spotkania była dyskusja na temat dalszych planów Koalicji w sprawie lobbingu na rzecz wprowadzenia przez rząd polski przepisów antydysryminacyjnych w takim kształcie w jakim postulują od wielu lat uczestniczące w Koalicji organizacje pozarządowe. Uczestnicy wyrazili chęć dalszej współpracy i wymiany informacji o prowadzonych pracach legislacyjnych administracji publicznej nad ustawą o równym traktowaniu, której wprowadzenie po polskiego porządku prawnego leży w interesie wszystkich zaangażowanych organizacji.     

Debata o edukacji w Rzeszowie

Kampania Przeciw Homofobii Podkarpacie zaprasza na debatę pt.: ,,Jak uczyć o homoseksualności w polskiej szkole?”.

Debata odbędzie się dnia 23 kwietnia o godz. 17.30 w sali konferencyjnej Społem na ulicy Grottgera 10. Gośćmi będą Natalia Miklaszewska – nauczycielka języka angielskiego – na co dzień pracuje w przedszkolu, Ariel Kowalczyk – nauczyciel języka, Robert Biedroń, politolog, członek Zarządu KPH. Inspiracją do debaty będą wydane niedawno książki dla dzieci o homoseksualności „Król i król” oraz „Z Tango jest nas troje”.

Przed debatą pokazany zostanie film „Twoja mama jest lesbijką”.

To historia pastorki Jane Spahr, która opowiada o procesie akceptacji swojej homoseksualnej orientacji. W rozmowie uczestniczą jej siostra (bliźniaczka), rodzice, mąż i dzieci. Dokument ukazuje zmagania rodziny, która stara się zaakceptować fakt, że Jane jest lesbijką. Film jest fascynującym zapisem ewoluowania ich wyobrażeń o niej, jako o osobie homoseksualnej.

Reżyseria: Anne Macksoud
Czas trwania: 27 minut
Rok produkcji: 1995

Data: piątek, 23 kwietnia 2010
Miejsce: Sala konferencyjna Społem , ul. Grottgera 10, Rzeszów
Godzina: 17.30

Wstęp wolny!
Serdecznie zapraszamy!

KPH w sprawie filmu

Pismo KPH w sprawie materiałów promocyjnych do filmu „Samotny mężczyzna”. 

Warszawa, 16 kwietnia 2010 r.
                            
Pan Prezes
Roman Gutek
Gutek Film Sp. z o.o.
ul. Zamenhofa 1, 00-153 Warszawa

Szanowny Panie Prezesie,

Wyrażając wielką radość z powodu decyzji firmy Gutek Film o wprowadzeniu do polskich kin filmu „Samotny mężczyzna” („A Single Man”) w reżyserii Toma Forda, w imieniu Kampanii Przeciw Homofobii chciałabym wyrazić zdziwienie treścią przygotowanych przez Gutek Film materiałów promocyjnych dotyczących ww. filmu.

Z zagranicznych doniesień prasowych oraz z relacji naszych współpracowników Bartosza Reszczyka i Krzysztofa Tomasika, którzy uczestniczyli w pokazie prasowym filmu w dn. 31 marca 2010 r. wiemy, że „Samotny mężczyzna” jest opowieścią o geju w średnim wieku (Colin Firth), który próbuje poradzić sobie ze stratą ukochanego mężczyzny, wieloletniego życiowego partnera. Oficjalna nota filmu sporządzona przez Gutek Film nie wspomina o homoseksualności głównego bohatera. Co więcej, jednoznacznie sugeruje się w niej jego… heteroseksualność. Czytamy w niej:

Jeden dzień – być może najważniejszy – z życia Georga Falconera (Colin Firth), profesora uniwersyteckiego, który nie może pogodzić się z tym, że właśnie stracił swoją wielką miłość. Tego dnia pozornie nieistotne spotkania i czas spędzony z dawną ukochaną (Julianne Moore), otworzą przed nim niespodziewanie szanse na nowe uczucie…

Trudno oprzeć się wrażeniu, że słowo „miłość”, które nie określa płci oraz sugestia, że bohater miał „ukochaną” (Julianne Moore gra w filmie przyjaciółkę bohatera), zostały użyte celowo, by ukryć centralny temat filmu: homoseksualną miłość dwóch mężczyzn.
Takim ujęciem treści filmu w nocie, która ma za zadanie go promować, Gutek Film wydaje się odwracać od tych potencjalnych widzów, którzy są zainteresowani obejrzeniem historii geja radzącego sobie z utratą ukochanego. To jakby sygnał wysłany dla tych kinomanów: „to nie film dla Was, nie chcemy Was na naszych seansach”.

To tak, jak gdyby promując film „Schmidt” A. Payne’a ukrywali Państwo, że jest on historią starego mężczyzny, promując film „Europa, Europa” A. Holland ukrywali, że jest on historią żydowskiego chłopaka albo promując film „Malcolm X” S. Lee ukrywali, że jest on historią czarnego mężczyzny, działacza na rzecz praw Afroamerykanów w USA.

W 2006 r. firma  Monolith promowała „Tajemnicę Brokeback Mountain” – historię miłości dwóch kowbojów, pisząc o „zażyłości” między dwoma mężczyznami. W 2009 r. firma Best Film promowała „Obywatela Milka”  – historię Harveya Milka, działacza walczącego o prawa osób homoseksualnych nie ujawniając ani homoseksualnej orientacji bohatera, ani dziedziny jego społecznej działalności. Gutek Film niestety wpisuje się w niechlubną, homofobiczną „tradycję” ukrywania gejowskiej tematyki filmów wprowadzanych przez polskich dystrybutorów.

Dla Kampanii Przeciw Homofobii jest to szczególnie bolesne, ponieważ wiemy, że polscy geje i lesbijki tak często spotykają się z krzywdzącym zarzutem „epatowania” swą seksualnością, „obnoszenia się” z nią.

Mam szczerą nadzieję, że do czasu premiery „Samotnego mężczyzny” (7 maja) Gutek Film zrezygnuje z ukrywania prawdziwej treści filmu, który zaprezentuje polskim widzom. Skądinąd darzymy firmę Gutek Film ogromnym szacunkiem za odwagę wprowadzania na polskie ekrany wielu ambitnych, niełatwych i kontrowersyjnych dzieł sztuki filmowej.

Z poważaniem,

Marta Abramowicz
Prezeska Zarządu
Kampania Przeciw Homofobii

Koalicja w sprawie zmian legislacyjnych

Koalicja na Rzecz Równych Szans, w skład której wchodzi Kampania Przeciw Homofobii, opublikowała stanowisko w sprawie prowadzonych przez rząd prac legislacyjnych.

Koalicja na Rzecz Równych Szans, w skład której wchodzi Kampania Przeciw Homofobii, opublikowała stanowisko w sprawie prowadzonych przez rząd prac legislacyjnych dot. zakresu działań Pełnomocnika Rządu ds Równego Traktowania. Stanowisko zostało przesłane do Premiera, Min. Elżbiety Radziszewskiej oraz Min. Michała Boniego.

Warszawa, dnia 1 kwietnia 2010 r.

Stanowisko Koalicji na Rzecz Równych Szans w sprawie toczących się prac legislacyjnych odnośnie zmiany Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2008 r.)

Uwagi Ogólne
Niżej podpisane organizacje skupione w Koalicji na Rzecz Równych Szans z niepokojem przyjmują ostatnie działania rządu odnośnie sposobu prowadzenia prac nad zmianą rozporządzenia regulującego działania Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania – rządowego podmiotu odpowiedzialnego za przeciwdziałanie dyskryminacji w Polsce. W Ocenie Skutków Regulacji załączonego do uzasadnieniu projektu rozporządzenia z dnia 11 marca br. zamieszczonego na stronie BIP Kancelarii Prezesa Rady Ministrów stwierdzono, że „z uwagi na to, że projekt dotyczy funkcjonowania administracji rządowej, tym samym nie jest uzasadnione przeprowadzanie konsultacji społecznych”.
Podpisanym niżej organizacjom trudno jest się zgodzić z takim stanowiskiem. Z uwagi na to, że projektowana zmiana dotyczy zadań organu, który pełni niezmiernie ważną rolę społeczną a organizacje pozarządowe są jego głównym partnerem w codziennej pracy na rzecz wyrównywania szans, niezrozumiałe jest, dlaczego ekspercki głos organizacji reprezentujących interesy grup dyskryminowanych, na rzecz których działa także Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania, nie jest brany pod uwagę. Dlatego też, pomimo braku woli uwzględnienia opinii organizacji pozarządowych w procesie stanowienia prawa, poniżej przedstawiamy nasze uwagi do projektowanego rozporządzenia.

Uwagi szczegółowe   
 
Proponujemy uzupełnienie katalogu przesłanek dyskryminacyjnych zawartego w § 2 ust.1 pkt 1 o kategorię tożsamości płciowej (która objęłaby osoby transpłciowe doświadczające systemowego wykluczenia zarówno społecznego jak i prawnego) oraz dyskryminacji na podstawie więcej niż jednej cechy prawnie chronionej (dyskryminacja zwielokrotniona). Dyskryminacja zwielokrotniona ma miejsce np. w sytuacji, w której osoba jest ofiarą dyskryminacji ze względu na swoją płeć i jednocześnie ze względu na niepełnosprawność, lub rasę lub pochodzenie etniczne. Wydaje się również celowym uzupełnienie ww. katalogu przesłanek o kategorię tzw. dyskryminacji przez asocjację (czyli nierówne potraktowanie osoby poprzez fakt powiązania jej z osobą, która cechę prawnie chronioną nosi) oraz dyskryminację przez błędne przypisanie cechy prawnie chronionej. W myśl orzecznictwa i wspólnotowej doktryny prawniczej, każde nierówne traktowanie takiej osoby motywowane wspomnianymi powyżej sytuacjami, jest uważane za dyskryminację na gruncie chronionej prawem cechy. Kwestia dyskryminacji przez asocjację była ostatnio przedmiotem orzeczenia  Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w którym stwierdzono, że Dyrektywa Nr 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy chroni przed dyskryminacją także osoby, które choć same nie są niepełnosprawne, mogą doświadczać nierównego traktowania w postaci dyskryminacji bezpośredniej lub molestowania, z uwagi na ich powiązanie (asocjację) z osobami niepełnosprawnymi.
W projekcie rozporządzenia wprowadza się także nową przesłankę dyskryminacji – niepełnosprawność. Niewystarczająco jasno uzasadniono jednak podział kompetencji Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania i funkcjonującego już w polskiej administracji Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, w którego kompetencjach pozostają działania na rzecz wyrównywania szans osób z niepełnosprawnościami. Takie rozwiązanie może przyczynić się do powielenia kompetencji i dublowania zadań przez organy rządowe w tej dziedzinie.

Podsumowanie
Biorąc pod uwagę fakt, iż planowane działania odnośnie Rozporządzenia w sprawie Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania dotykają spraw, którymi na co dzień zajmują się organizacje pozarządowe skupione w Koalicji na Rzecz Równych Szans, celowym jest informowanie i konsultowanie tych podmiotów w każdym przypadku zmian legislacyjnych dotyczących obszaru przeciwdziałania dyskryminacji. Z zaniepokojeniem obserwujemy po raz kolejny pomijanie społeczeństwa obywatelskiego w procesie stanowienia prawa.
Organizacje tworzące Koalicję na Rzecz Równych Szans doceniają fakt, iż rząd polski zdecydował się na powołanie stanowiska rządowego, którego zadaniem jest przeciwdziałanie dyskryminacji i zwalczanie nierówności. Nie można jednak nie zauważyć faktu, iż pomijanie eksperckich organizacji pozarządowych w procesie konsultacji tak ważnego aktu prawnego jest niepokojącą praktyką.
Z podobnym zaniepokojeniem przyjmujemy również brak dialogu odnośnie projektu ustawy o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania. Pomimo wielokrotnych interwencji organizacji pozarządowych, kolejne wersje ww. ustawy nie są przedstawiane do konsultacji i tym samym głos organizacji reprezentujących osoby, których ustawa ta będzie dotyczyła, są wykluczone z dialogu w tej sprawie.        

Organizacje członkowskie Koalicji na Rzecz Równych Szans:
Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego – koordynator Koalicji
Fundacja Feminoteka
Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii „Otwarta Rzeczpospolita”
Kampania Przeciw Homofobii
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Lambda Warszawa
Amnesty International
Lambda Bydgoszcz
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej
Fundacja Równości
Koalicja Karat
Fundacja Trans-Fuzja
Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny
Fundacja MaMa
Fundacja Przestrzeń Kobiet
Fundacja Autonomia
Stowarzyszenie Aktywne Kobiety
Stowarzyszenie Inicjatyw Niezależnych MIKUSZEWO
Stowarzyszenie Homo Faber
Stowarzyszenie na Rzecz Kobiet „Victoria”
Stowarzyszenie Nigdy Więcej
Stowarzyszenie Kobiet Konsola
FORUM 50+
Fundacja TUS
Stowarzyszenie Interwencji Prawnej
Instytut Podkarpacki
Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych
Stowarzyszenie Kobiet Niepełnosprawnych ONE.PL
Żydowskie Stowarzyszenie Czulent
Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego PRO HUMANUM  
Związek Nauczycielstwa Polskiego
Stowarzyszenia Romów w Polsce

Koalicja na Rzecz Równych Szans to nieformalna platforma skupiająca szereg organizacji pozarządowych działających na rzecz praw człowieka i promowania zasady równości i niedyskryminacji. Organizacje wchodzące w skład koalicji są wiodącymi polskimi organizacjami eksperckimi od lat aktywnymi w obszarze przeciwdziałania dyskryminacji. Głównym celem platformy jest prowadzenie merytorycznego dialogu z rządem odpowiedzialnym za opracowanie kompleksowego i skutecznego prawa antydyskryminacyjnego.

Tragedia w Smoleńsku

Nikt z pasażerów prezydenckiego samolotu, który rozbił się w rosyjskim Smoleńsku nie przeżył katastrofy, do której doszło, gdy maszyna podchodziła do lądowania. Wśród ofiar są nasi wielcy przyjaciele. 

Nikt z pasażerów prezydenckiego samolotu, który rozbił się w rosyjskim Smoleńsku nie przeżył katastrofy, do której doszło, gdy maszyna podchodziła do lądowania – poinformował w sobotni poranek gubernator obwodu smoleńskiego. Na pokładzie był prezydent Lech Kaczyński z małżonką oraz najważniejsze osoby w państwie – MSZ Rosji potwierdza: nikt nie przeżył katastrofy. Według rzecznika polskiego MSZ zginęło 88 osób.

Izabela Jauga Nowacka (1950-2010)

Wśród ofiar tragedii są osoby, które od lat blisko współpracowały z KPH: wielka przyjaciółka naszego środowiska, posłanka klubu Lewica, Izabela Jaruga-Nowacka, posłanka klubu Lewica Jolanta Szymanek-Deresz oraz Rzecznik Praw Obywatelskich, Janusz Kochanowski. 

Łączymy się w żałobie.

Izabela Jaruga-Nowacka (1950-2010) 

Geje też kopią piłkę

Homoseksualność w sporcie jest nadal tematem tabu. A w piłce nożnej dominuje kult macho, patriarchalność, homofobia i seksizm. – pisze w „Rzeczpospolitej” Robert Biedroń.

http://www.rp.pl/artykul/458732.html

Robert Biedroń 08-04-2010, ostatnia aktualizacja 08-04-2010 18:11

Piętno niezmywalne

Gdy 11 lat temu Arkadiusz Onyszko opuszczał Polskę, wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazywały, że duński klub, który go zatrudni, zrobi świetny interes. Polski bramkarz okazał się jednak wyśmienitym golkiperem, ale fatalnym obywatelem tolerancyjnej Danii. W lipcu 2009 roku Onyszko został skazany na trzy miesiące więzienia za napaść na swoją byłą żonę.

Krótko potem ukazała się jego książka „Fucking Polak”, w której pisał: „Nienawidzę gejów. Naprawdę. To obrzydlistwo. Ich nie da się słuchać, gadają jak dziewczyny. Nie mógłbym siedzieć w ich towarzystwie, patrzeć, jak się całują. To odrażające. Nigdy nie spotkałem piłkarza geja. W futbolu nie powinno być dla nich miejsca. (…) Nie rozumiem, dlaczego w duńskich mediach wiele kobiet zajmuje się sportem. Pewnie dlatego, że ładnie wyglądają i przez to łatwiej im zaczepić piłkarza i poprosić o wypowiedź. Tylko że one nie mają pojęcia o piłce, nigdy w nią nie grały, nie rozumieją taktyki. Nie wydaje mi się, aby głupia blondynka zadająca piłkarzowi pytanie przed kamerami była najlepszym pomysłem”.

Męsko-męskie relacje

Świat futbolu ma dwie całkowicie odmienne twarze. Boisko piłkarskie czy szatnia wyglądają jak miejsca, w których spotykają się wymuskani do granic absurdu homoseksualiści. Pocałunki po strzelonym golu, uściski, wspólne kąpiele pod prysznicami stwarzają specyficzne męsko-męskie relacje. Dotyczy to także ich fanów. Prawie wszyscy moi koledzy w podstawówce, ze mną włącznie, zamiast plakatów piosenkarek wieszali na ścianach półnagich, spoconych piłkarzy. Wszystko to, połączone z kultem idealnego, często wytatuowanego i wykolczykowanego jak na gejowskim pornofilmie ciała, którego piłkarskim symbolem stał się David Beckham, mogłoby sprawiać pozory homoseksualnego, rozpasanego raju. Nic bardziej mylnego.Nienawiść wobec gejów i pogarda dla kobiet są w futbolu codziennością. Sport zespołowy stwarza bowiem wyjątkowe relacje męsko-męskie, nacechowane dominacją i maczyzmem. Zmusza piłkarzy do ciągłej gry w supersamców i playboyów, jak Onyszko nienawidzących gejów i szydzących z blondynek. Presja „prawdziwego mężczyzny” jest zbyt silna, a zabezpieczeniem przed oskarżeniami o bycie „ciotą” jest tylko agresja. Nie ma miejsca na tolerancję. Najmniejsze podejrzenie może oznaczać wykluczenie z samczego grona.

To dlatego też identyfikujący się ze swoimi piłkarskimi idolami kibice przejmują homofobiczne zachowania. Nazwanie piłkarza drużyny przeciwnej czy sędziego pedałem należy do kanonu pseudokibica. Poniżenie przeciwnika jest rodzajem walki, a werbalna penetracja wroga jest dopełnieniem zwycięstwa. Piosenki i slogany kibiców pełne są pogardy dla przeciwnika, najczęściej identyfikowanego z „innym” (czytaj gorszym) – Żydem, pedałem, czarnuchem. Taka retoryka przyciąga specyficznych mężczyzn – bo kobiety, jak powiedział Onyszko, nie mają pojęcia o piłce.

Gay Games

Dodatkowo, niektórzy kibice sympatyzują z ruchami neofaszystowskimi, noszą charakterystyczne, pseudomilitarne ubrania. Nie dziwi więc ich obecność podczas parad równości czy manif – kontynuują tam rozróby, które wszczynają podczas meczów piłkarskich, a jednocześnie miejsca te są okazją do wyładowania swojej nienawiści wobec gejów, lesbijek i feministek. Gdy w 2004 r. Młodzież Wszechpolska organizowała kontrmanifestację przeciwko marszowi tolerancji, u jej boku stali na co dzień nienawidzący się pseudokibice dwóch krakowskich klubów piłkarskich. Zjednoczyli się na ten jeden dzień w nienawiści. Podobnie bywa w innych miastach. W grudniu 2005 r. podczas wiecu równości w Gdańsku, solidaryzującego się z rozpędzonym przez policję marszem w Poznaniu, pseudokibice Lechii Gdańsk wrzeszczeli do uczestników pokojowej demonstracji: „Wolne miasto bez pedałów!”, rzucając w nich jajkami i butelkami.

Przeciwdziałaniem nietolerancji powinno się zajmować kompleksowo Ministerstwo Sportu we współpracy z klubami piłkarskimi oraz PZPN. Obliguje je do tego tzw. rolling agenda – swoisty kalendarz zadań Komisji Europejskiej w zakresie sportu. W bieżących zapisach istnieje zalecenie, aby instytucje rządowe zajęły się m.in. „wykorzystaniem sportu jako narzędzia walki z wszelkiego rodzaju dyskryminacją”. W praktyce jednak niewiele w tym zakresie jest robione. Nie wdraża się także zaleceń Rady Europy zawartych w europejskiej karcie sportu, która podkreśla, że poprzez sport powinno się krzewić „wartości szacunku i tolerancji względem każdego człowieka”.

Warto jednak, aby nasi działacze piłkarscy i ministerialni urzędnicy wzięli przykład z innych krajów. Regulaminy stadionów i klubów piłkarskich posiadają dzisiaj specjalne zapisy antydyskryminacyjne, co nie rozwiązuje nietolerancji w sporcie, ale z pewnością zwraca uwagę na problem. Takie zapisy istnieją m.in. na niemieckich stadionach. Regulaminy Werder Bremen, MSV Duisburg czy FC St. Pauli jasno np. zakazują nietolerancji wobec osób homoseksualnych, a federacja brytyjska ma takie zapisy nawet na poziomie ogólnokrajowym.

W styczniu władze niemieckiej piłki nożnej stanowczo opowiedziały się przeciwko homofobii w sporcie, a październikowemu meczowi kwalifikacyjnemu do mistrzostw świata w 2010 r. między Niemcami a Finlandią towarzyszyło hasło „Przeciwko homofobii w piłce nożnej”. Duży wpływ na promocję tolerancji ma UEFA, która od wielu lat, także przy wsparciu przewodniczącego Michela Platiniego, angażuje się w rozwiązanie problemu homofobii w piłce nożnej.

W piłkę nożną grają także geje i lesbijki. Gdy w 1998 r. odbywały się pierwsze światowe igrzyska gejów i lesbijek Gay Games, udział w nich wzięło 86 drużyn piłkarskich z 14 krajów. W Polsce też jest taka drużyna piłkarska, a na poziomie europejskim działa Europejska Federacja Sportowa Gejów i Lesbijek, która organizuje regularne rozgrywki piłkarskie. Pierwsze odbyły się w 1995 r. w Berlinie. W wielu krajach działają także homoseksualne fankluby kibiców. W Wielkiej Brytanii skupione są one w Sieci Gejowskich Kibiców Piłki Nożnej, a w Niemczech istnieją przy takich klubach piłkarskich, jak Hertha Berlin (Hertha Junxx), Borussia Dortmund (Rainbow Borussen), Dynamo Drezno (Dynamo Junxx).

Tykająca bomba

W 1990 r. brytyjski piłkarz Premiere League Justin Fashanu wyznał w wywiadzie dla dziennika „The Sun”, że jest gejem. Był to jednak jedyny jak do tej pory coming out znanego piłkarza. Lęk przed napiętnowaniem i zrujnowaniem kariery w sportach zespołowych jest tak silny, że udawanie heteroseksualisty jest jedyną opcją. Jeden z najbardziej obiecujących piłkarzy Hamburger SV lat 70. Heinz Bonn przez wiele lat ukrywał swoją homoseksualność, przez co popadł w alkoholizm. Zmarł w 1991 r. zamordowany przez męską prostytutkę. Niedawno przerwał milczenie znany rugbysta Gareth Thomas. „Nie mogłem już dłużej ukrywać swojej seksualności, byłem jak tykająca bomba” – powiedział. W dzisiejszym świecie piłkarz jest nie tylko bohaterem stadionu, gra rolę także ikony kultury pop. Jest bohaterem talk-show, występuje w reklamach perfum, kreuje postawy społeczne i nasze gusta. Dlatego coming out znanego piłkarza czy postawa tolerancji deklarowana przez innych może mieć niezwykle pozytywne skutki. Groźna jest z kolei akceptacja dla takich postaw. Zatrudnienie Onyszki w Odrze Wodzisław z pewnością tolerancji w sporcie nie pomoże. Dziwi więc milczenie PZPN i Ministerstwa Sportu w tej sprawie.

Piłka nożna jest najpopularniejszym sportem w Europie. Ma niezwykłą siłę oddziaływania, wpływając na zmiany społeczne i polityczne. Pewnie dlatego rząd Donalda Tuska postawił sobie za cel budowę Orlików, a organizacja Euro 2012 urasta do priorytetu wagi państwowej. Siła sportu jest tak duża, że prawie 60 proc. obywateli Unii Europejskiej uważa, że poprzez sport można skutecznie zwalczać dyskryminację. Futbol nadal bowiem wyklucza kobiety, osoby homoseksualne czy niepełnosprawne. Słowa Arkadiusza Onyszki i milczenie PZPN oraz Ministerstwa Sportu ten problem tylko pogłębiają.

Autor jest politologiem, członkiem zarządu Kampanii przeciw Homofobii

Konsultacje psychologa w Zielonej Górze

Informujemy, że w najbliższy weekend odbędą się darmowe konsultacje z
psychologiem-psychoterapeutą, Danielem Bąkiem.

Termin: 10.04.2010 r. (sobota)
Miejsce: Towarzystwo Rozwoju Rodziny, ul. Batorego 33/9, Zielona Góra
Godzina: od 9:00 do 13:00.
Co ważne: konsultacje nie mają charakteru dyżuru. Spotkanie możliwe jest
tylko po jego wcześniejszym umówieniu. W tym celu należy napisać do Daniela
Bąka na adres: dbak@gestalt.waw.pl.

Nie zwlekaj i zapisz się na spotkanie już dziś!

Pozdrawiamy
KPH Zielona Góra

Dzień Milczenia w Warszawie

Dzień Milczenia 2010
17 kwietnia godz. 12:00
Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście, pod Pomnikiem Kopernika

Każdy, komu na sercu leżą prawa człowieka oraz chce włączyć się do akcji jest mile widziany.Organizatorami Dnia Milczenia 2010 w Warszawie jest Kampania Przeciw Homofobii – KPH Q

Dzień Milczenia jest symbolem solidarności z osobami LGBT (lesbijkami, gejami, osobami bi- i transseksualnymi). Tego dnia na świecie organizowane śą manifestacje i happeningi mające zwrócić uwagę na problem homofobii. Uczestnicy akcji milczą, symbolicznie zaklejając usta, aby w ten sposób pokazać jak na milczenie skazują osoby nieheteroseksualne prześladowania, uprzedzenia i dyskryminacja. Nadrzędnym celem akcji jest podnoszenie poziomu świadomości problemów, jakie dotykają osoby LGBT oraz wsparcie dla idei tworzenia bezpiecznego środowiska, w którym orientacja seksualna, tożsamość płciowa czy ich przejawy nie są piętnowane, a każda osoba może czuć się bezpieczna i szanowana w swojej rodzinie, szkole czy miejscu pracy bez konieczności życia w ukryciu.

Pierwszy Dzień Milczenia miał miejsce w roku 1996 na Uniwersytecie Virginia w USA. 150 studentów protestowało przeciw dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, milcząc przez 9 godzin. Wydarzenie to zyskało duży rozgłos w prasie lokalnej a reakcja środowiska uniwersyteckiego była bardzo pozytywna. Akcja zaczęła nabierać tempa i zwiększać zasięg w postępie geometrycznym. W 2008 roku Dzień Milczenia po raz pierwszy był wydarzeniem międzynarodowym. Do akcji włączyły się Holandia (Amsterdam), Słowenia (Lublana), Szewcja (Sztokholm), Rosja (Sankt-Petersburg) oraz Polska (Lublin, Gdańsk, Katowice, Bydgoszcz, Kraków, Łódź, Toruń, Warszawa).

W tym roku Dzień Milczenia odbędzie się 17 kwietnia w wielu miastach. W Polsce będziemy tego dnia wspominać ofiary zamachu z dnia 2 sierpnia 2009 r. w Tel Awiwie. Zamaskowany napastnik z karabinem maszynowym wdarł się do klubu „Cafe Noir” i otworzył ogień do grupy młodych gejów i lesbijek, którzy uczestniczyli w spotkaniu grupy wsparcia. Zabił trzy osoby, ranił jedenaścioro. Przyczyną tego aktu zbrodni była najprawdopodobniej skrajna homofobia.
W USA patronem Dnia Milczenia jest Carl Joseph Walker-Hoover, 11-letni uczeń, który w kwietniu 2009 popełnił samobójstwo z powodu prześladowania w szkole z powodu swojej rzekomo homoseksualnej orientacji seksualnej.

Kontakt dla dziennikarzy:

Monika Czaplicka 502 172 840 

„Proszę zrozum moje powody do nie odzywania się
dzisiaj. Biorę udział w Dniu Milczenia, międzynarodowym
ruchu młodzieżowym, który jest protestem przeciw
milczeniu, w którym lesbijki, geje, biseksualiści,
osoby transseksualnych i im przychylni są zmuszeni
pozostawać. Moje celowe milczenie jest echem ich
milczenia, które jest spowodowane prześladowaniem,
uprzedzeniami i dyskryminacją. Wierzę, że
przerwanie tego milczenia jest pierwszym krokiem
w kierunku walki z tymi niesprawiedliwościami.
Pomyśl o głosach, których dzisiaj nie słyszysz.
Co Ty zamierzasz zrobić, by przerwać to milczenie?” 

Dzień Milczenia 2010 w Warszawie 

Dzień Milczenia Director’s cut 😉

KPH w sprawie łodzkiej

Kampania Przeciw Homofobii interweniuje w sprawie łódzkich uczennic, którym grozi wydalenie ze szkoły.

KPH wysłała pisma w sprawie wydarzeń w IX LO w Łodzi do dyrekcji szkoły, kuratorium i Ministerstwa Eduakcji Narodowej z prośbą o interwencję w sprawie. Sprawę opisała „Gazeta Wyborcza”: http://lodz.gazeta.pl/lodz/1,89316,7715563,Wyleca_ze_szkoly_za_zdjecia__na_ktorych_sie_obejmuja_.html

Oto treść pisma do MEN:

Warszawa, 6 kwietnia 2010 r.

Pani Katarzyna Hall
Minister Edukacji Narodowej
al. Jana Christiana Szucha 25
00-918 Warszawa
                                                

Szanowna Pani Minister,

     W imieniu Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii, ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz przeciwdziałania nietolerancji i dyskryminacji osób homo-, bi- i transseksualnych, zwracam się z prośbą o interwencję w sprawie postępowania dyrekcji IX LO im. Jarosława Dąbrowskiego w Łodzi, wobec dwóch uczennic tejże szkoły. Według dyrekcji szkoły uczennice pozując do autorskich zdjęć zamieszczonych w internecie obejmując się, manifestują swą orientację seksualną, a jako osoby niepełnoletnie i uczennice w/w liceum nie mają do tego prawa. Dyrekcja zasugerowała uczennicom usunięcie zdjęć z internetu lub zmianę szkoły.    

Pani wicedyrektor szkoły Barbara Obrębska powołała się w swoich poglądach na statut szkoły, w którym obowiązki ucznia są wyraźnie określone w § 7 „…Uczeń ma obowiązek: godnie reprezentować szkołę, dbać o jej wizerunek i dobre imię;…”. Należy w tym miejscu podkreślić, że statut IX LO im. Jarosława Dąbrowskiego nakłada obowiązki nie tylko na wychowanków szkoły. W § 3 statut szkoły konstytuuje cele i zadania liceum „Celem szkoły jest zapewnienie młodzieży wszechstronnego rozwoju osobowości w wymiarze intelektualnym, duchowo-moralnym, psychicznym i fizycznym, w szczególności zaś: wychowanie młodzieży w duchu humanizmu, poszanowania, zasad demokracji  i tolerancji, przestrzegania uniwersalnego systemu wartości etyczno-moralnych”. Pragnę przypomnieć, iż Polska od 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej, a w świetle obowiązujących od tego czasu w Polsce Traktatu ustawiającego Wspólnotę Europejską (art. 13) oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (21 ust. 1), zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu m. in. orientację seksualną.  
     
W związku z powyższym serdecznie proszę o podjęcie stosownej interwencji w powyższej sprawie, aby w przyszłości uniknąć podobnych wydarzeń, a uczniom zapewnić bezpieczną przestrzeń otwartości i tolerancji.

Będę szczególnie wdzięczna za informacje jakie konkretne kroki zostały podjęte w celu przeciwdziałania takich wydarzeń w przyszłości. Kampania Przeciw Homofobii posiada duże doświadczenie w zakresie edukacji o różnorodności i tolerancji. Jeśli byłaby Pani zainteresowana współpracą z nami w tym zakresie, proszę o kontakt.

Liceum Ogólnokształcące jest placówką edukacyjną finansowaną z funduszy całego społeczeństwa, powinno wspierać postawy tolerancyjne i promujące różnorodność wśród uczniów. Szkoła powinna być miejscem zrozumienia i dialogu, a nie promocji nienawiści, dyskryminacji  i nietolerancji.

Z poważaniem,

Marta Abramowicz
Prezeska Zarządu
Kampania Przeciw Homofobii

Berlin-Yogyakarta w Krakowie

Kampania Przeciw Homofobii, w ramach projektu Berlin-Yogyakarta, zaprasza do miejsce bar podgórze, ul. Węgierska 1 w Krakowie na wystawę i projekcje filmowe w dniach 10 – 30 kwietnia 2010. Otwarcie wystawy 10 kwietnia godz. 20.00.

PROJEKCJE FILMOWE

Na projekcje zapraszamy do miejsce bar podgórze, ul. Węgierska 1 w Krakowie.
w poniedziałek 12 kwietnia, godz. 20.00 pokażemy film „Einstein seksu” (RFN 1999, 100 min., reż. Rosa von Praunheim)
film fabularny – historia życia Magnusa Hirschfelda, lekarza, seksuologa i światowego pioniera ruchu na rzecz równouprawnienia osób nieheteroseksualnych. Jednym z wątków jest historia związku M. Hirschfelda ze znacznie młodszym od niego Karlem Giese.
we wtorek, 13 kwietnia, godz. 20.00 zapraszamy na projekcję filmu „Inny od innych” (Niemcy 1919, 50 min., reż. Richard Oswald)
Film niemy, edukacyjny, pierwszy w historii kina film o tematyce homoseksualnej, zakazany przez cenzurę w 1920 i zachowany jedynie we fragmentach. Konsultantem scenariusza był Magnus Hirschfeld, którego zobaczyć można w roli lekarza, Karl Giese wcielił się w głównego bohatera, wirtuoza skrzypiec Paula Körnera w wieku młodzieńczym.  W roli głównej Conrad Veidt z „Gabinetu doktora Caligari”.  Historia miłości muzyka do swego ucznia i wszechobecnego wówczas szantażu osób homoseksualnych.
w środę, 14 kwietnia, godz. 20.00, pokażemy „Paragraf 175” (USA 2000, 80 min. reż. Rob Epstein i Jeffrey Friedman)
film dokumentalny, nagrodzony m.in. na Berlinale i Sundance Film Festival – przejmujące relacje homoseksualnych ofiar nazistowskiego terroru, w większości byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Narratorem filmu jest Rupert Everett.
 
 
O projekcie Berlin-Yogyakarta więcej na stronie www.kph.org.pl/pl/edukacja/berlin-yogyakarta
WSTĘP NA WSZYSTKIE IMPREZY WOLNY 

Projekt „Berlin-Yogyakarta realizowany jest przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii przy finansowym wsparciu Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” (EVZ) 

Więcej informacji: 
Katarzyna Remin
koordynatorka projektu
kremin@kph.org.pl   
tel.+48 22 423 64 38 

PKP Intercity S.A. odpowiada KPH

Kierownictwo PKP Intercity S.A. wystosowało do KPH pismo, w odpowiedzi na interwencję w sprawie dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.

W odpowiedzi na pismo KPH z dnia 5 lutego 2010 r. interweniujące w sprawie jednego z pracowników spółki PKP Intercity S.A., Prezes Zarządu spółki Krzysztof Celiński  poinformował w piśmie z dnia 25 lutego 2010 r., iż  spółka podjęła niezbędne działania mające na celu podniesienie świadomości pracowników w zakresie tolerancji oraz zakazu dyskryminacji z uwagi na orientację seksualną pozostałych pracowników oraz skutków takich działań. Ponadto PKP Intercity S.A. zapewniło w swym piśmie, iż spółka jest świadoma obowiązków ciążących na niej jako pracodawcy i wszystkie podjęte działania w postaci np:  szkoleń pracowniczych,  mają na celu stworzenie przyjaznej atmosfery i warunków pracy dla wszystkich pracowników spółki bez względu na ich orientację seksualną. Spółka podkreśliła że jeżeli sytuacja będzie tego wymagała, zwróci się z prośbą do KPH o wsparcie merytoryczne i pomoc w opracowaniu działań mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości. KPH będzie na bieżąco monitorować poczynania PKP Intercity S.A. w tej sprawie.

Najnowsza „Replika” już w klubach!

24 numer magazynu społeczno-kulturalnego LGBTQ wydawanego przez KPH już jest dostępny.

Ukazał się marcowo-kwietniowy numer “Repliki”. Z okładki spogląda Kayah, która opowiada z jakiego powodu na jej nowej płycie znalazł się cover przeboju Grace Jones, a przy okazji zdradza dlaczego uwielbia rozmawiać z gejami o seksie.

W numerze także:
– “Prawo do kuriozalności” czyli rozmowa z Jackiem Kochanowskim, który ocenia odbiór teorii queer w Polsce i wyjaśnia dlaczego głupio mu, gdy musi powiedzieć o sobie „gej”.
– „Trochę grzeszna, trochę grzeczna” – portret drag queen Kim Lee, azjatyckiej gwiazdy warszawskich klubów.
– Kochankowie i żona, czyli prezentacja najważniejszych osób z życia Jarosława Iwaszkiewicza w Ikonach LGBT.
– „Gejowski raport z Azji” –  pierwsza część relacji Macieja Tyszeckiego i Rafała Gawędy z podróży ich marzeń.  
– Niemiecka droga do równouprawnienia – rozpoczynamy nowy cykl „Lewica a LGBT” w krajach Unii Europejskiej.
– Anna Laszuk w swoim felietonie pisze o powieści „Moja les”.
– „Z otwartą przyłbicą” – wywiad z Agnieszką Łuczak, dziennikarką z Tomaszowa Mazowieckiego, której outing zrobił polityk PO.
– Przedstawiciele i przedstawicielki portali i organizacji LGBT wskazują jakich coming outów nam najbardziej brakuje.

A poza tym:
– Gdy boli w krzyżu” – transgenderowe opowiadanie na Ostarę, Pesach i wszelkie inne święta obecnie obchodzone.
– KPH w Kielcach, czyli nowa Grupa Inicjatywna
– Zielony irokez i Wild, Wild West w Stylu.
– W rubryce męskich filmów bezkostiumowych Bartosza Żurawieckiego “Men on Israel” i „Inside Israel”.
– Greg Czarnecki kolejnym bohaterem “Ludzi KPH”.
– Różne dziewczyny – “Teraźniejszość”, odc. 2 komiksu lesbijskiego Beaty Sosnowskiej.
– liczne newsy z kraju i świata, w tym Homofobia PKP Intercity, Polskie Miśki i spotkanie z Klubem Lewicy w sprawie związków partnerskich.
– Ranking Bearbook czyli najpopularniejsze książki i filmy początku 2010.
– Płeć? Sprawdzam oraz TransKarolina – o nowych wystawach w dziale Kultura.
– wiele recenzji, książek, filmów i spektakli, m.in.: „Wydmuszka, „Czysta krew”, biografia Sobańskiego, „Cockring”, „Katharsis”, „Wściekły pies”, „Bruno”.
– May, Jan Paweł II, Patoleta, Lew-Starowicz oraz Rock i Dowbor w Czajniku, czyli o orientacjach gwiazd i orientacji na gwiazdy.

„Replika” dostępna jest w najlepszych klubach gej-les w Polsce oraz prenumeracie!

Prenumerata (6 numerów) kosztuje tylko 48 zł. Co dwa miesiące otrzymasz „Replikę” prosto do domu. Wpłat na prenumeratę należy dokonywać na: Kampania Przeciw Homofobii, numer konta: 35 2130 0004 2001 0344 2274 0001, z dopiskiem: Replika – prenumerata (darowizna) oraz podaniem dokładnego adresu do przesyłania magazynu.

Wraz z tym numerem dla wszystkich prenumeratorów/ek różne płyty wytwórni Kayax, w tym składanki muzyczne, single i DVD.

“Replika” w internecie: www.replika.kph.org.pl

KPH Szczecin protestuje

KPH Szczecin protestuje przeciwko wizycie Wojciecha Cejrowskiego na Uniwersytecie Szczecińskim.  

Szczecin, 23 marca 2010 r.
                                   
 Uniwersytet Szczeciński
 JM Rektor
 prof. dr  hab. Waldemar Tarczyński
 oraz
 Pani Dziekan Wydziału Humanistycznego
 dr hab. Barbara Kromolicka, prof. US

     W imieniu ogólnopolskiej organizacji działającej na rzecz przeciwdziałania dyskryminacji i nietolerancji osób homoseksualnych, chciałbym zwrócić Państwa uwagę na fakt udziału w spotkaniu na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego pana Wojciecha Cejrowskiego, który w dniu 26 marca 2010 spotka się ze studentami oraz mieszkańcami naszego miasta.
Pan Wojciech Cejrowski znany jest ze swoich nietolerancyjnych poglądów. Dla przykładu, w dniu 24 marca 2009 r., pan Cejrowski, wygłosił wykład w auli Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Jak donosił „Dziennik Wschodni” na swojej stronie internetowej, podczas wykładu Pan Wojciech Cejrowski, oprócz wielokrotnego obrażania osób homoseksualnych, używał także zwrotu „gejów trzeba tępić”. W sierpniu 2009 r. pan Cejrowski odmówił przyjęcia prezentów od poznańskich osób homoseksualnych. „Od pedziów nie biorę, to może być zahivione” – powiedział do młodych ludzi.
To tylko wybrane wypowiedzi pana Cejrowskiego. W związku z powyższym serdecznie proszę o odwołanie spotkania planowanego na Uniwersytecie Szczecińskim. Wyższa uczelnia, która jest miejscem publicznym, finansowanym z funduszy całego społeczeństwa, powinna wspierać postawy tolerancyjne i promujące różnorodność. Niech Uniwersytet Szczeciński będzie miejscem zrozumienia i dialogu, a nie promocji nienawiści, dyskryminacji i nietolerancji.

Z nadzieją na odpowiedź,

Łączę wyrazy szacunku,

Daniel Michalski
Koordynator oddziału KPH Szczecin