Rozprawa w sprawie o naruszenie dóbr osobistych osoby homoseksualnej. KPH przesłała opinię przyjaciela sądu oraz będzie obserwatorem postępowania. 
28 grudnia 2010 r. w Warszawie o godz. 11.00 w sali nr 235 (Al. Solidarności 127) odbędzie się posiedzenie Sadu Okręgowego w sprawie XXV C 391/09 Sławomir Kuleta przeciwko UKSW. KPH przesłała opinię przyjaciela sądu do sprawy oraz będzie obserwatorem postępowania.

  Zielonogórska Kampania Przeciw Homofobii zaprasza wszystkich na przedświąteczne spotkanie oddziału już w najbliższy wtorek [21.12.2010 r.]

 We wtorek, tj. 21 grudnia, spotykamy się w Pubie Retro [mała sala] o godzinie 18:00.

Zapraszamy także osoby chcące do nas dołączyć!

Wszyscy zainteresowani działalnością na rzecz LGBTQ są mile widziani! 

Na zebraniu będziecie mogli otrzymać najnowszy numer Repliki!

Więcej informacji: www.zielonagora.kph.org.pl

Do zobaczenia!

KPH Zielona Góra

Warszawskie Dni Testowania na HIV

Projekt Test

18.12.2010

ul.Chmielna 4, IZIS

 

Szanowni Państwo,

Zwracamy się  do Państwa z prośbą o pomoc w  rozpowszechnieniu  informacji  o organizowanych  przez nas po raz  kolejny Warszawskich Dniach Testowania na HIV. Dzięki Państwa pomocy  w ubiegłym roku,  informacja  o możliwości  wykonania testu  bezpłatnie i anonimowo, połączona z poradnictwem okołotestowym  dotarła do bardzo wielu  osób, które nie pomyślałyby  o zrobieniu testu, gdyby nie wiadomość przeczytana w gazecie, usłyszana w radiu lub telewizji.   Liczba osób, które wykonały test w tych dniach była o kilkaset procent większa niż w codziennych godzinach otwarcia punktu. Mamy nadzieję ,że także tym razem wspólnie przyczynimy się do zachęcenia warszawiaków do wykonania testu.

W tym roku oprócz samego testowania stworzyliśmy całą kampanię społeczną – Projekt Test. Kampania rozpoczęła się 1 grudnia wernisażem na Skwerze – filia Fabryki Trzciny. Następnie 3 grudnia zorganizowaliśmy Noc Czerwonej Kokardy, a już następnego dnia (4.12) rozpoczęliśmy Warszawskie Dni Testowania, które trwać będą do końca grudnia. Wystawa przedstawia 37 fotografii warszawiaków – młodych, wykształconychi świadomych ludzi , którzy zgodzili się upublicznić swoje twarze na rzecz projektu.

Projekt Test jest inicjatywą obywatelską, z jednej strony zachęcającą do wzięcia udziału w badaniach na HIV i z drugiej mającą na celu obalenie stereotypu „mnie to nie dotyczy”. Głównym zadaniem kampanii jest pokazanie, że przeprowadzenie testów jest czymś naturalnym i trwa tyle co „wypicie kawy na Chmielnej”. Każda fotografia, którą będzie można obejrzeć podczas wystawy została opatrzona hasłem charakteryzującym testowanie – „anonimowo”, „szybko”, „bezpiecznie”, „za darmo”, „razem”, „dla Ciebie”, „dla mnie”.Projekt otrzymał Honorowy Patronat Prezydent m.st. Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz. Partnerami kampanii są : EMMApak, Aktivist, Nowy Wspaniały Świat, Krytyka Polityczna, Radio ESKA, Studio 2×2 oraz Centrum Artystyczne Fabryka Trzciny. Cały projekt jest akcją całkowicie charytatywną, wszystkie osoby zaangażowane w kreację projektu począwszy od fotografów, grafików, osób upubliczniających twarze, po koordynatorów projektu są wolontariuszami. Ponieważ Projekt Test jest kampanią całoroczną to już w czerwcu 2011 r. planujemy jest w jego ramach zorganizować Ogólnopolskie Dni Testowania

Społeczny Komitet ds.AIDS

Pobierz publikację

—

Kampania Przeciw Homofobii zaprasza na seminarium „Osoby LGBT w polskich podręcznikach akademickich”.

Seminarium odbędzie się w poniedziałek, 20 grudnia 2010 r. w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (ul. Chodakowska 19/31, Warszawa) w sali N123 (I piętro) w godz. od 10.00 do 12.00.

Podczas seminarium zaprezentowany zostanie „Raport o homo-, biseksualności i transpłciowości w polskich podręcznikach akademickich”

Eksperci zaproszeni do udziału w panelach:

• dr Agnieszka Walendzik-Ostrowska, pedagożka, edukatorka seksualna, ma 15-letnie doświadczenie pracy na wyższych uczelniach
  „”Uczniowie homoseksualni na różnych poziomach edukacji – są – ale ich nie ma””
• Krzysztof Śmiszek, prawnik, prezes Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego, szef grupy prawnej Kampanii Przeciw Homofobii
  „”Prawne standardy równego traktowania w edukacji””
• Marta Konarzewska, nauczycielka, wicenaczelna magazynu „”Furia””, współautorka książki „”Zakazane miłości. Seksualność i inne tabu””, współpracuje z Centrum Edukacji Obywatelskie
  „”LGBT w szkolnej codzienności?””
• Wiktor Dynarski, wiceprezes d. Międzynarodowych Fundacji Trans-Fuzja, członek Komitetu Sterującego Transgender Europe, publicysta
  „”Od 'leczenia’ do depatologizacji – transpłciowa podmiotowość w walce o równouprawnienie””

Interwencja KPH i Transfuzji w sprawie dyskryminacji osób trans w dostępie do służby wojskowej.

Kampania Przeciw Homofobii oraz Transfuzja zwróciły się do Ministra Obrony Narodowej o zajęcie stanowiska w sprawie dyskryminujących osoby transseksualne i interseksualne przepisów Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

W załączniku Nr 2 do ww. rozporządzenia, który stanowi wykaz chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa – „transseksualizm i obojnactwo” stanowią czynniki, które powodują przyznanie tzw. kategorii E, co oznacza trwałą i całkowitą niezdolność do czynnej służby wojskowej zarówno w czasie pokoju, jak i w czasie mobilizacji oraz w czasie wojny.

Organizacje poprosiły Ministra Bogdana Klicha o wyjaśnienie powodów, dla których ww. czynniki są uważane za całkowicie dyskwalifikujące do czynnej służby wojskowej. Tak skonstruowane zapisy powodują bowiem, iż w Polsce osoby transpłciowe, które chcą służyć w armii powstrzymują się od ubiegania się o przyjęcie do służby. „Przepisy taki są dyskryminujące, dlatego też należy dążyć do ich zmiany.” – mówią Krzysztof Śmiszek z KPH i Wiktor Dynarski z Transfuzji.

Kampania Przeciw Homofobii i Krytyka Polityczna zapraszają na debatę „Jaka tęczowa Warszawa?”. Już w poniedziałek, 13 grudnia.

Dyskutanci poszukają odpowiedzi na pytania: co czyni z miasta przestrzeń LGBT-friendly? Jak władze miejskie mogą wpływać na kreowanie atmosfery bezpieczeństwa i poszanowania różnorodności oraz walki z dyskryminacją osób LGBT? Jak czują się w Warszawie geje, lesbijki, osoby bi- i transseksualne? Czy prezydent miasta powinna uczestniczyć w Paradzie Równości?

Udział wezmą:

– Krystian Legierski, nowowybrany radny Warszawy, pierwsza jawna osoba homoseksualna wybrana na publiczne stanowisko w Polsce;
– Karolina Malczyk-Rokicińska, pełnomocniczka prezydent Warszawy ds. równego traktowania;
– Seweryn Blumsztajn, redaktor naczelny „Gazety Stołecznej”;

oraz warszawscy kandydaci z tegorocznych wyborów samorządowych – jawne osoby LGBT: Wiktor Dynarski (wiceprzewodniczący Fundacji Trans-Fuzja), Yga Kostrzewa (rzeczniczka Lambdy Warszawa), Bartłomiej Kozek (Zieloni 2004), Tomasz Szypuła (prezes Kampanii Przeciw Homofobii).

Prowadzenie: Robert Biedroń.

Debata „Jaka tęczowa Warszawa?” odbędzie się 13 grudnia 2010 r. o godz. 19.00 w Nowym Wspaniałym Świecie, warszawskiej siedzibie Krytyki Politycznej na Nowym Świecie 63 w Warszawie. ZAPRASZAMY!

Wręczenie Nagrody Tolerancji, pośmiertnie przyznanej Izabeli Jarudze-Nowackiej – 10 grudnia 2010 w Warszawie. Serdecznie zapraszamy!

W listopadzie b.r. odbyło się w Madrycie wręczenie Nagród Tolerancji, przyznawanych przez polskie, niemieckie, francuskie i hiszpańskie organizacje LGBTQ osobom szczególnie zasłużonym w walce z homofobią.

Polską laureatka została pośmiertnie Izabela Jaruga-Nowacka.

Ze względu na niemożliwość przybycia męża Pani Premier, nagrodę odebrali przedstawiciele Lambdy Warszawa.

10 grudnia – w Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka, o godzinie 18.00 – odbędzie się w siedzibie Lambdy Warszawa (ul. Żurawia 24a lok. 4) przekazanie Nagrody Tolerancji profesorowi Jerzemu Nowackiemu.

Lambda Warszawa i Kampania Przeciw Homofobii

15 grudnia o godzinie 17.30 w siedzibie Kampanii Przeciw Homofobii w Warszawie odbędzie się spotkanie Grupy Roboczej ds. mowy nienawiści.

KPH kontynuuje prace nad wprowadzeniem zmian w kodeksie karnym w zakresie penalizacji mowy nienawiści. Chcemy dostosować prawo polskie do standardów europejskich w tym zakresie i włączyć grupy narażone na nietolerancję w zakres ochrony przed mową nienawiści.Nie tylko osoby LGBT, ale także osoby wrażliwe na przestępstwa z nienawiści ze względu na płeć czy niepełnosprawność.

Zapraszamy na spotkanie wszystkie osoby chętne do współpracy nad projektem. Więcej informacji w zakładce
https://kph.org.pl/pl/edukacja/mowa-nienawici-przestpstwem.

Przedmiotem spotkania będzie omówienie możliwości społecznego nagłośnienia problemu.

ZAPRASZAMY WIĘC TAKŻE SPECÓW OD PR, REKLAMY, KAMPANII SPOŁECZNYCH, ETC.

Osoby zainteresowane udziałem w Grupie proszę o wcześniejszy kontakt na adres:
zjablonska@kph.org.pl

Przeczytaj zapis całego czata, na którym Robert Biedroń, członek Zarządu KPH, odpowiadał na pytania od widzów TVN Uwaga.

http://uwaga.onet.pl/40961,tresc,,musimy_nauczyc_sie_tolerancji,czat.html

Codzienny coming out

Czy uważa Pan, że organizowanie „parad równości” i tego typu imprez sprzyja wzrostowi tolerancji w Polsce?

Doświadczenia innych krajów pokazują, że wraz ze wzrostem widoczności gejów i lesbijek, m.in. poprzez parady, wzrastra tolerancja. Jestem przekonany, iż parady i marsze nawołujące wobec os. homoseksualnych są idealną okazją do tego, żebyśmy zobaczyli, iż geje i lesbijki są integralną częścią naszego społeczeństwa.

Dlaczego przyjmuje Pan postawę, jak gdyby homoseksualiści byli dyskryminowani? Są ich masy i dobrze sobie radzą, a pan wprowadza zamęt i kontestuje, tak jakby wszyscy mieli wybiec na ulice i złapać się za ręce, tak jak gdyby było to koniecznością!

Badania pokazują, iż w Polsce żyje ok. 2 mln os. homoseksualnych, jednak tylko kilkanaście % naszego społeczeństwa zna osobiście osobę homoseksualną. To pokazuje, iż mamy problem z akceptacją osób homoseksualnych, a one same są zmuszane do ukrywania swojej orientacji. Wg innych badań ponad 17% gejów i lesbijek doświadczyło przemocy fizycznej, a ponad połowa psychicznej, tylko dlatego, że są homoseksualistami. To realny problem, z którym musimy się zmierzyć, a nie zamieść go pod dywan i udawać, że gejów i lesbijek nie ma.

Po tym jak się ujawniłeś, nie boisz się odrzucenia?

Mój coming out to, jak w każdym przypadku, proces który przechodzimy każdego dnia. Oczywiście, że obawiałem się odrzucenia, zresztą miałem takie doświadczenia, np. z rodzicami, ale uważam, że cena jaką płacimy za udawanie kogoś kim nie jesteśmy jest zbyt duża i dlatego warto być sobą. Nawet za cenę początkowego odrzucenia.

Czy sądzi Pan, że dzieci już od małego powinny być uczone tolerancji wobec homoseksualizmu?

Oczywiście. Nikt nie rodzi się z uprzedzeniami i to my, dorośli, w procesie socjalizacji uczymy dzieci negatywnych stereotypów.

Czy demonstrowanie homoseksualizmu nie szkodzi naszemu środowisku? Jestem gejem i nie uważam, aby poprzez parady tolerancja wzrastała. Więcej debat, więcej edukacji, profesjonalnych portali. W tym widzę sens, ale nie w demonstracjach. Zgodzi się Pan ze mną?

Jeszcze kilka lat temu homoseksualność była tematem tabu. Nie do pomyślenia był, np. tego typu czat. Dzisiaj, właśnie m.in. dzięki paradom równości, mamy osoby publiczne, które mówią o swojej homoseksualności. Praktycznie każdego dnia temat ten pojawia się w mediach, a tolerancja wobec osób homoseksualnych wzrasta. Dlatego jestem wielkim zwolennikiem dyskusji o homoseksualności.

Jak zareagowali Pana rodzice na to, że jest pan homoseksualistą ?

W takim kraju jak Polska rodzice nie są przygotowywani na to, iż ich dziecko może być homoseksualne. Dlatego, dla moich rodziców, był to szok i duże zaskoczenie. Miałem jednak dużo szczęścia, bo szybko mnie zaakceptowali.

Robercie- czy rzeczywiscie chcesz aby obraz geja z parad utrwalil sie w społeczeństwie? Nie porównuj tutaj nas do zachodu, bo my mamy inną mentalność, poza tym na zachodzie akceptacja jest widoczna, ale to nie dzięki bieganiu nago po platformie. Nie tędy droga, lecz poprzez edukację…

Kampania Przeciw Homofobii działa każdego dnia w całej Polsce i nie organizujemy tylko parad, ale przede wszystkim właśnie edukujemy. Aby pokazać prawdziwy obraz gejów i lesbijek należy prowadzić różne działania, do czego Was serdecznie zachęcam.

Co do aresztowania. Czy nie uważasz, że tam gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą? Prowokowanie w tym kraju kończy się aresztowaniem. Bliżej nam do Białorusi, niż cywilizowanych krajów, więc nie dziw się takim reakcjom …

Marzę o tym, abyśmy jako społeczeństwo angażowali się i wyrażali swoje zdanie w różnych kwestiach. 11 listopada, wraz z kilkoma tysiącami innych osób, wyszedłem na ulicę Warszawy, aby wyrazić swój sprzeciw wobec przemarszu środowisko narodowych, które często są homofobiczne i ksenofobiczne. To mój obywatelski obowiązek i ponownie namawiam Was do angażowania się, a nie biernego przyglądania.

Jesteś teraz poniekąd autorytetem dla nastoletnich homoseksualistów, by nie wstydzili się, tego kim są. Czy Ty miałeś na kim się wzorować, lub miałeś kogoś kto pokazał Ci że ważny jest charakter, a nie orientcja ?

Nie, niestety nie miałem nikogo. Dojrzewałem w małej miejscowości w Bieszczadach i nie znałem żadnego geja albo lesbijki. W TV też nie dyskutowano na ten temat, więc wydawało mi się, że jestem jedyny w świecie. Dzisiaj, m.in. dzięki działalności organizacji gejowsko – lesbiskich i paradom, wiemy że geje i lesbijki żyją wszędzie, także w Bieszczadach. Dowodem na to są maile jakie dostaję od wielu gejów i lesbijek, którzy m.in dzięki mojej działalności dowiadują się, że nie są sami.

Czy uważasz, że po tym jak w telewizji otwarcie zaczęto mówić o homoseksualiżmie, to nagle powiększyła się liczba par homoseksualnych ?

Geje i lesbijki stanowią stały odsetek populacji każdego społeczeństwa. Dlatego w Polsce jest ich tyle samo co w Holandii, albo Arabii Saudysjkiej, w której za orientację homoseksualną grozi kara śmierci. Sądzę jednak, iż dzięki powiększającej się tolerancji w polskim społeczeństwie, coraz więcej gejów i lesbijek ma odwagę tworzyć takie związki.

Co sądzisz o poruszaniu tematu homoseksualizmu (coraz częstszym) w filmach i serialach? Czy nie jest obraźliwe to, jak te postaci często są przerysowane i zbyt „zmiękczone”?

Z moich obserwacji wynika, iż postaci prezentowane w serialach są różnorodne, tak jak różnorodni są geje i lesbijki. Ważne, aby pokazywać osoby homoseksualne w różnych kontekstach, czyli tak jak to jest naprawdę.

Jak według ciebie gej-katolik może zgodnie ze swoim sumieniem pogodzić swoją orientację (nie mam nic przeciwko, to tylko ciekawość) z tym, co nakazuje mu religia i co głosi kościół?

Kościół katolicki nakazuje traktować os. homoseksualne z szacunkiem i bez dyskryminacji. Czym innym jest jednak praktyka, często słyszymy homofobiczne wypowiedzi księży. Osobiście namawiam takie osoby do poszukiwania alternatywnych kościołów. Na szczeście kościół katolicki nie ma monopolu na wiarę.

Dlaczego nazwa „Kampania Przeciw Homofobii”? Nie lepiej być pro-coś? Np. „Kampania pro-akceptacyjna”? Tak dużo mówi się o tolerancji, ale ja nie chce tolerancji. Myślę, że powinniśmy walczyć o akceptację.

Zadzam się, iż powinniśmy walczyć o akceptację i dlatego marzę o tym, aby w przyszłości KPH zmieniła nazwę na „Kampania na rzecz Miłości”.

Czy według Pana można wyleczyć się z homoseksualizmu?

Na pewno nie, ale można wyleczyć się z homofobii.

Dlaczego tak jest, że tylko Polska jest taka zacofana? Czemu nie potrafią zalegalizować związków partnerskich?

Polska nie jest wyjątkiem. Pamiętajmy, iż na świecie jest ponad 80 krajów, w których homoseksualność jest kryminalizowana. Na mapie Europy jesteśmy jednak skansenem nietolerancji. Większośc krajów EU już dawno zalegalizowała związki partnerskie, a w Polsce nie możemy nawet pomarzyć o rzeczowej debacie na ten temat.

Czy zazdrościsz czasem gejom i lesbijkom żyjącym na Zachodzie ich tamtejszej sytuacji?

Na pewno są rzeczy, których ich zazdroszczę, np. wspomniane związki partnerskie. Ale jestem Polakiem i chciałbym, żeby Polska była równie tolerancyjna co zachodnie kraje Europy.

Co sądzisz o promowanym przez uwagę konkursie dotyczącym ślubu w chmurach i tego, że aż tak wiele Polskich par się zgłosiło? Czy czujesz, że miałeś udział w tym, że coraz więcej par decyduje się na coming out?

Cieszę się, że są pary homoseksualne, o których w mediach dyskutuje się podobnie jak o parach heteroseksualnych. To znak, że stajemy się normalnym społeczeństwem.

Witam. Napisalem do Pana e-mail, gdyż mam problem i chcialem z Panem porozmawiać o moim zwiazku. Bardzo zależalo by mi na sptkaniu. Czy to jest mozliwe? Tego nie da się opisać, a widzę tylko jeszcze nadzieję, że mi Pan coś doradzi.

Dziękuję za maila. Chętnie pomogę. W sprawach związanych z nieakceptacją lub nietolerancją prosze pisać do naszego prawnika: prawnik@kph.org.pl, a o porady psychologiczne: psycholog@kph.org.pl.

Co Pan myśli o adopcji dzieci przez pary homoseksualne?

W Polsce osoby homoseksualne mogą adoptować dzieci i je wychowywać. Problemem jest jednak duża nietolerancja społeczna i brak zrozumienia dla homorodzicielstwa. I tu widzę duże pole do pracy i zmiany społecznej. Jestem głęboko przekonany, iż dzieci wychowywane przez pary homoseksualne będa takimi samymi ludźmi jak te wychowywane przez pary heteroseksualne. Potwierdzają to wszystkie badania.

Czy nie uważa Pan, że niektóre jednostki homoseksualne zbyt mocno obnoszą się ze swoją orientacją, przez co wymuszają na otoczeniu specjalny sposób traktowania, powodując w ten wlaśnie sposób zakrzywienie obrazu naturalnego homoseksualizmu? Chodzi mi tu głównie o celebrtów widzianych w TV.

Jeśli ktoś ma z tym problem, to zachęcam do osobistego coming outu. Jestem przekonany., iż gdyby taki „niezakrzywiony” homoseksualista pojawił się publicznie, natychmiast podmieniono by go za Gołotę w tańcu z gwiazdami.

Kto według Pana najbardziej szkodzi, jeśli idzie o pozycję i postrzeganie gejów w społeczeństwie polskim?

Nie kto, ale co! Brak edukacji, a przez to rzetelnej i obiektywnej wiedzy o gejach i lesbijkach. To wszystko, polane homofobicznym sosem kościoła katolickiego i polityków, sprawia, że mamy problem z tolerancją wobec gejów i lesbijek.

Czy nie uważa Pan, że adopotowane dzieci byłyby niszczone psychicznie przez społeczeństwo, rówieśników? Dwóch mamusiów lub dwóch tatusiów nie jest normalnym zjawiskiem dla dzieci wychowywanych w heteroseksualnych małżeństwach.

Nasze społeczeństwo jest nietolerancyjne także wobec dzieci romskich, albo dzieci osób żyjących w konkubinacie, dzieci rudowłosych, okularników, otyłych. One wszystkie skazane są na takie same problemy jak dzieci wychowywane przez pary homoseksualne, ale nikt nie nawołuje do zakazu adopcji dzieci, czy ich wychowywania przez takie pary.

Artykuł z Uwaga.onet.pl
Publikacja: 2010-12-01 14:34
© TVN S.A. 1997-2008

Przygotowujemy coroczną kampanię 1% dla KPH i poszukujemy hasła wiodącego!

 
Kampania przeznaczona będzie do szerokiego grona odbiorców (niekoniecznie LGBT) i chcielibyśmy by była ekscytująca i chwytliwa. Będzie również hasło uzupełniające „Przekaż 1% na KPH, bo tolerancja procentuje!”

Propozycje można nadsyłać do 12 grudnia na adres gczarnecki@kph.org.pl.

Mamy dla Was super nagrody: koszyk niespodzianek (filmów, książek, gadżetów KPH i biletów na przedstawienie w Teatrze Studio w Warszawie).
Czekamy na Wasze pomysły!

Zachęcamy również do uczestnictwa w projekcie 1% dla KPH – pomóż nam zbierać środki, abyśmy jeszcze lepiej i szerzej pomagali. Zapraszamy do kontaktu: gczarnecki@kph.org.pl

Konferencja Równość i Sprawiedliwość – prawa osób LGBTI (lesbijek, gejów, osób biseksualnych, transpłciowych i interseksualnych) w XXI wieku. Zapraszamy do przesyłania zgłoszeń!

Konferencja ta jest dwudniowym spotkaniem podsumowującym 18-miesięczny Projekt Equal-Jus organizowany dzięki dofinansowywaniu Komisji Europejskiej.

Konferencja odbędzie się we Florencji, w dniach 12-13 maja 2011 roku i będzie poruszać prawne aspekty praw podstawowych i prawa anty-dyskryminacyjnego w odniesieniu do orientacji seksualnej i tożsamości płciowej. Tematy skupiać się będą wokół europejskiego systemu prawnego (na poziomie regionalnym, krajowym, Unii Europejskiej i Rady Europy) oraz istotnych dla poruszanego zagadnienia elementach prawa międzynarodowego i komparatystyki prawniczej.
Konferencja organizowana jest przez partnerów Projektu Equal-Jus – Uniwersytet w Udine i organizację Avvocatura per diritti LGBT – Rene Lenford. KPH jest jedną z organizacji partnerskich projektu.

Organizatorzy oczekują od osób zainteresowanych udziałem w Konferencji zgłaszania proponowanych wystąpień:
1.    dotyczących prawnych aspektów orientacji seksualnej i tożsamości płciowej lub podejścia do praw podstawowych i równego traktowania mającego bezpośredni wpływ na w/w. standardy antydyskryminacyjne;
2.    skupiających się na europejskim, krajowym lub ponadnarodowym systemie prawnym;
3.    z zakresu prawa międzynarodowego, zawierających analizę prawno-porównawczą;
4.    z zakresu innych nauk w zakresie istotnym dla zrozumienia i promocji praw osób LGBTI.

zgłoszenia powinny być przesyłane w języku angielskim w dniach 29 listopada 2010 -24 stycznia 2011 na adres: papers@equalityandjustice.eu

Więcej szczegółów: http://business.ovh.net/~equaljus/drupal2/sites/default/files/EN_Equality%20and%20Justice%20Call%20for%20papers.pdf

Strona projektu:
http://www.equal-jus.eu

Pojawił się już listopadowo-grudniowy numer “Repliki”. Na okładce Krystian Legierski jako polski Milk, czyli pierwszy jawny gej, który został radnym.

O programie Legierskiego, a także jego dotychczasowych dokonaniach i innych kandydatach/tkach spod znaku tęczy wewnątrz numeru.

W numerze także:
– “Geje i lesbijki w narodzie” – dlaczego starsi homoseksualiści się nie ujawniają i jak to jest być gejem katolikiem opowiada socjolog Ireneusz Krzemiński, od niedawna sam wyoutowany.   
– Karol El Kashif – rozmowa o podwójnym coming oucie: gejowskim i HIV-owym.
– Jak się pisze o homofobii dla nastolatków mówi Anna Laszuk, autorka „Małej książki o homofobii”.
– Irena Krzywicka jako ikona LGBT. A dla prenumeratorów/ek jej powieść – ”Pierwsza krew”.
– Malarka Magdalena Czajkowska opowiada jak inspirowały ją w pracy twórczej dwie kultowe dla lesbijek artystki: Renata Przemyk i Anna Saraniecka.
– Jacek Poniedziałek pod lupą – o książce „Wyjście z cienia”, wywiadzie-rzece z popularnym aktorem.
– W dziale Opinie: Biedroń o pobiciu przez policję; Basiuk o akcji „Miłość nie wyklucza”; Śmiszek o złej ustawie antydyskryminacyjnej.
– Deneuve, Dalida, Ardant i Mathieu, czyli prezentacja francuskich div gejowskich w związku z warszawskim koncertem Mireille Mathieu.

A poza tym:
– Gejowsko-lesbijska księgarnia Bearbook kończy dwa lata. Poza rankingiem sylwetka pomysłodawcy projektu – Wojciecha Kowalika.
– “Diabeł ubiera się u geja” – Jacobs, Galliano, Dolce & Gabana, Ford i YSL, czyli druga cześć sylwetek najsłynniejszych projektantów mody.
– „Transakcja” – film o Ani Grodzkiej.
– „Orlando” na scenie, spektakl Damskiego Tandemu Twórczego czyli Moniki Rak i Agnieszki Magłowskiej.
– Niewinne igraszki – kolejny rysunek w cyklu erotyków Mariusza 'Izanagi’ Kostrzewskiego.
– Życie codzienne lesbijek, czyli „Codzienność” Ewy Schilling.
– 7. Dni Równości i Tolerancji w Poznaniu. .
– W dziale “Lewica a LGBT”, tym razem Czechy.
– W rubryce męskich filmów bezkostiumowych Bartosza Żurawieckiego “The other side od Asfen 2”.
– Tomek Kołodziejczyk kolejnym bohaterem “Ludzi KPH”.
– Różne dziewczyny, 6 odcinek komiksu lesbijskiego Beaty Sosnowskiej.
– liczne recenzje książek i filmów, m.in.: ”Oskarżona: Wiera Gran”, „Podaj mi dłoń”, „Od początku do końca”, „Wild Side”, „Zabiłem moją matkę”, „Śniadanie ze Scotem”, „High Art”.
– Mrozu, Zanussi, Miko, Kocoń, Hulewicz i Franco w Czajniku, czyli o orientacjach gwiazd i orientacji na gwiazdy.

„Replika” dostępna jest w najlepszych klubach gej-les, oddziałach KPH w całej Polsce oraz prenumeracie!

Prenumerata (6 numerów) kosztuje tylko 60 zł. Co dwa miesiące otrzymasz „Replikę” prosto do domu. Wpłat na prenumeratę należy dokonywać na: Kampania Przeciw Homofobii, numer konta: 35 2130 0004 2001 0344 2274 0001, z dopiskiem: Replika – prenumerata (darowizna) oraz podaniem dokładnego adresu do przesyłania magazynu.

“Replika” w internecie: www.replika.kph.org.pl
Najnowszego i archiwalnych numerów szukaj na allegro.pl

Wywiad z Robertem Biedroniem dla IS, członkiem Zarządu KPH, o demonstracji antyfaszystkowskiej i środowisku LGBT.

http://www.innastrona.pl/magazyn/bequeer/wywiady-IS-robert-biedron-nie-do-zdarcia.phtml

Wywiady IS: Robert Biedroń
Nie do zdarcia

Na forach internetowych czytam czasem o sobie, jaki jestem przegięty. Może i jestem, co z tego? Wyobrażam sobie, ilu gejów „twardzieli” – bardzo męskich, „nie budzących skojarzeń i „spoza środowiska” trzęsie się na myśl, że ktokolwiek mógłby ich „posądzić” o to, że nie są hetero. Podczas Manif, Parad Równości, czy antyfaszystowskich demonstracji ci „twardziele” grzecznie siedzą w domkach.

Słyszałeś docinki, które towarzyszyły twojemu zatrzymaniu przez policję 11 listopada?

Byłem zszokowany. Policjanci praktycznie mnie ciągnęli, ledwo szedłem. Nic nie słyszałem. Dopiero jak obejrzałem film na youtube, dotarły do mnie te okrzyki.

„Biedroń, chcesz w pupę?”, „Niech Cię pałką poczęstują!”, „Zakaz pedałowania!”

Dwa lata temu zorganizowaliśmy w KPH wystawę dokumentującą mowę nienawiści. Nazywała się „Homofobia – tak to wygląda”. Teraz mogę tylko powiedzieć to samo: homofobia – tak to wygląda.

Na filmie słychać, jak błagasz wlokących Cię policjantów, by pozwolili Ci iść.

Jeśli już nawet uznali by mnie za niebezpiecznego – co jest absurdem – to powinni mnie co najwyżej obezwładnić. A oni się po prostu znęcali nade mną – wlekli mnie skutego kajdankami. Nie reagowali, gdy krzyczałem, że duszę się własnym szalikiem. Można naprawdę się zdołować – w demokratycznym kraju nie tak powinno wyglądać zatrzymanie obywatela nie stawiającego oporu.

Co było potem?

Potem policjant pobił mnie w tym radiowozie, do którego mnie wrzucili.

Po prostu cię pobił? Naprawdę go nie prowokowałeś?

Zwariowałeś? Nie prowokowałem ani wtedy, gdy mnie złapali, ani później. Podobno policja ma mi zarzucić „naruszenie nietykalności cielesnej policjanta”, wcześniej mówiło się nawet o poważniejszym zarzucie – „czynnej napaści na policjanta”. I jedno, i drugie jest nieprawdą. Policja twierdzi, że najprawdopodobniej wyrwałem uzbrojonemu po zęby policjantowi pałkę i uderzyłem go nią w twarz. Nic takiego oczywiście nie miało miejsca. Znalazłem się w radiowozie skuty kajdankami, sam na sam z nim. I zwyczajnie mnie pobił. Byłem całkowicie bezbronny a on okładał mnie pięściami, krzycząc „Zajebię cię!”. Po chwili w radiowozie zjawili się następni.

Antyfaszyści czy faszyści?

Antyfaszyści.

Co się wydarzyło na komisariacie?

Powiedziałem, że potrzebuję konsultacji lekarskiej. Wieczorem miałem obdukcję w szpitalu, dwóch lekarzy stwierdziło pobicie.

Dzwoniłem wtedy do twojego faceta, który o twoim zatrzymaniu dowiedział się z portalu gazeta.pl. Policja nie chciała udzielić mu żadnych informacji.

Przećwiczyliśmy w praktyce brak związków partnerskich. Gdyby nie informacje medialne, Krzysiek po prostu zgłosiłby moje zaginięcie. Policja mogła poinformować tylko rodzinę, jeśli rodzina stawiłaby się na komisariacie. Czyli moja mama musiałaby przyjechać z Krosna. Ale w istocie nie poinformowali nikogo pomimo moich próśb. Zabrali mi komórkę.

Na komisariacie zjawił się za to poseł Marek Balicki.

I jemu oczywiście udzielili informacji! Dzięki Balickiemu nie spędziłem nocy w celi z faszystami, którzy też tam byli, tylko w osobnej.

Zwolnili cię następnego dnia o 14.00. i natychmiast złożyłeś zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez policję. Co jej zarzucasz?

Cytuję z zawiadomienia: narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, spowodowanie obrażeń powyżej siedmiu dni, przekroczenie uprawnień.

Będzie proces?

Czekam na decyzję prokuratury, która bada sprawę.

Na Paradach Równości policja zachowuje się raczej w porządku. Co się teraz stało? Wymknęło im się wszystko spod kontroli, bo samozwańczo zmienili trasę Marszu Niepodległości?

Nie wiem z czego wynikło zdezorientowanie policji. Narodowcy zgłosili Marsz a Porozumienie 11-ego listopada – wiec. Obie demonstracje były legalne. W zeszłym roku podczas Marszu Niepodległości padały antysemickie, faszystowskie hasła, na które władza nie zareagowała. Stąd sprzeciw w tym roku. Zadaniem policji nie jest pomaganie demonstrantom w realizacji ich celu – czyli umożliwienie za wszelką cenę przejścia wyznaczoną trasą. Zadaniem policji jest tylko zabezpieczenie demonstrantów tak, by nic się nikomu nie stało. Puszczenie faszystów inną trasą było błędem policji.

Gdy wszyscy zaczęli podążać Krakowskim Przedmieściem w stronę pomnika Dmowskiego, ruszyłem z tłumem. Potem okazało się, że faszyści maszerują tuż obok ulicą Tamka. Poszedłem tam. Resztę już znasz.

Obie strony ponoszą winę za te zamieszki?

Nie odpowiada mi w ogóle takie stawianie sprawy. 11 listopada nie mieliśmy do czynienia z zamieszkami, ale z próbą zorganizowania de facto faszystowskiego marszu, któremu sprzeciwiło się kilka tysięcy mieszkańców Warszawy przy chaotycznym zabezpieczeniu ze strony policji. Media przedstawiają jednak sprawę w sposób bardzo stereotypowy sugerując jakoby były dwie strony konfliktu ze swoimi sprzecznymi wartościami, a „nobliwa” i „rozsądna” większość społeczeństwa neutralnie się temu przygląda.
Tymczasem jestem głęboko przekonany, iż obojętność wobec ksenofobii i nietolerancji prezentowanej podczas przemarszu tzw. narodowców stanowi realne zagrożenie dla demokracji i może mieć bezpośredni wpływ na przeciętnego Kowalskiego. Pamiętajmy, że Hitler dochodził do władzy w demokratyczny sposób przy pasywnej postawie większości społeczeństwa.

Dziwię się , że geje i lesbijki, którzy na co dzień doświadczają dyskryminacji, też – poza chlubnymi wyjątkami – dają się ponieść temu myśleniu. Wolą komentować na forach internetowych moje wystąpienia i narzekać, jaki jestem przegięty. Może i jestem, co z tego? Wyobrażam sobie, ilu gejów „twardzieli” – bardzo męskich, „nie budzących skojarzeń i „spoza środowiska” trzęsie się na myśl, że ktokolwiek mógłby ich „posądzić” o to, ze nie są hetero. Podczas Manif, Parad Równości, czy antyfaszystowskich demonstracji ci „twardziele” grzecznie siedzą w domkach.

Zamiast odpocząć po tych wydarzeniach, w ostatnią sobotę pojechałeś na Marsz Równości do Poznania.

Tak, jestem nie do zdarcia (śmiech).

Znane jest zjawisko backlashu – czyli w naszym przypadku nasilenia się homofobii jako odpowiedzi na postępującą emancypację osób LGBT…

Nie powiedziałbym „nasilenia się”. W PRLu też była homofobia, tylko geje i lesbijki grzecznie siedzieli w szafach. Teraz, gdy z nich wychodzą, homofobia podnosi łeb, ale nie nasila się. To ta sama homofobia, tylko lepiej widoczna. Z rasizmem jest podobnie: jak w meczu grają sami biali piłkarze, to żaden kibol nie rzuca bananów „dla małp” na murawę. A jak się pojawia czarny piłkarz – to banany zaraz się znajdują, ale to nie znaczy, że ci kibole dopiero teraz stali się rasistami.

Myślisz, że po zamieszkach 11-listopada homofoby, narodowcy, faszyści itp. bardziej zewrą szyki?

Może i zewrą, ale co z tego? Przecież nie zrezygnuję z moich poglądów z obawy przed nimi, ani się nie schowam.
Atencja mediów związana z przemarszem faszystów i jego konsekwencjami była tak duża, że pobudziła debatę. I ona ma już inny wymiar, niż miałaby jeszcze kilka lat temu. Przypomina mi to nasze dotychczasowe doświadczenia w walce z homofobią – dzisiaj rzadko zdarza mi się dostać zaproszenie na debatę z Korwinem-Mikke, Bosakiem czy Cejrowskim. Nikt nie zaprosi do mediów Żyda razem z antysemitą i mam nadzieję, że w przyszłości do głowy nie przyjdzie stawienia na takim medialnym „ringu” geja i homofoba, faszysty i antyfaszysty. Faszyzm musi sczeznąć siłą społeczeństwa obywatelskiego. Żeby tak się stało, nieobojętnych na faszyzm musi być więcej.

– Rozmawiał: Mariusz Kurc –

Popierasz postulat wprowadzenia ustawy o związkach partnerskich? Jesteś przeciw homofobii i transfobii? Dajemy ci wiele możliwości wyrażenia tego, jednak nic nie zastąpi Twojej obecności na manifestacji. 

20 listopada (sobota) pod Bramą Główną UW rozwijamy znany już z parad równości olbrzymi różowy transparent i domagamy się ustawy! Jeśli pogoda na to pozwoli przejdziemy z transparentem przez Nowy Świat pod siedzibę Parlamentu. 

Polska jest obecnie największym państwem Unii Europejskiej, w którym związki osób tej samej płci są prawie całkowicie niewidzialne dla prawa. Państwo nie zapewnia im żadnej ochrony prawnej, nie reguluje ich sytuacji, nie uwzględnia ich istnienia. Tylko razem możemy pomóc w zmianie tej sytuacji. 

Pamiętamy też o Dniu Pamięci o Trans Ofiarach Przemocy. Na świecie od ostatniego Dnia Pamięci prawie 160 osób transpłciowych straciło życie. Pośród nich 16-miesięczny Roy Antonio Jones pobity na śmierć przez partnera matki, który „chciał, żeby zachowywał się on bardziej jak chłopak niż dziewczyna”. W ramach obchodów Dnia Pamięci Osób Transpłciowych na całym świecie urządzane są marsze i pikiety ze świecami oraz debaty poświęcone przestępstwo z nienawiści. Będzie razem z nami Fundacja Trans-Fuzja, a pod Sejmem wspólnie przypomnimy, że przemoc wobec osób LGBTQ jest problemem, z którym trzeba walczyć, również za pomocą konkretnych rozwiązań prawnych. Zatem walczymy nie tylko o ustawę o związkach partnerskich, ale również rozszerzenie katalogu z artykułów 256 i 257 Kodeksu Karnego o takie przesłanki jak orientacja seksualna i tożsamość płciowa. 

Dawne hasło „Out of the bars and into the streets” zmieniamy na „Out of Facebook and into streets”! Dołącz do nas 20 listopada!

Manifestację organizuje Grupa Tel-Aviv, organizator kampanii „Miłość nie wyklucza” – http://www.miloscniewyklucza.pl/ oraz Fundacja Trans-Fuzja.

Już po raz siódmy w Poznaniu z okazji Międzynarodowego Dnia Tolerancji UNESCO (który od 1995 roku obchodzony jest 16 listopada), organizowane są Dni Równości i Tolerancji. Zapraszamy do zapoznania się z programem imprezy.

Poprzez spotkania, warsztaty, dyskusje, pokazy filmów oraz inne wydarzenia mające miejsce podczas Dni Równości i Tolerancji chcemy zwrócić uwagę na fundamentalne wartości jakimi są: równość, tolerancja oraz szacunek dla różnorodności. W tym roku hasło przewodnie Marszu Równości brzmi RÓWNE PRAWA TO NIE PRZYWILEJE.

W odróżnieniu od lat poprzednich zrywamy z abstrakcyjnymi hasłami na rzecz tego, co dla nas – mniejszości – najważniejsze. Chcemy określonych działań, a nie obietnic. Odwołujemy się do aktualnych wydarzeń, żądając konkretnych decyzji w związku z trzema najważniejszymi dla nas ustawami:

• Ustawie o związkach partnerskich,
• Zgodnej z Konstytucją Ustawie o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania,
• Ustawie o zbrodniach z nienawiści i mowie nienawiści.

Wierzymy, że w państwie demokratycznym i społeczeństwie obywatelskim różnice między ludźmi powinny być szanowane, niezależnie od pochodzenia, wyznania, wieku, płci, stanu zdrowia, położenia ekonomicznego, orientacji seksualnej, obyczajów czy miejsca zamieszkania. Sprzeciwiamy się dyskryminacji i nierównościom społecznym. Wypowiadamy stanowcze „tak” idei dyskusji, tolerancji i szacunku dla tego, co inne.

Każdego roku w listopadzie maszerujemy ulicami Poznania aby przypomnieć wszystkim o tych ważnych dla nas wartościach. Na ulicach NASZEGO MIASTA chcemy zwrócić uwagę, że demokracja nie osiągnie dojrzałości dopóki jakakolwiek grupa społeczna jest dyskryminowana przez państwo i prawo. Solidaryzujemy się z tymi wszystkimi, którzy walczą o równość, tolerancję, szacunek.

Program 7. Dni Równości i Tolerancji w Poznaniu
8 – 22 listopada 2010

Program dostępny jest w wersji PDF [pobierz PDF 262 KB]
Program może ulec zmianie, aktualne informacje na naszej stronie internetowej: www.dnirownosci.pl